•·.·´¯`·.·•Reborn Fan Club•·.·´¯`·.·•

Title : Kawaii no you
Rate : NC Only
Paring : D18
Note : มีแต่คำว่ารั่ว ..กับอมยิ้มซักอันละกันนะตะเอง .. ปัญญาทางภาษาญี่ปุ่นต่ำต้อยชื่อเรื่องผิดไวยกรณ์ส้มกราบขอโทษมาด้วยครับ!
Summary : ก็ใครจะคิดล่ะว่า ฉันทำเรื่องบ้าอะไรลงไป


---------------------------------------------------------------


เสียงเครื่องจักรแม้นอยู่ให้องที่เก็บทั้งเสียง และอุณหภูมิก็ยังได้ยินอยู่เนืองนิจ เสียงเคาะคีย์บอร์ด กลิ่นน้ำมันเครื่อง และหนังสือตั้งใหญ่ ล้วนเป็นเฟอร์นิเจอร์ประดับให้ห้องนั้น สมเป็นห้องของการเปลี่ยนแปลงจริงๆ


ประตูบานเลื่อนถูกเซ็นเซอร์รับแสงสั่งให้เปิด เผยร่างชายหนุ่มให้ผู้ที่อยู่หน้ามอนิเตอร์ต้องละมือแล้วหันมาต้อนรับ


การสนทนาเป็นไปอย่างเรียบง่ายและไร้ซึ่งหนทางที่จะปฏิเสธ คนมาก็หอบเอาความกล้าขณะคนอยู่ก็ได้แต่เกรงใจ


"ถ้าอย่างนั้นก็ได้ครับ วัสดุก็มีอยู่แล้วเหลือแค่จะพาคุณเขามายังไง" ชายหนุ่มแย้มรอยยิ้มแบบที่ปกติชอบทำ ก่อนจะขยี้เรือนผมสีทองตนเองแล้วหัวเราะร่า


"อาจจะยากหน่อย แต่รับรองไม่แผลงฤทธิ์ให้นายถึงตายหรอก จางนีนิ"





---------------------------------------------------------------------------


พลั่ก!!!!


โครม!!!!!!!!


เลือดแดงจากหัวละเลงอยู่เต็มพื้นก่อนจะเผยร่างเด็กหนุ่มหน้ามนติดจะสวยให้เด่นเป็นสง่า กักคุรันประดับที่บ่าไม่ได้ทำให้ดูเสะขึ้นมาเลย ฮิบาริละเลงเลือดหัวกลุ่มขาโดดประจำวันด้วยความสุกมือและตีนในซอกตึกอย่างสบายอารมณ์ ก่อนจะหันไปพยักเพยิดทางคนสนิทคุซาคาเบะให้จดรายชื่อเตรียมต่อไปทำทัฑณ์บนตามปกติ



ร่างเล็กตวัดตัวเดินออกมาก่อนจะแวะก๊อกน้ำเพื่อล้างคราบเลือดออก กลิ่นช่างหอมหวาน ถึงเป็นเคะราชินีก็ใช่ว่าจะต้องนั่งแต่บนบัลลังก์ ทำตัวน่ารักอิ๊อ๊างอ่อนหวาน คอยอ้อนเสะแบบพร่ำเพรื่อนี่



นัยน์ตาสีดำเหลือบไปเห็นฮิเบิร์ดที่บินมาเกาะซีเมนต์กั้นตรงหน้า แล้วพาลคิดถึงไอ้บ้าอีกหัวที่ผมมีสีทองเหมือนกัน



"จะกลับมาเมื่อไหร่นะ" เสียงบ่นเบาๆก่อนปากบางจะทำเบะแล้วกระตุกยิ้มพร้อมส่ายหัวไปมา



หลังจากจบศึกแห่งแหวนไปแล้ว ดีโน่ก็หายหัวเผ่นกลับไปอิตาลีทันที .. อาจมีโทรมาบ้างเป็นครั้งเป็นคราว



แต่นั่นมันก็สุดแล้วแต่เจ้าตัวจะทำล่ะนะ เพราะฮิบาริเองก็คงไม่ใช่คนที่จะโทรไปหาใครก่อนให้เสียฟอร์ม แม้ว่าใจจะคิดถึงแค่ไหนก็เถอะ



นัยน์ตาหลุบต่ำมองแผลเป็นเล็กๆจาะกระแสแส้ด้วยความคิดถึง รอยเข้มจางๆเท่านั้นที่คอยให้ร่างกายจนจำเอาไว้ไม่ลืม มือเรียวลูบเบาๆบนบาดแผลนั้นก่อนจะจุมพิตผะแผ่วแนบลงไป



จุ๊บ!!!



