•·.·´¯`·.·•Reborn Fan Club•·.·´¯`·.·•

ก่อนจะลง มาแอบตอบเมนท์รวมๆของตอนพิเศษเลโอคุงใน Amaranthine ที่เพิ่งจะจบไปก่อนนะคะ^^

หุหุ ตอนแรกก็อยากให้เป็นเมะอยู่หรอกค่ะ(เพราะพิงค์ชอบ~) แต่ในเมื่อยังลืมหลามน้อยไม่ได้ เลโอคุงก็เป็นเมะของใครไม่ได้หรอกค่ะ ยิ่งเจอเมะกว่าอย่างคาร์นคุงแล้ว เลโอคุงต้องเคะไปตามระเบียบค่า (ฮา)






ขอบคุณทุกท่านที่ให้กำลังใจและการสนับสนุนมาตลอดค่ะ มาพบกับเรื่องใหม่เลยดีกว่าค่า!

ถ้าหากแต่งแล้วไม่อินหรือไม่ดีเท่าไหร่ ก็อภัยกันด้วยนะคะ><





PS. จะพยายามอัพวันเว้นวันเหมือนเดิมนะค้า><!






















- The 1st Knot Series -



- FAST KNOT -


Author : PinkDream
Pairings : XS,BF หลักทั้งคู่นะคะ หุหุ
Rate : ทั้งเรื่องอยู่ประมาณ PG-13 ยัน NC-18 เน้อ...=w=



















ใครๆก็รู้ดีว่าเงื่อนตาย ผูกง่าย แก้ยาก






ถึงจะแก้ได้มันก็ต้องใช้เวลา






ถ้าหากไม่ระวังก็จะพันกันเป็นปมจนไม่มีวันแก้ออก








แล้วถ้าถึงตอนนั้น…เราจะเลือกที่จะค่อยๆแก้มันเหรอ..?




จะปล่อยให้พันเป็นปมทิ้งไว้แบบนั้นรึเปล่า…?




.



.



.



…หรือว่าจะใช้กรรไกรตัดมันทิ้งกันแน่ล่ะ…?














Chapter.1














“ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป หมอนี่จะมาแทนเจ้ามาม่อน”




เสียงทุ้มต่ำของผู้เป็นใหญ่แห่งวาเรียดังขึ้นเงียบๆต่อหน้าสควอโล่ ลุซซูเรีย เบล และเลวี่ที่ยืนมองเจ้าของดวงหน้าหวานที่มีเส้นผมและนัยน์ตาสีเขียวน้ำทะเลสวยนั่นอย่างตะลึงงัน




“…ไอ้เด็กท่าทางอ่อนแอนี่เนี่ยนะ?”




เลวี่พูดขึ้นอย่างดูแคลนในขณะที่เลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง ทว่าสีหน้าของผู้ถูกดูถูกกลับนิ่งเรียบเฉยไม่แสดงความรู้สึกใดๆ




“ผมชื่อฟราน…มาแทนคุณมาม่อน ยินดีที่รู้จัก”




สายหมอกสีสะอาดโค้งน้อยๆด้วยใบหน้านิ่งเรียบพอๆกับน้ำเสียงที่ดูเรียบเฉย และนั่นก็ไปกระตุกต่อมขี้รำคาญของฉลามร้ายแห่งวาเรียเข้าให้




“ไอ้เด็กเวร! มีหน้าเดียวรึไงวะ!”




แทนที่คนถูกตวาดเสียงแปดหลอดใส่จะทำสีหน้าเกรี้ยวโกรธหรือสีหน้าหวาดหวั่น กลับคงสีหน้าเรียบเฉยพร้อมทั้งยกมือบางขึ้นแนบพวงแก้มใสของตนเองแผ่วเบา ก่อนที่สายตาสีเขียวน้ำทะเลจะเชยขึ้นมองดวงหน้าหวานของเจ้าของเส้นผมสีเงิน




“..เท่าที่ผมจับแล้วก็นับได้ก็มีแค่หน้านี้เดียวแหละครับ พอดีผมเป็นคนปกติ ก็เลยไม่ได้มีสองหน้า”




คำตอบแสนกวนอวัยวะเบื้องล่างถูกเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าเรียบเฉยที่เพิ่มความหงุดหงิดให้กับวรุณสีเงินเป็นทวีคูณ!




