Login |  Register



Welcome
เนื่องจาก เราต้องการสกรีนคนเข้าฟอรั่ม Fiction/doujin และ YaoiLand ขอไห้ทุกท่านที่จะสอบเข้า ไปทำข้อสอบได้ที่ Vongola Test


Post new topic Reply to topic  [ 15 posts ] 
Author Message
 Post subject: [Short Fic] Happy Birthday Reborn! [LRorRL] - END
PostPosted: 13 Oct 2009, 22:49 
User avatar
Joined: 10 Dec 2007, 22:32
Posts: 131
Title : Happy Birthday Reborn!
Fandom : Katekyo Hitman Reborn!
Genre : Comedyกระมัง...
Rate : PG คู่นี้ไม่เคยเขียนเอนซีสักที
Pairing : LR or RL แล้วแต่จิ้นนะเออ



...................................................................







“แต่งงาน...กับฉัน...เถอะ”







ถ้อยคำที่เอ่ยขึ้นด้วยเสียงสั่นๆพร้อมช่อดอกไม้หอบใหญ่ที่ยกทูนขึ้นเหนือหัวยื่นให้ เรียกสายตาคมกริบเหมือนใบมีดภายใต้เงาหมวกมาเฟียสีดำสนิทเหลือบมามองเพียงหางตา

“โฮ่...” เจ้าของร่างสูงในชุดสูทสีดำที่สวมประจำหันมากระตุกยิ้มเย็น “พูดเสียไกล ฉันจะได้ยินได้ยังไง”

คนที่นั่งก้มต่ำอยู่กับพื้นระบายรอยยิ้มกว้างด้วยความหวังก่อนจะลุกเดินเข้าไปหาอีกฝ่ายอย่างว่าง่าย และแล้ว...





ตูม!! เปรี๊ยง!! ...โครมมมม!!!





“โฮฮฮฮฮ!! วองโกเล่คร้าบบบ!”

ซาวาดะ สึนะโยชิที่กำลังจมอยู่กับกองงานเอกสารและโทรศัพท์ที่รับกันมือเป็นระวิงไม่ขาดสายโดยมีโกคุเดระ ฮายาโตะมือขวาคอยช่วยอยู่สายตัวแทบขาดเบิกตาอย่างตกใจเมื่อร่างสูงของเด็กหนุ่มผมหยักศกกระโจนเข้ามากอดเอวพลางร้องไห้เสียงดัง ...งานเข้าอีกแล้ววันนี้

“แรมโบ้!? เกิดอะไรขึ้น!?” วินาทีต่อมาคำตอบของคำถามนั้นก็เดินเข้ามาอิงอยู่ที่กรอบประตู ขณะที่สายตาแหลมคมชนิดทิ่มแทงหัวใจส่งมาจากใต้เงาหมวกสีดำ วองโกเล่รุ่นที่ 10 มองแล้วก็คาดการณ์ได้ทันที “รีบอร์น ฉันขอร้องล่ะ อย่าแกล้งแรมโบ้สิ”

“แกล้ง?” มีเสียงหัวเราะเบาๆในลำคอดังมาให้ทุกคนในห้องได้สะท้านเยือกกันเป็นแถวๆ ...ไม่ว่าเมื่อไหร่ อัลโกบาเลโน่นักฆ่าก็ยังเขย่าขวัญสั่นประสาทชาวบ้านได้อย่างเหนือชั้นอยู่เสมอ “ฉันจะฆ่ามันจริงๆต่างหาก”

พอพูดจบเลออนกิ้งก่าคาเมเรียตัวเขื่องซึ่งเกาะประจำอยู่บนบ่าก็ไต่ลงมาแปลงร่างเป็นปืนเข้าสู่มือเจ้านาย ทำเอาแรมโบ้ยิ่งกอดขาสึนะแน่นขึ้นอีก

“ร... รีบอร์น...” เขาเองก็เริ่มจะปากคอสั่นแล้วเหมือนกัน สึนะปาดเหงื่อก่อนจะพยายามยิ้มไกล่เกลี่ยเรื่อง “ปกตินายไม่เคยใส่ใจเรื่องเล็กน้อยที่แรมโบ้ทำเลยนี่นา แล้วทำไมวันนี้ถึงได้...” ...องค์ลงเสียขนาดนั้น ทั้งๆที่ธรรมดาไม่เมินสนิทก็เหยียบผ่านไปเลยแท้ๆ

“ไม่มีอะไรมาก ก็แค่... มันเขี้ยวกับตลกร้ายของมัน” น้ำเสียงเย็นเยียบพอๆกับสายตาถูกส่งมาให้ได้สยดสยองกันทั้งห้อง “นี่เป็นเรื่องระหว่างฉันกับเจ้าวัวนั่น ถ้าไม่อยากโดนลูกหลงก็ถอยไป”

