Login |  Register



Welcome
เนื่องจาก เราต้องการสกรีนคนเข้าฟอรั่ม Fiction/doujin และ YaoiLand ขอไห้ทุกท่านที่จะสอบเข้า ไปทำข้อสอบได้ที่ Vongola Test


Post new topic Reply to topic  [ 12 posts ] 
Author Message
 Post subject: [ONESHOT] 香り (KAORI) [6918][Doujin:01 UP 19.09.2009]
PostPosted: 11 Sep 2009, 19:14 
User avatar
Joined: 10 Aug 2008, 14:25
Posts: 410
Location: ทุกที่ที่มี 6918~!!!
SHORTFIC-ONESHOT : 香り (KAORI)
Author : KateBuster (Kate_Buster@hotmail.com)
Fandom : Katekyo Hitman REBORN!
Pairing : 6918 (Mukuro x Hibari)
Rate : PG-15
Category : BL, Angst, Romance



แม้จะแสนเนิ่นนาน ทว่าทุกครั้งที่หวนนึกถึงกลิ่นอันหอมละมุนจากร่างกายของคุณซึ่งไม่อาจสัมผัสได้อีกแล้วนั้น...
-------------ผมก็ยังคง... ปวดใจเช่นนี้เรื่อยมา




เป็นอีกวันที่ตื่นมาพร้อมฝันร้าย ...ทุกครั้ง ...ทุกครั้ง ...เจ้าของความฝันนั้นต้องจำต้องรวดร้าวซ้ำแล้วซ้ำเล่าเช่นนี้เรื่อยไป ไม่อาจจบสิ้น ตราบใดที่ยังคงหลงเหลือร่องรอยของเขาคนนั้นอยู่ ณ ที่ตรงนี้

ทั้งๆ ที่ได้พบเจอคนที่แสนจะคิดถึงมาตลอดในความฝัน ...ทั้งๆ ที่น่าจะมีความสุข...

แต่เขากลับปวดใจ


ด้วยรู้ตัวดีว่าไม่อาจกลับคืนเป็นดังเก่าได้อีกแล้ว


“เคียวยะ...”


ชื่อนั้นถูกกลั่นกรองออกมาด้วยน้ำเสียงแหบแห้งทว่าสั่นเครือ เหลือบดวงเนตรสีไพลินเพลิงของตนไปยังสิ่งที่วางอยู่ไม่ไกลออกไปนัก

สมุดจดวิชาภาษาอังกฤษ ...ข้าวของของอีกคนที่หวนคิดถึงอยู่เสมอ

แม้ไม่ใช่ตัวหนังสือญี่ปุ่นที่เขาเคยเห็นอยู่เป็นประจำ แต่ตัวอักษรภาษาต่างชาติที่ถูกบรรจงเขียนลงบนแผ่นกระดาษด้วยลายมือสม่ำเสมอนั้น ...เขาจดจำได้เสมอ


อยากจะเอาไปคืนให้ถึงมือเจ้าของ

เพราะเขาไม่จำเป็นต้องใช้สมุดเล่มที่อีกฝ่ายให้ยืมมานั้นอีกต่อไปแล้ว


ยิ่งจดจำลายมือนั้นได้มากขึ้นเท่าไร ...เขาก็ยิ่งเจ็บปวด ...ยิ่งหวนคิดถึง ...สิ่งที่ไม่มีวันหวนคืน

--------กลิ่นหอมจากร่างกายของคนที่เคยอยู่ในอ้อมแขน ...ยิ่งไม่อาจจางหายไป


คิดได้เช่นนั้นแล้วจึงรีบแต่งตัว หยิบสมุดเล่มนั้นพร้อมก้าวเดินออกไปด้านนอกตัวอาคารด้วยจุดหมายที่ก่อตัวขึ้นในใจอย่างเงียบงัน เสียงบทเพลงที่คุ้นเคยบรรเลงอยู่ข้างหูจากเครื่องเล่นเพลงพกพาที่เกี่ยวอยู่ข้างกระเป๋ากางเกงยีนส์สีซีด โรคุโด มุคุโรก้าวเท้าไปตามทางเท้าอย่างไม่เร่งรีบเท่าใดนัก


