Login |  Register



Welcome
เนื่องจาก เราต้องการสกรีนคนเข้าฟอรั่ม Fiction/doujin และ YaoiLand ขอไห้ทุกท่านที่จะสอบเข้า ไปทำข้อสอบได้ที่ Vongola Test


Post new topic Reply to topic  [ 18 posts ]  Go to page 1, 2  Next
Author Message
 Post subject: [Oneshot] His Voice [8059] + ตอบเมนต์@Page 2
PostPosted: 25 Apr 2009, 14:59 
User avatar
Joined: 11 Jan 2009, 21:44
Posts: 244
Location: 'The Land of Angst' where XS belongs
Title: His Voice (เสียงของเขา)
Author: Daiongmyoji Sirius [ไดองเมียวจิ ซิริอุส]
Genre: Angst, drama
Rating: PG
Fandom: Katekyo Hitman REBORN!
Pairing: 8059


~


ทุกอย่างที่ยามาโมโตะใส่ใจมักจะเกี่ยวข้องกับผม ถึงอย่างนั้นเขาก็งี่เง่าพอที่จะทำให้ทุกอย่างของเขาเป็นเพียงเกราะกำบังที่โอบล้อมผม

ปิดกั้นผมไม่ให้มองเห็นอีกด้านหนึ่งของเกราะกำบังนั้นอย่างอ่อนโยน

และโหดร้ายเป็นที่สุด


~

ผมกำลังเดินฉับ ๆ จะกลับไปที่ห้องนอนตัวเองอย่างหงุดหงิดหลังจากที่การฝึกกับพี่เบี้ยงกี้ทั้งวันไม่คืบหน้าไปไหน และจู่ ๆ ไอ้บ้าเบสบอลก็เข้ามาชวนคุย ขายาว ๆ นั่นก้าวทันผมได้อย่างไม่ยากเย็น ผมสบถเบา ๆ แต่ก็ยอมให้เขาเดินคุยด้วยเพราะไม่มีอารมณ์ต่อล้อต่อเถียง นึกอยากให้โถงทางเดินสั้นกว่านี้ขึ้นจม

ยามาโมโตะพูดอะไรเรื่อยเปื่อยที่ผมไม่ใส่ใจจะฟังถึงเนื้อหามันสักเท่าไร แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าผมไม่ฟังเสียงของเขา

ผมไม่ชอบมองหน้าเขาเพราะเขามักจะยิ้มอยู่เสมอจนน่าหมั่นไส้ เมื่อเขายิ้มผมจะรู้สึกอึดอัด ต่อให้พยายามพ่นบุหรี่ออกจากอกเท่าไรก็ตามที แม้กระทั่งในตอนนี้—ต่อให้ผมไม่ได้มองหน้าเขา—ผมก็กำลังกลืนรสบุหรี่เข้าเต็มปอด ด้วยความพยายามมากเหลือเกินที่จะผ่อนคลายอากาศที่อัดอั้นอยู่ด้านใน บางครั้งผมก็นึกสงสัยว่าหัวใจผมจะระเบิด แต่มันก็ไม่ใช่ความรู้สึกเดียวกับเสียงตูมตามยามผมเขวี้ยงอาวุธประจำตัวใส่คนอื่น มันไม่มีกลิ่นดินปืน ไม่มีอะไรกระทบแก้วหูให้สั่นไหว ไม่มีแรงสะเทือนพัดปลิวชายเสื้อให้สะบัด แต่ก็ไม่ใช่ว่ามันไม่มีอะไรเลย และนั่นแหละคือที่ผมเกลียดนัก นั่นแหละที่ยามาโมโตะไม่เคยเข้าใจ

เวลาที่ผมเห็นเขายิ้มส่วนหนึ่งของผมจะคิดว่ามันดูเป็นรอยยิ้มที่มีความสุข—น่ารำคาญ—ชะมัด และผมรู้สึกหายใจไม่คล่อง ความอบอุ่นที่เขาพยายามยัดเยียดให้จิกกัดผมจนหงุดหงิดเสียทุกครั้งไป ด้วยว่าไม่อาจเข้าใจจุดประสงค์ของไอ้บ้าเบสบอลนี่ได้เลย หลายครั้งที่วาจาด่าทอจะกักอยู่แค่ปลายลิ้น แต่กลับหากล่องเสียงในลำคอไม่พบ จึงไม่สามารถตะโกนค่อนขอดว่าคนท่าทางเหยาะแหยะแบบนี้จะเป็นสมาชิกของแฟมิลี่มาเฟียอันดับหนึ่งของอิตาลี่ได้อย่างไร