โกคุเดระเห็นบอสตัวเองตกที่นั่งลำบากก็รีบคว้าตัวเจ้านายสุดที่รักออกมาและถีบเด็กหนุ่มเสื้อเชิ้ตลายวัวกันออกไปให้ห่างทันที

“เชิญเลยครับคุณรีบอร์น!” ผู้พิทักษ์แหวนแห่งพายุตะโกนบอกนักฆ่าอันดับหนึ่งของแฟมิลี่ด้วยความรักพวกพ้องเป็นยิ่งยวด

“อะ... ด... เดี๋ยวสิ!” สึนะทำท่าจะห้ามแต่ไม่ทันเสียแล้ว

ประกายตาอัลโกบาเลโน่ชุดดำสว่างวาววามเหมือนปีศาจร้ายก่อนที่ปืนในมือจะถูกเหนี่ยวไกดังสนั่น กระสุนถูกปล่อยพุ่งวาบเข้าหาเป้าหมายที่นั่งกองอยู่กับพื้นทันที!





เปรี๊ยง!ตูม!





รีบอร์นหรี่ตาลงวูบหนึ่งเมื่อเห็นฝุ่นควันฟุ้งกระจายบดบังทัศนียภาพทุกอย่าง แรงปะทะจากกระสุนต้องห้ามของเขาไม่ได้ทำให้เกิดผลกระทบแบบนี้ ดังนั้นก็คงเป็นเพราะเจ้าวัวบ้านั่นมันใช้อาวุธประจำตัวอีกตามเคย

อัลโกบาเลโน่นักฆ่าลดปืนในมือกลับไปเป็นกิ้งก่าสัตว์เลี้ยงคู่ใจเช่นเคย รอดูว่าหลังจากที่ควันมันจางลง อะไรจะมาปรากฏอยู่ต่อหน้าเขา

ในขณะที่รีบอร์นรออย่างใจเย็น วองโกเล่รุ่นที่ 10 กลับรู้สึกเหมือนอยากจะฆ่าตัวตายหนีปัญหาไปเสียเดี๋ยวนั้น

“ระ... แรมโบ้...” แล้วนี่ตูจะไปบอกบอสของโบวีโน่ยังไงดี ว่าลูกน้องที่ไปขอตัวมาเป็นผู้พิทักษ์วองโกเล่ริงถูกนักฆ่าประจำแฟมิลี่เขาสังหารเดี้ยงไปเสียแล้ว

กลุ่มควันหนาสีขาวค่อยๆถูกกระแสอากาศพัดพาจนจางลงช้าๆ และร่างสูงใหญ่ที่ปรากฏขึ้นมาตรงหน้าทุกคนก็คือ... วัวป่าขนยาวชนิดหนึ่งซึ่งดูด้วยตาแล้วคาดว่าจะอาศัยอยู่แถวเขาหิมาลัย มีลักษณะขนหนาเขายาวและทนทานต่อสภาพอากาศหนาวเย็นได้เป็นอย่างดี

มันน่าให้ดิสโคเวอรี่มาทำเป็นสารคดีเสียเหลือเกิน ทั้งสึนะและโกคุเดระนิ่งอึ้งอยู่กับที่ ได้แต่มองดวงตาสีดำสนิทของฝ่ายที่มาจากอนาคตและดวงตาคมกริบของนักฆ่าอันดับหนึ่งของแฟมิลี่จ้องประสานกัน

...สมเป็นวัวเขตหนาวจริงๆ เพราะขนาดสายตารีบอร์นเย็นเยียบตัดขั้วหัวใจขนาดนั้น ดูเหมือนแรมโบ้ภาค 20 ปีจะไม่สะทกสะท้านเท่าไหร่เลย ไม่สิ หรือไม่... ก็อาจจะสลบทั้งยืนไปแล้วก็ได้ สึนะนึกเป็นห่วงขึ้นมา

แม้ว่าจะเคยได้เจอกันแวบๆมาก่อนในตอนศึกชิงแหวนกับซานซัส และท่าทางแรมโบ้ภาคผู้ใหญ่จะเด็ดสะระตี่ฝีมือกินขาดเท่บาดใจยังไงก็ตาม เขาก็ยังไม่กล้าวางใจอยู่ดี ...เผื่อว่าอีก 20 ปีต่อมาแรมโบ้จะยังโดนรีบอร์นเหยียบอยู่ ก็เป็นไปได้ที่ว่านิสัยขี้กลัวจะยังเหมือนเดิม

“แรมโบ้...?”

