•·.·´¯`·.·•Reborn Fan Club•·.·´¯`·.·•

SHORTFIC-ONESHOT : LIAR LIAR
Author : KateBuster (Kate_Buster@hotmail.com)
Fandom : Katekyo Hitman REBORN!
Pairing : 10018(TYL!) (Byakuran x TYL!Hibari)
Rate : PG
Category : BL, Romance, Angst

“...พวกเรา..คงมาได้เท่านี้ล่ะมั้งเนอะ เคียวยะคุง ?”

“อืม... นั่นสินะ”

ชายหนุ่มตอบรับคำนั้นไปอย่างง่ายดายราวกับไม่มีข้อโต้แย้งใดๆ ไม่หลงเหลือข้อสงสัยในน้ำเสียงนั้นหรือบางทีอาจจะไม่จำเป็นต้องคิดหาถ้อยคำใดมาบ่ายเบี่ยงอีกแล้ว นั่นเพราะทั้งเขาเอง ทั้งอีกฝ่ายเอง ต่างก็รู้เรื่องนี้ดีอยู่แล้ว รู้ดี..กว่าใครทั้งหมด...

...รู้ดี...ว่าความสัมพันธ์ที่แสนเปราะบางนี้กำลังแตกหักลงแล้ว


ทั้งสองร่างอยู่ในห้องสีขาวที่เงียบงันด้วยกันเพียงลำพัง แม้จะนั่งอยู่บนโซฟาตัวเดียวกัน แต่ระยะห่างนั้นมากมายเหลือเกิน ...ห่างไกล... เกินกว่าจะเอื้อมมือถึงกันได้ ...เพราะไม่จำเป็นอีกแล้ว

นัยน์ตาสีอเมทิสต์เหลือบมองไปอีกทาง ดอกแอนนีโมนีสีขาวบานสะพรั่งอยู่ในแจกันเล็กๆ ริมฝีปากเหยียดยิ้มเบาบางอย่างไม่อาจล่วงรู้เหตุผล

ความหมายของแอนนีโมนีคือความสูญเสีย ...การจากลา

ใบหน้าคมคายวกหันกลับมามองอีกคนที่อยู่ห่างออกไป แม้จะรู้สึกตัว ทว่าเสี้ยวหน้างดงามที่ล้อมกรอบด้วยเรือนผมสีดำขลับนั้นก็มิได้แสดงทีท่าว่าสนใจสักเท่าไร ดวงเนตรสีรัตติกาลยังคงมองตรงต่ำลงไปเบื้องหน้าอย่างไร้จุดหมาย


ริมฝีปากที่ไม่อาจเอื้อนเอ่ยคำใดให้ตรงกับที่ใจคิดได้ยังคงเม้มแน่น ราวคำโกหกหลองลวง ...เป็นเช่นนี้ตลอดมา ...หล่อเลี้ยงใจของกันและกันด้วยคำโกหกหลอกลวงตลอดมา

แม้เป็นถ้อยคำของตนเอง ...ก็ไม่อาจล่วงรู้ได้อีกแล้ว ...ว่าสิ่งใดคือความจริง ...สิ่งใดเพียงลวงหลอก


“..ถ้าอย่างนั้น ...ฉันจะไปแล้วนะ”

ฮิบาริ เคียวยะเปล่งวาจาออกมาเช่นนั้นเพียงบางเบาก่อนจะยันกายลุกขึ้นจากโซฟาที่ขาวที่แทบจะกลืนไปกับบรรยากาศของห้องเล็กๆ นั้น ไม่แม้แต่จะสบตาที่มองตรงมา

“...อืม ฉันก็ไม่คิดจะห้ามเธอหรอก ไปเถอะ เคียวยะคุง” เบียคุรันเอนกายลงพิงพนักโซฟาด้วยท่าทางสบายๆ เกินคาดคิด ดวงตาของเขาบีบปิดลงก่อนจะเอ่ยปากเช่นนั้น ทางด้านฝ่ายที่ได้รับฟังจึงไม่ลังเลอีกต่อไป ท่อนขาเรียวยาวก้าวไปยังบานประตูที่จะนำพาตนเองออกไปจากห้องสีขาวแห่งนี้

ทว่ามือที่หมุนกำลูกบิดประตูเอาไว้แน่นกลับชะงักงันลง ร่างบอบบางหยุดนิ่ง ณ ที่ตรงนั้น ไม่อาจก้าวขาได้อีกต่อไป

เพราะจู่ๆ ในใจก็เกิดรู้สึกสับสนขึ้นมา


เบียคุรันเห็นเช่นนั้นจึงเดินเข้าไปหา ร่างสีขาวยื่นแขนทั้งสองข้างออกไปโอบรัดความสับสนสีดำนั้นเอาไว้จากทางด้านหลังแนบแน่น เสียงลมหายใจสม่ำเสมอของเขาราดรดลงบนเกศาสีถ่านตรงหน้า