“ไอ้เด็กเวรนี่!”




“ไอ้ฉลามสวะ! หุบปากซะ! แนะนำตัวสิ ยืนทำซากอะไรอยู่น่ะพวกแก”




แซนซัสพูดอย่างรำคาญเมื่อดูเหมือนศึกย่อมๆจะเกิดขึ้นตรงหน้าระหว่างวรุณร่างบางและสายหมอกสีเฉยชาผู้มาใหม่




“…ฉันสควอโล่” ฉลามขาวเบ้ปากอย่างไม่พอใจในขณะที่เอ่ยเสียงห้วน




“เจ๊ชื่อลุซซูเรียฮ้า~ฟรานจังน่ารักจังเลย หน้าตาจิ้มลิ้มแบบนี้เจ๊เห็นแล้วช๊อบบชอบบบ”




กระเทยสาวแม่บ้านประจำวาเรียจับมือคนตัวเล็กแล้วเขย่าขึ้นลงเป็นการใหญ่




“ฉันชื่อเลวี่”




ตัวละครที่โลกมักจะลืมเลือน(?)กล่าวขึ้นเสียงเบาในขณะที่เดินออกไปจากห้องโดยไม่รีรอ เพราะมีภารกิจหน้าที่ที่แซนซัสมอบหมายไว้ให้ทำ




“ส่วนเจ้าชาย…ชื่อเบลนะ ชิชิชิชิ เจ้าชายจะมีของเล่นใหม่แล้ว~”




เสียงหัวเราะประจำตัวเด็กหนุ่มผมทองที่มีมงกุฎเล็กวางอยู่บนศีรษะทำให้ฟรานเผลอขมวดคิ้วน้อยๆ หัวใจกระตุกวูบกับรอยยิ้มที่ดูสติไม่สมประกอบเท่าไหร่นั่น
















ให้ตายสิ..ที่นี่มันที่รวมของแปลกรึไงนะ?











++++++++++++++++++++++++++++++++









“นี่ๆๆ แกน่ะ…ชิชิชิ”




“……..”




“หูหนวกรึไง เจ้าชายเรียกแกอยู่น้า~~ชิชิชิ”




ขาเล็กยังคงเดินต่อไปเรื่อยๆด้วยใบหน้าหวานเรียบเฉยราวกับเสียงที่ดังขึ้นจากข้างหลังเป็นเพียงเสียงของลมและธาตุอากาศ




“นี่แก! เจ้าชายทนไม่ไหวแล้วนะ!!”




เด็กหนุ่มที่เรียกตนเองว่า ‘เจ้าชาย’ วิ่งมาดักข้างหน้าสายหมอกสีสะอาดด้วยใบหน้าบึ้งตึง ทว่าเด็กหนุ่มผมสีน้ำทะเลกลับเลิกคิ้วขึ้นน้อยๆด้วยสีหน้าเรียบเฉย




“ผมไม่ได้ชื่อ ‘แก’ นะครับรุ่นพี่”




“นี่แกกล้าย้อนเจ้าชายเหรอ!”




เสียงหงุดหงิดเล็กๆทำให้ฟรานต้องปรายตามองเบลเฟกอลเต็มๆตา ก่อนที่จะขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อเห็นหมวกกบสีเข้มใบเบ้อเริ่มในมือของวายุที่เรียกตนเองว่าเจ้าชาย




“รุ่นพี่เบล…นั่นมันอะไรน่ะครับ?”




“…ไอ้นี่อ่ะเหรอ? ชิชิชิ ของแกไง”




“อะไรนะครั---โอ้ย!!”




‘หมวกกบสีเข้มใบเบ้อเริ่ม’ ที่ถูกกล่าวถึงเมื่อครู่นี้ถูกกระแทกใส่บนศีรษะของสายหมอกเงียบงันอย่างแรงจนคนถูกสวมใส่ต้องร้องครวญพลางตวัดสายตาขึ้น




“นี่มันอะไรกันน่ะครับรุ่นพี่!?”




“แกมาแทนมาม่อน แกก็ต้องใส่ไอ้หมวกกบนี่ ต่อไปเจ้าชายจะได้เรียกแกว่าไอ้กบ!”