“อ้าว สวัสดีครับ วองโกเล่วัยหนุ่ม”

ฮ้า! ...ไม่เป็นไรเลย ยังปกติ เป็นไปได้ยังไง!? พอเห็นสึนะผงะ โกคุเดระที่จ้องจะพาบอสแยกตัวออกมาอยู่แล้วก็รีบตรงเข้าไปกระซิบกับผู้เป็นนายทันที

“บอสครับ ...เจ้าวัวบ้ามันน่าจะแก้ปัญหาเองได้แล้วตอนนี้ ผมว่าเราปล่อยให้เคลียกันเองดีกว่าครับ”

“แต่...” สึนะยังเป็นห่วงกลัวว่าถึงแรมโบ้จะใจกล้าขึ้นมาบ้างแล้ว แต่ฝีมืออาจจะโดนรีบอร์นซัดทีเดียวตายเหมือนเดิมก็ได้ ทว่าฝ่ายคนที่ถูกเป็นห่วงก็ขยับยิ้มนิดหนึ่งเป็นคุณพี่ชายสุดเท่ห์เหมือนเคยตอบสายตากังวลนั้น

“อย่าห่วงเลยครับวองโกเล่ ผมน่ะไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้ว” อืม... ถ้าแรมโบ้ยืนยันแบบนั้น ...เอาไว้เตรียมคอยเก็บศพทีหลังจะดีกว่า

“ถ้าอย่างนั้น รีบอร์น... เอ่อ ขอโทษนะ นายช่วยพาแรมโบ้ผู้ใหญ่ไปที่ห้องพักก็แล้วกัน ให้รออยู่ที่นั่นจนกว่าจะกลับไปช่วงเวลาเดิม...”

“ได้ เชิญ”

นักฆ่าชุดดำกระตุกยิ้ม ก่อนจะรับคำโดยไม่มีท่าทีปฎิเสธใดและหันเดินนำผู้พิทักษ์สายฟ้าแห่งวองโกเล่ที่มาจากอนาคตไป ให้สึนะได้แต่หัวเราะแห้งๆ ...รีบอร์นว่าง่ายผิดปกติแบบนี้ไม่รู้จะมีแผนการอะไรอีกหรือเปล่า ยังไงก็ตาม อย่าเพิ่งตายล่ะ แรมโบ้...





...............................................................






“ไม่ได้เห็นตั้งนาน ยังเหมือนเดิมเลยนะรีบอร์น”





เสียงจากคนที่เดินตามมาข้างหลังดังมาให้ได้ยิน รีบอร์นเหลือบมามองเพียงหางตาก่อนที่ริมฝีปากจะระบายรอยยิ้มเยื้อน

“จากไอ้ลูกวัวไร้น้ำยา ต้องใช้เวลาถึง 20 ปี กว่าจะโตเป็นกระทิงดุได้ แต่...” ร่างสูงของอัลโกบาเลโน่นักฆ่าเอื้อมมือไปเปิดประตูห้อง “...สภาพก็น่าพอใจอยู่”

“อืม” แรมโบ้ยิ้มขึ้นมานิดหนึ่ง “...ฉันเองก็ใช้เวลาเป็น 20 ปีกว่าจะทำให้นายหันมาสนใจได้ ก่อนหน้านั้นนายเมินฉันอย่างกับอะไรดี”

แรมโบ้เดินเข้าไปนั่งที่โซฟาในห้องและรีบอร์นก็ยังคงยืนอยู่ที่กรอบประตูเหมือนพร้อมจะไปได้ทุกเมื่อ ...ยังเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง นั่นเป็นสัญญาณบอกว่า ถ้าเขาไม่มีค่าพอให้สนใจ รีบอร์นจะหันหลังเดินจากไปทันที... ดวงตาสีดำสนิทจ้องประสานสายตาอัลโกบาเลโน่ร่างสูง ...20 ปี ...กว่าที่รีบอร์นจะให้ความสนใจและคุยกับเขาเหมือนคนอื่นๆ กว่าที่คนตรงหน้านี้จะยอมรับก็รากเลือดอยู่ไม่ใช่น้อยเลย แต่สุดท้ายมันก็คุ้มค่าความพยายาม และดูเหมือนตัวรีบอร์นในช่วงเวลานี้เองก็ไม่ต่างจากรีบอร์นช่วงเวลาใด ดังนั้นอีกฝ่ายถึงได้ยอมคุยกับเขา

“จะไม่ถามหน่อยเหรอว่า ตัวนายในอนาคตเป็นยังไง?” คำถามนั้นเรียกเสียงหัวเราะเบาๆในลำคอดังแว่วมา

“อนาคตน่ะมันเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา ดังนั้น ฉัน ก็คือ ตัวฉัน ตอนนี้เท่านั้น คนที่นายรู้จักในอนาคตนั่นอาจจะใช่หรือไม่ใช่ฉันก็ได้”

ร่างสูง...ที่สูงกว่าเด็กหนุ่มผอมบางร่างอดีตของตนลุกขึ้นเดินตรงไปยังคนที่ยืนนิ่งอยู่ตรงบานประตูโดยไม่รีบร้อน และเอื้อมมือผ่านข้างกายอีกฝ่ายไปดึงประตูปิดเข้ามาอย่างแผ่วเบา