แต่ก็มีอีกริมฝีปากถลามาจูบตัดหน้าไปเสียก่อน ความอุ่นที่นาบบนแผ่นหลังทำให้หัวใจเต้นระรัว



เรือนผมสีทองที่คลอเคลียบนบ่าทำเอาเกือบจะแย้มยิ้มกว้าง



"คิดถึงเหรอเคียวยะ" เสียงกวนโทโสเหมือนเคย ก่อนลิ้นแดงฉ่ำแฉะนั้นจะตวัดไปบนรอยแผลขางๆให้สยิวขึ้นสมอง ดีโน่พร่ำจูบให้เกิดเสียงดังจ๊วบจ๊าบ ทำเอาคนตัวเล็กถึงกับหน้าแดงแล้วเสียววาบไปทั้งช่องท้อง



"ออกไป!!" ข้อมือสะบัดออกจนหลุด ก่อนจะเอาคางกระแทกยอดหน้าดีโน่ให้หงายเก๋งแล้วหันไปสบตากับฮิเบิร์ดดีดนิ้วดังเป๊าะมันก็เชื่อฟังคำสั่งของคุณแม่พุ่งตัวเอาปากปักไปที่หัวคุณพ่อให้เจ็บแสบ



"โอ๊ย!!!" เจ้าขี้แหยถึงกับร้องลั่นก่อนจะปัดพัลวัน "เดี๋ยวนี้กล้าทำพ่อแล้วเหรอ ทำไมคุณแม่สอนใจร้ายแบบนี้อ่ะ!!"



ซ่าาาาา!!!



คราวนี้คุณแม่ถึงกับแก้อายโดยการเอาถังเปล่ามารองน้ำและสาดทับลงไปบนตัวดีโน่ ท่ามกลางบรรยากาศของปลายฤดูใบไม้ร่วงต้นฤดูหนาว


......................................
...............................
...............


"ฮัดเช้ย!!!" เสียงจามฟืดฟาดอยู่ในห้องกรรมการรักษาระเบียบ ดีโน่นั่งถูกจมูกไปมาโดยมีคนน่ารักขยี้ .... รุมทึ้งเรือนผมทองๆให้แห้งอยู่



"เป็นหวัดเลย ทั้งที่รีบอร์นวานให้มาสอนเคียวยะแท้ๆ" มือที่ขยี้เรือนผมอยู่หยุดลง



"สอนอะไรอีก" ฮิบาริหันไปเพิ่มฮีตเตอร์ให้บรรยากาศอุ่นหึ่งก่อนจะกลับไปนั่งที่โซฟาตรงข้ามแล้วจ้องดวงหน้าหล่อเหลาที่มีฮิเบิร์ดทำรังอยู่บนหัวเป๋ง



"หลายยอย่างน่ะ แต่ไม่ใช่เรื่องอะเลือดหัวออกหรอก" ยิ้มร่าไปเสียหนึ่งดอก ก่อนจะจับมือเรียวมากุมแล้วทำสายตากรุ้มกริ่ม



"มันลึกซึ้งกว่านั้น"



เพี๊ยะ!!!


คราวนี้ห้านิ้วของคนสวยตบเข้าไปให้หันแดงแจ๋ ดีโน่ได้แต่คลำแก้มตัวเองป้อยๆ แล้วมองฮิบาริอย่างน้อยใจ ก่อนจะอมยิ้มแล้วกระเซ้าไปอีกหนึ่งดอก



"เคียวยะตบทำไมอ่ะ รู้ไหม สาวตบเค้าว่าสาวรัก"



"ขอโทษ ฉันเป็นผู้ชาย" เสียงตอบกลับมาเชิดสนิท หน้าสวยๆนั่นก็เชิด ริมฝีปากบางเม้มบางเฉียบ แต่เจ้าตัวคงไม่รู้ว่ากำลังทำแก้มป่องที่บอกว่ากำลังงอน