ราวกับว่า ...ยังไม่อาจมั่นใจในเหตุผลของตนได้ดีนัก
_____________________________

เฝ้าตามหาไปทั่วทุกหนแห่ง

ทั้งที่รู้ดีอยู่แก่ใจแล้วว่า ...เขาไม่ได้อยู่ที่นี่อีกแล้ว


นั่นคือใจความหลักโดยรวมของบทเพลงที่เพิ่งจบลงไป …และถูกเล่นซ้ำไปซ้ำมา


เด็กหนุ่มร่างสูงโปร่งเอนกายลงนั่งบนม้านั่งในรถไฟชินคังเซนที่แทบจะว่างเปล่าเพราะยังเช้าเกินกว่าที่จะมีใครออกเดินทางในยามนี้ได้ แม้จะไม่อยากจดจำ ทว่าหน้ากระดาษของสมุดเล่มหนึ่งที่เขาหยิบติดตัวมาด้วยนั้นกลับถูกพลิกไปมา ด้วยอาการที่ราวกับไม่ได้ใส่ใจเท่าใดนัก ..แต่ลึกๆ แล้วกลับไม่ได้เป็นเช่นนั้น

แผ่นกระดาษถูกเปิดผ่านไปอย่างรวดเร็วราวกับเป็นเรื่องที่น่าเบื่อเกินกว่าจะสนใจ

แต่ทว่า ...หากไม่ได้สนใจ ...ก็คงไม่คิดแม้แต่จะแตะมันเสียด้วยซ้ำ


แสร้งทำเป็นเข้มแข็ง ..ทั้งที่ยังไม่อาจลืมเลือน ...น้ำเสียงของเขาคนนั้น ...รอยยิ้มของเขาคนนั้น ...ลายมือ ...กลิ่นหอมที่ชวนให้หลงใหล...

...ทุกสิ่งทุกอย่าง ...ของเขาคนนั้น


แม้จะเป็นช่วงเวลาเพียงแค่หนึ่งเดือน ...แต่สิ่งเหล่านั้นไม่อาจลบเลือนไปได้


บางครั้งเด็กหนุ่มนึกโทษฟ้าฝนและสิ่งอื่นเรื่อยไป

หากวันนั้นสายฝนไม่เทกระหน่ำ หากร่างบางไม่เปียกโชกจนหนาวสั่น หากไม่ได้เห็นใบหน้างดงามนั้นมีสีหน้าเจ็บปวดราวกับกำลังเก็บงำบางสิ่งไว้

เขาคงไม่คว้าร่างนั้นเข้ามากอด ...แล้วขอร้องให้อยู่เคียงข้างตลอดไป


เคยคิดอยู่เสมอว่าแค่ได้เป็นเพื่อนร่วมห้อง ...แค่นี้ก็พอใจแล้ว


หากแต่ ณ เวลานั้น ...เขาไม่อาจหักห้ามใจตนได้


หากเสียงที่แผ่วเบานั้นไม่ก้องสะท้อนอยู่ในโสตประสาทของเขา หากน้ำตาไม่ได้ไหลลงมาอาบผิวแก้มบางที่แดงระเรื่อ หากเรือนกายที่เบียดเสียดกันอยู่ในครานั้นไม่ร้อนรุ่มจนบดบังความหนาวเหน็บจากสายฝนที่ทำให้เปียกปอน

ถ้าหากว่า ..ผมสามารถลืมกลิ่นกายหอมหวานละมุนของคุณได้--------------


เขาคงไม่เจ็บปวดรวดร้าว ทรมานราวกับหัวใจจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ ด้วยความคะนึงหาถึงเพียงนี้...
_____________________________

แล้วสุดท้ายก็จากไป

หลงเหลือไว้เพียงคำกล่าวลาที่แสนสั้นและแสนง่ายดาย


เสียงหวานสั่นเครือ แต่ไม่อาจหลั่งน้ำตา

เก็บงำความลับที่ทำให้จำต้องห่างไกลกันเอาไว้เรื่อยมา ช่วงเวลาหนึ่งเดือนที่ไม่อาจปริปาก เพียงเพราะอยากให้ช่วงเวลาเช่นนั้นดำเนินเรื่อยไป


แล้วสุดท้าย ...ที่เคยขอร้องให้อยู่เคียงข้างตลอดไปนั้น ...จึงไม่อาจเป็นจริงได้



ฮิบาริ เคียวยะย้ายโรงเรียนไปหลังจากผ่านเหตุการณ์นั้นมาเพียงหนึ่งเดือนอย่างเงียบๆ ไม่อาจมีใครล่วงรู้ ...แม้แต่คำล่ำลาที่ได้รับก่อนหน้านั้นเพียงไม่กี่ชั่วโมง ...มุคุโร่เองก็ยังไม่อาจเชื่อว่าจะเป็นเรื่องจริงไปได้