แรมโบ้ขยับระบายรอยยิ้มบางๆติดริมฝีปาก ขณะปิดตาลงข้างหนึ่งด้วยท่าทางอันเป็นเอกลักษณ์ดังเคย ...มายืนเทียบกันใกล้ๆแบบนี้ตัวสูงเท่ากันเลยทีเดียว แถมแรงกดดันก็ไม่ใช่ย่อยแม้จะยืนอยู่นิ่งๆก็ตาม สมแล้วที่เขาในอดีตจะทั้งเกรงทั้งกลัว

รีบอร์นยังคงยืนอยู่ที่เดิมไม่ได้ถอยและไม่ได้ก้าวไปไหนแม้ประตูเบื้องหลังจะปิดลง และวงแขนอีกฝ่ายก็ยกขึ้นยันประตูกักร่างเขาไว้ตรงกลาง

เป็นเพราะตัวเท่าๆกัน เมื่อยืนอยู่ในท่านั้น ดวงตาสีดำสนิทจึงได้สบประสานกับดวงตาสีรัตติกาลล้ำลึกใต้เงาหมวกมาเฟียในระยะประชิด

“...แล้วนายไม่อยากพิสูจน์เหรอว่าจะใช่คนเดียวกันไหม”

“โฮ่...” ร่างสูงในชุดสูทสีดำขยับยกมุมปากคลี่รอยยิ้มเย็น “ดูเหมือนฉันในอนาคตนั้นจะใจดีกับแกเกินไปหน่อยกระมัง”





...................................................






ขณะเดียวกัน... แรมโบ้ภาคอดีตที่กำลังห้อยอยู่กับกิ่งไม้ในเหวลึกบนยอดเขาสูงในอนาคตกำลังร้องตะโกนขอความช่วยเหลือเสียงดังลั่นสะท้อนก้องไปทั่วหุบเขา

...ไม่น่าเลย! คุณจางนีนิให้อะไรมากันแน่เนี่ย!? ไหนบอกว่าเป็นปืนต่อสู้รุ่นใหม่ล่าสุดไง แล้วทำไมมันพาเขาวาร์ปมาโผล่ที่ไหนก็ไม่รู้ได้ล่ะ!?

อีกอย่างที่สำคัญ... เด็กหนุ่มผมหยักศกในชุดลายวัวปล่อยร่างห้อยต่องแต่งอย่างหมดแรง ...หลังจากที่ไล่ฆ่ามันมานานตั้งแต่เด็กๆจนกระทั่งโตขึ้นมา แรมโบ้ก็เพิ่งจะรู้ตัวว่าไม่ว่าจะคบกับผู้หญิงมาสักกี่คน ใจมันก็หวนกลับไปแอบสโตรกฯอัลโกบาเลโน่ในชุดสูทสีดำที่เห็นจนเจนสายตานั้นทุกคราวไป ...ไม่มีใครมาแทนที่รีบอร์นได้ แรมโบ้ถอนหายใจเฮือก หลังจากผ่านมามากมาย ก็เพิ่งมารู้ตัวเอาเกือบสายว่าใครสำคัญจริงๆ

ยังไงก็ตาม เจ้านั่นก็ยังไม่สนใจเขาอยู่ดี แรมโบ้มานั่งคิดหัวแทบแตกว่าเพราะอะไรมันถึงไม่ยอมแม้แต่จะชายตาแลมาทางนี้บ้าง ล่าสุดที่คิดออกก็คือ... ความอ่อนแอของเขานั่นเอง ฝีมือระดับที่ถูกขยี้ได้ง่ายๆ แถมพึ่งพาไม่ได้ถ้าเทียบกับเด็กสาวอี้ผิงที่โตมาด้วยกัน และยิ่งไม่ต้องเทียบกับไอ้คนที่ชื่อสะกดด้วยตัว ร ตัว บ เหมือนกันเลย หลังๆแรมโบ้จึงเริ่มซุ่มฝึกบ้าง แต่ก็ยังไม่เวิร์คอยู่ดี

ตื้อให้ตายก็ไม่ได้อะไรนอกจากน่วมกลับมาทุกรอบ สุดท้ายก็หันไปพึ่งหมอดู ...ไหนในหนังสือทำนายดวงรายปักษ์เขียนเอาไว้ว่า ถ้าลองขอแต่งงานกับเป้าหมายแสนเย็นชาที่เราหมายตามาตลอดพร้อมของขวัญเซอร์ไพรส์ในวันเกิด คนคนนั้นมันจะหันมาสนใจเราไง? ...ไม่สิ หรือความสนใจที่บอกไว้ สำหรับรีบอร์นแล้วจะหมายถึงการฆ่า? ...ที่คิดเอาไว้ว่าอยากจะฉลองวันเกิดรีบอร์นให้เถิดเทิง ดูแล้วอาจจะไม่มีหวัง

อา... ไม่ว่ายังไงตอนนี้... ใครก็ได้มาช่วยที!! แขนจะหมดแรงแล้ววว!!!