คำพูดเอาแต่ใจตัวเองสมเป็นผู้ที่ชอบเรียกตนเองว่าเป็นราชนิกูลออกมาจากปากเด็กหนุ่มผมทองปิดหน้าปิดตา ทว่าฟรานเพียงยังคงทำสีหน้าเรียบเฉยในขณะที่จับหมวกกบบนหัวของตนเองแผ่วเบา




“รุ่นพี่นี่ท่าทางจะโรคจิตนะครับ”




“ว่าไงนะ!?”




“ดูยังไงก็เป็นแค่คนโรคจิตธรรมดาแท้ๆยังกล้าเรียกตัวเองว่าเป็นเจ้าชาย แถมยังเสียงหัวเราะท่าทางไม่น่าไว้ใจนั่นอีก ดูยังไงผมก็คิดได้แต่ว่าเป็นแค่เด็กคนหนึ่งที่สติไม่สมประกอบเท่านั้นเองแหละครับ”




“ไอ้กบ! แกกล้าดียังไงมาว่าเจ้าชาย!”




“ผมไม่ได้ว่าเจ้าชายครับ ผมว่ารุ่นพี่ต่างหาก!”




“นี่แก! อยากตายด้วยมือเจ้าชายรึไง ชิชิชิ”




วายุสีทองหยิบมีดพกออกมาในขณะที่คนตัวเล็กกว่ายังคงสีหน้าได้ดูเรียบเฉยจนดูกวนประสาทเสียเหลือเกิน




“โว้ย!! รำคาญว้อยย! ถ้ามีเวลาว่างมากนักก็ไปทำงานซะสิ! อย่ามาทะเลาะกันกลางปราสาทได้มั้ยไอ้พวกเด็กบ้า!”




ร่างบางสีเงินเจ้าของดวงหน้าหวานที่ใครๆต่างก็เผลอหลงใหลโดยที่เจ้าตัวไม่รับรู้เลยสักนิดตะโกนแผดเสียงดังจนกระทั่งเด็กหนุ่มทั้งสองหันไปมอง




“เสียงท่านผบ.ยังน่ารำคาญไม่เปลี่ยนเลยนะครับ”




“แกว่าไงนะ!!?”




ปากชวนตีของฟรานพูดเสียงเบากระนั้นสควอโล่ก็ยังได้ยินอยู่ดี สติที่ฉุนขาดง่ายเริ่มทำให้ฉลามขาวจะกลายเป็นผู้ร่วมวงการโต้เถียงทะเลาะกันนั้นได้ไม่ยาก




“นี่แกกล้าว่าสควอโล่เหรอ! ชิชิชิ”




เบลเฟกอลขึ้นเสียงแทนร่างบางสีเงินเคียงข้างทันทีจนฟรานจนเลิกคิ้วขึ้นน้อยๆ




“อ้อ…นี่จะรุมกันเหรอครับ?”




“…เฮอะ! ฉันต้องออกไปทำงานของไอ้บอสบ้านั่นแล้ว ไม่มีเวลามาเถียงกับเด็กเวรอย่างพวกแกหรอกว่ะ เบล! จัดการไอ้นั่นแทนฉันด้วยนะ!”




ร่างบางว่าเสียงหงุดหงิดก่อนที่จะผินกายเดินจากไป




“เดี๋ยวสิ! สควอโล่! รอเจ้าชายด้วย!!”




คนที่นั่งเถียงกับสายหมอกได้อยู่นานสองนานกลับยอมละที่จะโต้เถียงกันเพียงเพื่อติดตามฉลามขาวที่ตนเอง ‘ติด’ อย่างไม่มีสาเหตุ




“…โรคจิต…”




เสียงหวานเล็กพูดแผ่วเบาในขณะที่ใช้มือเล็กสัมผัสหมวกกบใบโตบนศีรษะของตนเองแผ่วเบา ก่อนที่จะถอนหายใจออกมาอย่างไม่รู้สาเหตุ












ทำไมเขาต้องกลายเป็นของเล่นของไอ้รุ่นพี่โรคจิตนั่นง่ายๆด้วยนะ..?