มีหลายครั้งที่ผมตะคอกใส่เขา

แต่ก็มีนับครั้งไม่ถ้วนที่ความเจ็บกลับไหวริ้วและซัดสาด พรากถ้อยคำของผมไป

ความรำคาญที่เขาไม่ใส่ใจอัดแน่นอยู่ในอก และไม่อาจหาทางออกได้ จึงเป็นบ่อเกิดของความเจ็บปวดเบาบาง นี่เป็นหนึ่งในเหตุผลที่ผมไม่ชอบมองหน้าเขาบ่อยนัก สมองไม่เต็มใจที่จะตั้งคำถามว่ามันจะเป็นอย่างไรกันหนอหากผมสามารถก้าวเดินพร้อมรอยยิ้มแบบนั้น แต่จิตสำนึกผมกลับไม่ทำตาม

ยามาโมโตะน่ะเป็นคนตามสบายและไหลตามน้ำเกินไป เขาสามารถซึมซับอัตภาพตนให้เข้ากับทุกสภาพแวดล้อม เขาสามารถ... อยู่ที่ใดก็ได้โดยไม่ดูผิดที่ผิดทาง เขาคือภาพตัดของผม เขาโดดเด่นแต่เขาไม่ผิดแผก เขาหัวไม่ดีแต่ไม่นอกคอก

หลังจากความนัยของคำพูดของเขาไม่มีผลต่อความสนใจของผมอยู่นานสองนาน เขาก็โพล่งประโยคหนึ่งที่สะดุดห้วงคำนึงผมเข้าอย่างจัง

“จะว่าไปแล้วอยากเห็นนายเล่นเปียโนจังเลยนะ”

ผมชะงักฝีเท้ากึก และค่อย ๆ เสหน้ามามองตาเขา เขาไม่มีท่าทีผงะถอยกับบรรยากาศกดดันที่แผ่มาจากตัวผมแต่อย่างใด ผมจึงรู้ได้ไม่ยากนักว่าเขาจงใจพูดอย่างนั้น

รู้ได้ไม่ยากนักว่าเขาเป็นห่วงผม

ความจริงข้อหนึ่งฟาดศีรษะผมจนหัวอื้ออึง ความจริงที่ว่าเขารู้เรื่องแม่ของผมแล้วตีกระทบกันราวอนุภาคนับร้อยอยู่ในกะโหลกจนหัววิงเวียน

เหตุเพราะสำหรับผมแล้ว คำว่า‘เปียโน’หมายถึง‘แม่’ตรงตามตัวอักษร เปียโนไม่ใช่เครื่องดนตรี เปียโนไม่ใช่ลำนำขับกล่อม เปียโนคือสิ่งที่แม่เกี่ยวดองด้วยอย่างลึกซึ้งราวกับมันหลอมรวมกับปลายนิ้วของท่าน เปียโนคือความทรงจำเพียงอยากเดียวที่ช่วยยื้อภาพของผมบนตักแม่ เปียโนคือคลื่นเสียงที่ผ่านหน้าท้องแม่มาสู่ผมตั้งแต่ผมยังไม่ลืมตาดูโลก

เปียโนหมายถึงแม่

ผมขมวดคิ้วจ้องตาเขานิ่ง รู้ว่าต้องมีคนเล่าให้เขาฟังแน่—บางทีคงจะเป็นคุณรีบอร์น แล้วผมควรจะทำอย่างไรเล่า ผมไม่ใส่ใจอยู่แล้ว มันจะมีผลอะไรเล่าหากเขาจะรู้ กระนั้นแรงเดือดปุด ๆ ผลักดันในทรวงอก แล่นปลาบจนร้อนและแน่นหน้าอก ผมอยากตวาดให้เขาไสหัวไปจากตรงนั้น

ทว่าวินาทีต่อมาไอ้บ้าเบสบอลก็ยกมือขึ้นเกาท้ายท้อย มุมปากเขาขยับขึ้นเป็นรอยยิ้มอ่อน ๆ ความกังวลใจทาบลงบนนัยน์ตาสีเปลือกไม้แต่เขาไม่หลบตาไปไหน

