•·.·´¯`·.·•Reborn Fan Club•·.·´¯`·.·•

Chapter 1.1




รุ่งเช้าของวันหนึ่งมีนกตัวป้อมสีเหลืองบินมาเกาะอยู่บริเวณริมหน้าต่างของห้องรับแขกของโรงเรียนนามิโมริ ซึ่งในห้องมีร่างสูงเจ้าของเรือนผมสีดำ ดวงตาสีรัตติกาล กำลังนั่งเซ็นเอกสารที่ตั้งเป็นกองภูเขา แต่เพียนแค่ชั่วครู่ร่างสูงก็เซ็นเอกสารทั้งหมดเสร็จ เมื่องานในห้องนี้เสร็จก็ออกไปจัดการกับเรื่องอื่นๆต่อ



ฮิบาริเดินตรวจความเรียบร้อยในบริเวณบริเวณโรงเรียน แล้วเจ้าตัวดันไปพบกับ….



“หึ สุมหัวทำผิดกฎแต่เช้าเลยนะเจ้าสัตว์กินพืชชั้นต่ำ”


“เฮ้ยย!!! อะไรวะ~ พวกเรารุมเว้ย!!ข้อหาที่บังอาจมาเหยียบถิ่นพวกเรา…” เมื่อชายร่างสูงซึ่งดูท่าทางจะเป็นหัวโจกได้สั่งลูกน้องประมาณ3-4คน ให้ไปลุยกับหัวหน้ากรรมการสุดโหดอย่างฮิบาริ…แต่ทว่า~

………เงียบเป็นป่าช้า……..


“เฮ้ย!!!!…ยืนเอ๋อกันอยู่ได้!!ไปลุยกับมันสิวะ”


“ไม่เอาอ่ะลูกพี่…เดี๋ยวแมร่งตายก่อนที่จะได้กดแฟน ใครจะรับผิดชอบ”ลูกน้องคนที่1พูดและเป็นเหตุผลสุดแสนจะน่า(ถีบ)จริงๆ


“เห็นด้วยครับ!!” ลูกน้องอีก2คนพูดเสียงดังฟังชัด สนับสนุนลูกน้องคนที่1อย่างเห็นได้ชัด แล้วแปรพักไปอยู่กับลูกน้องคนที่1

ควับ!!

“แล้วแกล่ะจะลุยมั้ย!!”



“ลุยให้โง่สิครับ…เผ่นดีกว่า” ว่าแล้วลูกน้องคนสุดท้ายก็รีบวิ่งออกไปจากบริเวณนี้ในระยะห่าง1827,698,059 กิโลเมตร ส่วนผู้ที่มีสถานนะเป็นลูกพี่ก็ได้แต่ งงกับทีท่าของลูกน้องแต่ล่ะคน?



“เป็นอะไรกันไปหมดวะ?”
(ยังไม่รู้ตัวอีกหรอ~ ว่าคนที่เอ็งจะไปลุยด้วยเนี่ย เป็นใคร…<<ไรท์เตอร์)



“สั่งเสียกันเสร็จแล้วใช่มั้ย…เจ้าสัตว์กินพืช!!!” เส้นความอดทนเส้นสุดท้ายของฮิบาริได้ขาดลง เจ้าตัวนำทอนฟาออกมาให้ประจักแก่สายตาพวกที่สุมหัวกันอยู่ เมื่อพวกชายเหล่านั้นเห็นทอนฟา พร้อมเสื้อกักคุรันที่มีป้ายรักษากฎติดไว้ ก็พากันหน้าซีดไปตามๆกัน



“ซวยแล้ว…..เฮ้ยพวกเราเผ่นเถอะ!!!”หึ..ถึงจะหนีไปก็ไม่มีประโยชน์หรอกเจ้าสัตว์กินพืช เพราะพวกแกต้องตายอยู่ที่นี่!!!