++++++++++++++++++++++++









“นี่นี่นี่~เจ้ากบ ไปฆ่าแมลงสาบด้วยกันกับเจ้าชายเถอะ~”




เป็นเวลากว่าสองอาทิตย์ที่ดูเหมือนเจ้าชายคนนี้จะพยายามมาวุ่นวายกับชีวิตของสายหมอกอย่างเขาแทบจะตลอดเวลา แต่กระนั้นภายในใจแทนที่จะรู้สึกหงุดหงิดกลับรู้สึกยินดีอย่างประหลาด




“ผมไม่ไปหรอกครับรุ่นพี่”




“อ้าว ทำไมเจ้ากบดื้อแบบนี้ล่ะ ชิชิชิ ไปกับเจ้าชายเถอะนะ”




“นั่นมันงานของรุ่นพี่ไม่ใช่รึไงครับ? อีกอย่างผมก็มีงานอื่นที่ต้องทำอยู่แล้วด้วย”




เจ้าของผมสีน้ำทะเลว่าเสียงเรียบในขณะที่จัดการกับกองเอกสารเพื่อขึ้นไปให้เจ้าลุงหน้าบากแห่งวาเรียเซ็น ดวงหน้าหวานเผลอขมวดคิ้วน้อยๆเมื่อกองเอกสารนั้นมันมากและหนักเอาการทีเดียว




“เจ้ากบแบกคนเดียวจะไหวเหรอ~”




“ถ้าคิดอย่างนั้นจริงก็หัดรู้จักช่วยผมบ้างสิครับรุ่นพี่!”




“ชิชิชิ เจ้ากบเนี่ยไม่ไหวเลยน้า”




ถึงจะพูดเสียงแบบนั้น ทว่าวายุสีทองก็ยินยอมที่จะช่วยแบกเอกสารปึกหนึ่งให้ในความแปลกใจของคนตัวเล็กที่นึกว่าร่างสูงจะเพียงหัวเราะเยาะแล้วเดินจากไปเสียอีก















ก็เป็นคนดีเหมือนกันแฮะ..












“ถ้ารุ่นพี่รู้จักเปลี่ยนคำพูดซะใหม่ อาจจะดูดีกว่านี้ก็ได้นะครับ”




ถึงแม้ว่าจะส่งเสียงขอบคุณอยู่ในใจทว่าปากของฟรานก็ยังคงจิกกัดออกไปตามนิสัยของเจ้าตัว




“ถ้าแกหัดเงียบปากเลิกกวนประสาทบ้าง แกก็คงจะเป็นกบที่น่ารักดีเหมือนกัน ชิชิชิ”




เจ้าชายที่เดินอยู่เคียงข้างโต้กลับอย่างไม่ยอมแพ้ ในขณะที่จู่ๆคำว่า ‘น่ารัก’ ก็ซึมลึกเข้าไปสู่จิตใจคนร่างเล็กจนหัวใจกระตุกวูบเต้นไม่เป็นจังหวะ




แม้ว่าความรู้สึกร้อนผ่าวจะมาเยือนใบหน้า แต่ฟรานก็ตัดสินใจที่จะทำใบหน้าเรียบเฉย กลืนความขัดเขินนั่นเข้าไปลึกสุดของห้วงหัวใจ แม้ว่าในสายตาของคนอื่นนี่จะเป็นการทำหน้าตายด้วยสีหน้าเย็นชาก็ตามที




“ห้องทำงานของลุงบอสหน้าบากนั่น…ตรงนั้นสินะครับ?”




ดวงหน้าหวานพยักเพยิดไปทางห้องทำงานของผืนนภาสีรัตติกาลเมื่อไม่มีมือจะชี้มัน เบลเฟกอลพยักหน้าเล็กน้อยในขณะที่เดินนำหน้าคนตัวเล็กไป




“อย่าพูดให้บอสได้ยินเชียวล่ะ ชิชิชิ ถ้าเจ้ากบยังไม่อยากรีบกลายเป็นกบย่างน่ะนะ”




“คนโรคจิตอย่างรุ่นพี่กลัวคนอื่นเป็นด้วยหรือครับ?”




เสียงจิกกัดทำให้เจ้าชายทำหน้าเบ้ก่อนจะพูดตอบกลับ




“ก็บอสน่ากลัวจะตาย…แถมหวงสควอโล่อย่างกับอะไรดี”




ประโยคสุดท้ายบ่นขมุบขมิบเสียงแผ่ว อาการราวกับเด็กติดแม่เช่นนั้นทำให้ฟรานลอบถอนใจ กระนั้นหัวใจที่เต้นไม่เป็นจังหวะก็กระตุกวูบอย่างไร้สาเหตุเมื่อร่างสูงเคียงข้างเอ่ยถึงวรุณบางสีเงินนั้น




ขายาวและขาสั้นของคนสองคนหยุดนิ่งอยู่หน้าห้องทำงานของผู้เป็นนาย ทว่าในขณะที่มือหนาจะบิดลูกบิดประตูให้คนตัวเล็กที่ไม่มีมือจะทำเช่นนั้น เสียงจากในห้องก็ดังลอดผ่านประตูกระทบโสตประสาทเสียก่อน




“แกจะทำอะไรน่ะบอส!”