เขาไม่เคยตัดการประสานตาของเราออกจากกัน ไม่เคยเลย

อากัปกิริยาที่แสนง่ายดายและอ่อนโยนนั่นทำให้ผมได้แต่ยืนจ้องเขาอย่างเอาเป็นเอาตาย และเปล่งเสียงไม่ออกอีกต่อไป

และมันน่าหงุดหงิด มันน่ารำคาญ มันน่ารำคาญ ผมอยากให้เขาหายไป หายวับไปจากทุกที่ซะ โดยเฉพาะจากเบื้องหน้าผมและจากความทรงจำของผม เพราะบางครั้งการกระทำง่าย ๆ เช่นนั้นกลับเป็นสิ่งมหัศจรรย์ที่ไม่มีใครอื่นรังสรรค์ได้

ไม่มีใครอีกแล้วที่ขาดความซับซ้อนในการแสดงออกเสียจนผม... ไม่จำเป็นต้องคลางแคลงว่าเขาจะคิดยังไง

แม้กระทั่งรุ่นที่สิบก็ไม่เคยทำแบบนี้ได้ ตรงกันข้ามผมจะกังวลมากว่ารุ่นที่สิบต้องการอะไร ผมจะได้พยายามสรรหามาให้ แต่ยามาโมโตะนั้นกลับกัน ยามาโมโตะจะหยิบยื่นสิ่งที่ผมไม่ต้องการให้ผมเสมอ ดังเช่นการยิ้มราวกับจะบอกว่าให้ผมใจเย็นลง การเกาหัวตัวเองแก้เก้อเสมือนขอลุแก่โทษที่ทำให้ผมอึดอัดใจเข้าเสียแล้ว รวมไปถึงความกังวลระคนกระวนกระวายที่เขาปิดไม่มิดในดวงตา

และผม—การที่เขาสามารถทำอย่างนี้ได้ทำให้ผม... เจ็บ เพราะมันเหมือนเขาจะใส่ใจ และยิ่งความไยดีของเขาแสดงออกมาให้เห็นเท่าไร ความประหวั่นปนสงสัยอันแปลกประหลาดก็ยิ่งแทรกเข้ามาในเนื้อหัวใจของผม ความหวั่นที่ผสมกับความเหงาได้อย่างกลมกลืน

ผมสงสัยว่าทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่ตรงหน้า จะเป็นสิ่งที่เขาทำไปอย่างนั้นเอง และจะเป็นสิ่งที่เขาทำกับทุกคน

“ก็ดูเป็นพรสวรรค์ที่คาดไม่ถึงออกนี่นา ถ้าโกคุเดระเล่นเปียโนล่ะก็ต้องเลิกขมวดคิ้วแบบนั้นแน่เลย” ยามาโมโตะหัวเราะแหะ ๆ และกล่าวอะไรเรื่อยเปื่อยต่อไป

เขามักจะแกล้งทำเป็นซื่อเสมอในสถานการณ์แบบนี้ เขามีวิธีเฉพาะตัวที่ทำให้ความตึงเครียดคลายตัวลง

ความเหนื่อยที่ต้องรับมือกับนิสัยแบบนั้นทำให้กล้ามเนื้อในร่างผมผ่อนคลายลง ปมที่ผูกหัวคิ้วผมอยู่แปรเปลี่ยน มันไม่ได้คลายออก หากแต่กระตุกไหวในลักษณะที่ต่างออกไป ในลักษณะที่ทำให้ผมจำเป็นต้องสะบัดหน้าไปทางอื่น

เท้าของผมเคลื่อนต่อไป ทว่าช้ากว่าก่อนหน้านี้มากนัก ประตูห้องอยู่ไม่ไกลอีกต่อไป ผมควรจะดีใจที่จะได้ไปให้พ้นหน้าไอ้หมอนี่สักที

ใช่ มาคิด ๆ ดูผมมักจะดีใจที่ได้ไปให้พ้นหน้าเขา แต่ว่า... ผมอาจไม่ดีใจนักหากเขาไปให้พ้นหน้าผม

ผมสังเกตว่าจังหวะหัวใจตัวเองเปลี่ยนแปลงไป มันไม่ได้เต้นช้าลงเลย เพียงแต่เต้นในรูปแบบที่ดูกระวนกระวายมากกว่าและ... ผมได้ยินมันชัดกว่า เพราะสรรพสิ่งรอบกายล้วนเงียบงัน เป็นครั้งแรกที่ผมตระหนักว่าพวกเราเดินเบามาก