"สัญชาติเคะเค้าก็ถือว่าเป็นเพศหญิงนั่นแหละ"



ปึ๊ด .. เครื่องหมายโกรธเครื่องหมายแรกเด้งผึงออกมา



"ถ้าเคะออนท็อบก็เพศหญิงแต่ชอบเป็นผู้นำเอาแต่ใจ"



ปึ๊ด .. เครื่องหมายโกรธเครื่องหมายที่สองเด้งตามมา



"ถ้าเคะขี้อ้อนถือว่าเป็นสาวน่ารัก"



ปึ๊ด .. เครื่องหมายโกรธเครื่องหมายที่สามเด้งตามมา



"ถ้าเคะยั่วต้องจัดการให้กำหราบ"



โครม!!!!



ทอนฟาไล่ฟาดเข้าไปที่ยอดหน้าแต่ดีโน่หลบได้ทันหวือก่อนจะพุ่งตัวเข้าไปกอดฮิบาริจากด้านหลัง ไหล่ลาดมนถูกปลายคางกดทับให้ขยับตัวไม่สะดวก ขาถูกล็อกด้วยขา แขนก็รวบมาอยู่ในอ้อมอกเช่นกัน




"แต่เคะซึนแบบเคียวยะน่ะ .. มันต้อง.." เสียงไล้อยู่ที่ริมใบหู ก่อนจะตวัดลิ้นลามเลียไปมาแผ่วเบา แหย่เข้าไปปั่นป่วนความรู้สึกอัดแน่นที่หน้าท้อง มือใหญ่คลายจากการโอบรัดทีละนิด ก่อนจะแทรกเข้ามาในชุดนักเรียนที่ทับด้วยเสวตเตอร์



"ต้องสอนกับสอน เอาล่ะ รีบอร์นฝากฉันมา อย่างน้อยเคียวยะควรจะพูดได้สองภาษาคือญี่ปุ่นและอังกฤษ" ตำราเรียนมาจากไหนก็ไม่รู้แผ่หราไปบนโต๊ะ ก่อนจะดึงฮิบาริมานั่งบนตักแล้วกางตำราออก



"แต่ฉันว่าอย่างน้อยสามเป็นอย่างต่ำ" คราวนี้ตำราภาษาอิตาลีเล่มเท่าสารานุกรมสัตว์โลกน่าวายก็เปิดหรา




"เวลาไปบ้านเกิดสามีจะได้อยู่สบายๆหน่อย" คุณครูสอนภาษาพิเศษหยิบแว่นมาใส่แล้วพูดไหลยิ่งกว่าปลาตีนลื่นลงรู ไม่เปิดโอกาสให้ฮิบาริได้เถียงสักแอะ ก็ชิงพูดตัดหน้าแล้วนำเข้าสู่เนื้อหาบทเรียน






......................... TBC ..................................

กริ๊บกริ้ววว มาจากตอนนี้หัวใจมันโซอินเลิฟครับ (ฮา)
ฟิคใส..ใสจริงนะเออไม่มีมืด ไม่มี๊ครับ กิ๊งกั๊งม้าหยอกนก (บนเตียง) เองฮ่ะ (ฮา)
ฝาก D18 ไว้ในอ้อมกอดด้วยนะครับผม!

ปล. ....มันมีอะไรมากกว่านั้นนะเออ

Edit: แม่จ้าว โดนูกถอนหงอก (ฮา) แต๊งส์ลูกป๋า

ปาดดดดดดดดดดดดดด

***EDIT****

ถึงเป็นเคะราชินีก็ใช่ว่าจะต้องนั่งแต่บนบัลลังก์ ทำตัวน่ารักอิ๊อ๊างอ่อนหวาน คอยอ้อนเสะแบบพร่ำเพรื่อนี่

สะใจมากค่ะ!!! แต่ว่าท่านฮิคิดอย่างนี้... แสดงว่ายอมรับว่าเคะแล้วใช่ม้า~~~ *หลบทอนฟา*


แม้ว่าใจจะคิดถึงแค่ไหนก็เถอะ

แสดงว่าคิดถึงม้าโง่ล่ะซี่~~~~ คิดถึงก็โทรไปหาเขาก็ได้น้าท่านฮิ ไม่ต้องเขินหรอก *หลบลูกเตะ*


"เดี๋ยวนี้กล้าทำพ่อแล้วเหรอ ทำไมคุณแม่สอนใจร้ายแบบนี้อ่ะ!!"