“หุบปากน่าไอ้สวะ!! แกก็น่าจะรู้ดีไม่ใช่รึไง!?”




“อึ่ก…อยะ…อย่านะบอส…!”




“หึ…ของมันเคยๆกันอยู่ ยังกล้าปฏิเสธอีกรึไง?”




“ไม่…อึ่ก…แกก็แค่หงุดหงิดจากผู้หญิงพวกนั้น…อ๊ะ…!”




“แกก็รู้อยู่แล้วนี่ เพราะงั้นก็หุบปากไปซะ!”




“ไม่…! บอส…อ๊ะ…อ๊า..!”




เสียงทะเลาะกันของผืนนภาและหยาดพิรุณเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นเสียงครางกระเส่าจากปากของร่างบางสีเงินจนสายหมอกและวายุที่ยืนอยู่นอกห้องได้แต่นิ่งตะลึงงัน




“….ผมว่าเราเข้าไปไม่ได้หรอกครับรุ่นพี่”




สายหมอกพยายามกลืนความอายลงไปในขณะที่ผินกายกลับ ทว่าสายตาสีทะเลกลับปรายหยุดชะงักที่สีหน้า ‘โกรธ’ ของชายหนุ่มผมทองที่แม้จะมีผมปิดหน้าปิดตาแต่ก็รู้สึกได้ถึงแววตาที่ไม่พอใจชัดเจน




“รุ่นพี่เบล…?”




“แต่บางครั้ง เจ้าชายก็อยากจะทำให้บอสรู้สึกเจ็บปวดบ้างเหมือนกัน”




คำพูดเสียงแผ่วทว่าแสดงถึงความหงุดหงิดเกรี้ยวโกรธชัดเจนนั้นทำให้ฟรานได้แต่นิ่งเงียบอย่างตะลึงงันยิ่งกว่าได้ยินการทะเลาะกันของสองหัวหน้านั่นเสียอีก




“รุ่นพี่…”




“ไม่มีเหตุผลเลยที่สควอโล่ต้องทนมาสิบกว่าปี…ทนมาตลอด”




“……”




เสียงทุ้มดังแผ่วเบาไร้ซึ่งความร่าเริงตามปกติโดยสิ้นเชิง ในขณะที่กลับตัวเดินลงบันไดไปทันทีโดยที่ฟรานเดินตามหลังไปติดๆ




“เจ้าชายไม่ชอบแบบนี้ ชิชิ…ไม่ชอบเลย”




ดวงตาสีทะเลหม่นลงน้อยๆในขณะที่ความรู้แปลกๆปนเปอยู่ภายในใจจนอึดอัด ก่อนจะจ้องมองแผ่นหลังของเด็กหนุ่มผมทองตรงหน้าอย่างเลื่อนลอย












รุ่นพี่เบล…?














“ท่าทางรุ่นพี่จะติดท่านผบ.คนนั้นจังเลยนะครับ”




จู่ๆตนเองก็ปล่อยให้เสียงหลุดลอดออกไปจนกระทั่งเบลเฟกอลหันมาหา




“ติดเหรอ?…ชิชิชิ เจ้าชายรักสควอโล่มากนะ”




“…รัก…เหรอครับ?”




“ถ้าไม่ใช่บอสล่ะก็…เจ้าชายไม่มีวันยอมให้สควอโล่เป็นของคนอื่นหรอก!”




“……..”




“เอ้า! เดินเร็วๆสิเจ้ากบ! เจ้าชายยังต้องไปฆ่าแมลงสาบอีกเยอะแยะเลยนะ”




“ผมรู้แล้วน่า!”




ร่างเล็กตอบปัดในขณะที่เร่งฝีเท้าลงจากบันไดให้เร็วขึ้น ทว่าอาการแปลกๆที่ศีรษะจนทำให้ลืมมองขั้นบันได จึงเผลอทำให้ก้าวพลาดเสียได้!