ขณะที่แขนล้าจนถึงที่สุด ลมเจ้ากรรมที่ไหนไม่ทราบก็พัดกรรโชกมาพาร่างผอมบางของเด็กหนุ่มผมหยักศกแทบปลิวกระเด็นไปจากกิ่งไม้ที่โหนอยู่

“จ๊ากกกกก!!!” ช่วยด้วยยยย!!! วองโกเล่ครับบบ! คุณโกคุเดระ! อี้ผิง! ร... รีบอร์น!! ผู้พิทักษ์แหวนอัศนีพยายามตะกุยตะกายขึ้นไปข้างบน แต่กลับทำให้กิ่งไม้ที่เกาะอยู่ทำท่าจะรับน้ำหนักไม่ไหว ในวินาทีที่กำลังสิ้นหวังนั่นเอง เสียงใครบางคนก็ดังมาจากปากเหวเหนือหัวเขา...





“นั่นวิธีฝึกแบบใหม่ของแกรึไง เจ้าวัวโง่?”





ดวงตาสีเข้มจัดของเด็กหนุ่มที่ห้อยโหนอยู่กับกิ่งไม้ปากเหวแหงนเงยขึ้นมองเจ้าของเสียงทันทีทันใด ...เสียงนี้มัน...!?

ร่างใครบางคนในชุดสูทสีดำกับหมวกมาเฟียคุ้นสายตาและกิ้งก่าตัวเขื่องสีเขียวแก่ซึ่งเกาะอยู่บนบ่า แรมโบ้หรี่ตาลงเมื่อแดดจ้าจากท้องฟ้าเบื้องบนย้อนแสงมาแยงตาจนมองเห็นใบหน้าฝ่ายนั้นไม่ชัด

คนแปลกหน้าบนปากเหวยกมือขึ้นล้วงกระเป๋าหยิบเอาเศษกระดาษอะไรบางอย่างออกมา

“ที่ไปทิ้งโน้ตให้ฉันที่ร้านกาแฟวันนี้ คิดจะให้มาดูแกโหนกิ่งไม้เล่นแค่นั้นใช่ไหม?”

“ร...รีบอ...” แรมโบ้พยายามมองหน้าฝ่ายคนที่อยู่เหนือขอบเหวให้ชัด แต่ก็ต้องหลับตาลงอย่างแสบเคืองเพราะแดดสว่างจ้าเกินกว่าจะทนสู้ไหว

“...รู้สึกปีนี้ ของขวัญที่แกให้ฉันมันไม่น่าสนใจเท่าไหร่ กลับล่ะ” ว่าแล้วร่างสูงในชุดดำก็ทำท่าจะหันหลังเดินจากไป

ปฏิกิริยานั้นทำให้แรมโบ้ใจหายขึ้นมาโดยที่ไม่รู้ว่าเพราะอะไร เด็กหนุ่มจึงรวบรวมความกล้าตะโกนออกมาเต็มเสียง

“รีบอร์นนนนน!!! ฉันชอบนาย!!!” รอบที่เท่าไหร่แล้วไม่รู้ รู้แต่ว่าครั้งนี้ทุ่มสุดตัวแบบไม่กลัวตาย! “แต่งงาน...! ไม่สิ แค่คบก็ได้!! คบกับฉันเถอะ!!!!

เสียงแรมโบ้สะท้อนก้องกังวานไปทั่วหุบเขา และฝีเท้าร่างสูงบนปากเหวก็หยุดกึกลง ก่อนจะเหลียวกลับมา และแม้ว่าจะมองเห็นใบหน้านั้นไม่ชัด แต่มุมปากที่กระตุกยกขึ้นนิดหนึ่งนั้นก็ทำให้แรมโบ้ได้แต่ตะลึงงัน

“โฮ่... แกนี่มันไม่เคยเข็ดเลยจริงๆ” ร่างในชุดสูทสีดำสนิทเดินเข้ามาก้มลงมองเขาจากบนขอบเหว และแรมโบ้ก็เบิกตากว้างเมื่อเห็นใบหน้าใต้เงาหมวกมาเฟียชัดขึ้น “แต่ก็น่าสนใจดี เอาไว้ฉันจะลองคิดดู”

เด็กหนุ่มเบิกตาโตพูดอะไรไม่ออก ความตื้นตันเอ่อล้นออกมาเหมือนน้ำที่ทำนบกั้นพังทลาย ...เป็นครั้งแรกที่หมอนั่นเปิดโอกาสให้กับเขา ทั้งๆที่ปกติน่าจะซัดเขาปางตายเหมือนเคยแล้ว!

“รี...!!”





ฟุ่บ!





