อืม.. ในฐานะสมาชอกบอร์ดคนนึง เราก็คงไม่มีสิทตัดสินใจอะไรมาก
แต่ถ้าจากมุมมองของเราแล้ว เห็นด้วยกับหลายๆเรปข้างบนค่ะ
ว่าการก้าวออกไปจากบอร์ดนี้ไม่ช่วยให้อะไรดีขึ้นมาเลย
คนเราผิดพลาดกันได้ แก้ไขตัวเองได้ค่ะ ^ ^
ในฐานะคนนอกคนนึง เรามองถึงความรู้สึกของเราได้ง่ายๆ แบบที่หลายๆคนก็น่าจะรู้สึกแบบเดียวกันกับเรา
การทำผิด ไม่ใช่ความผิด แต่การที่ไม่ยอมรับความผิด นั่นแหละค่ะคือสิ่งที่แย่ที่สุดเลย
เราไม่รู้หรอกนะว่าเรื่องราวที่แท้จริงมันเป้นยังไง
แต่การที่คุณออกมาพูดว่า เข้าใจผิด คิดว่าเป็นฟิคของเพื่อน เลยนำมาคัดลอก
มันไม่ได้ให้ความรู้สึกดีแก่คนอ่านขึ้นมาเลย
และมันทำให้เรารู้สึกหมดความเชื่อถิอขึ้นไปอีก
คุณอาจจะคิดว่าเป็นของเพื่อนจริง เลยทำการคัดลอกมาก็ได้
แต่จากสถานการที่อ้างอิงมา มันทำให้เราคิดว่าโอกาสเป็นไปได้ที่จะเกิดขึ้นตามที่คุณบอกมีน้อยมากจริงๆ
ยกตัวอย่างนะคะ จากคำพูดที่คุณบอก
j-mimiz wrote:
อ่าครับ
คิดว่าเป็นแบบข้อ1.นะฮะ
แต่ตอนที่ได้อ่านมันขาดๆหายๆ เลยไม่คิดว่าเค้าจะเอาไปลงบอร์ดหรืออะไร หรือไปเอาของใครมาก
เพราะปกติเมื่อก่อนจะเอาฟิคแต่งกันแล้วมาแลกกันอ่านเฉยๆฮะ

แต่ตอนที่ได้อ่านมันขาดๆหายๆ
เป็นไปได้หรอคะ ที่เวลาปริ้นฟิคมาจากคอม คุณจะปริ้นออกมาบรรทัด เว้นบรรทัด
หรือว่าหมึกหมด ตัวหนังสือจาง เห็นอักษรไม่ชัด?????
กระดาษตกน้ำ ขาด เลยขาดไปเป็นช่วงๆ หรือปริ้นมาไม่จบ
ขอโทษนะคะที่อาจจะพูดแรงไป แต่สำหรับเรา เรียกง่ายๆว่า 'ข้ออ้าง' ค่ะ
เราได้ลองอ่านฟิคทั้งสองอันดูแล้ว ส่วนตัว เรารู้สึกว่าเหมือนกันมากจริงๆ
มันอาจจะเกิดขึ้นได้ แต่จะเกินความบังเอิญไปหน่อยหรือเปล่า?
ถ้าคุณอ่านมาไม่ครบ พลอตเรื่อง คงไม่คล้ายกันขนาดนี้หรอกมั้งคะ?
เราอาจจะพูดแรงไป ก็ขอโทษด้วยค่ะ
กรณีอื่น ปกติเราไม่ใช่คนที่พูดตรงมาก แต่คราวนี้ เราได้พูดความรู้สึกเราออกไปเกิน60%
หรือถ้าเราอาจจะเข้าใจผิดไปจริงๆ เรื่องที่ได้กล่าวอ้างอิงมา ก็ขอโทษด้วยค่ะ
เราพูดตามความรู้สึกของเรา...
ทิ้งท้าย..(พูดซะยืดยาว) อย่างที่บอกไปตอนแรก ไม่มีคนทำผิดคนไหนที่ไม่ได้รับการให้อภัยหรอกค่ะ ทุกคนมีโอกาสที่จะแก้ตัว.. แต่เมื่อทำผิดครั้งหนึ่งแล้ว อย่าทำอีกเป็นครั้งที่สองหรือสาม
เพราะโอกาสที่คนอื่นจะให้อภัยคุณ จะยากกว่าครั้งแรกมาก