ม้า + นก = ฮิเบิร์ด???


"สัญชาติเคะเค้าก็ถือว่าเป็นเพศหญิงนั่นแหละ"
ปึ๊ด .. เครื่องหมายโกรธเครื่องหมายแรกเด้งผึงออกมา
"ถ้าเคะออนท็อบก็เพศหญิงแต่ชอบเป็นผู้นำเอาแต่ใจ"
ปึ๊ด .. เครื่องหมายโกรธเครื่องหมายที่สองเด้งตามมา
"ถ้าเคะขี้อ้อนถือว่าเป็นสาวน่ารัก"
ปึ๊ด .. เครื่องหมายโกรธเครื่องหมายที่สองเด้งตามมา

ต๊าย รู้ดีจริงนะพี่โน่
ป๋า แก้หน่อยนะ มันต้องเป็นเครื่องหมายโกรธอันที่ 3 นะเคอะ



สารุกรมสัตว์โลกน่าวาย <<< ต้องน่าวายด้วย?

แล้วก็... สารานุกรม สะกดงี้นะป๋า แก่แล้วเลอะเลือนจริงๆ = ="

พี่ส้ม น่ารักสุดยอดดด D18 สุดยอดดด ><~ น่ารัก เคซึนแบบเคียวยะฮะๆๆ

edit พลอยไม่อยากเชื่อเท่าไหร่นะพี่ ว่าพี่จะ PG ใสกิ้ง - -* หื่นอย่างพี่ส้มนี้ มันต้อง NC-17อย่างต่ำ

หลบรองเท้าพี่ส้ม อย่างว่องไวฮะๆๆ

ยืนยัน นั่งยัน ม้าแร่ดดด!!!

แต่ก็ชอบ แบบว่าเอาอี๊กกกก~

ซึนเคะมันดีอย่างนี้เองสินะ อร๊าง~

ว่าแต่...ยิ่งอยู่ยิ่งสาวแตกเนี่ย คุณนู๋ฮิ แบบนี้ก็เสร็จม้าสิเพ่ โห..

ทำไมได้ยินคำว่าเสะทาสแว่วมาแต่ไกล(ตอนนี้โดนหลอนด้วยคำนี้)
ถ้าเคียวยะเป็นเคะซึน แกก็เป็นเสะทาสแหละ เฮียโน่

อ่านมาต้นเรื่องถูกใจประโยคนี้มากค่ะ=[]=

"กักคุรันประดับที่บ่าไม่ได้ทำให้ดูเสะขึ้นมาเลย"

ถูกที่สุด โดนใจสุดๆ (โดนแฟน1827...ยำ)


เฮียโน่ปลาไหลมากเลยยย (โดยเฉพาะมือ) ชอบค่ะ

อ๊างงงงง เอาเลยค่าพี่โน่ กดกันให้กระจาย วายกันให้กระเจิง สอนกันให้ถึงระดับโปรเพสชั่นแนล

สอนภาษาแล้วมีสอน....มั้ยค่ะ

น่ารักดีครับ 55

ฮิบารินี่โหดตลอดเลย ^ ^"

โอ้ววววววววววววว ฟิคใส

อ่านผิดพลิกไปอ่านใหม่ และอ่านอีกทีเลยหายไปนาน


"เวลาไปบ้านเกิดสามีจะได้อยู่สบายๆหน่อย"


อุ กร้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

ใช่ ใช่ เดียวสามีไม่สบาย ต้องเอาใจไว้มากๆนะเคียวจัง โดนเสยกระเด็นใครเคียวจัง

เอ้า เอาใจช่วยให้เขียนฟิคใสได้ตลอดรอดฝั่งนะ ไอ้น้องเลิฟ

น่าร้ากกกกกกกกกกกกกก
ต่อด่วนด้วยค่า ทั้งดีโน่กับท่านฮิน่าัรก อ๊างงงงงงงงงงง

สวัสดีครับผม ---!!