สุรเสียงสบาย ๆ ของเขาดับไป แต่มันยังวนเวียนอยู่ในอากาศ

ใช่แล้ว ยามาโมโตะมักชอบพูดอะไรเรื่อยเปื่อยที่ผมไม่ใส่ใจจะฟังถึงเนื้อหามันสักเท่าไร แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าผมไม่ฟังเสียงของเขา

เสียงของเขาไม่ได้เป็นเอกลักษณ์ ไม่ได้สะดุดหู แต่มัน... ผ่อนบรรเทา

ใช่ ผมเกลียดรอยยิ้มของเขา แต่เสียงของเขาน่ะต่างออกไป ต่างมาก เพียงแค่ความแตกต่างนี้ถูกกั้นเอาไว้ด้วยกระดาษโปร่งแสง หากเอาปากกาหมึกซึมจรดลงไปก็คงเปรอะเปื้อนและขูดขีดถึงกันได้ แม้ประโยคที่ถูกเขียนลงไปจะเละหรือเบาบางเกินกว่าที่ใครจะตีความออกก็ตามที

และจู่ ๆ ยามาโมโตะก็แตะหัวผม เบาจนผมเกือบนึกว่าคิดไปเอง ผมเกือบนึกว่าเป็นลมปัดผ่าน แต่มันจะเป็นอย่างนั้นได้อย่างไรกันเล่าในเมื่อเราเดินอยู่ในฐานลับที่มีกำแพงปิดล้อมแน่นหนา

ความอ่อนเบานั้นบ่งชี้ถึงความแตกต่างระหว่างพวกเราได้เป็นอย่างดี ผมเชื่อว่าผมหยิบจับอะไรด้วยน้ำหนักมือที่เบาขนาดนั้นไม่ได้

“น่า ๆ...” ยามาโมโตะว่าเสียงไม่เบาไม่ดัง “มันไม่ใช่ความผิดของนาย”

ผมหยุดเดินอีกครั้งและคิดว่าหัวใจหยุดเต้นไปหนึ่งจังหวะ พลางก้มศีรษะลงต่ำ ไอ้บ้าเบสบอลก็หยุดฝีเท้าเช่นกัน ก่อนจะค่อย ๆ พยายามด้อม ๆ มอง ๆ ผ่านแพรผมสีเงินของผม

ตลอดชีวิตที่ผ่านมานี่ผมตรับฟังสุ้มเสียงมามากมาย เสียงระเบิด เสียงเปียโน เสียงของแม่ เสียงซุบซิบนินทาที่ว่าผมมันลูกนอกสมรส เสียงเห็นอกเห็นใจของคนมากมาย เสียงชื่นชมว่าการแสดงเปียโนดีเลิศเพียงใด แน่นอนว่าเสียงอันอ่อนโยนของรุ่นที่สิบก็ด้วย

ยังไงก็ตาม ยามาโมโตะ ทาเคชิอาจจะเป็นคนเดียวที่มองทะลุถึงปัญหาเบื้องหลังสรรพเสียงเหล่านั้น ปัญหาที่กรีดก้องลึกลงไปในใจของผมท่ามกลางเสียงเหล่านั้นไม่เกี่ยวกับพี่เบี้ยงกี้ ไม่เกี่ยวกับสังคมมาเฟีย ไม่เกี่ยวกับความจริงที่ชีวิตของผมออกนอกขอบเขตอันเหมาะสมตั้งแต่ยังอยู่ในครรภ์มารดา และยิ่งกว่านั้นไม่เกี่ยวกับการที่แม่ถูกลอบสังหาร

แต่เกี่ยวกับเรื่องที่วิญญาณแม่ถูกพรากไปในวันเกิดของผม สำหรับผมแล้วมันคือ‘มาตุฆาต’ เนื่องจากแม่ตายเพราะผมเกิดมา

ในที่สุดเมื่อเห็นว่าไอ้บ้าเบสบอลมัวแต่ค้อมตัวพยายามมองตาผมอยู่ได้ผมจึงเงยหน้าขึ้น คิ้วผมขมวดแน่นยิ่งกว่าเดิมอย่างเครียดขมึง และ... ผมตระหนักดีว่าหัวตาช่างร้อนและแสบสันต์เหลือทน

“มันไม่ใช่ความผิดของนาย”
คือสิ่งที่เสียงของยามาโมโตะ ทาเคชิหยิบยื่นมาให้โดยที่ผมไม่ต้องการ