ในวันนั้นเอง เขาออกตามหาคนที่อยู่ๆ ก็จากไปอย่างไม่ทันให้ตั้งตัวไปทุกหนทุกแห่งเท่าที่จะนึกออก แต่ทว่า ...เขารู้ดีอยู่แล้ว ...ว่ามันช่างไร้ประโยชน์เหลือเกิน

คนที่เคยอยู่ในอ้อมแขนของตน กลับหนีไปอยู่ในที่ที่แสนไกล ...สถานที่ ...ที่คนขี้ขลาดอย่างเขาไม่อาจเอื้อมถึง


ยามที่ได้ฟังคำบอกลา ...เขากลับขี้ขลาดเกินกว่าจะรั้งตัวใครคนนั้นเอาไว้ให้อยู่ข้างกายเช่นเดิมเรื่อยไป

ทั้งที่ความจริงแล้วไม่อาจลืมเลือนกลิ่นหอมเย้ายวนจากเรือนร่างแบบบางของใครคนนั้นไปได้

_____________________________

ร่างสูงโปร่งมาหยุดยืนอยู่หน้าบ้านหลังเล็กๆ หลังหนึ่งที่ไกลออกมาจากสถานที่ที่เขาอาศัยอยู่มาก ในมือยังคงกำสมุดจดภาษาอังกฤษเล่มเดิมเอาไว้แน่น


เจ้าของสมุดเล่มนั้นอยู่หลังประตูบานนี้


โรคุโด มุคุโร่เพิ่งมาทราบทีหลังว่าคนที่ตนเฝ้าตามหาอยู่นั้นมาอาศัยอยู่ ณ ที่แห่งนี้ ...แต่เขากลับไม่อาจออกตามหา ...ไม่อาจตัดสินใจที่จะไปพบหน้า ...หรือได้ยินเสียงที่แสนคุ้นเคยนั้นได้อีกแล้ว


เพราะแม้จะคิดถึงเพียงไร ...แต่ก็ไม่อาจมีสิ่งใดจะยืนยันได้ว่าอีกฝ่ายยังคงต้องการเขา

นั่นเพราะเป็นเขาเองที่ขอร้องให้อีกฝ่ายอยู่เคียงข้าง ...นั่นเพราะเป็นเขาเองที่ยัดเยียดความรักนี้ให้กับอีกฝ่าย


แต่ถึงอย่างไร ตอนนี้เขาเองก็มีเรื่องที่ต้องทำอยู่


นิ้วยาวเอื้อมไปกดกริ่งที่อยู่หน้าประตูบ้านแล้วหยุดรออยู่ครู่หนึ่งด้วยอาการนิ่งเฉย เสียงเพลงยังคงไหลผ่านการรับรู้ของเด็กหนุ่มไปอย่างต่อเนื่อง เพียงครู่เดียวก็มีเสียงเสียงหนึ่งดังแว่วมาจากอีกฟากของบานประตูที่ยังคงถูกปิดล็อคแน่นหนา


“...มาหาใครครับ ?”


เสียงที่คุ้นเคย ...แสนคิดถึง ...ไหลแทรกผ่านเสียงดนตรีเข้ามา

ความคิดถึงคะนึงหา พลันไหลล้นทะลักออกมาจากส่วนลึกที่สุดของหัวใจอย่างไม่อาจหยุดยั้ง


ในที่สุด ...ก็เข้าใจเหตุผลที่ตัวเองทำเช่นนี้แล้ว...


“..เคียวยะ ...ผมเองครับ คือว่า...”


เหตุผลที่ยอมเดินทางมาแสนไกล เพียงเพื่อคืนของสิ่งเดียวให้กับเจ้าของคนนี้


“...มาทำไม ?”


น้ำเสียงนั้นสั่นเครือน้อยๆ โดยไม่อาจล่วงรู้สาเหตุ แม้ไม่อาจมองเห็นสีหน้าของคนที่ยืนอยู่หลังประตูบานนั้นได้ แต่เขาค่อนข้างมั่นใจว่า ...ทางฝั่งนั้นคงกำลังไม่มั่นใจในสิ่งใดสิ่งหนึ่งอยู่เป็นแน่


“...คือว่าเอาของที่ยืมไปคราวก่อนมาคืนน่ะครับ ...ช่วย... เปิดประตูหน่อยได้ไหมครับ ?”