“...บอร์น” เด็กหนุ่มในชุดเชิ๊ตลายวัวเอ๋อไปชั่ววูบหนึ่งเมื่อบรรยากาศและทิวทัศน์รอบกายแปรเปลี่ยนไปโดยไม่ทันได้ตั้งตัว ดวงตาสีเข้มกระพริบปริบๆ ก่อนจะเบิกตากว้างเมื่อได้เห็นใบหน้าที่เคยคุ้นสายตาในระยะประชิด และยิ่งกว่าอะไรอื่น...

เฮ้ย!! ทำไมเป็นแบบนี้ได้!?

แรมโบ้งงเป็นไก่ตาแตก เมื่อรู้สึกได้ว่ามือของเขากำลังปลดกระดุมเสื้อไล่ลงไปถึงตะขอกางเกงของอัลโกบาเลนักฆ่าที่นั่งพาดแขนบนพนักโซฟาจนเสื้อผ้าหลุดลุ่ยมองเห็นแผ่นอกกว้างแข็งแรง เหลือบมองไปด้านข้าง ...ทั้งเสื้อนอกและหมวกมาเฟียใบประจำของอีกฝ่ายก็วางพาดไว้บนโต๊ะ และไอ้ท่าทางของเขาตอนนี้ก็เหมือนกำลังจ... จูบ!?

...สถานการณ์แบบนี้มัน... แรมโบ้เหงื่อแตกพลั่ก ซวยแล้ว ทำไมเขาจำอะไรไม่ได้เลย หรือว่าเขาจะดื่มมากไป เอ่อ ว่าแต่ไปดื่มตอนไหนก็ยังจำไม่ได้ เอ... หรือว่านี่จะเป็นความฝัน? ใช่แล้วฝันแน่ๆ เพราะปกติรีบอร์นน่าจะซัดเขาหน้าหงายไปแล้ว แต่นี่ไม่เลยสักหมัด

...ถ้าเป็นฝัน... แรมโบ้ที่เกร็งอยู่ในตอนแรกเริ่มปล่อยใจไปตามความรู้สึกตน ...จะทำอะไรก็น่าจะได้สินะ... คิดดังนั้นเด็กหนุ่มร่างผอมสูงก็โน้มลงกดประกบรอยสัมผัสเข้ากับริมฝีปากอีกฝ่ายแนบแน่นยิ่งขึ้น และเริ่มเรียกร้องรุกเร้ามากขึ้นเรื่อยๆ

ความร้อนผะผ่าวเริ่มคุโชนและลามเลียไปทั่วร่างกายอย่างรวดเร็ว วินาทีนั้นเองดวงตาสีรัตติกาลก็ค่อยๆลืมขึ้นมาอย่างเชื่องช้า และเมื่อเห็นว่าคนที่อยู่ตรงหน้ากลับสู่ร่างปัจจุบันดังเดิมของตนแล้ว นักฆ่าอันดับหนึ่งแห่งโลกมาเฟียก็ขยับยกมือตน...





พลั่ก!! โครม!!!





“จ๊ากกกก!!!” เด็กหนุ่มผมหยักศกร้องแหกปากเสียงหลงเมื่อถูกหมัดลุ่นๆเสยเข้าให้จนกระเด็นไปกระแทกผนังห้อง และเมื่อเงยหน้าขึ้นมองอีกที อัลโกบาเลโน่นักฆ่าแห่งวองโกเล่แฟมิลี่ก็กำลังหยิบเสื้อและหมวกของตนลุกขึ้นจากโซฟา แรมโบรีบลุกยืนขึ้นอีกคนอย่างตกใจ นี่ความจริงหรอกเรอะ!? แถมรีบอร์นยังผีเข้าผีออกเอาใจไม่ถูกเลยให้ตายเถอะ! “ดะ... เดี๋ยว! รีบอร์น!”

คนถูกเรียกรั้งยกหมวกขึ้นสวมก่อนจะเหลือบกลับมามองเพียงหางตาด้วยบรรยากาศเย็นเยียบห้อมล้อมกายเหมือนเคย แรมโบ้กลืนน้ำลายเหนียวๆลงคอ ...ย... ยังไงวันนี้เขาก็อยากจะพูด

“ส...ส... ส... สุขสันต์วันเกิด...”

หลังจากพูดไปแล้ว ถ้าตาไม่เฝื่อนหูไม่ฝาด เขาคิดว่าเขาเห็นคนฟังยกยิ้มที่มุมปากก่อนจะเอ่ยขึ้นเรียบๆ





“เรื่องที่แกเคยขอ อีก 20 ปีหลังจากนี้ ฉันอาจจะรับไว้พิจารณา”





ว่าแล้วอัลโกบาเลโน่นักฆ่าก็เปิดประตูเดินออกไป ทิ้งให้ผู้พิทักษ์อัสนีแห่งวองโกเล่ยืนอึ้งอยู่ในห้องเพียงลำพัง

หากครู่หนึ่งเด็กหนุ่มร่างผอมสูงก็ขยับยิ้ม แล้วหัวเราะ จากนั้นจึงหอบเขาซึ่งเป็นอาวุธประจำกายไปฝึกซ้อมฝีมืออย่างเอาเป็นเอาตายจนคนอื่นๆเป็นห่วงว่าแรมโบ้จะเดี้ยงเสียก่อนฝึกท่าไม้ตายได้สำเร็จ






...................................................
Happy Birthday Reborn!
END

_________________
......................................................

Image

...Sky flame...under the same sky...