ตุบ!! พลัก!! ตึง!! โครม!!
(คงไม่ต้องบรรยายหรอก…ใช่ป่ะ?= =”)




“หึ สุมหัวแล้วยังอ่อนแอจังเลยนะ เจ้าสัตว์กินพืช” เมื่อจัดการเหล่าชายที่คงจะไปสู่สุคติที่ไหนแล้วไม่ทราบ…นกตัวสีเหลืองป้อมก็บินมาเกาะที่ไหลกว้างของฮิบาริ ส่วนฮิบาริที่ตอนนี้กำลังโทรตามลูกน้องคนสนิทอย่างคุซาคาเบะมาเพื่อเก็บกวาดพื้นที่นี้ให้สะอาด…



ติ๊ด…
“คุสะเหรอ?”

(ครับ มีอะไรครับคุณเคียว?)

“มาเก็บกวาดซากสัตว์กินพืชตรงหลังโรงเรียนทีนะ”

(….คะ…ครับคุณเคียว จะไปจัดการเดี๋ยวนี้แหละครับ)

“อืมแค่นี้แหล่ะ -ปิ๊ป-”



ฮิบาริตัดสายทิ้งไปแล้วเดินออกไปจากบริเวณนั้น เพื่อเดินไปตรวจความเรียบร้อยของโรงเรียนต่อ…


“ฮิบาริ ฮิบาริ”


“หืมม์ มีอะไรเหรอ” ฮิบาริยืนมือไปลูบหัวเจ้านกตัวสีเหลืองที่เกาะอยู่บนไหลของตน อย่างอ่อนโยนและเบามือที่สุดเพื่อไม่ให้เจ้าฮิเบิร์ดได้รับบาดเจ็บ พร้อมกับเดินกลับไปยังห้องทำงานของตน












TBC...1.2
ฟิคเรื่องใหม่เจ้าค่า~
อ่านคู่ไม่ผิดหรอกน้าฮิบาริกดฮิเบิร์ดจริงๆนะ
5555
มันเป็นฟิคสนองความอยากของไรท์เตอร์เองแหล่ะ
ตอน1.1อาจสั้นไปรอ1.2หน่อยน้า(ยังแต่งไม่จบ)
ปล.เม้นติชมตามใจเล้ยยย

ท่านฮิไม่รุจะไปลงกับใครเรอะ เพราะคนอื่นมีคู่หมดแย้ว

คู่แบบนี้ก็น่าลองนะ อยากรู้ว่าฮิเบิร์ดจะเป็นยังไง

รีบๆมาต่อน้า

*0* คู่นี้แปลกดีแหะ *-*

แล้วฮิเบิร์ดจะเป็นยังไงละนี้ = =;

รออ่านต่อนะจ้า~

คู่แปลก

แล้วแล้วฮิเบิร์ดจะเป็นยังงัยต่อเนี่ย

รออัพ

ฮิเบิร์ด ชอบอ้อนเคียวยะจะตายไป

แล้วงี้ฮิเบร์ดจะเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายล่ะคะเนี่ย
แต่ฟีควาย ก็ต้องเป็นชายละเนอะไรเตอร์^^

รอตอนต่อไปค่า

คู่แรร์ชัดๆๆๆๆ

(ของเอ็งไม่แรร์เลยใช้ม้ายยยยยยยยยยย 3369 เนี่ย - -")

เอาเถอะฮะ

ผมก็นิยมอ่านคู่แรร์ซะด้วยสิ - -..

จะรอนะขอรับ

หุหุ

น่าหนุกๆ

ย้ากกกก คู่แรร์สะท้านปฐพีมาแล้ว!!!

ฮิเบิร์ด....ชาย...หรือ...หญิง


ขี้อ้อนต้อง..... "ชาย"(แบบทูน่า) ค่ะ


รอตอนต่อไปค่ะ ^ ^ Y

_________________________

ผมเป็นเพียงสัตว์ตัวเล็กๆตัวหนึ่ง...

ที่คอยเคียงข้าง "เมฆา" ที่แข็งแกร่ง...

"ตลอดกาล"

ผมเป็นเมฆาที่โดดเดี่ยว...

มีแต่ "เจ้านั่น" ล่ะที่เข้าใจจิตใจของผม...