มันเป็นเช่นนั้นเสมอมา

วินาทีนั้นหัวของผมมันหนักเกินกว่าที่จะตั้งคำถามกับตัวเองอีก ผมยื่นใบหน้าให้เรียวปากตัวเองประทับกับของเขา เร็วและแนบชิด

ผมสาบานว่าได้ยินเสียงอุทานของคนตรงหน้าเล็ดรอดผ่านกลีบปากของเขา ริมฝีปากเราติดกันจนผมสัมผัสถึงผมหายใจที่วูบไหวเมื่อเขาเปล่งเสียงอุทาน เสียงนั่น—เสียงของเขา

THE END.


or to be continued? ...อย่าดีกว่ามั้ง

ฟิกนี้เขียนเอาไว้ตั้งแต่เดือนที่แล้วแล้วค่ะ - --" แต่ดองไว้นานกะจะมาเขียนเพิ่ม ซึ่งจริงๆก็พอจะเห็นพล็อตลอยๆอยู่ในหัว.. แต่พอมาอ่านอีกทีก็รู้สึกว่า... จบแค่นี้มันก็ดีแล้วนะ... เนอะ?? (เพราะมันดูเป็นHappy Endingที่สุด(เท่าที่คนอย่างอิไดองจะกลั่นกรองออกมาได้ในOneshot)แล้ว = =!!! )

สุดท้ายแล้วอิไดองก็เขียนฟิก8059ได้!! >[]<,, (อัดอั้นในฟิกยาวRealityของข้าน้อยที่เขียนไม่ค่อยได้ค่ะ = =" ) แถมเขียนยามะไม่ดาร์กด้วยเอ้า! เพราะจริงๆแล้วอิไดองร๊ากกกกคู่นี้มาก(รองจากXS)เลย แต่เขียนไม่ค่อยออกซะงั้น =/l\="

เพราะงั้นถึงOneshotนี้จะออกมาด้วยความยาวน้อยกว่ามาตรฐานที่ตั้งไว้(มาก) แต่ได้แค่นี้ก็..โอเคโดยส่วนตัวแล้วล่ะค่ะ TwT"" ถ้าแปลกไปยังไงก็ขออภัยด้วยค่ะ

_________________
ต่อแต่นี้ติดตาม The Blade of Perfection [XS] และฟิกเรื่องอื่น ๆ ของข้าน้อย(ทั้งเก่าและใหม่)ได้ที่
Image กับ http://daiong.exteen.com/ ค่า~


Image

Image


Last edited by daiongmyoji sirius on 03 May 2009, 05:57, edited 2 times in total.

Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Oneshot] His Voice [8059]
PostPosted: 25 Apr 2009, 15:57 
User avatar
Joined: 22 Jan 2009, 00:21
Posts: 208
Location: ซักมุมบนโลก
ว้าวๆน่ารักมากมายเลยคะ>-<
โถ่ก๊กคุงน้อยๆน่าสงสารอ่ะT^Tไม่รู้ดิทำไมถึงสงสารกันนะ
อย่าร้องไห้ซิคะก๊กขา(=_="เค้าร้องไห้ใช่ไหม)
อืม......ซึ้งมากมายTT^TT


ขอบคุณท่านผู้แต่งมากๆเลยนะคะที่แต่งฟิคมาให้พวกเราได้อ่านกัน

_________________
ตกหลุมรักโกคุเต็มหัวใจ หลงไหลความเท่ห์ของคุณฮิ เลิฟความเนียนไร้ที่ติของยามะ
ปลื้มสึนะตอนดับเครื่องชน ชอบหน้ามนๆของมุคุโร่ กรี๊ดเฮียโน่ทะลุจุดศูนย์
และเทิดทูลสมการ y --> 8059 D18 6927 1869 1859 6918 5927 8018 D27 10051 XS All59
ปล. รักปู่ G มากมาย เช่นกัน>-<


Image


สนับสนุน 8059 D18 6927 อย่างเป็นทางการ


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Oneshot] His Voice [8059]
PostPosted: 25 Apr 2009, 17:48 
User avatar
Joined: 28 Feb 2008, 19:06
Posts: 336
Location: ร้านซูชิ!!
*o*

เป็นฟิคที่ดีมากๆเลยค่ะ

แม้ตอนจบจะทำเอาเราตกใจไปเลยก็ตาม(อ่านแล้วนึกว่าโกคุจะร้องไห้โฮโผไปซบยามะซะอีก<<คิดอาร้ายยยยะ)