......................................................


Last edited by bluepearl on 14 Oct 2009, 01:35, edited 5 times in total.

Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Short Fic] Happy Birthday Reborn! [LRorRL] - จองวันไว้ก่อน
PostPosted: 13 Oct 2009, 23:07 
User avatar
Joined: 17 Aug 2009, 17:22
Posts: 879
Location: ใuมุมๆ×นึ่Jõย่าJสัûโดษ ♥ ป๋า-×aาม Q(^-^)9
ปาดดดดดดดดดด

_________________
Image

/จะไม่รั้งถ้าไม่มีความสุข มีแต่ทุกข์ก็ปล่อยไปซะ/

/คำว่าเลิกกันด้วยดีไม่มีในโลก อุปโลกแค่ถ้อยคำแค่นั้นเอง/

....................

*อันความรักไม่กล้าก็อย่ารัก

พอจะหักห้ามจิตทำไม่ได้

ใครคิดรักขอร้องทุ่มเทไป

ไม่อย่างนั้นจะเป็นควายเหมือนอย่างกู*


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Short Fic] Happy Birthday Reborn! [LRorRL] - จองวันไว้ก่อน
PostPosted: 13 Oct 2009, 23:09 
User avatar
Joined: 22 Jan 2009, 21:03
Posts: 601
Location: Lambo's heart
ปาดคนที่สองล่ะกัน

EDIT :

อร๊ายย น่ารักอ่า >O<

รีบอร์นแอบยอมแรมโบ้ใน 20 ปีข้างหน้านะเนี่ย หรือว่าเร้าใจกว่า (เอ๊ะ?)

เอิ๊กๆๆ ว่าแต่ เรื่องแต่งงานเค้าให้ฝ่ายชาย(?)เป็นคนพูดไม่ใช่เหรอลูก =[]=

แต่กับเสะซึนอย่างรีบอร์น คงต้องพูดเองสินะ เอิ๊กๆๆ

ไหนๆก็ทนมา 20 ปีแล้ว ความพยายามครั้งนี้น่าจะเห็นผลซะที กิ๊วกิ๊วว

ถ้าไม่รักจริง ไม่มาตามโน๊ตหรอกเนอะ ก็รู้กันอยู่ว่า ป๋าแกเคยฟังใครที่ไหน =[]=

_________________
Image

Image


Last edited by SeulKi on 14 Oct 2009, 17:38, edited 1 time in total.

Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Short Fic] Happy Birthday Reborn! [LRorRL] - END
PostPosted: 14 Oct 2009, 01:37 
User avatar
Joined: 10 Dec 2007, 22:32
Posts: 131
อัพจนจบฮ่ะ สุขสันต์วันเกิดนะรีบอร์น! >.<~

_________________
......................................................

Image

...Sky flame...under the same sky...

......................................................


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Short Fic] Happy Birthday Reborn! [LRorRL] - END
PostPosted: 14 Oct 2009, 05:46 
User avatar
Joined: 16 Mar 2009, 18:03
Posts: 165
Location: ข้างกายเจ้าชายเบล>w<(มีดนั่นเอง)
H.B.D Ka Rebornnn >w< Happy Happy~~~

_________________
...BF.Forever...Image ....Fran..Uke..FancluB...


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Short Fic] Happy Birthday Reborn! [LRorRL] - END
PostPosted: 14 Oct 2009, 13:43 
Joined: 01 Oct 2009, 17:37
Posts: 56
H.B.D. to Reborn-kun


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Short Fic] Happy Birthday Reborn! [LRorRL] - END
PostPosted: 14 Oct 2009, 13:52 
User avatar
Joined: 06 Jul 2009, 14:17
Posts: 297
Location: หลบอยู่ในมุมมืด~
HBD!!!!รีบอร์น....555+

_________________
Image

Black Rose[1827][RL] black-rose-ch-6-t6828.html

Bloody Rose[1827][80S][6959] bloody-rose-intro-t6422.html


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Short Fic] Happy Birthday Reborn! [LRorRL] - END
PostPosted: 14 Oct 2009, 17:42 
User avatar
Joined: 14 Aug 2009, 16:01
Posts: 233
Buon Compleanno Reborn

ย้อนหลังวันนึง

อิอิ

น้องแรมโบ้สู้เค้านะจ๊ะ จุ๊ฟๆ

_________________
Don't lose your wishes 忘れかけてた 夢 と
Remember 大切な 思いを 
Happiness is Next to you

Image

My Blog :: http://xssqualo.blog3.petitmall.jp

All of us ,, Xanxus & Squalo


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Short Fic] Happy Birthday Reborn! [LRorRL] - END
PostPosted: 14 Oct 2009, 21:42 
User avatar
Joined: 24 Nov 2007, 11:02
Posts: 200
Location: ทุกที่ๆมีReborn
*O* Happy Birth'sday to Reborn!!!