“อ๊ะ…หวา!!”




“เจ้ากบ!!”












…เอกสารสีขาวสะอาดนับร้อยปลิวว่อนไปทั่ว…













ท่ามกลางเอกสารที่ปลิวปรายตามอากาศและแรงลม ร่างเล็กลอยปลิวในขณะที่เผลอหลับตาปี๋ ก่อนที่จะรู้สึกถึงความอบอุ่นของอ้อมแขนที่ดูซีดเซียวไร้เรี่ยวแรงทว่าแข็งแกร่งนักโอบรัดอยู่รอบกายของตนเอง ดวงตาสีน้ำทะเลปรายขึ้นมองผู้ที่ช่วยตนเองไว้อย่างเฉียดฉิว




“…รุ่นพี่…?”




“…ให้ตายสิ เป็นเจ้ากบที่ไม่ได้เรื่องเลยนะ ชิชิชิ”




เจ้าของความอบอุ่นที่ชวนให้หัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะกล่าวตำหนิแบบนั้น ในขณะที่ดันร่างเล็กในอ้อมแขนออกให้ยืนตามปกติ ใบหน้าคมคายที่ถูกปกปิดภายใต้ผมสีบลอนด์ทองนั้นแสดงความยียวนตามปกติ




“ถ้าอยู่วาเรียแล้วยังซุ่มซ่ามแบบนี้ ระวังจะโดนมีดมาเสียบเอาได้นะ ชิชิชิ”




“…ปากอย่างรุ่นพี่นี่มันคงจะเป็นชนวนที่ทำให้เกิดการทะเลาะวิวาทตลอดเลยสินะครับ”




เสียงเล็กยังคงแขวะได้เหมือนเคยทั้งๆที่หัวใจเผลอเต้นระรัวกับความอบอุ่นที่ไม่เคยได้สัมผัสมาก่อน มือเล็กเผลอแนบที่อกด้านซ้ายแผ่วเบาอย่างลืมตัวในขณะที่มองเด็กหนุ่มผมสีทองก้มลงเก็บเอกสารที่กระจัดกระจายไปทั่วพื้น





















บ้าชะมัด…นี่เราเป็นอะไรไปนะ…?













+++++++++++++++++++++++++++++++++



TBC.

เป็นความรักยังไงล่ะจ้ะ ฟรานจ๋า


ในที่สุด Fast Knot ก็ฉาย เอ๊ย ก็คลอดมาให้อ่านแล้ว เย้ๆ (/ปรบมือให้พี่พิงค์)
ได้เม้นท์คนแรกแล้วรู้สึกดีจริงๆ

เข้าเรื่องๆ

งานนี้มีแววว่าป๋าหลามจะเจ็บปวดอีกรอบ ทางฟรานเองก็คงเจ็บไม่แพ้กัน
...แต่ทำไมถึงได้รู้สึกดีอย่างนี้น๊าาา (ชอบเห็นคนอื่นเจ็บปวด?)

สมการในขณะนี้ดูท่าว่าจะเป็น BS/BF/XS
เบลรักหลามใช่มั้ยล่ะ? ในฐานะแม่ฉลามที่ดี? ฮ่าๆๆ (/หลามเตรียมมีดพร้อมจ้วง)
ป๋าเองก็โหดร้ายกับหลามอีกแล้ว ใจร้ายๆๆ จะเรทกันก็ให้คนอ่านเห็นหน่อยจิ(?)
เสียดายนะเนี่ยที่มาม่อนไม่อยู่ ไม่งั้นคงขอซื้อต่อคลิปแอบถ่าย... (/แว๊กกกก ป๋าคะ อย่าเพิ่งเผาค่ะ)

สงสารกบฟราน เริ่มรักเขาข้างเดียวไปแล้วนะหนูจ๋า
ว่าแต่...ฟรานปากเสียได้ใจมากเลยค่ะพี่พิงค์ แต่ละคำเนี่ยโด๊นโดน

งานนี้ร่วมมือกับเบลเต็มที่ค่ะ เพื่อทำให้ป๋าเจ็บปวด!! เย้ๆ
แต่เบลก็ต้องรักกบน้อยด้วยนะ


สู้ๆค่ะพี่พิงค์ แล้วจะรอตอนต่อไปนะคะ

เอิ๊ก ! หรือว่ามันจะคือ BS !!?