เราชอบสำนวนในฟิคนี้จัง เหมือนถ่ายทอดอารมณ์ความรู้สึกในแบบฉบับของโกคุออกมาเลย

ซึ้งมากเลยล่ะ ^^

_________________
Image


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Oneshot] His Voice [8059]
PostPosted: 25 Apr 2009, 18:04 
User avatar
Joined: 13 Jan 2009, 20:28
Posts: 438
Location: ที่ๆแอบมองXSได้ชัดๆ-..-
ง่า โกจังน่าสงสารTT[]TT~!!!

จบดีมันก็จบดีนะคะท่านไดอง แต่มันก็ดูเศร้าง่ะ

ดูแลโกคุงดีๆนะยามะจังTT^TT

_________________
1827 XS 8059 10051 69G BANZAI!!!!

Image


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Oneshot] His Voice [8059]
PostPosted: 25 Apr 2009, 21:58 
User avatar
Joined: 18 Mar 2008, 23:01
Posts: 465
Location: กลางใจเธอ~
ดีๆ ดีที่ไม่ต่อ...แค่นี้กิ๊กก็อ่านไม่ไหวแล้วครับTTATT

แต่ไม่ได้แปลว่าไม่สนุกนะ รัก8059เหมือนกัน555+

นี่คุณกิ๊กสามารถขนาดเขียนฉากที่สองตัวนี้เดิกลับห้องให้เป็นฟิคได้เรยรื้อออออออ??

สะพรึงมาก วันหลังต้องหัดยืดบ้างแล้ว555+

_________________
XS จงเจริญกร๊าซซซซซซซซซซซซซซ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!~

Image


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Oneshot] His Voice [8059]
PostPosted: 25 Apr 2009, 22:13 
User avatar
Joined: 07 Feb 2009, 19:29
Posts: 301
Location: หลังม่านในห้องโน่และฮิ
ตอนเดียวจบแต่ก็ได้ใจไปเลยค่ะ ^ ^

8059 น่ารักบันไซ!!!!!

_________________
.
Image

...We're the ONE...

- Everlasting D18, nothin' can do us part -

รักนี้ก่อเกิดจากความหลงใหล...ในอิสระแสนเสรีและกำแพงศักดิ์ศรีสูงชัน


Image Image Image


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Oneshot] His Voice [8059]
PostPosted: 26 Apr 2009, 00:05 
User avatar
Joined: 22 Apr 2008, 18:11
Posts: 324
Location: แทบเท้ามุคุง
//กระโดดกอด

กลับมาแล้วหรอคะที่รัก??? ^ ^(เอียงคอ 15 องศาทำตาวิบวับ)
//เจอเสยกระเด็น



กรีดกร๊าดมากกับคู่นี้
ไม่เชิงว่าหวาน...แต่ก็หวานที่สุดแล้วในบรรดาฟิกของไดองที่เคยผ่านตาเรา 55 5


ยิ่งอ่านยิ่งรู้สึกเลยว่า....... "มันใช่" 555 5
ชอบฟิคไดองตรงที่คาแร็กเตอร์มันไม่หลุด
แถมในบางทีพล็อตเรื่องก็ออกแนวที่เรารู้สึกว่า "เอ๊ะ..คิดได้ไง?"
(ความหมายในทางบวกนะจ๊ะ)


พ่อยามะเรื่องนี้ก็แสนดีจนใจสั่นเลยแฮะ >/////////<
//กรี๊ดกร๊าด ตบมือ


เอาอีกค่ะ เอาอีกกกกกกกกกก!!!!!!!!!!!!!!!!!!!


reality ยังไม่ได้อ่านจนหมด (รู้สึกจะหยุดอยู่ประมาณบทที่สอง)
ไว้มีเวลาจะไปตามอ่านนะคะ
(เพราะส่วนตัวแล้วรู้สึกว่าฟิคของไดองต้องใช้เวลาในการอ่านนิดนึงทุกที)


สุดท้าย.....
เรารักยามะแบบนี้ที่สุด!!!!!!!!!! (ขำ)

_________________
Image
Image

หลงสัปปะรดโงหัวไม่ขึ้น!! >//<


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Oneshot] His Voice [8059]
PostPosted: 26 Apr 2009, 00:26 
User avatar
Joined: 25 Mar 2009, 15:15
Posts: 73
.. ..*[]*. .. .