ท่าน นุนิ
- จ๊ะรับทราบจ๊ะลูก ที่บรูฟให้ ..แต๊งสะกิ้ว


ท่าน พลอย
- โฮร่าาา ช้านนไม่ได้บอกว่า PG นะเหวยย เห็นมั้ยๆ หัวเอนทรี่ NC เห็นๆ แต่มันไม่ดาร์กหนาา


ท่าน kazeayate
- ม้าไม่แร่ดดด แค่แถไถและลื่นไหลแค่นั้นเองหนา เสร็จม้าไม่เสร็จแต่เสร็จใจส้มไปแล้น =_,=



ท่าน nunu
- ก็พี่โน่เสะทาสนี่ครับ (ฮา) ฮ่าๆ เคะซึนเสะทาสนั่นเป็นสัจธรรมของพี่โน่เลยครับ (ฮา)



ท่าน เหมียว
- โปรเฟสชันแนลทางไหนฮะนั่นน ภาษากายไว้ไนท์ไทม์สิตะเอง



ท่าน ..Sayzz..
- คึๆ โหดแบบซึนๆด้วยนะครับ (ฮา)



ท่าน คิวะ
- ส้มจะทำแทนในส่วนที่ท่านพี่ทำม่ได้เองนะเคอะ ส้มจะใสให้ตลอดรอดฝั่งเผื่อส่วนของท่านพี่ด้วยนะเออ //โกย//


ท่าน meiar
- ครับผม มาต่อล่ะกร๊าา >{}<!


-----

ขอบคุณทุกคอมเมนท์นะครับ
มีความสุขกับการอ่านครับผม!

Title : Kawaii no you
Rate : NC Only
Paring : D18
Note : มีแต่คำว่ารั่ว ..กับอมยิ้มซักอันละกันนะตะเอง .. ปัญญาทางภาษาญี่ปุ่นต่ำต้อยชื่อเรื่องผิดไวยกรณ์ส้มกราบขอโทษมาด้วยครับ!
Summary : ก็ใครจะคิดล่ะว่า ฉันทำเรื่องบ้าอะไรลงไป



------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------



ถึงจะฟังภาษาอังกฤษไม่รู้เรื่องก็อย่า Say OK. หากมีคำว่า Make และ Love หลุดมาในประโยคเด็ดดวงของเสะบ้ากาม


-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


ความเย็นลื่นระคายเคืองผิวทำให้คนนอนอยู่นิ่วหน้า อยากจะลุกขึ้นมาแผลงฤทธิ์แต่ก็หมดเรี่ยวแรงจริงๆ ตาที่มองเห็นชัดนั้นพร่าเลือนแต่ก็ยังจับกระแสของเรือนผมสีทองได้แม่นว่ายืนไม่ห่างจากเค้าทำไหร่นัก


แถมยังแย้มรอยยิ้มเสียอีก ...


ถ้าจบเมื่อไหร่ ฉันจะขย้ำนายให้ตาย ม้าพยศ


.....................................................


ดีโน่ปล่อยฮิบาริออกจากตกซึ่งเป็นสิ่งที่น่าเหลือเชื่อสำหรับคนชอบฉวยโอกาสแบบนี้ที่สุดก็ว่าได้ ฮิบารินั่งที่โซฟาฝั่งตรงข้ามแล้วจ้องเป๋งไปที่ดวงหน้าคมคายจริงจังภายใต้กรอบแว่นนั้น


"ก็ถ้าเป็นเรื่อง Gamma เคียวยะของฉันก็ไม่รองใครใช่มั้ยล่ะ" ดีโน่ยิ้มก่อนจะปิดตำราลงแล้วมองดูกระดาษคำตอบพรีเทสนั่นปลาบปลื้มประหนึ่งผู้ปกครองที่ลูกชายหิ้วผลสอบคะแนนเต็มมาให้ดู


"งั้นการสอนวันนี้ก็จบ" เสียงตอบกลับมานั้นแข็งเด่ ยิ่งสะดุดกับคำว่า 'ของฉัน' ยิ่งอยากจะคันปากถามไปว่า เป็นของมันตั้งแต่ตอนไหน แต่ถ้าทำแบบนั้น ต่อสิบเอาหมื่น มันก็จะต้องตอบมาด้วยหลักสูตรบ้ากามแน่ๆ


ข่มเอาไว้จะดีกว่า ..