(//โดนเสย)


แอร๊ยยยย กบน้อยน่ารักกกกก ~~!!



สู้ๆนะลูกกบของแม่ ~ !! (ว่าแต่ เบล ทำไม๊ ทำไม...ดูเป็นคนดีจังฟะ= =(/โดนตบอีก))


มาต่อไวๆนะคะ รออยู่งับ ! ><

BF !!!!!!!!!!!!!

O///O

เห็นคู่นี้แล้วกระโจนเข้ามาอ่านทันทีทันใด (ไำด้ข่าวว่ายังพับเสื้อใส่กระเป๋าไม่เสร็จ)

อร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

ชอบเบลฟรานนนนนนนน โฮ่วๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ชอบตอนที่ฟรานบอกมีหน้าเดียวเพราะเป็นคนปกติอะ ๕๕๕๕+

สุดหูรูดมากเลยน้องกบจ๋า ได้ใจแม่ยกจริงๆ >w<~

รอบนี้เบลกวนแต่เบลดูเป็นคนดีศรีวาเรีย(?)ขึ้นมาหน่อย

(/เบล แสดงว่าที่ผ่านมาแกว่าเจ้าชายไม่ดีเหรอ ชิชิชิชิ!! /me โดนมีดปักกลางอก)

ถ้ามีฝั่งวองโกเล่ออก มี 2784 ด้วยก็ดีนะคะ (ฮาาา) /me โดนท่านPinkกระโดดตีเข่า

ต้องกลับบ้านแล้ว TTATT รออ่านตอนต่อไปค่าาาา

ย๊ากกกกกกก ปาดดดดดดดดดดดดดดด >[]<

Edit

ยะฮู้ววววววววววว

ได้ที่ 4 ^[]^ (แกจะดีใจหาพระแสงอะไร)

โฮ่วววววววววว

ไหนมายด์จังจะบอกว่า XS กับ BF เป็นคู่หลัก

แต่ดูแล้วทั้งสองหน่อ BF นี่จะเป็นคู่หลักแค่คู่เดียวยังไงชอบกล = =;;

กร๊ากกกกกกกกกก

แต่แอบสะใจเลวี่

ดีแล้วล่ะเอ็งเอ๋ย

ได้บทเพิ่มมาหน่อยนึง

วะฮ่ะๆๆๆๆๆ ^[]^ (/โดนไฟดูดตาย)

อาเมน............. - -"

=*=

ชิชิชิ รออยู่เลยขอรับ

ข้าน้อยว่า น่ารักมาเลยขอรับ

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด

โอ้ ฟิคใหม่
รีบสแกนทันที~

ถึงฟรานน้อยจะปากเก่งไปหน่อย
แต่ก็ไม่นาน เจ้าชายคงจะสั่งสอน ฮ้า ~
รอบนี้ป๋ากับหลามจะเป็นไงเนี่ย

รอดูต่อไป
เป็นกำลังใจให้นะคะ ><

เข้ามาเพราะคู่หลัก

หวังเจอคู่รอง...

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด น่ารักมากเลย งั้นเค้าดองของตัวเองดีกว่า ><

กำลังตันเลย(มาเอาแรงฟิคพิงค์) ฟรานน่ารัก เบลก็คงดี๊ดี

ป๋าผู้ออกมาได้

"เรื่องปกติ"

เฉพาะกับป๋าสินะ เหอะๆ

อัพพพ~!!!

(ยังรอไปณี ฟิคก่อนอยู่นะจ๊ะ ><)

โอ้ววววว O_O

ฟิคเรื่องไหม่ของพี่พิงค์!!
ชื่อเรื่อง Fast Knot ปมรักหลายเศร้า << มันอารมณ์ประมาณนี้ไช่ไหมเน้อออ

XS อย่างเดียวไม่พอ แถม BF อีก ฮิ้ววว คู่โปรดทั้งสองคู่เลยค่า >__< โฮก
ช่วงนี้คลั่งน้องกบเป็นพิเศษ ยิ่งมาเจอฟิคนี้อีก โฮกก ความหลงใหลน้องกบเพิ่มขึ้น + + + +
ถึงฟรานจะปาก.....ขนาดไหนก็ยังน่ารักอยู่ดี อ๊ากก ในการ์ตูนว่าน่ารักแล้วนะ ดูในอนิเมก็น่ารักยิ่งกว่า