ผมจะไม่มีวัน "เสียเจ้านั่น" ไปเด็ดขาด

หาฟิคอ่านไป...จ๊ะเอ๋กับ
ฮิบาริ ฮิเบิร์ด.....
เฮ้ยยย=[]=(จิ้มอ่านอย่างเร็ว)
รออ่านต่อนะคะ คุ่นี้น่าสนน>_<

ขยี้ตาแล้วหันไปมองใหม่

วิ่งไปเอาน้ำตาตา แล้วกลับมามองใหม่

ใส่แว่นแม่แล้วมองใหม่

เอาแว่นขยายพ่อมาส่อง

สมการมันไม่เปลี่ยนเล๊ยยยยยยยย

น่าสนุกดีแฮะ สร้างบ้านรอตอนต่อไป หึหึหึ

สงสัยมานานและว่าฮิเบิร์ดนี่ตัวเมียรึตัวผู้ = =".....


เรื่องนี้นี่นั่งเถียงกะเพื่อนได้เป็นวันเลยนะ = =""......


ขอผู้รู้ตอบคำถามด้วยเด้อ~~




ป.ล. แล้วมันจะกดกันยังไงฟะนั่น = =""""....

หะหา อ่ะเด๊ะ ท่านฮิ กะ กะ กะ กดฮิเบิร์ด =[]=
(จะกดกันยังไงหว่านั้น = =) อ่าแต่ก็สนใจ
คู่นนี้นะค่ะ จะรอติดตามตอนต่อไปนะค่ะ ><~

เอาเถอะๆ ถือซะว่ายังดีกว่าคุณเคียวโดนฮิ เบิร์ด กด=_=^^^(กร้ากก)
รอติดตามค่ะ

เอ่อ...เม้นข้างบนนั่น

คุณฮิโดนฮิเบิร์ดกดมัน ฟิคเจ้าชายนะคะ=w=

เอียงคอมอง ตีลังกามอง เฮ้ยตาไม่ฝาดแฮะ

เคยคิดถึงคู่นี้อยู่เหมือนกัน แต่ไม่นึกว่าจะมีคนแต่งแฮะ

น่าสนใจดีครับ

อย่างฮิเบิร์ดนี่คงเป็นหนุ่มน้อยผมเหลือง น่ารักน่าแกล้งสินะครับ (เอิ่มยังไม่มีใครบอกเลยนะว่าฮิเบิร์ดมันจะเป็นผู้ชาย)

ฮะ ว่าไงนะคุณฮิแกจะ .....ตื้ด.....ปื้ด.........อุกื๊ซซซซซซซซ.........ตื้ดๆๆๆๆ......... กับฮิเบิร์ดทั้งที่เป็นนกอะนะ (เฮ้ย)

และแล้วผมก็โดนร.พ.ประสาทเอาค้อนทุบหัวลากออกไปจากกระทู้

Chapter 1.2





…ช่วงพักกลางวัน…(เวลามันช่างผ่านไปอย่างรวดเร็ว=w=)



ฮิบาริเดินขึ้นไปที่ดาดฟ้าของโรงเรียนนามิโมริ เพื่อไปหาที่สงบๆงีบสักพักหนึ่ง เมื่อไปถึงนกตัวสีเหลืองป้อมก็บินมาเกาะบนไหลกว้างของฮิบาริอีกเช่นเคย…


“หืมม์ วันนี้เป็นอะไร?”


“สีเขียวขจี นามิโมริของเรา~^[ ]^”


“หิวแล้วรึไง= =?”


“ฮิบาริ ฮิบาริ~ OvO”
วันนี้ดูแปลกๆไปนะ…ขี้อ่อนขึ้นรึเปล่า?
หรือเธอเป็นโรคไข้หวัดนก ฮิเบิร์ด2009= =?

มือหนาค่อยๆเลื่อนไปลูบหัวนกตัวสีเหลืองป้อมอย่างเอ็นดูและอ่อนโยน แต่แล้วจู่ๆเรื่องวุ่นวายก็ได้เกิดขึ้น

ปัง!!!!