ไม่ใช่เพราะอยากจะลืมเลือนความเจ็บปวด


“...มาหาฉันตอนนี้ทำไม ..ฉัน...ไม่อยากเห็นหน้านาย ...เสียง ---ฮึก.. ก็ไม่อยากได้ยิน”


เสียงที่สั่นไหวอย่างเปราะบางนั้นเริ่มแปรเปลี่ยนไป อ่อนแอลง ...น้ำตาไหลออกมาปริ่มนอง เปรอะเปื้อนใบหน้า

ทรุดเข่าลงนั่งหลังบานประตูนั้นอย่างไร้เรี่ยวแรง


“กลับไป ..ซะ”


ออกปากขับไล่ไสส่ง ทั้งที่ใจอยากเหนี่ยวรั้งไว้จนแทบคลั่ง ...ทั้งที่รอคอยมาตลอด


“ถ้าอย่างนั้น ...ผมจะวางไว้ตรงนี้นะครับ”

มุคุโร่ย่อตัวลงนั่งหน้าประตูที่กั้นขวางเขาเอาไว้ ก่อนจะสอดสมุดเล่มบางที่เต็มเปี่ยมไปด้วยลายมือของคนที่ตนแสนหลงใหลกลับเข้าไปในช่องส่งจดหมายที่อยู่ด้านล่างของบานประตู ส่งคืนความทรงจำที่ช่วงชิงเอามาด้วยคำว่ารักของตัวเองกลับไปยังคนที่เคยอยู่ในอ้อมแขน จากนั้นจึงลุกขึ้นยืน

เพราะไม่อาจล่วงรู้ถึงความรู้สึกที่แท้จริงซึ่งถูกปิดบังไว้ภายหลังประตูบานนั้น

เพราะเขาแน่ใจแล้ว


เหตุผลที่มาที่นี่ ...เพียงเพราะเขาอยากจะพบหน้าเจ้าของสมุดเล่มนั้นอีกครั้ง

...อยากได้ยินเสียง ...อยากสัมผัสถึงกลิ่นกายหอมหวานที่หน่วงเหนี่ยวหัวใจของตนเอาไว้อีกครั้ง


แม้ว่ามันจะเป็นไปไม่ได้แล้วก็ตาม



“...ลาก่อนครับ”

เสียงยะเยียบที่ฟังอ่อนลงเล็กน้อยเอ่ยเพียงแค่นั้นแล้วจึงหันหลังเดินจากไป เป็นดั่งถ้อยคำที่เคยได้รับในช่วงเวลาที่เคยผันผ่านมานั้น เสียงเพลงที่บอกเล่าเรื่องราวของการไม่อาจเป็นดั่งหวังยังคงบรรเลงซ้ำแล้วซ้ำเล่า ก้าวเดินของเขาเชื่องช้าลงกว่าทุกครา

อาจจะเพียงเพราะ ...ยังไม่อยากจะจากไป ...แม้จะรู้ว่ามันเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้แล้วก็ตาม


ทันใดนั้นเสียงเปิดประตูก็แว่วขึ้นจากทางด้านที่เขาจากมา ใบหน้าคมคายหันกลับไปมองทั้งที่ไม่ได้คาดหวังอะไร ทว่า...


เรือนกายบอบบางผลักบานประตูออกมาทั้งที่น้ำตานองหน้าทันทีที่ได้ยินเสียงฝีเท้าห่างออกไป ยังกอดสมุดที่เพิ่งได้รับคืนมาเมื่อครู่ไว้แน่น ไม่ได้ก้าวขาขยับเคลื่อนออกมาจากที่ตรงนั้น ทว่าเสียงหวานที่สั่นเครือและแสนคุ้นเคยนั้นกลับเปล่งออกมา ...ราวกับกำลังอ้อนวอน …ในขณะที่เสียงบรรเลงบทเพลงค่อยๆ เงียบลงไป


“ฉ.. ฉัน-------รอนายอยู่... รออยู่ตลอดเลย”


แม้จะแสนเนิ่นนาน ทว่าทุกครั้งที่หวนนึกถึงกลิ่นอันหอมละมุนจากร่างกายของคุณซึ่งไม่อาจสัมผัสได้อีกแล้วนั้น...