แทนที่จะหันกลับไปผลักร่างที่กอดตนเอาไว้อย่างที่เคย ฮิบาริกลับยืนนิ่ง ยอมตกอยู่ในอ้อมกอดที่แสนคุ้นเคยเช่นนั้น ราวกับเป็นเหตุผลให้ใครอีกคนเอื้อนเอ่ยบางคำออกมา

...ถ้อยคำบางคำ ..ที่ไม่อาจแน่ใจ

...ถ้อยคำบางคำ ..ที่ไม่อาจลืมเลือน

...ถ้อยคำบางคำ ..ที่แสนอ่อนโยนราวคำหลอกลวง


สุ้มเสียงที่ราวจะสลายหายไป กระซิบแว่วข้างใบหูอย่างแผ่วเบา

“...ฉันรักเธอ เคียวยะคุง”


...นั่นก็เป็น ...การโกหกหรือเปล่านะ ?


“...แต่ฉัน ...จะไม่ห้ามไม่ให้เธอไปหรอกนะ”


ราวกับจะตั้งสติได้ มือขาวปัดร่างที่อยู่แนบชิดออกให้ห่างกายโดยไม่ได้หันกลับไปมอง ก่อนจะผละออกไปจากสถานที่แห่งนั้น บานประตูสีขาวปิดลง ...ตลอดกาล


เบียคุรันยืนนิ่ง มองภาพนั้นจนลับตา ดึงประตูเข้ามาให้ปิดแน่นหนาหลังไร้ร่องรอยของอีกคนที่เคยอยู่เคียงข้าง นัยน์ตาสีอเมทิสต์หลุบลงต่ำ ริมผีปากแย้มยิ้มเบาบาง

ดอกแอนนีโมนีสีขาวร่วงหล่น ...โรยราไป ...ทว่าเขากลับทำเพียงเอ่ยคำบางคำออกมาแผ่วเบา



“...พวกเราเนี่ย ...โกหกกันจนถึงวินาทีสุดท้ายเลยเนอะ”



ร่างสีดำก้าวออกมาจากห้องนั้นแล้วเดินต่อมาอย่างไร้จุดหมายได้เพียงชั่วครู่ก็กลับนิ่งงันลงเสียเฉยๆ เท้าของเขาไม่ยอมขยับ แล้วร่างทั้งร่างก็ทรุดฮวบลงในทันใด

จู่ๆ หัวใจก็ปวดแปลบ แล้วน้ำตาก็ร่วงหล่น ...น้ำตา ...ที่ไม่เคยมีผู้ใดได้เห็น ...ไม่เคยมีใครได้สัมผัส ...แม้แต่ตนเองก็ยังไม่อาจเข้าใจ เหตุใดจึงเป็นได้ถึงเพียงนี้


เพียงเพราะ ...ไม่อาจล่วงรู้ได้ว่าสิ่งใดคือความลวง ...สิ่งใดคือความจริง ...เพียงแค่นั้น ...เท่านั้นเอง


“...ฉันรักเธอ เคียวยะคุง”


“...แต่ฉัน ...จะไม่ห้ามไม่ให้เธอไปหรอกนะ”


...สิ่งใดคือความลวง ...แล้วสิ่งใดกันเล่าคือความจริง

ระหว่างทั้งสองสิ่งที่ได้รับฟังมาก่อนจะจากลานั้น ...สิ่งใดกันที่จะไม่ลวงหลอก สิ่งใดกันที่จับต้องได้


จนถึงตอนนี้แล้ว ...นายจะยังโกหกฉันอยู่อีกหรือเปล่า ?

...ที่ผ่านๆ มา ...มีถ้อยคำใดที่เป็นความจริงบ้างหรือเปล่า ?


...ที่บอกว่ารัก ...นั่นก็เป็นแค่คำลวงด้วยใช่ไหม ? ...แล้วไม่อยากรั้งฉันไว้ ...จริงๆ หรือเปล่า ?

แล้วเรา ...อยากจากเขามาแบบนี้จริงๆ หรือเปล่า ?


สิ่งเหล่านั้นวนเวียนอยู่ในใจของชายหนุ่มซ้ำแล้วซ้ำเล่าเพราะไม่อาจเอ่ยถามได้อีกแล้ว ...และไม่เคย ..ที่จะถามออกไป ...ทั้งๆ ที่อยากรู้จนแทบทนไม่ไหว

ร่างบอบบางยกมือขึ้นปาดน้ำตาออกจากใบหน้าลวกๆ กระซิบถ้อยคำเพียงบางเบากับตนเอง หัวใจยังคงรวดร้าว แต่ถึงกระนั้นก็ยังลุกขึ้นยืนแล้วออกจากที่ตรงนี้ไป


“...ฉันเกลียดนาย เบียคุรัน”


...จนถึงตอนนี้ ...เราสองก็ยังคงเอ่ยกล่าวเพียงถ้อยคำลวงหลอกเช่นนี้แก่กันเรื่อยไป ...ตลอดกาลนาน