“ฮ่าๆๆๆๆๆ คุณแรมโบ้มาแล้ววว~” เด็กน้อยเจ้าของทรงผมอัฟโฟรสีดำ ในชุดลายวัว อายุเพียง5ขวบ ได้ถือขวดแก้วใสที่บรรจุน้ำสีใส่เอาไว้แล้ววิ่งไปวิ่งมา แต่แล้ว…


“แรมโบ้!!!เอาขวดแก้วนั้นมานะ” เด็กหนุ่มเจ้าของเรือนผมสีน้ำตาล ดวงตากลมโตสีน้ำตาลอ่อน ได้วิ่งตามแรมโบ้มาติดๆ ด้วยความเหนื่อยที่วิ่งขึ้นบันไดมา สึนะจึงยืนพักตรงริมประตูบนดาดฟ้า พร้อมกับเริ่มกวาดสายตาไปมองยังร่างสูงของฮิบาริที่เริ่มแผ่รังษีอาฆาตออกมาเพียงเล็กน้อย แต่ในความคิดของสึนะ…มันช่างน่ากลัวไปถึงกระดูกสันหลังแล้วล่ะครับ!!


“ฮ่าๆๆๆสึนะจับตัวคุณแรมโบ้ไม่ได้หรอก~”


“ไม่ใช่นะแรมโบ้!!! ฟังก่อนเซ่!!”

“เจ้าสัตว์กินพืช!! ฉันจะขย้ำ…” สึนะเริ่มรีบวิ่งจับตัวแรมโบ้ ที่เกือบจะจับตัวได้แล้ว แต่ต้องหยุดกึก ทันควันเพราะแรงอาฆาตของฮิบาริเริ่มเพิ่มขึ้น ฮิบาริลุกขึ้นยืนชักทอนฟาออกมา แล้วเดินไปยังที่ที่แรมโบ้ยืนนิ่งเป็นหินไปแล้ว

โป้ก!!!

ฮิบาริฟาดทอนฟาลงไปบนหัวแรมโบ้ ที่สร้างความรำคาญให้กับตนมามากพอ ในตอนนี้แรมโบ้ได้สลบเพราะฤทธิ์จากทอนฟาเป็นที่เรียบร้อย ฮิบาริตวัดสายตาไปมองสึนะที่ยืนจนตัวสันไปหมดแล้ว

“ฮิบาริ ฮิบาริ ขย้ำ ขย้ำ~>[ ]<” เฮ้ย!! ไอนกบ้า!!อย่าสนับสนุนคุณฮิบาริสิเดี๋ยวฉันกลายเป็นทูน่ากระป๋องหรอกกก~

“หึ นั้นสินะ…จะเอาไงต่อดีล่ะ? เจ้าสัตว์กินพืช” เอาไงล่ะครับ….ช่วยไว้ชีวิตผมไว้ด้วยคร้าบบ~

สึนะยืนจนตัวสั่น แต่แล้วร่างกายกับสมองเจ้าตัวดันสวนทางกัน ขาข้างหนึ่งกาวออกไป แล้ววิ่งไปยังที่ ที่แรมโบ้นอนสลบอยู่ เมื่อวิ่งไปถึงก็รีบอุ่มตัวแรมโบ้แล้วเผ่นออกจากดาดฟ้าโดยไม่รีรอให้ฮิบาริไล่ด้วยทอยฟาด้วยซ้ำไป…


“ขอตัวครับคุณฮิบาริและขอโทษที่รบกวนครับ!!!” สึนะพูดอย่างรวดเร็วและเผ่นหายไปจากดาดฟ้า ทิ้งให้คนอย่างฮิบาริ เคียวยะกับเจ้านกตัวสีเหลืองที่นิสัยแถบจะคล้ายเจ้าของมองตาแป๋ว~


“ฮิบาริ ฮิบาริ” ฮิเบิร์ดบินไปออกจากไหลกว้างของฮิบาริ แล้วบินร่อนไปอยู่ตรงขวดแก้วเล็กๆที่ตอนนี้ได้แตกละเอียด จนไม่เหลือเป็นชิ้นดีอีก


“หืมม์? ขวดแก้วของเจ้าสัตว์กินพืชนั่น” แล้วเธอเรียกฉันให้มาดูแค่เศษแก้วพวกนี้เนี่ยนะเหรอ= =


“ช่างเถอะ”ฮิบาริไม่ใส่ใจสิ่งที่ฮิเบิร์ดเรียกมาดู แต่หารู้ไม่ว่าเจ้านกของตนนั้นได้แอบจิบน้ำสีใส่ที่ยังคงหลงเหลืออยู่เพียงเล็กน้อยไปแล้ว

“หึ เดี๋ยวค่อยให้คุสะมาเก็บกวาดล่ะกัน” ฮิบาริพูดทิ้งทายไว้กับตัวเองเบา แล้วเดินลงจากดาดฟากลับไปที่ห้องทำงานของตนเพื่อจัดการงานที่เหลือต่อ






ตกเย็น(เวลาผ่านไปเร็วอีกแล้ว~)


เอกสารแผ่นสุดท้ายได้เซ็นเป็นที่เรียบร้อย ร่างสูงค่อยๆลุกขึ้นจากเก้าอี้ แล้วเดินออกไปจากห้องทำงานเตรียมตัวจะกลับบ้านของตน


เมื่อออกนอกเขตโรงเรียนนามิโมริ ก็มีนกตัวสีเหลืองบินมาเกาะไหลกว้างของร่างสูงอย่างเคย


“ฮิบาริ ฮิบาริOwO”


“หึ ดูท่าทางเธอจะขี้อ่อนขึ้นนะ” ฮิบาริพูดออกไปโดยที่มีฮิเบิร์ดมองหน้าผู้เป็นเจ้าของมัน อย่างสงสัยเล็กน้อย



เมื่อร่างสูงกลับมาถึงบ้านของตน ซึ่งเป็นบ้านทรงญี่ปุ่น ก็ค่ำมากแล้ว ฮิบาริรีบจัดการกิจวัตรส่วนตัวอย่างรวดเร็ว แล้วไปที่ห้องนอนของตนเพื่อจะได้ไปนอนเอาแรง เพื่อพรุ่งนี้จะได้ไปขย้ำสัตว์กินพืชที่ชอบสุมหัวต่อ ตลอดทั้งวันมีเจ้านกน้อยฮิเบิร์ดคอยตามอยู่ตลอดเวลา แม้แต่ตอนจะเข้านอน



“เธอ นอนตรงนี้แล้วกัน” ฮิบาริอุ้มฮิเบิร์ดที่อยู่ในมือไปไว้บนหัวเตียงแล้ว ตนเองก็ล้มตัวนอนลง


“พรุ่งนี้อย่าลืมปลุกฉันด้วยล่ะ…ฮิเบิร์ด…” บอกเจ้านกน้อยไว้แค่นั้นแล้ว ตนเองก็หลับไหลสู่นิทราไปเสียแล้ว เจ้านกรู้หน้าที่ดี ก้พลอยหลับตามเจ้าของของมันด้วย





รุ่งเช้าวันใหม่เป็นเช้าที่สดใส ท้องฟ้าปรอดโปร่ง วันนี้ซึ่งเป็นวันหยุดพักผ่อนของใครหลายๆคน แต่ไม่ใช่กับเด็กหนุ่มที่ชื่อฮิบาริ เคียวยะ ถึงจะเป็นวันหยุดแต่เค้าก็มีงานเข้ามาอยู่ทุกวัน วันนี้ก็เช่นกัน


“ฮิบาริ ฮิบาริฮับ ตื่นๆ” ร่างเล็กปลุกร่างสูงที่นอนอยู่ เมื่อรู้ฮิบาริเริ่มรู้สึกตัวว่ามีอะไรแปลกๆก็รีบลืมตาจับภาพตรงหน้า ภาพตรงหน้าเป็นเด็กหนุ่มดวงตาสีทองอราม เส้นผมสีเหลืองทองที่เหมือนกับขนมสายไหม ผิวขาวเนียนประดุจหิมะ แต่ความสงสัยของฮิบาริก็ก่อตัวขึ้น


…เด็กนี่เป็นใคร บังอาจมาบุกรุกบ้านฉันรึไง…
















TBC...
มาต่อ1.2แล้วนะค่ะ
555
นี่คือฟิควายนะเจ้าค่ะ
หนูฮิเบิร์ดก็ตองเป็นเด็กผู้ชานที่แสนโมเอ้แน่นอนเจ้ค่ะ
จริงๆไม่รู้หรอกค่ะว่าฮิเบิร์ดมันตัวผู้หรือตัวเมีย
(ฮ่า)
ติดตามตอนที่2นะค่ะ
ปล.เม้นติชมตามสบายค่ะและขอบคุณสำคอมเม้นที่ผ่านมาค่า~
>w<