"ยังสิ ฉันจะบอกว่าสิ่งที่นายขาดคือความคุ้นเคยกับการใช้ต่างหาก ก็เห็นมะเวลาคนญี่ปุ่นเจอคนต่างชาติก็ชอบประหม่าพูดไม่ออก ที่สำคัญคือต้องทำตัวให้ชินไงล่ะ" คนเป็นครูทำท่าวางภูมิก่อนจะหยัดตัวลุกขึ้นแล้วยืดเส้นยืดสายขยับกรอบแว่นแล้วเดินไปที่หน้าต่างบานใหญ่หลังเก้าอี้ทำงาน


"อย่ามาทำตัวกวนประสาทนะ จะสอนก็รีบสอนฉันไม่ได้ว่างทั้งวันแบบนาย" ฮิบาริเร่งเร้า ก่อนจะเปลี่ยนฝั่งโซฟามาอีกฝั่งเมื่อมองเห็นดีโน่ คนเป็นครูกระตุกริมฝีปากยิ้มยิงฟันขาว


"Ok, so what would you do when you meet foreign like me?" อยู่ๆพ่อคุณครูก็พูดซะอย่างงั้นทำเอาคนไม่รู้ประสาถึงกับทำหน้าเอ๋อเควชั่นมาร์กเต็มหน้าได้แต่กะพริบตาปริบๆแล้วลองกรอสโลวโมชั่นในหัวตัวเอง


"y-..yes" ดีโน่ถึงกับหลุดขำออกมาแต่ก็เกลื่อนมันออกไป แล้วแย้มยิ้มกว้าง ไม่ยอมทวนประโยคเดิมแม้คนน่ารักจะตีหน้างงๆกับดุใส่


"how cute like this"


"ห๋า !?" ฮิบาริเลิกคิ้วขึ้น แต่ดีโน่ทำเพียงแค่ยิ้มแล้วก็หัวเราะหึๆในลำคอ รัวภาษาอังกฤษใส่เป็นชุด ที่ฮิบาริได้แต่ยึดหลักตอบกลับไปแค่

yes


no


"Kyouya, after school would you go to my room ? and we'll make love under the sunset and sunshine"


"OK.!"


"yes!" ดีโน่ถึงกับทำมือท่า yes! ก่อนจะสะดุ้งเพราะเสียงที่ดังสวนมาพร้อมกับสายตาที่จับผิด


"ดีใจอะไรของนาย" สงสัยมาตลอดตั้งแต่ตต้นนั่นแหละ ทุกบทสนทนาถึงจะแปลไม่ได้แต่ก็ได้ยินแต่ไอ้คำว่า love กับ love! ถึงได้ตอบแค่ Yes และ No เป็นการเสี่ยงดวง แต่พอเจ้าม้าบ้ามันบอกว่านี่คือประโยคสุดท้าย เค้าเลยจบด้วยคำว่า OK.


"ดีใจที่... ทีเคียวยะน่ารักไง!" ว่าเสร็จก็พุ่งตัวเข้ากอดพร้อมเสียงกริ่งเลิกเรียน แก้มขาวถูกลักจูบไปฟอดใหญ่ก่อนจะอุ้มคนตัวเล็กกว่าพาดบ่าแล้วเดินออกไปจากห้องรับรอง


"อะไร! จะทำอะไรน่ะ!" ร่างทั้งร่างลอยหวือแหวกอากาศด้วยความสูงของดีโน่ทำเอาใจหายวาบแล้วเกาะหลังแน่นแต่เท้าก็ยังดิ้นพั่บๆอยู่อย่างนั้น


"ก็เคียวยะ OK. แล้วนี่นาเราจะไปโรงแรมกันไงฉันเปิดห้องไว้" คำถามถูกย้อนด้วยคำตอบเมื่อครู่ ดีโน่ฮัมเพลงหงุงหงิงก่อนจะจับฮิบาริยัดเข้าไปในรถลีมูซีนของโรงแรมที่มารอรับพอดี


"เดี๋ยวสิใครตกลงไปโรงแรมกับนายกัน!" เสียงแหวขึ้นหน้าแดงแปร๊ดเมื่อนึกถึงคำว่าโรงแรม แน่นอน แรมมืดมาเห็นๆ!


"ก็เคียวยะตกลงเอานี่นา ก็ฉันถามเคียวยะว่าจะไปที่ห้องฉันไหม" ดีโน่ทำหน้าตากรุ้มกริ่มแล้วรวบเอาฮิบาริมานั่งบนตักกันดิ้นกันอาละวาดให้รถพัง


"เคียวยะก็ตอบว่า OK." ริมฝีปากนัวเนียอยู่กับต้นคอ ก่อนจะเอื้อมมือหมายจะดึงกักคุรันออก


แต่ขอโทษ! ฮิบาริ เคียวยะ ที่มีกักคุรันประดับบ่าอยู่เสมอไม่ได้มีแค่นั้น


เห็นแม่คุณใส่เดินไปเดินมาเฉิดฉายแม้ลมจะแรงแดดจะเผาก็ไม่เคยปลิวไปกับมันที่ไหนได้ ดันมีเข็มกลัดยึดเอาไว้นี่เอง!


หนำซ้ำ! ยังเป็นเข็มกลัดที่มีหัวลายคุณกระต่ายน่ารักอีกแน่ะ!


"อุ๊บ .." ดีโน่ตัวสั่นกับความน่ารักของเด็กดื้อนี่ ใครจะไปรู้ล่ะเออว่าภายใต้ความดุความซึนความดื้อจะน่ารักขนาดนี้ "โธ่เคียวยะ กระต่ายมันก็น่ารักดี แต่ฉันชอบนกมากกว่า นกแบบฮิเบิร์ดลูกของเราไง"


ปั้ก!!!


หัวแข็งๆแหงนมาโขกหัวทองๆเข้าอย่างจัง ก่อนจะสะบัดตัวทีเผลอมานั่งที่เบาะอีกฝังแล้วมองตาเขียวจับกักคุรันแน่นที่ตำแหน่งเข็มกลัด หน้าแดงซ่านเป็นลูกตำลึก


"ถ้านายปูดเรื่องนี้กับใคร ..ฉันจะ"


"จะขย้ำฉันด้วยความรักทั้งหมดที่มีงั้นเหรอ!" รีบชิงพูดด่วนตายก่อนที่คนน่ารักจะได้อาละวาดเข้าไปอีกยก รถลีมูซีน็มาถึงโรงแรมที่เปิดห้องเอาไว้พอดี ดีโน่ลงจากรถและแน่นอนว่าไม่ลืมจะอุ้มฮิบาริลงเหมือนตอนที่แบกออกมาด้วยเช่นกัน


"ฉันเกลียดนาย! เกลียด เจ้าบ้า จะพาไปไหนหยุดนะ!"


ป้าบ!


ก้นนิ่มๆที่แนบข้างแก้มถูกมือใหญ่ตีไปเบาๆให้อ่านสายตาคนในโรงแรมเล่นๆ นัยน์ตาสีดำกวาดมองก็เห็นจะมีแต่ชาวต่างชาติทั้งนั้น ก็ยอมที่จะเงียบปากลงยอมให้ม้าพยศพาไปยังห้องชั้นบนสุดของโรงแรมแทน


ประตูไม้โอ๊คส่งกลิ่นหอมหวานเหมือนน้ำหอมที่หมอนี่ชอบใช้ก่อนมันจะถูกเปิดออกให้เห็นการตกแต่งสไตล์เมดิเตอร์เรเนียน แสงแดดตอนเย็นของทะเลเบื้องหลังสาดเข้ามาในห้องจากประตูกระจกขนาดเท่าระเบียงให้ทั้งห้องสว่างและดูสงบเหมาะแก่การมาพักผ่อนในวันหยุดจริงๆ


"สาวเกลียดเค้าว่าสาวรัก ยิ่งพูดคำว่าเกลียดมากก็ยิ่งรักมาก" ดีโน่ยิ้มก่อนจะไปเปิดม่านที่ประดับฝาห้องให้แสงแดดเพิ่มเข้ามาอีก


"หุบปากไปเลย! ฉันจะกลับละ!" คนงามเดินปราดไปที่ประตู แต่ก็ถูกดีโน่รั้งเอวให้ลอยหวือมากอดอยู่แนบอก


"จะไปไหนละ .. ฉันพานายออกมาเรียนนอกสถานที่นะ ที่นี่มีแต่ชาวต่างชาติ จะพาเคียวยะมาฝึกภาษา แต่ก่อนอื่น.." ลากแม่เจ้าประคุณเข้าไปในห้องนอนที่ฮิบาริถึงกับสะดุ้ง


ชั่ววูบแรกที่ฮิบาริคิดว่าดีโน่ต้องจับเขากดไปที่เตียงน่านอนนั่นแน่ๆแต่ผิดคาดกับนิสัยบ้ากามของเจ้านี่ที่สุด! มันกลับลากเขาไปที่ตู้เสื้อผ้าไม้ขาวแทน ประตูเลื่อนเปิดก่อนลิ้นชักจะถูกดึงออกมาให้เห็นชุดว่ายน้ำสีสดใสทั้งหญิงทั้งชาย ทั้งวันพีชทั้งทูพีชเหมาะกับแดดยามเย็นนี้จริงๆ


"เคียวยะน่าจะเปลี่ยนเป็นชุดว่ายน้ำแล้วก็ลงไปที่สระกัน ตอนนี้คนต่างชาติกำลังเล่นน้ำกันสนุกเลยล่ะ"


"ไม่!" เสียงค้านเหย็งกลับมาทันที จะให้ไปเปลือยอกต่อหน้าคนเนี่ยเหรอตลกเถอะ เค้าขอใส่เสื้อยืดลงเล่นซะยังงจะดีกว่า!


"ทำไมล่ะ ถ้าไม่ลงทุนก็ไม่ใช่การเรียนรู้ ใส่ชุดนี้นะเคียวยะ น้านะ" ชุดวันพีชแบบคุณผู้หญิงถูกหยิบออกมา


"ตลก! ฉันจะใส่ชุดว่ายน้ำชาย!"


"ผู้หญิงแหละเหมาะกับเคียวยะแล้ว ผิวก็ขาวหน้าก็สวย ถึงผมจะสั้นถึงมีเคียวยะน้อย แต่ชุดนี้เป็นแบบกระโปรงไม่มีใครตกใจหรอกนะ .." สายตาหวานๆส่งไปทำปิ๊งๆ ถือชุดว่ายน้ำเด้งไปเด้งมาแต่ฮิบาริมีเหรอจะใจอ่อนเรื่องขี้ดื้อไม่เคยรองใคร


"แต่ถ้าเคียวยะไม่ยอมใส่ .. เห็นทีคงต้องเอาเข็มกลัดคุณกระต่ายของเคียวยะมากลัดหัวนมอมชมพูเคียวยะที่ฉันหวงที่สุดซะแล้ว"


........................................................................
.........................................................
...........................................
........................



TBC จ้ะ ..


ก็ส้มบอกแล้ว มันมีแต่รั่วกับอมยิ้มอ่ะกริ๊บกริ้ววว
ปล. ภาษาอังกฤษส้มห่วยจริงไม่ติงนัง ((แต่แบบนั้นก็ยังไม่เซย์โอเคนะเคอะ)) ขออภัยหากผิดไวยกรณ์นะครับผม

รั่วเชพี่พลอยยอมแพ้ เด๊ยว คงNC ชิมิ จปักธงรอนะ >< แต่ ม้ามันเสี่ยววว

ฮึก แกเอ๊ยยยยยยยยยยยย
ตามตำรับไปต่อในสระแน่นอน กรี๊ดดดดดดดดดดด~~~!!!!!


สอนแบบนี้อีก! สอนแบบนี้อีกกกกกกกกกกกกกกกก!!
อ่านแล้วมันยิ้ม สะท้านทรวง จักจี๊หัวใจ กรั่กๆๆๆ

อ๊า.... รั่วสุดๆ อ่านแล้วเกือบสำลักขนมตายแน่ะค่ะ(เรื่องจริง)
โน่แกขู่ได้... ฮามากก คุณเคียวมีแต่เสียกับเสียจริงๆ
จะรออ่านคุณเคียวในชุดว่ายน้ำ(ผู้หญิง)นะคะ
ปล.รสนิยมพี่โน่เป็นแบบนี้หรือออออ
ปล2.คำเตือน ห้ามกินขนมระหว่างอ่านฟิคเรื่องนี้

*Q*

จะทำจริงอ๊ะเปล่า หนูฮิ~~~~~ อย่ายอมใส่ชุดว่ายน้ำน้าาาาาาา เหมียวอยากเห็นพี่โน่เจาะ.....

ตายคาทีค่าาาาาาาาาา