เอ๊ะ เจ้าชายข้าพเจ้าก็ร๊าก

ฮุๆ กบน้อยอยู่ไกล้ๆเจ้าชายบ่อย ระวังไว้เถอะจะตกหลุมรักคนโรคจิตอย่างเจ้าชายนา
ใจเต้นแรงแล้วล่ะซี่ คริๆๆ ได้ยินเจ้าชายบอกว่ารักสคอลโล่ มันเจ็บในใจจี้ดๆชิมิล่า

เริ่มรู้สึกว่าจะเศร้า(อีกแล้ว) เคะแห่งวาเรียทั้งสองคน(?)ต้องทนกับเมะอย่างเบลกะป๋า
เอาใจช่วย ทั้งสองเคะ กับ พี่พิงค์

อยากอ่านตอนต่อปายยยยย >[]<



ปล. หมอเลโอเคะ หมอเลโอเคะ หมอเลโอ เคะ เคะ เคะ =[]= เฮือก!! (รู้สึกว่าเม้นท์ข้ามฟิคนะเฮ้ย)

อร๊ายยยยยย น้องกบน่ารักเสมอออออออออออออออ~~!!! น้องฟรานนนนนนนนนนน โผล่มาตอนแรกก็ปิ๊งเจ้าชายเข้าซะและ ชิชิชิ
หลามก็ยังน่ารักนะคะ~ โผล่มานิดเดียวยังกระชากใจคนอ่านไม่เปลี่ยนแปลง~
ลุซซูเรี๊ยยยยยย โฮรวกกกก นกรักกระเทย นกปลื้มกระเทยฮ้า~~~!!!!!!!!!!!!

แต่...รู้สึกเหมือนป่าจะเลวเสมอต้นเสมอปลายจริงๆนะคะ // เหล่....

แย่ที่สู๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด (กดคะแนนเริ่มให้ป๋าแบบติดลบขั้นสุดยอด...-100 ไปเล๊ยยยยยยยย)
เจ้าชายยยเค้าเอาใจช่วยน๊า~~~!!! (กด)ฟรานเร็วๆนะเคอะ~ แต่ไม่เอาแบบป๋านะ!!!!!!

ปล.นกลืมใครไปหว่า..(ฮา)

สนุกดีค่าท่านพิ้งค์
ปกติเราไม่ค่อยได้อ่านXSแต่นี่มี เบลฟรานด้วยเลยเข้ามาอ่านค่า^^
ฟรานเริ่มรู้สึกแปลกๆแล้วสินะคะ อ้อมกอดของรุ่นพี่O_O
เอาใจช่วยฟรานนะคะ

ขอบคุณท่านพิ้งค์มากค่า
รอตอนสองค่ะ สู้สู้นะคะ

xs!! ถึงออกมาชั่ววินาที แต่เบรนก็ใจเต้นนะค้า(โบกธงxs) บอสอย่ารุนแรงกะสคอลจังสิคะ เดี๋ยวช้ำแล้วหนีตามเลโออีกนะ(ไม่สิ ครั้งนิตะเบล?)

ฟรานก็อย่าเข้าใจผิดจิ เค้าแค่ไม่พอใจที่พ่อ ทำร้าย แม่ เท่านันเอง

เจ้าชายก็แค่อยากได้ครอบครัวที่อบอุ่น ราชาและราชินีรักกัน แล้วก็รักลูกก และเจ้าหญิง>w<

ฟิคใหม่ของท่านพิงค์

เห็นแล้วต้องรีบอ่านเลย

ว่าแต่บอสขาอย่ารุนแรงกับฉลามน้อยดิ

แล้วก็กบน้อยน่ะอย่าเข้าใจผิดดิเรื่องนี้น่ะมมันต้องSFน้า

รออัพต่อค้า

โผล่มาหนูกบก็สร้างความประทับใจแรกพบซะแล้ว...............

เบลจ้าาาาาา ไม่ต้องช้ำหรอกจ้ะ มีกบน้อยอยู่ข้างกายแล้วก็คว้ามาซะเลยสิ ปล่อยให้คู่นั้นเค้าเคลียร์เรื่องของตัวเองไปเหอะ =w=