- FINISH -

กรี๊ดดดดดดดดดด เคลียร์เควสไปได้อีกหนึ่ง \TT []TT/!!!!!
/me โห่ร้อง

ฟิคเรื่องนี้เป็นเควสของ(อิ)เพื่อนค่ะ จู่ๆ ก็มาบอกอยากอ่าน 10018...
โจทย์หินมากค่ะ = []="

จริงๆ อยากแต่งให้มัน NC นะ ท่าทางจะสนุก ฮ่าๆ
แต่ก็นั่นแหละ ด้วยความที่ยังไม่บรรลุคู่นี้ ได้แค่นี้ก็บุญโขแล้ว TTwTT
(กว่าจะพลอตเรื่องนี้ได้ ใช้เวลาไปมากกว่าตอนพลอตฟิคยาวๆ อีกค่ะ จริงๆ นะ = =")

แต่นี่ก็เป็นการสนอง need ตัวเองด้วยเหมือนกันค่ะ แอบชอบคู่นี้เหมือนกัน~
(สงสัยอันนี้จะเป็นเหตุผลที่แท้จริง...)

แล้วพบกันใหม่คราวหน้าค่ะ > <!!

10018 ไม่เคยเห็น แต่อยากอ่าน(-_-")

รักท่านเคทที่สุดเลยครับบบบบบ//โดดกอด
ชอบบบ จริงๆมันควรเป็นNCนะเออท่าน แฮ่...
*บีบๆนวดๆไหล่*ทำ118ออกมาเยอะๆนะคะ

แต่งเรื่องได้ดีนี่นะ มีอีกมะ น่าหนุก อิอิ

อ้าวๆ อยู่ๆ ก็มีเสะเพิ่มมาอีกหนึ่ง 10018 โคจรมาเจอกันจนได้

เศร้าอีกแล้วฟิคนี้ สงสัยเพราะชอบหลอกลวงเหมือนๆ กัน ทำไมอ่านแล้วมันให้อารมณ์ 6918 เลยคะท่านเคท

สงสารเคียวยะอีกแล้ว

คนชอบโกหกหนึง่คนกับคนปากหนักหนึ่งคน- -
เป้นคู่แรร์มากค่ายากจะมีใครจิ้น
สรุปใครโกหกใครแล้วโกหกอะไรกันน้า

ของใหม่ รีบพุ่งเข้าใส่!!!!

ซึนปะทะจอมปลิ้นปล้อน....ยากจะบอกได้ว่าใครซื่อสัตย์กับตัวเองที่สุดนะคะ

โอ้ว คู่แปลกใหม่ =[]= แปลกจริงๆนะเนี่ย

การดกหกนี่ เข้ากับเบียคุรันดีจริงๆ ^^ แต่ท่านฮิไม่เหมาะกะบทโกหกเลยแฮะ

แบบนี้เค้าเรียกว่า ซึน!!!

ซึนได้อีก แบบว่าเบียแอบโรแมนติก อยากจิ๊เรท >O<

เบียอ่า....แค่กอดเองเร๊อะ OTZ

ไม่เคยเห็นฟิก 118 เลยจริงๆ ค่ะ
เพิ่งจะมาเห็นเอาก็วันนี้เองล่ะ แถมความจริงๆ
พักหลังๆ มานี้ก็ว้อนท์ที่จะอ่านคู่นี้ด้วยนะคะ
แต่หาไม่ได้จริงๆ ขอบคุณเคทซังมากๆ นะคะ

อีกคนก็โกหก อีกคนก็สับสนกับตัวเอง
เฮ้ออ...แล้วแบบนี้โคจรมาเจอกันได้ยังไง???
หาบทสรุปไม่ได้จริงๆ ค่ะ ว่าใครเป็นฝ่ายโกหกกันแน่ *เฮ้อออ*

คู่นี้หาอ่านยากจริงๆ ค่ะ ^w^

10018.....

กำลังบรรลุคู่นี้ค่ะ=[]=!!

อร๊ากกกกก~~~

ซึนเดเระ!! ปะทะ!! กล้วยไม้ขาว!! หายาก!!///กรีดร้องง กร๊าซซซซซซ

ปล. ถึงว่าทำไมวันนี้รู้สึกเสียวสันหลังวูบวาบค่ะ= ='' หลอนขิงๆ!

10018

เปนคู่ที่แปลกดีน่ะ

น่าจามีมาอีก

ราชินีซึน ปะทะ จอมโกหก

เหนแล้วรีบพุ่งเข้ามาอ่านทันที

10018=[ ]=

ไม่เคยพบไม่เคยเห็นมาก่อนในชีวิต

กิ๊สสสส 10018 ชอบคู่นี้
แต่หายากอ่ะ = ="

สับสนกันดีจริงๆ = =

เค้าก้แอบชอบนะ คู่นี้อะ >////<

ยินดีด้วยกะเควสสำเร็จค่า~~~