ประทับใจมากเลยค่ะ พูดจริงๆนะ

ชอบคำบรรยายที่เปรียบเปียนโนกับแม่มากๆเลย
และ ยามะดูจะละเอียดอ่อนและใส่ใจโกคุมากมายจริงๆ

_________________
--------------------------------------------------------
Image
โปรด XS DS 80S และ ALL 59 กร๊ากส~สสสส์- --!!
:: Image :: NOoK-U.exteen.com ::
--------------------------------------------------------


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Oneshot] His Voice [8059]
PostPosted: 26 Apr 2009, 05:47 
User avatar
Joined: 06 Mar 2009, 15:05
Posts: 22
โกคุน่าสงสาร T v T

เห็นด้วยกับยามะ ไม่ใช่ความผิดหนูหรอกลูก(?)

แม่กัคคุงเค้ารักและอยากให้หนูเกิดมานะ ฮายะจัง(?)^ ^

_________________
Image

รักสมการ 8059 XS D18 แอบมอง 1859 6918 6927 5927 เจ้าค่ะ >_<


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Oneshot] His Voice [8059]
PostPosted: 26 Apr 2009, 06:40 
User avatar
Joined: 08 Sep 2008, 14:41
Posts: 72
ไดอง~~~~!!! *พุ่งเข้าหาด้วยความเร็วแสง*

ในที่สุดท่านหัวหน้าก็เข็น8059มาให้อ่านแล้ว *กำหมัดซาบซึ้งน้ำตาไหลพราก*

ชอบอ่ะ! ชอบมากมาย
ไม่ใช่เฉพาะที่ว่ามันเป็น8059 แต่ชอบวิธีการสื่อของไดอง
ฟิคไดองมีเสน่ห์เสมอ หุหุ

โกคุซึนได้ใจมาก แลจะเก็บกด แต่มียามะให้ปลดปล่อยสินะ (ปลดปล่อยอะไร?!)
ยามะช่างแสนดี อ่อนโยน เอาใจใส่เคะหนึ่งเดียวในชีวิตขนาดนี้... เอาใจไปเลย >///<

ตอนจบทำเอาเหวอไป59วิ... น่ารักไปไหนเนี่ย!
ถ้าไม่กล้าพูดก็กระชากมาจูบเลยลูก แบบนั้นล่ะถูกต้องแล้ว 555+ (ว่าแต่...แกเอาวิธีเลี้ยงกี้มาใส่ให้โกคุเรอะไดองO_o)

ทั้งนี้ทั้งนั้น... หากมีโอกาส(หรือถูกบังคับ?) อย่าลืมแต่ง8059เรื่องยาวมาเซ่นนะฮ้า~ ไม่งั้นจะพรากหลามไปจากอกบอสจริงๆด้วย *โดนตื้บ*

สุดท้ายนี้... ยังไม่ได้ลาแกซักคำเลยว่ะไดอง แซดได้อีก ใจร้ายที่สุด!!!

_________________
Image

Image


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Oneshot] His Voice [8059]
PostPosted: 26 Apr 2009, 19:55 
User avatar
Joined: 22 Jan 2009, 21:03
Posts: 603
Location: Lambo's heart
โอ้เย เข้ามาอ่านฟิคที่ไดองจังแต่งงง

อ่า......บรรยายเห็นภาพเลย

โกคุจ๋า นู๋ก็แค่ต้องการคนที่เข้าใจ และยามะจังก็คือคนๆนั้น

เรื่องนี้โรแมนติกสุดๆเลยอ่า

เสียงของยามะจังช่วยปลอบประโลมใจ

งั้นยามะก็มาช่วยปลอบซึลหน่อยซิจ๊ะ (จะตายเพราะโดนไหดองฟิคทับอยู่แล้ว T^T)

8059 สุดหูรูดดดดดดด (คุณพี่เก็บค่าลิขสิทธิ์คำพูด 10 บาท)

แอบชอบตอนจบ โกคุรุกเลยจ้า (มันเชียร์อะไร)

_________________
Image

Image


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Oneshot] His Voice [8059]
PostPosted: 27 Apr 2009, 01:01 
User avatar
Joined: 16 Apr 2009, 00:23
Posts: 69
Location: สถานที่ลึกลับที่มีyaoiซุกซ่อนอยู่
ก๊าซซซ!!
ฮายาโตะไม่รู้ใจตัวเอง
แต่ก็มารู้เอาตอนหลังใช่ม๊ะล่าาาาา~~~
กิ๊บกิ้วๆๆ -3-
ฮี่ๆๆๆๆ