>////< อีก20ปีในที่สุดรีบอร์นก็ยอมรับแรมโบ้แล้วสินะคะ!!

แรมโบ้จ๋า~ ไม่ต้องไปคบกับหญิงอื่นหรอกนะ ตามสโตรกรีบอร์นไปเรื่อยๆนะดีแล้ว >O<!

ชอบมากๆค่า ^w^

_________________
~Love Mukuro~

รัก1827 XS BF 151 forever >//<

กาลเวลาเปลี่ยนแปลงทุกสิ่งได้ ทั้งความฝัน ความต้องการ

หรือแม้กระทั่ง....
ความรัก


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Short Fic] Happy Birthday Reborn! [LRorRL] - END
PostPosted: 14 Oct 2009, 21:56 
User avatar
Joined: 15 May 2009, 20:43
Posts: 514
ฟิควันเกิดรีบอร์นนน
ว่าแต่...แกจะใจแข็งไปไหนว้า..

แรมโบ้ใจกล้าขึ้นมากมาย...
ในอีกยี่สิบปีข้างหน้า...ฮ่าๆ

อยากรู้เรื่องในอีกยี่สิบปีจังเล้ยยย อิอิ


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Short Fic] Happy Birthday Reborn! [LRorRL] - END
PostPosted: 14 Oct 2009, 22:46 
Joined: 25 Mar 2009, 18:49
Posts: 229
Location: หลังคาปราสาทวาเรีย
น่ารักที่สุด♥
เกือบจะกลายเป็น LR แล้วมั้ยล่ะเนี่ย
ดีนะที่น้องวัวกลับมาซะก่อน
รีบอร์นเท่เสมอต้นเสมอปลายดีจริงๆ
สู้เขานะ แรมโบ้ เพื่อพิชิตใจรีบอร์น!!

Buon Compleanno Reborn ค่ะ

_________________
XS IS THE BEST!!


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Short Fic] Happy Birthday Reborn! [LRorRL] - END
PostPosted: 14 Oct 2009, 23:52 
Joined: 14 Jul 2009, 14:40
Posts: 21
HBD Reborn ย้อนหลัง

อ๊ากกก มันต้อง RL จิ อิอิ


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Short Fic] Happy Birthday Reborn! [LRorRL] - END
PostPosted: 15 Oct 2009, 13:36 
User avatar
Joined: 22 Sep 2009, 12:21
Posts: 91
HBD รีบอร์น [ช้าไปเยอะ - -;]

ฟิคสุโค่ยยยย~ 5555

_________________
Bel & Fran

Image



ป๋าแซน & พี่หลาม!

Image


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Short Fic] Happy Birthday Reborn! [LRorRL] - END
PostPosted: 18 Oct 2009, 22:46 
User avatar
Joined: 01 Jul 2009, 20:16
Posts: 187
Location: Preußen ..
อ๊ากกก TwT

นุ้งแรมโบ้น่าร้ากกกก ให้ตายเหอะ !! ><!!

เอิ่ม ขอบอกว่าเราจิ้น LR ไม่ออกนะ แต่ถ้า L 20YL กับ R TYL นี่มันก็ต้องจิ้นให้ออกแหละวะ! = =''

แต่ที่แน่ๆ รักนุ้งวัวสุดใจขาดดิ้นนน ><!!!

//เอิ่ม..จะไม่พูดถึงเจ้าของวันเกิดหน่อยหรอ? = =''..ไม่ดีกว่า..กลัวโดนเป่าสมองกระจุย :3

_________________
'Cause you are "Awesome" .. Gil ♥..

Image

Ore ni! Hizamazuke! Homero! Tataerunda!
Ore-sama!
Kakkoii ze-! Maru de! Kotori no you da!

Ich bin das Preußen!

★━☆━★━☆━★━☆━★━☆
Я тебя люблю .. Я никогда не отпустит вас .. Гилберт


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Short Fic] Happy Birthday Reborn! [LRorRL] - END
PostPosted: 23 Oct 2009, 18:33 
Joined: 20 Jul 2009, 16:27
Posts: 11
555+++


คู่นี้น่ารักดีแฮะ



PS.แต่งต่อไปน้า....^0^


Profile  Offline
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic Reply to topic  [ 15 posts ] 


Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 1 guest

Panel

Top You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum
You cannot post attachments in this forum
Search for:
Jump to: