•·.·´¯`·.·•Reborn Fan Club•·.·´¯`·.·•

อ่านภาคแรกได้ที่ ม่านหัวใจ

---------------------------------

Title : คุณแม่มือใหม่
by : Ziar
Pairing : D18
Rate : NC-15
Summary : เรื่องมหัศจรรย์มากมายเกิดขึ้นในโลกของเราแทบไม่เว้นวัน เป็นเรื่องที่รู้กันดีว่าบางครั้งมันก็ยากที่จะหาเหตุผล กระนั้น....ฮิบาริ เคียวยะ ก็ไม่เคยคิดว่า เรื่องมหัศจรรย์ที่ยากจะหาข้อพิสูจน์อันจริงแท้นั้น จะเกิดขึ้นใกล้ตัวเขาหรือเกิดขึ้นกับเขา

-------------------------------------


คุณแม่มือใหม่ (ภาคต่อ ม่านหัวใจ)


เรื่องมหัศจรรย์มากมายเกิดขึ้นในโลกของเราแทบไม่เว้นวัน เป็นเรื่องที่รู้กันดีว่าบางครั้งมันก็ยากที่จะหาเหตุผล กระนั้น....ฮิบาริ เคียวยะ ก็ไม่เคยคิดว่า เรื่องมหัศจรรย์ที่ยากจะหาข้อพิสูจน์อันจริงแท้นั้น จะเกิดขึ้นใกล้ตัวเขาหรือเกิดขึ้นกับเขา

“อา.....อา.....อืม.....” เสียงครางในลำคอเบาๆดังขึ้น สอดประสานกับแรงเสียดสีที่เกิดขึ้นภายในร่างกาย

“อา...เคียวยะ เคียวยะ....ฉันรักนายนะ” เสียงผู้ที่รุกรานอยู่เองก็ครางต่ำแสนกระเส่าไม่แพ้กัน

ดีโน่และฮิบาริมีความสัมพันธ์ที่ปิดเร้นเช่นนี้มานาน 2-3 เดือนแล้ว นับแต่เกิดเรื่องราวมากมายขึ้น และในที่สุดฮิบาริก็ได้มาเป็นผู้สังเกตการณ์ในบ้านคาบัคโรเน่ ในช่วงแรกดีโน่ก็พยายามอดทนที่จะไม่ทำให้ฮิบาริรับภาระทางกายมากเกินไปนัก แต่หลังจากฮิบาริเริ่มทำใจรับความสัมพันธ์เช่นนี้ได้ ดีโน่ก็ยิ่งรุกหนักขึ้นจนการมีความสัมพันธ์อันลึกซึ้งนี้กลายเป็นเสมือนกิจกรรมปกติในชีวิตประจำวัน และทำให้หลายครั้ง ฮิบาริต้องลางานเพื่อนอนพักหลังผ่านกิจกรรมที่หนักหน่วง

“เคียวยะ รู้สึกดีไหม?” ดีโน่เอ่ยถามพลางจุมพิตลงบนแผ่นหลังเนียนสวย เขารู้สึกว่าระยะนี้ฮิบาริดูเจ้าเนื้อขึ้นนิดหน่อย ไม่ได้ผอมบางเช่นก่อนนี้ แต่เขาก็ไม่ได้แปลกใจนัก เพราะอาจจะเป็นที่ฮิบาริกำลังเจริญอาหารก็เป็นได้

“ปวดเอว....” ฮิบาริตอบพลางทำหน้ามุ่ย เขาคงจะรู้สึกดีกว่านี้หากอีกฝ่ายรู้จักบันยะบันยังเสียบ้าง ไม่ใช่ต้องการอะไรก็ทำตามใจเช่นนี้

“ฉันนวดให้นะ” ม้าพยศทำหน้าระริกระรี้ พลางลุกขึ้นนั่งแล้วกดกล้ามเนื้อช่วงเอวและสะโพกของคนรักให้ผ่อนคลายลง และฮิบาริก็ผ่อนลมหายใจอกมาแสดงว่ากำลังรู้สึกดี ทำให้ดีโน่ดีใจจนยิ้มแก้มปริ แต่แล้วเมื่อฮิบาริกำลังนอนพักอยู่นั้น เขาก็กลับรู้สึกคลื่นไส้ขึ้นมาเฉยๆ แถมยังกลั้นไว้ไม่ได้เสียด้วย เขาจึงรีบลุกขึ้นเพื่อไปห้องน้ำ แต่แล้วการขยับอย่างรวดเร็วกลับทำพิษ เพราะน้ำย่อยที่เขย่าไปมาในท้องกลับพุ่งสวนขึ้นมาตามลำหลอดอาหารจนเปรอะพื้นห้องไปทั่ว

“อุ่ก....แค่กๆ” ฮิบาริพยายามทำให้ตัวเองแน่ใจว่าสิ่งที่ทำให้เขาคลื่นไส้นั้นออกมาหมดแล้ว

“ค...เคียวยะ! เป็นอะไรไหม?” ดีโน่ตกใจเป็นอย่างมาก รีบเข้าไปช่วยอีกฝ่ายลูบหลังโดยทันที

“บ้าจริง ฉันกินอะไรแสลงเข้าไปนะ” เจ้าของเรือนผมสีดำรัตติกาลสบถด้วยอารมณ์ที่บูดสนิท การมาคลื่นไส้อาเจียนต่อหน้าดีโน่เช่นนี้ทำให้เขาหมดมาดไปโขทีเดียว

“ฉันจะลองถามพวกแม่บ้านให้ดีไหม? บางทีอาหารเมื่อเย็นอาจจะมีอะไรที่เคียวยะไม่เคยกินแล้วแพ้ก็ได้” ดีโน่รู้สึกเป็นห่วงขึ้นมา เกรงว่าอีกฝ่ายจะไม่สบาย แต่ก่อนอื่นเขาควรจะทำความสะอาดอีกฝ่ายเสียก่อน คิดดังนั้นแล้วดีโน่จึงอุ้มฮิบาริขึ้นแล้วเดินไปที่อ่างน้ำเพื่อให้ฮิบาริล้างปากให้เรียบร้อย ก่อนจะโทรตามแม่บ้านให้ขึ้นมาทำความสะอาดและไถ่ถามสาเหตุ

เป็นเรื่องน่าแปลก...เพราะจากการสอบถามพบว่า กรรมวิธีและวัตถุดิบไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงจากเดิม ถ้าเช่นนั้น อาการป่วยของฮิบาริจะมาจากไหนกัน?

“ลองไปหาหมอไหม เคียวยะ?” ดีโน่ถามขึ้นในตอนเช้า

“ฉันไม่ได้ป่วย” แต่ฮิบาริกลับดื้อแพ่ง เพราะดูเหมือนเจ้าตัวจะเกลียดการเข้าโรงพยาบาลพอสมควร

“แต่เคียวยะดูไม่ดีเลย” เจ้าของเรือนผมสีทองยังคงกังวล เพราะฮิบาริไม่เคยแสดงอาการแบบนี้มาก่อนเลยนับแต่รู้จักกันมา

“เดี๋ยวก็หายน่า เฮ้ วันนี้ฉันอยากกินของเปรี้ยวๆน่ะ หาผลไม้เปรี้ยวๆให้หน่อยสิ” ฮิบาริหันไปพูดกับคุซาคะเบะที่มารอรับเจ้านายไปทำงาน ยิ่งทำให้ดีโน่แปลกใจ เพราะเขาจำไม่ได้ว่าฮิบาริพิสมัยของเปรี้ยว

ตอนกำลังรับประทานอาหารเช้า ดีโน่ก็ยิ่งแปลกใจมากขึ้น เพราะฮิบาริไม่เพียงเจริญอาหารกว่าปกติ แต่ยิ่งเป็นของที่มีรสเปรี้ยวยิ่งเจริญอาหาร ซ้ำที่ก่อนที่จะแยกย้ายไปทำงานนั้น ดีโน่เข้าไปช่วยกระชับเนคไทให้ฮิบาริ ก็กลับโดนอาเจียนใส่เสียเต็มเสื้อสูท


---------------------->


“เฮ้อ.....” ดีโน่ถอนหายใจออกมาขณะกำลังทำงาน

“เรื่องคุณเคียวยะหรือครับ บอส?” โรมาริโอ้ซึ่งอยู่ใกล้ตัวดีโน่มากกว่าใครเอ่ยถามอย่างรู้ทัน กระนั้นตัวเขาเองก็คิดว่าผิดสังเกตเช่นกัน

“ฉันควรจะพาเขาไปให้หมอตรวจ” ดีโน่ว่า

“ผมเองก็คิดอย่างนั้น”

“เย็นนี้ฉันจะคุยกับเขาดู” ดีโน่กล่าวต่อพลางถอนหายใจออกมาอีกครั้ง “ถึงเคียวยะจะดื้อแพ่งยังไงก็ต้องพาให้หาหมอให้ได้ล่ะนะ ตรวจไว้ให้รู้อาการดีกว่ามารู้เอาตอนหลังแล้วแก้ไขไม่ทัน” เสียงของดีโน่ดูเครียดขึ้นเพราะเขากลัวว่าฮิบาริจะเป็นโรคที่รักษาไม่หาย ซึ่งหากเป็นเช่นนั้น เขาจะยอมทุ่มทรัพย์สินทั้งหมดของตระกูลคาบัคโรเน่เพื่อการค้นคว้าครั้งนี้ทีเดียว

“เกิดอะไรขึ้นหรือ ดีโน่?” เสียงหวานดังขึ้นจากประตู มาเรียนั่นเองที่มาเยี่ยมเขาแบบไม่บอกกล่าวอีกแล้ว

“สวัสดี มาเรีย” ดีโน่ยิ้ม “พอดีเคียวยะไม่ค่อยสบายน่ะ”

“ไม่สบาย? แพ้อากาศหรือ?” มาเรียเลิกคิ้ว เธอไม่แปลกใจนักหากเป็นแพ้อากาศ เพราะที่อิตาลี อากาศจะหนาวกว่าญี่ปุ่นในทุกฤดูกาล แม้ว่านี่จะล่วงเลยเข้าฤดูร้อนแล้วก็ตาม “ทำไมนายไม่ลองพาเขาไปหาหมอดูล่ะ?”

“เขาไม่ยอมไป” ดีโน่ว่าพลางถอนหายใจ

“ฉันช่วยไหม?” มาเรียอาสา เพราะเธอรู้สึกเอ็นดูฮิบาริอยู่มากพอดู โดยเฉพาะตอนที่ฮิบาริรู้ความจริงว่าเธอกับดีโน่ไม่ได้เป็นอะไรกันมากกว่าเพื่อน ทำให้ฮิบาริอายจนหน้าแดง และหลังจากนั้นพวกเขาก็เป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน และฮิบาริมักจะไว้ใจเล่าเรื่องต่างๆให้เธอฟังมากกว่าดีโน่เสียอีก

“งั้นฝากเธอด้วยนะ มาเรีย” ในที่สุด ดีโน่ก็ต้องจำยอม แม้เขาจะรู้สึกหึงอยู่บ้างก็ตาม


--------------------->


ในตอนเย็น ดีโน่กลับมาที่บ้านพร้อมทั้งพามาเรียกลับมาด้วย และพบว่าฮิบาริกลับมาถึงบ้านก่อนแล้วและนอนพักอยู่ในห้อง ทั้งที่ปกติฮิบาริจะกลับมาบ้านเสียค่ำมืดหากต้องออกไปข้างนอก และจะนั่งเล่นกับฮิเบิร์ดกับทามะก่อนเพื่อรอเขาลับบ้าน แต่นี่ฮิบาริกลับเข้าห้องไปโดยทิ้งฮิเบิร์ดกับทามะไว้กับคุซาคาเบะเสียนี่

“เมี๊ยว~” ทามะเมื่อเห็นหน้าดีโน่ มันก็รีบเข้าไปอ้อนทันทีเหมือนจะฟ้องว่าโดนแม่ทิ้งอย่างไรอย่างนั้น

“ว่าไงทามะ ตัวหนักขึ้นนะเราน่ะ” ดีโน่ว่าพลางหัวเราะ เพราะทามะโตขึ้นมาก และไม่ได้อยู่ในช่วงที่เขาต้องอุ้มป้อนนมตลอดเวลาอีกแล้ว ส่วนฮิเบิร์ดนั้นก็บินมาเกาะที่หัวของดีโน่และเล่นกับผมสีทองของเขา

ดีโน่วางทามะลง ดึงฮิเบิร์ดไปเกาะบนคอน และวางเอนซีโอ้ที่อยู่บนไหล่ไว้ข้างๆ โดยคั่นกลางระหว่างทามะและฮิเบิร์ดด้วยเกรงว่าทั้งคู่จะทะเลาะกันอีก

“วันนี้เคียวยะเป็นอะไรไปหรือ?” เขาเอ่ยถามคุซาคาเบะที่ทำหน้าไม่สู้ดีนัก

“เอ่อ.....” คุซาคาเบะคิดอยู่ครู่หนึ่งเพื่อเรียบเรียงคำพูด ก่อนจะเล่า “วันนี้คุณเคียวก็ออกไปทำงานตามปกตินั่นแหละครับ แต่พอดีว่าคนของแฟมิลี่อื่นมาหาเรื่อง คุณเคียวเลยออกหน้ากวาดเสียเรียบ แต่พอกลิ่นเลือดคลุ้งเข้าจมูกเท่านั้น คุณเคียวก็อาเจียนออกมายกใหญ่ทั้งที่ยังไม่ได้กินอะไรแปลกๆเข้าไปเลย ซ้ำยังเจอกลิ่นน้ำหอมหรือกลิ่นแป้งไม่ได้ เป็นอาเจียนออกมาหมด”

“แล้วตอนนี้เคียวยะเป็นยังไงบ้าง?” ดีโน่รีบถามต่อขณะที่มาเรียมุ่นคิ้ว เพราะอาการเหล่านี้เธอรู้สึกว่าเธอรู้จักมัน

“ตอนนี้คุณเคียวดูยังอาการไม่ดีเลยครับ เลยกินยาแล้วเข้าไปนอนพัก”

ดีโน่ได้ยินคำรายงานดังนั้น ก็รีบดิ่งขึ้นไปที่ห้องนอนทันทีโดยไม่รอฟังมาเรียที่ทำท่าเหมือนจะพูดอะไรบางอย่างเลย มาเรียจึงทำได้เพียงเดินตามหลังขึ้นไปเท่านั้น

เมื่อพวกเขาเปิดประตูห้อง ก็พบว่าฮิบาริกำลังนอนอยู่บนเตียง แต่ไม่ได้หลับ

“เคียวยะ” ดีโน่เอ่ยเรียกก่อนจะเดินไปนั่งที่ขอบเตียงแล้วสะกิดอีกฝ่ายเบาๆ ฮิบาริจึงเบือนหน้ามามอง แล้วส่งสายตาสงสัยว่ามาเรียมาทำไม กระนั้นเขาก็ลุกขึ้นนั่งแล้วเอ่ยทักทายอีกฝ่าย

“สวัสดีเคียวยะ พอดีฉันได้ยินว่าเธอไม่สบาย ก็เลยมาเยี่ยมน่ะ” มาเรียว่าก่อนที่ฮิบาริจะตวัดสายตามองดีโน่อย่างคาดโทษ เพราะเอาเรื่องของเขาไปเล่าให้คนอื่นฟัง แค่อาเจียนต่อหน้าพวกสัตว์กินพืชนั่นเขาก็อยากจะขย้ำพวกมันให้เละคามือแล้ว

“ฉันสบายดี” ฮิบาริว่า

“แต่เคียวยะ.....”

“ฉันไม่เป็นไร” ฮิบาริขัดคำดีโน่พร้อมตวัดสายตามองอย่างไม่พอใจ เขาเองก็ไม่รู้ว่าทำไมถึงได้อารมณ์เสียกับเรื่องเล็กๆน้อยๆถึงขนาดนี้ รู้สึกอยากจะขย้ำพวกสัตว์กินพืชตลอดเวลา แต่พอได้กลิ่นเลือดเขากลับคลื่นไส้!

“ดีโน่ นายออกไปก่อนเถอะ” มาเรียว่า “เดี๋ยวฉันคุยเอง”

“แต่ว่า....” ดีโน่ทำท่าเหมือนจะดื้อแพ่ง แต่แล้วเขาก็เปลี่ยนใจเมื่อมองหน้าฮิบาริ “เฮ้อ....งั้นฉันจะรอข้างนอกนะ ถ้ามีอะไรก็เรียกได้นะ เคียวยะ”

หลังจากดีโน่ออกไปแล้ว มาเรียจึงเดินเข้ามานั่งข้างๆฮิบาริ และทันใดที่กลิ่นน้ำหอมของมาเรียโชยเข้าจมูก ฮิบาริก็ลุกพรวดขึ้น ก่อนวิ่งเข้าห้องน้ำไปในทันที และตามด้วยเสียงโอ้กอ้ากอยู่พักใหญ่ ก่อนจะมีเสียงน้ำ และฮิบาริจึงเดินออกมาในสภาพที่เรียกได้ว่า แทบจะหมดแรง เขาเดินไปหยิบผ้าขนหนูผืนเล็กมาผืนหนึ่ง ปิดจมูกไว้ และนั่งลงข้างๆมาเรีย

“ไม่สบายมากหรือ?” มาเรียเอ่ยถามด้วยรอยยิ้มเห็นอกเห็นใจ

“ฉันสบายดี แค่ร่างกายมันงี่เง่านิดหน่อย เดี๋ยวก็หาย” ฮิบาริตอบเสียงอู้อี้เพราะผ้าที่ปิดทั้งปากและจมูกอยู่ ปกติแล้วเขาไม่เคยรู้สึกอะไรกับกลิ่นน้ำหอมนอกจากความรำคาญ แต่นี่เขากลับถึงกับอาเจียน ซึ่งเป็นเรื่องผิดปกติมาก แต่เขาไม่อยากจะยอมรับว่าคนอย่างเขาจะไม่สบายได้

“ฉันกำลังคิดว่าจะไปโรงพยาบาล” มาเรียเปรย ฮิบาริจึงเลิกคิ้วมองด้วยความสงสัย เพราะดูแล้วอีกฝ่ายก็ไม่ได้มีอาการอะไรมากมายนัก หรือถ้าจะพูดอีกที อีกฝ่ายดูสบายดียิ่งกว่าเขาเสียอีก และเพราะสายตานั้น มาเรียจึงว่าต่อ “พอดีฉันรู้สึกว่าช่วงนี้จะเป็นหวัดน่ะ ถ้าเป็นฉันตัวคนเดียว หวัดแค่นี้ฉันคงไม่ใส่ใจ แต่ฉันต้องดูแลแฟมิลี่ด้วย ทั้งยังคู่หมั้นฉันก็เป็นกังวล ฉันไม่ชอบเลยเวลาที่เขาเอาแต่ทำหน้าจะเป็นจะตายทุกครั้งที่ฉันแค่จามเบาๆ หรือแค่บอกเขารู้สึกคันคอ”

ฮิบาริฟังแล้วนึกในใจว่าคู่หมั้นของมาเรียช่างเหมือนดีโน่เสียเหลือเกิน ทั้งนิสัยชอบกังวลเกินเหตุ และทำท่าเหมือนทุกเรื่องเป็นเรื่องของตัวเองทั้งที่ไม่ใช่เรื่องใหญ่ขนาดนั้น

“เคียวยะ ไปโรงพยาบาลเป็นเพื่อนฉันหน่อยสิ” มาเรียว่า “ไปกับดีโน่แล้วฉันรู้สึกไม่ค่อยปลอดภัย”

นิสัยซุ่มซ่ามแบบนั้นก็น่าอยู่.....

ฮิบาริกรอกตาก่อนจะพยักหน้าเบาๆ เพราะอย่างไรเสียเขาก็คงปล่อยให้ดีโน่ไปทำของในโรงพยาบาลเสียหายไม่ได้ และเพราะมัวแต่คิดเรื่องดีโน่อยู่ ฮิบาริจึงไม่ทันเห็นรอยยิ้มสมใจของมาเรียที่แสดงถึงแผนการที่ลุล่วงไปหนึ่งขั้น


------------------------>TBC

หลอกไปตรวจสินะคะ ครึๆ เคียวยะจ๋า นั่งอาการคนท้องชัดๆนะลูก

ครือว่า... นัง shey อาจจะต้องตามอ่านภาคเก่าก่อน แหะ ๆ

แต่!!! พอเห็นคำว่าคุณแม่มือใหม่แล้วมันอดอ่านไปก่อนไม่ได้ ภาคแรกเลยแปะไว้ก่อนค่ะ

คุณเคียวคะ... shey ว่าร่างกายคุณเคียวผิดปกติมาก ๆ เลยล่ะค่ะ ตรวจด่วนนะงานนี้ แถว ๆ แผนกสูติฯ (แม่ยกแนะนำ)

แอบนึกว่าถ้าแกเป็นแม่ขึ้นมาจริง ๆ คงจะนางพญาขึ้นเยอะค่ะ = ="

จุดพลุ
วุ้ววๆๆๆ อาการเเบบนั้นอย่างกับท้องเเน่ะ
555+
ทามะกะฮิเบิร์ดจะได้มีน้องเเล้วเเหง

รออ่านตอนต่อไปค่ะ

ว๊าก...........ท่านZiar

พอเห็นภาคต่อ ม่านหัวใจปุ๊บก็รีบเข้ามาอ่านเลยค่า^^

อาการแบบที่เคียวยะเป็น...เอ่อ..คือ..อ่านไปนั่งยิ้มไปเลยค่า

สาธุ..ลูกชาย(โดนทอนฟาฟาด)

ขอบคุณท่านZiarมากมายเลยค่า

รอลุ้นตอนต่อไปนะคะ

รักD18สุดชีวิตค่า

คึคึคึ อ่านแล้วยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ อะหึอะหึ

มาเรียน่ารัก คุณฮิน่ารักที่สู๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

เดี๋ยวฮิเบิร์ดกับทามะก็จะน้องแล้วววว ดีใจมั้ยลูก?? // โดนทามะข่วน ใครลูกแก??

ปล.เชียร์ให้คุณฮิแพ้ท้องหน้าสามีคร่ะ กร๊ากกกก // แส้ปริศนา(?)ลอยมาตามลม(??)

อยากเห็นตอนฮิบาริเลี้ยงลูกจัง^^

คุณพ่อต้องหลอกพาคุณแม่ไปตรวจ
คุณลูกออกมาเป็นเด็กดี(หื่น)เหมือนคุณพ่อน้า~ //โดนทอนฟาฟาด

ลูกของท่านฮิจะเป็นเด็กชายหรือเด็กหญิงนะ *-*

555 ถ้าเด็กออกมาจะนิสัยเหมือนโน่หรือท่านฮิ น๊า~ *-*

'ม่านหัวใจ' เคยอ่านก่อนที่จะมาสมัครแล้วค่ะ

แล้วพอรู้ว่ามีภาคต่อ รีบกดมาเลยค่ะ ^^

เป็นปลื้มค่า ><

รีบกดเข้ามาทันใด อาการแบบนั้นคนท้องชัดๆแหละค่ะท่านฮิ ^_^

ลูกจะออกมา(เคะ)เหมือนแม่หรือ(หื่น)เหมือนพ่อน้อออ

อาการเช่นนี้มัน...............

...........ท้องชัวร์!!!!

ท้องแน่ๆ อ๊ากกกกกกกกกก

ท่านฮิท้อง!!!!O_O

อิอิอิ ท่านฮิท้อง งานนี้มีเฮแน่ ท่านฮิจาทำไงเนี่ย

อยากรู้ ลุ้น ลุ้น ลุ้น

ม้าหื่นทำจนท่านฮิท้องเลยเรอะ!
ว่าแต่แล้วทางมุคุล่ะ ไม่่มีเป็นโหลแล้วเหรอ หึๆๆ
มาเรียแอบร้ายลึกนะเนี่ย หุๆๆ

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดด ท่านเซียยยยยยยยยยยย

เห็นกระทู้ว่าต่อม่านหัวใจนั่นแหละ จิ้มมันเลย

ในที่สุดก็มาต่อม่านหัวใจ อ๊างงงงง

น้องฮิท้องงงงงงงงง อ๊างงงงงงงงงงง (ดีใจแทนเฮียโน่ก๊ะ)

เฮียโน่จะได้เป็นพ่อคนแล้วนะฮา

คุณพ่อมือใหม่ คุณแม่มือใหม่

D18

D18 Bunsai

D18 Bunsai!!!!!!!! อ๊างงงงงง!!! กรี๊ดดดด!!!