น่ารักจังเลยอ่ายามะ
ยามะแบบว่า ตื้เท่านั้นที่ครองโลก!
จนในที่สุดก็สามารถได้ฮายาโตะมาครอง
กรี๊ดดดดด!!~ ชอบจุดนี้ที่สุดอ้ะ


ฮายาโตะก็เล่นตัวซะ!
ผมอยากจะให้เขาหายไป
เฮอะ!! เชื่อได้ที่ไหนก๊านนนน
พวก"เคะ" ปากกับใจไม่ตรงกันทั้งน้านนนน

โดยเฉพาะ"เคะราชินี"
เอ๊ะ?
ฮายาโตะราชินีรึป่าวหว่า?
ช่างเหอะ
แต่ก็คงอยู่ในประเภทเคะเหนือเคะ(?)อะไรแบบนั้นด้วย
ก๊ากกกกกก กก


แต่อย่าเลย อยู่เป็นราชินี(?)รอยามะมากด เอ้ย!! กอด ก็พอแล้วเน๊อะ
:)
ฮี่ๆๆๆๆ - -+

_________________
i luv yaoi:) ; i luv XS ; i luv 8059



Image


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Oneshot] His Voice [8059]
PostPosted: 28 Apr 2009, 16:33 
User avatar
Joined: 25 Feb 2009, 09:39
Posts: 187
เยี่ยมค่ะ!

เนื้อหาไม่ขอพูดถึงเพราะเป็นแค่ one shot ในความรู้สึกของก๊กคุง

แต่ที่เราทึ่งคือการลากบรรยายทางเดินไม่กี่ก้าวให้ยาวไปได้หลายสิบบรรทัด

เป็นการบรรยายในเรื่องความรู้สึกที่ใช้การเปรียบเปรยได้เห็นภาพ เข้าถึงจิตใจมากค่ะ เราชอบสำนวนของคุณมากเลยนะ

บอกได้คำเดียวสั้นๆว่าเยี่ยมจริงๆค่ะ

_________________
More All59 Fiction!!

Image


....................

My Fic

The day after tomorrow[805918]

Another[805969]


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Oneshot] His Voice [8059]
PostPosted: 29 Apr 2009, 12:14 
Joined: 20 Apr 2009, 09:37
Posts: 45
"ยามาโมโตะน่ะเป็นคนตามสบายและไหลตามน้ำเกินไป เขาสามารถซึมซับอัตภาพตนให้เข้ากับทุกสภาพแวดล้อม เขาสามารถ... อยู่ที่ใดก็ได้โดยไม่ดูผิดที่ผิดทาง เขาคือภาพตัดของผม เขาโดดเด่นแต่เขาไม่ผิดแผก เขาหัวไม่ดีแต่ไม่นอกคอก"

ชอบตรงคำพูดนี้มากค่ะ เห็นชัดเลยว่าสองคนนี้ต่างกันขนาดไหน
แต่ว่า แตกต่างแต่ไม่แตกแยกใช่ม้า


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Oneshot] His Voice [8059]
PostPosted: 29 Apr 2009, 21:05 
User avatar
Joined: 21 Nov 2008, 20:46
Posts: 38
Location: สิงสู่ในมอสก้า
อ่านแล้วชอบแฮะ--มันเหมือนจะคล้ายๆการดำเนินเรื่องของ "ข้างหลังภาพ" อย่างไรชอบกล

คือ โกคุเป็นตัวดำเนินเรื่องก็จริง แต่เหมือนตัวละครที่ต้องการจะสื่อคือยามาโมโตะมากกว่า
สื่อความเป็นยามะผ่านสายตาโกคุ
แถมยังรู้สึกถึงจิตใจยามะนิดๆแฮะ ทั้งที่ก็มีแต่ความรู้สึกของโกคุในเรื่อง

โฮกกกก รัก 8059 ค่ะ ~


Profile  Offline
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic Reply to topic  [ 18 posts ]  Go to page 1, 2  Next


Who is online

Users browsing this forum: Catza, freyachan, hibaritsuna, nikozzz and 4 guests

Panel

Top You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum
You cannot post attachments in this forum
Search for:
Jump to: