•·.·´¯`·.·•Reborn Fan Club•·.·´¯`·.·•

กาลครั่งหนึ่งนานมาแล้ว มีเจ้าหญิงแห่งเมื่องโหด ณ . เมื่องนามิโมนาริ ผู้มีนานว่า ซาวะดะ สึนะโยชิ
ทุกวันเธอจะทำการสังหารหญิงสาวที่บริสุทธิ์ บางก็เอาเลือดสดๆๆนั้นมาอาบน้ำ บางครั้งก็เอามาดื่มกินเล่น
คนในหมู่บ้านต่างหวาดกลัว ไม่มีใครติดจะต่อต้านเจ้าหญิงองค์นี้เลย ความโหดร้ายซึ่งไปเข้าหูต่างเมือง ว่ากันว่า ทำไมถึงไม่มีคนมาต่อต้านประเทศนี้ เพราะข่าวลือที่ว่า พายุ จะพาร่างของนักโทษฉีกร่างกายเป็นชิ้นๆ จนเป็นผุยผง บ้างกันว่า บ้างครั่งก็เป็นสายฝน ซึ่งตกลงมาเป็นกรดสายเลือด ใครที่โดนก็จะละลายหายไปกับสายน้ำ
บ้างครั้งก็มีสายหมอกลงมา พาร่างผู้คนหายไปตลอดกาล ไม่มีใครได้พบเห็นร่างของผู้ต่อต้านนี้เลย

"มันก็แค่นิทาน มันจะเป็นอย่างนั้นไง เจ้าหญิงไม่มีวันถูกจับ หรือ ต่อต้าน อย่างน้อยมันก็ต้องอีกหลายร้อยนั้นหรือ" เด็กน้อยถามหลังจากฟังนิทานได้ไม่นาน นัตย์ตาสีน้ำตาลหวานจ้องมองพี่เลี้ยงด้วยความอยากรู้อยากเห็น


"เด็กชะจริงเลย เจ้าห่วยสึนะ เจ้าหญิงนะมันก็ไม่ได้ถูกจับเสมอไปหรอกนะ "



"นั้นก็ตอบมาสิ รีบอร์น"



"ไม่ดีกว่า นี่ก็ดึกแล้ว นอนได้แล้ว "



"ไม่เอารีบอร์น เล่าต่อเถอะ เรื่องมันจะจบยังไง"



"ไม่ได้- - นอนได้แล้ว ก่อนทีฉันจะยิงนาย" ฉันไม่อยากโดนจ็อตโต้ด่าฉันหรอกนะ



"กะ....ก็ได้....จูบราตรีสวัสก่อนสิ" เด็กน้อยหลับตาพริม


"ได้อยู่แล้วล่ะ" ว่าแล้วก็จูบลงหน้าฝากเด็กน้อย ก่อนจะห่มผ้าให้ เพื่อให้แน่ใจว่าเด็กน้อยหลับแล้ว ตนถึงจะปิดไฟแล้วออกจากห้อง


เจ้าหญิงนะ เป็นผู้ที่น่าสงสานที่สุด รู้อะไรไหมมันเป็นเพราะอะไรกันนะที่เจ้าหญิงต้องฆ่าคน เพราะว่าเจ้าหญิงไม่อาจจะปฎิเสธ คำสาป ได้ เพราะมันอยู่ในสายเลือดผู้ยิ่งใหญ่ ในอณาจักร จนกว่าเจ้าหญิงจะเจอคนที่รักจริงๆ ถึงจะแก้คำสาปได้ วันนี้มันจะมีจริงๆๆหรือ




พอร่างสูงไปแล้วเด็กน้อยก็แอบลืมตาขึ้นขึ้นก่อนจะ เมื่อไม่มีร่างสูงอยู่ในห้องตนแล้ว ตนก็ค่อยๆลุกขึ้นจากเตียง ร่างเล็กหันซ้ายหันขวา กำลังหาบ้างสิ่งบ้างอย่าง เมื่อไม่มี เด้กน้อยก็ส่งเสียงเรียกเบาๆๆ

"นี่ออกมาได้แล้ว รีบอร์น เขาไปแล้วล่ะ "

"คิกๆๆ "

เสียงหัวเราะเล็กน้อย ก่อนจะปราฎกร่างหนึ่ง เด็กน้อยผู้ซึ่งเหมื่อนสึนะ ทุกอย่างไม่ว่าจะทรงผมหรือสีผม ทั้งรูปหน้าร่างตาก็คลายเหมื่อนกัน เหมื่อนกับฝาแฝด

"วันนี้จะเล่นอะไรกันดีนะ สึนะ"

"ไม่รู้สิแล้วแต่โยชิและกัน "

"นั้น.....เรามาเล่นอันนั้นล่ะกัน" ว่าแล้วก็หันไปทางผนังทางด้านในสุด ในนั้นมีชายหนุ่มรุ่นราวเดี่ยวกัน ผมสีดำสนิก ดวงใบหน้าแดงกำ ข้อมือทั้งสองข้างถูกมัดอยู่เหนือหัวแล้วไว้แน่นหนา ส่วนขาก็จับแยกกว้าง ข้อขาก็โดนมัดติดกับท่อนเหล็ก

"จะเล่นกับเคียวยะ จังอีกแล้วหรือ สึนะเบือแล้วอ่า โยชิ"

"อย่าบ่นเลยสึนะ ก็รู้จะเล่นอะไรแล้วนี่น่า เล่นกับเคียวยะ สนุกที่สุดเลยนะ ดูสิเคียวยะทำตัวดีจะตายไป "

"ถ้านายว่านั้น เล่นก็เล่น "

"ต้องอย่างนั้นสิสึนะ ที่รัก คิกๆๆๆ"



มีสิ เพราะเจ้าหญิงมีคนรักแล้วไง ถึงได้จับคนที่รักขังไว้เงียบๆๆ โดยที่ไม่มีใครรู้เรื่องนี้เลย...


END...

อะไรหว่า ? แอบงง

สรุปสึนะ+สึนะดาร์คก้จับท่านฮิมาขังหรอเนี่ย

= =

โหดเว่อร์ เหอๆๆ

........................................เอ่อ...
เกินบรรยาย= =

=[]= หวาย 271827 พระเจ้าจ๊อตโต้=[]=
เอ่อ ทูน่าขึ้นโหมดโหดจับท่านฮิมาขังแล้วกดซะเองรึไงเนี่ย(ยังไม่ได้บอกเลยนะว่าโดนกด)
ว่าแต่ ท่านฮฺทำไมไม่หนีออกมาละฮะนั่น=[]= ไม่ก็จับกดแทนซะเลย=w= (/me โดนยูซํงถีบ)

....กรี๊ดดดดดดดดดดดด

ทูน่าดาร์คคค

เเวว สงสารฮิบะจังงง

มันอึ้งตั้งแต่ เจอสมการ 271827 แล้วอ่ะ แง้ ๆๆๆ ที่ท่านฮิเป็น......... เฮ้อ เอาซะอึ้งจนพูดม่ะออกเลยง่ะ
ตกลงแล้วสึนะกะเข้าโหมด dark ไปซะแล้ววววววววว และกะจับท่านฮิขัง โอ้วแม่เจ้า พระเจ้าจ็อตโต้ อาเมนเจ้าค่ะ =w=

แฮะๆๆๆ ฟิคนี้เราแต่งสดๆๆเลยอาจจะไม่ได้มากหนัก อยู่ๆๆ ก็อยากจะแต่งฟิคโรคจิต +หลอนๆๆ แต่มันไม่ได้เป็นอย่างนั้น
เนื่องจากเครียดจนไม่รู้จะเครียดคลายยังไง เลยออกมาเป็นอย่างนี้ เอิกๆๆ

ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาเม้นครับ

เอิ๊กๆ เรื่องแบบนี้...

ไม่มีคำพูด

มองซ้ายมองขวา จะโดนแม่ยกฮิ ฆ่าไม่เน้อ ต้องหาที่แอบ อิอิ เชิญชมความเรทกับความดาร์ก กันต่อเถอะ


อึก

ตั้งแต่เมื่อไรที่เราถูกขังอยุ่ที่นี่ เพียงได้แค่เห็นร่างเล็กสองฝาแฝดนั้น ตอนที่เรากำลังหลงทางในป่า ที่มืดมิด ดวงตาสีน้ำตาลที่จับจ้องมา ราวกับถูกถึงดูดเข้าไปหา จากนั้นก็ไม่ได้สติอีกเลย.................สลบไสลไปเมื่อไรกันนะ






เราเจอของเล่นใหม่อีกแล้วสึนะ




จริงด้วยโยชิ...คราวนี้จะเอาแบบไหนดีล่ะ






ตัดขา







ตัดแขน







หรือ ควักลูกตาสีดำสดใสนั้น






ไม่ว่าแบบไหน มันก็น่าสนใจทั้งสิ้น







กับเหยื่อชิ้นงามนี้


.

.

.

“ที่นี่ ที่ไหนกันนะ “ เด็กชายเพิ่งรู้สึก สายตาที่เห็นภาพรอบกาย เลื่อนราง ราวกับยังไม่ตื่นเต็มที กลิ่นหอมสดชื่นจากเครื่องหอม และมีบางสิ่งจับลูบใบหน้า ช้าๆ และเด็กชายรู้สึกบางสิ่งมีอะไรบางอย่างลูบไลเบาๆตรงจุดนั้น เขาพยายามสะบัดหน้า พร้อมกับขบริมฝีปากไม่ให้ส่งเสียงของตนออกมา




เสียงหัวเราะของใครบ้างคน ก่อนจะส่งเสียงพูด



คิกๆๆ อย่าปกปิดเสียงสิ





เสียงของนายเพราะออก






เพราะนายอาจจะไม่ได้ส่งเสียงหวานนี้อีกแล้วนะ



”อึก.......อ่า....คุณเป็นใครกันนะ .....”เด็กชายถามอย่างลำบาก แทบจะพูดไม่ได้ ความรู้สึกมันเสียวซานและรุ่มร้อนจนแทบละลาย นี่มันเกิดอะไรขึ้นกับเขากันแน่นะ ....นัตย์ตาพยายามมองดูคนข้างหน้าให้ได้ แต่ภาพมันชั่งมองลางเหลือเกิน






สงสัยยาคงจะแรงไป ชั่งน่าสงสานเหลือเกิน แขน ขา ที่ถูกตัดขาด และนำมาเย็บใหม่ เลือดสีแดงสดไหลรินเป็นสายน้ำ กลิ่นยาที่อยุ่ถายในห้องก็ทำงานได้ดี ไม่ทำให้ตุ๊กตาที่แสนงามนี้ เจ็บปวดเลยสักนิด มันชั่งน่าสนุกจริงๆ








ฉันเป็นเพียงเจ้าหญิงต้องคำสาป








“เจ้าหญิงหรือ......อา!! ไม่นะ....ไม่ไหวแล้วอ่า”เด็กชายปลดปล่อยน้ำสีขุ่นออกมาเต็มร่างและรู้สึกถึงความร้อนที่ไหลเข้าในร่างกายตน ก่อนจะหมดสติไปในที่สุด ถึงอย่างก็ถูกน้ำสาดเข้าที่หน้า จนต้องตื่นลืมตา





ใครเขาจะให้นอนกันล่ะ ยังไม่สนุกถึงใจเลยสักนิด จริงไหม?? เคียวยะจัง ผู้แสนงดงาม





เด็กชายตัวสั่นงิกๆๆ ด้วยความหนาวเย็นของน้ำ






โยชิฉันว่าตุ๊กตาหนาวชะแล้ว คงต้องหาอะไรอุ่นๆ เด็กน้อยว่า มือบางน้อยนิดไปเอาถังน้ำร้อนๆ ที่เพิ่งต้มสุกไม่นาน สาดเข้าลำตัวตุ๊กตาแสนสวย






ตุ๊กตาก็ยังรู้สึกไม่เจ็บปวด ทั้งที่ถูกสาดน้ำร้อนขนาดนั้น ทำไมเขาถึงไม่ส่งเสียงร้องทรมานเลยสักนิด




หรือเพราะกลิ่นหวานนี้................






เท่านี้ ตุ๊กตาก็ไม่หนาวแล้วล่ะ






เก่งจังเลยสึนะ ฉันว่านะมันยังน้อยไปนะ เราควรห่มผ้าให้คุณตุ๊กตาดีกว่านะ





ผ้าคลุมแสนสวยค่อยลอดผ่านรัดไปตามส่วนของตุ๊กตา ไม่ว่าจะส่วนใดของร่างกายก้จะมีผ้าสีสวยงามคลุมประดับกาย เนื้อผ้าพอขยับทีมันทำให้ร่างของเด็กน้อยต้องแทบจะส่งเสียงครางหวาน จนแทบสะอึก จนแทบหายใจไม่ออกเลยทีเดี่ยว

เอิ๊กก
ไม่มีเครื่องหมายคำพูดอ่ะ อ่านแล้ง งงๆ = =;;;;

จะรอตอนต่อไปขอร๊าบบ~

ฟิคสครีมมม ทรมานทรกรรมมากเลยเน้อออ

แอบสงสารท่านฮินะเนี่ย กลายเป็นเครื่องรองรับความดิสต์ซะแล้ววว

ท่านฮิโดนยาปลุก(?) แต่ตัดแขนขาแล้วเอามาต่อใหม่นี่สยองอยู่นา

บรื๊อๆๆๆ แบบนี้ถ้ากลายเป็นคนรักมีหวังโดนกระซวกไส้สัก 10 ๆรอบ

ถึงจะคู่โปรดแต่ก็สลับน่าที่กัน
แถมซือคุงยังโหดเหนือคำบรรยาย
พ่วงโยชิมาด้วยอีกต่างหาก

ลุ้นสุดตัว สยองสุดใจ

เหมือนยิ่งอ่านก้ยิ่งรู้สึกสงสารท่านฮิจับใจ TT^TT
ทำไมทูน่าจังที่แสนน่ารักเวลาดาร์กก็โหดขั้นเทพเลย
นิขนาดเป็นเด็กนะเนี่ยยังขนาดนี้ แล้วถ้าตอนโตจะโหดขนาดไหน
เหมือนยิ่งอ่านก็รู้สึกถึงความสยองได้เรื่อย ๆ นะ -0-

....กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด


ไม่กล้าอ่าน T[]T

ผ้าคลุมแสนสวยค่อยลอดผ่านรัดไปตามส่วนของตุ๊กตา ไม่ว่าจะส่วนใดของร่างกายก้จะมีผ้าสีสวยงามคลุมประดับกาย เนื้อผ้าพอขยับทีมันทำให้ร่างของเด็กน้อยต้องแทบจะส่งเสียงครางหวาน จนแทบสะอึก จนแทบหายใจไม่ออกเลยทีเดี่ยว ไม่แค่นั้นยังมีผ้าอีกฝืนปิดปากตน ให้ตนส่งเสียงครางหวานไม่ได้ มือเล็กของสองฝาแฝดสูบไลไปตามผิดกายตน ก่อนจะลูบไลจุดอ่อยนไหวของตนเอง ให้ตื่นตาม





ดูสิ สวยจังเลยเน้อสึนะ



ใช่แล้วโยชิ มันน่ากินมากๆๆเลยล่ะ คุณตุ๊กตาคงจะอึดอัดแล้วสินะครับ





ว่าแล้วสองฝาแฝดก็ก้มลงไลเลียจุดอ่อนไวนั้นช้า ทั้งดูดเม้น สับช้าสับเร็ว จนแทบจะถึงจุด




ความรู้สึกดีค่อยอึดกินใจของเหยื่อ แต่ความรู้สึกดีๆกลับต้องค้างเพราะโยชิกลับหยุดการกระทำ เป็นผลทำให้สึ



นะสงสัย ทำไมถึงหยุดกระทั้งหัน ทั้งทีกำลังสนุกอยู่แท้ๆ



นี่สึนะ รู้มะมีใครบ้างคนจ้องมองมาที่พวกเราด้วยล่ะ



หรือว่าจะเป็นมุคุโร่หรือ




ใช่แล้ว เขาเห็นฉันชะแล้วสิ




นั้นทำไงดีล่ะ โยชิ




ทำไงนะหรือ ไม่ต้องทำอะไรหรอก นายลืมไปแล้วหรือไงสึนะ ว่าห้องนี้มีกลิ่นหอมของน้ำหอมสูตรพิเศษนะ ไม่มีใครทนกลิ่นหอมชนิดนี้ได้เลย




จริงด้วยสิ ฉันลืมไปเลยนะเนี้ย ทันทีที่พูดจบ สายหมอกอันเย็นเฉียบ ปกคลุมไปทั่วห้องนอนของเจ้าหญิงสึนะ
ก่อนจะปรากฏตัวเป็นชายหนุ่มร่างสูง ผมสีน้ำเงินยาว เสื้อผ้าใส่เสื้อหัวหน้าคนรับใช้ มือของชายหนุ่ม มีถาดใส่ขนมเค้ก พร้อมกับน้ำชากลิ่นหอมยั่วยวนดูน่ากิน ชายหนุ่มก้มหัวให้กับองค์หญิงสองฝาแฝดเล็กน้อย




ขออถัยครับ องค์หญิง ที่ข้าน้อยล่วงเกินท่านไป





อืม...ดูนายไม่ค่อยตกใจเลยที่เห็นฉัน แสดงว่านายรู้ตั้งแต่แรกแล้วสินะ มุคุโร่




ใช่ขอรับ ตั้งแต่ที่ข้าน้อย รับใช้องค์หญิงครั่งแรก




สมแล้วที่เป็นสายหมอกของสึนะ จริงๆๆ แฮะ โยชิหัวเราะเล็กน้อย ชั่งเป็นสายหมอกที่ฉลาดจริงๆ เพียงแค่เห็นสึนะตั้งแรกก็รุ้ว่า สึนะ มีฝาแฝด




ว่าแต่ ไหนๆก็มาแล้ว ไม่มาสนุกด้วยกันล่ะ มุคุโร่ สึนะเอย ร่างชายหนุ่มยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้า ก้มจูบกับเข้าหญิงสึนะ มือแกร่งลูบไลไปตามกาย พร้อมกับปลดเสื้อผ้าองค์หญิง เผยผิวขาวอมชมพูกน่ากินปรากฏแก่สายตา ไม่แค่นั้นโยชิที่ยืนดูอยู่ก็เข้ามาปลดเข็มขัดใต้ล่างของชายหนุ่ม ริมฝีปากเล็กดูดทั้งเลีย สร้างแก่ความสุขสมแก่ร่างชายหนุ่ม ส่งเสียงครางหวานในคอ ส่วนฮิบาริ เคียวยะ ได้แต่นั่งมอง ถึงแม้อาการอยากร่วม แต่ไม่สามารถขยับกายไปไหนได้



อืม....มุคุโร่ แล้วเคียวยะล่ะ




ไม่เห็นต้องถามเลยนี่ครับ องค์หญิงก็บริการให้เขาสิครับ ถึงแม้จะต้องเสียดายการชิมขนมหวานชั้นเลิกนี้ มุคุโร่ก็ปล่อยองค์หญิงสึนะลง




เข้าใจแล้วมุคุโร่ สึนะว่าหลังจากมุคุโร่ปล่อย ตนก็นั่งลงอยุ่ในท่าคุกเข่าเล็กน้อยก่อนจะ ยืดตัวไปข้างหน้า มือเล็กจับสิ่งนั้นของฮิบาริ เลีย ทั้ง อมอย่างดูดดื่ม ไม่แค่นั้น นิ้วของมุคุโร่ก็ค่อยๆสอดเข้าไปในตัวขององค์หญิงสึนะ ทำให้ร่างเล็กสะดุ้งเล็กน้อย พร้อมกับส่งเสียงครางหวานอยู่ในลำคอ ไม่นานนั้นทั้ง4ก็ถึงจุด น้ำสีขุ่นกระเซ็นไปทั่วร่าง




จากนั้นเวลาต่อก้มาก็มีแต่เสียงครางหวานไปทั่ว ห้องขององค์หญิง ทั้งคืน จนถึงฟ้ารุ่งสาง ยามพระอาทิตย์ใกล้ขึ้น

---------------------------------------------------------------------------------------

คนแต่งแต่งเรทไม่ไหวแล้ว เราไม่หื่นนะ=[]= แค่นี้ก็เสียเลือดหมดตัวแล้วครับ เราแต่อารายลงไปเนี้ย อาย>///<