-------------ผมก็ยังคง... เฝ้าคิดถึงเพียงแค่คุณคนเดียวเท่านั้นเรื่อยมา




“อย่าไปเลยนะ มุคุโร่-----”


จะไม่เป็นเหมือนเช่นในวันนั้นอีกแล้ว ...คราวนี้ ...ผมจะไม่มีวันปล่อยคุณไปอีกแล้ว


- FINISH -



ชื่อเรื่องของฟิคเรื่องนี้แปลว่า "กลิ่นหอม" ค่ะ ^^


จะสอบแล้วค่า~ TTwTT"
(แต่ดันยังมาแปะฟิคได้อีกเนี่ยนะ 555+)

แปะฟิคไว้ก่อน เดี๋ยวคราวหน้าจะเอาโดจินสั้นๆ ที่เป็นเรื่องตอนคุณฮิให้สัปป้ายืมสมุดมาลงค่ะ > <,,
(แบบว่าอยากวาดอ่ะ ฮ่าๆ)

แล้วพบกันค่า > <!!

_________________
Image

...ไม่ว่าฤดูใบไม้ผลิจะผันผ่านไปมากมายเท่าไร

...แต่คำสัญญาของเรา ...จะเป็นดั่งเช่นนิรันดร...ใช่ไหม ?





Last edited by katebuster on 19 Sep 2009, 19:35, edited 1 time in total.

Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [ONESHOT] 香り (KAORI) [6918]
PostPosted: 11 Sep 2009, 20:44 
User avatar
Joined: 29 Jun 2009, 10:58
Posts: 552
Location: จะอยู่กับฮิเบิร์ด (มันหวัง...)
โฮ่ ในที่สุดก็แฮปปี้สินะ นั่งลุ้นตั้งแต่ต้นเรื่องเลย

ช่วงนี้ท่านเคทเขียนแต่เรื่องเศร้าเคล้าน้ำตาให้คู่นี้ชอกช้ำอยู่เรื่อย

ยินดีด้วยจ้าที่เรื่องนี้สมหวัง

รออ่านเรื่องต่อไปค่ะ


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [ONESHOT] 香り (KAORI) [6918]
PostPosted: 11 Sep 2009, 21:05 
User avatar
Joined: 20 Jul 2008, 13:47
Posts: 116
สนุกมากเลยจ้า ลุ้นมากเลยว่าท่านฮิจะทำยังไง

ดอลเลนนึกว่าจะแซดตอนจบซะแล้ว

ซึ้งมากๆเลย น่าจะเขียนยาวๆอีกซักนิดนะนี่

_________________
สมการความรักของสาว(ก)วาย

27+18<6927<182769;ได้10069ไปครอง

D18 / 8059 =XS+RL x CM

10051 > 10027 เสมอ = ="


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [ONESHOT] 香り (KAORI) [6918]
PostPosted: 11 Sep 2009, 21:26 
User avatar
Joined: 23 Apr 2009, 20:30
Posts: 362
Location: Purple Line
อ่า.. สั้นๆ ก็ซึ้งได้

ทำไมตอนแรกเคียวยะถึงหนีมุคุไปอะ
สงสัยมากมาย

แต่สุดท้ายก็คงได้จะอยู่ด้วยกันสินะ ^^~

_________________
Dino Kyoya
Yama Hibari
I D18 , 8018 ~!!
..~ 영원히 사랑해 ~..


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [ONESHOT] 香り (KAORI) [6918]
PostPosted: 11 Sep 2009, 21:32 
User avatar
Joined: 19 Mar 2008, 21:24
Posts: 1309
เย้!
ในที่สุดท่านฮิก็เลิกซึน(เฉพาะฟิคนี้- -")
แหมท่านฮิละก็ถ้ามุคุไม่มาหาก็ไปหาเองเลยสิค้า
จะรอโดของเรื่องนี้นะคะ^ ^


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [ONESHOT] 香り (KAORI) [6918]
PostPosted: 12 Sep 2009, 02:30 
User avatar
Joined: 21 Jun 2009, 16:00
Posts: 87
Location: เกาะหลังยามะ (ชัตเตอร์??)
สะเทือนใจ

แต่สุดท้ายก็แฮปปี้~~~~~





ท่านมุขา~~






รักนะ!

//โดนตบ

_________________
Image Hotau : ผู้สนับสนุน 8018 8727 6927 และ S80 อย่างเป็นทางการ!! Image
Image
Click here to feed me a Small fish!


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [ONESHOT] 香り (KAORI) [6918]
PostPosted: 19 Sep 2009, 19:42 
User avatar
Joined: 10 Aug 2008, 14:25
Posts: 410
Location: ทุกที่ที่มี 6918~!!!
ตอบเม้นต์ค่า~

ท่าน IndigoMist
ไม่ใช่แค่ช่วงนี้ล่ะค่ะ ที่เราเขียนอะไรช้ำรักแบบนี้
มันเป็นทุกช่วงนั่นแหละ ฮ่าๆ
(...เรื่องนี้ตอนแรกก็กะแต่งให้ไม่สมหวังอยู่หรอกค่ะ.. แต่มือมันพาไป เลยออกมาเป็นฉะนี้แล =w=")


ท่าน dAllEn
คนแต่งมันก็นึกว่าจะแซดตอนจบค่ะ ไหงเป็นอย่างนี้ได้ก็ไม่รู้ 555+
ดีใจที่ชอบค่ะ ^^
แต่ให้เขียนยาวๆ ต่อนี่คงไม่ไหวล่ะค่ะ ...แค่นี้เรื่องอื่นๆ ที่เราดองไว้ก็จะหล่นมาทับหัวตายอยู่แล้ว = []="
(ได้ข่าวว่าทำตัวเอง 55+)


ท่าน Hayon_18
ทำไมตอนแรกเคียวยะถึงหนีมุคุไปอะ <<< อ้าว... เราลืมบอกไว้ในเรื่องอ่ะค่ะ กรรม!!! = []=!!!
/me โดนรุมบาทา

(มิน่า..)

เอาไว้เดี๋ยวจะชดใช้ความผิดด้วยการเขียนเป็นโดมาเสริมส่วนนี้ทีหลังแล้วกันค่ะ ขอโทษนะคะ TT^TT"
กระซิกๆ


ท่าน meiar
เลิกซึนได้แค่นี้แหละค่ะ เดี๋ยวเดียวก็กลับไปซึนต่อเหมือนเดิม (ฮา)
เอาโดมาแปะแล้วค่า~ > <,,


ท่าน Hotaru
คนแต่งยังแปลกใจอยู่ค่ะ ว่าทำไมถึงแฮปปี้ตอนจบได้ 55+
รักสัปป้าเช่นกันค่ะ ฮ่าๆ
/me หลบทอนฟาคุณฮิ~

_________________
Image

...ไม่ว่าฤดูใบไม้ผลิจะผันผ่านไปมากมายเท่าไร

...แต่คำสัญญาของเรา ...จะเป็นดั่งเช่นนิรันดร...ใช่ไหม ?





Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [ONESHOT] 香り (KAORI) [6918][Doujin:01 UP 19.09.2009]
PostPosted: 19 Sep 2009, 19:57 
User avatar
Joined: 10 Aug 2008, 14:25
Posts: 410
Location: ทุกที่ที่มี 6918~!!!
โดที่บอกว่าจะเอามาแปะค่ะ (เผาเสร็จแล้ว 55+)

(จะเห็นได้ว่าไม่มีการถมดำ... เพราะอินี่มันขี้เกียจนั่นเอง = =")

อันนี้เป็นเนื้อเรื่องตอนที่เกิดขึ้นก่อนหน้าเหตุการณ์ในฟิคค่ะ เป็นตอนที่คุณฮิเอาสมุดไปให้สัปป้ายืมค่ะ ^^
แปะๆ


Image

Image

Image


แล้วก็เรื่องตอนที่คุณฮิย้ายโรงเรียน ซึ่งเราลืมใส่ลงไปในฟิคด้วยความสะเพร่าส่วนตัว (= =") เราจะเอาไปปั่นเป็นโดแล้วมาแปะลงอีกทีนะคะ
ขอโทษจริงๆ ค่า > <!!


สุดท้าย ..เพลงที่สัปป้าฟังในฟิคคือเพลง One more time, One more chance จากอนิเมเรื่อง 5cm per second นั่นเองค่ะ
เชิญจิ้มลิงค์ด้านล่างโลดค่า~ > <,,
http://www.youtube.com/watch?v=8KQBiFIn0bo

นอกเรื่อง ...อนิเมเรื่องนี้นี่ดูแล้วมันอึดอัดมากมายค่ะ จะเศร้าก็ไม่เศร้าให้สุด ครึ่งๆ กลางๆ จุกอยู่ในอก =w= (แต่ภาพสวย+เนื้อเรื่องดีหลายๆ ^^) ยิ่งฉากรถไฟวิ่งผ่านตอนสุดท้ายนะแบบว่า...
(ฉากเดียวกับฉากสุดท้ายในลิงค์ที่เราเอามาแปะข้างบนนั่นแหละค่ะ ...เมื่อไรรถไฟจะวิ่งผ่านหมดสักทีฟระ = []=")

ใครยังไม่เคยดู ลองหามาดูนะคะ ^^

แล้วพบกันใหม่เมื่อชาติต้องการค่า~ > <,,

_________________
Image

...ไม่ว่าฤดูใบไม้ผลิจะผันผ่านไปมากมายเท่าไร

...แต่คำสัญญาของเรา ...จะเป็นดั่งเช่นนิรันดร...ใช่ไหม ?





Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [ONESHOT] 香り (KAORI) [6918][Doujin:01 UP 19.09.2009]
PostPosted: 19 Sep 2009, 20:22 
User avatar
Joined: 29 Jun 2009, 10:58
Posts: 552
Location: จะอยู่กับฮิเบิร์ด (มันหวัง...)
คนแรกอีกแล้ว อิ้วววว (ผลจากการเร่ร่อนไปเร่ร่อนมา หาที่สิงไม่ได้)

ชอบตอนท่านฮิวิ่งหนีจังเลยค่ะ ฮ่าๆๆ น่ารักดี

ว่าแต่ครั้งที่ร้อยเองเหรอ มุคุโร่

แล้วจะรอตอนต่อไปนะคะ


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [ONESHOT] 香り (KAORI) [6918][Doujin:01 UP 19.09.2009]
PostPosted: 19 Sep 2009, 22:15 
User avatar
Joined: 19 Mar 2008, 21:24
Posts: 1309
ท่านฮิน่าร้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกก
ทำตัวโมเอ้แบบนี้ไม่ต้องมุคุหรอกแม่ยกเองยังหลงไปหลายร้อยรอบเลย
สายตาท่านฮิช่างงามหลายๆจนแอบอยากฉุด(แต่ไม่กล้าพอ)


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [ONESHOT] 香り (KAORI) [6918][Doujin:01 UP 19.09.2009]
PostPosted: 20 Sep 2009, 01:03 
User avatar
Joined: 09 Feb 2009, 01:16
Posts: 115
Location: ~Namimori~
เคี๊ยกกกกส์

one-shot + dojin สุโค่ยเหลือหลาย



เบ่งออกมาก่อนสอบอย่างยากลำบากใช่มั้ยคะ TT^TT


ข้าพเจ้าก้ขืนใจตัวเองไม่ไหวมาหาฟิคอ่านก่อนสอบเหมือนกันเจ้าค่ะ TT^TT~~



กิสสสสสสส~~~~

_________________
Image


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [ONESHOT] 香り (KAORI) [6918][Doujin:01 UP 19.09.2009]
PostPosted: 20 Sep 2009, 10:22 
User avatar
Joined: 18 Mar 2009, 21:19
Posts: 131
Location: มุมห้อง(น้ำ)ของน้องโช....=.,=
โอ้ว~~>[]<
ทั้งฟิคทั้งโดจินน่าโฮกทั้งนั้นเลยค่ะ><

คุณเคียวแบบว่าน่ารักสุดๆ
ชอบตอนที่ฮิบาริซามะบอกกับสับป้าว่า "ฉันรอนายอยู่"
>///<
โฮก~~~ อ่อก!//สลบตายคาคอม

ปล. ชอบโดจินตอนคุณเคียววิ่งหนีมุคุโร่ค่ะ คนอะไรน่ารักชะมัด=//=

_________________
มนุษย์กินหอย!!?
Kimi wo itsuka shiawase ni suru: สักวันฉันจะทำให้เธอมีความสุข

 Image

http://demi-dream.exteen.com/


Profile  Offline
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic Reply to topic  [ 12 posts ] 


Who is online

Users browsing this forum: hibaritsuna, nine, pye*, RARERIZ and 6 guests

Panel

Top You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum
You cannot post attachments in this forum
Search for:
Jump to: