Login |  Register



Welcome
เนื่องจาก เราต้องการสกรีนคนเข้าฟอรั่ม Fiction/doujin และ YaoiLand ขอไห้ทุกท่านที่จะสอบเข้า ไปทำข้อสอบได้ที่ Vongola Test


Post new topic Reply to topic  [ 19 posts ]  Go to page 1, 2  Next
Author Message
 Post subject: [Fic AU]Countless Pains [Part 1] D18
PostPosted: 25 Apr 2009, 20:49 
User avatar
Joined: 28 Mar 2009, 00:40
Posts: 15
Title :: Countless Pains
Author :: Nuttsuki
Pairing :: D18 อาจจะมีคู่อื่นๆตามมาอีกค่ะ
Genre :: Drama, Romance


Author's Note ::
จะว่าเป็นเนื้อเรื่องหลักของUnreflected eyes ก็ไม่เชิงนะคะ แต่ก็ถือว่าเนื้อเรื่องมันลิ้งค์ๆกันอยู่นิดหน่อย แต่ว่าถึงไม่อ่านอีกเรื่องก็ไม่เป็นปัญหากับฟิคเรื่องนี้ค่ะ พอดีว่าอยากแต่งพล็อตนี้ต่อไปเลยมีฟิคเร่องนี้ขึ้นมา

สำหรับเนื้อหาในเรื่องก็มาจากจินตนากรซะส่วนใหญ่ อาจจะมีบางอย่างที่ไม่ถูกต้องตามความจริง หรอสวนทางกับความจริงโดนสิ้นเชิงก็ต้องขออภัยในความรั่วของเราด้วยนะค 555+ ถ้าจะมีอะไรทะแม่งๆก็เป็นเพราะเราศึกษามาไม่ดีเอง ขออภัยจริงๆค่ะ

Credit :: สำหรับตอนแรกขอขอบคุณเนื้อเพลงของLinkin Park เพลง easier to run ค่ะ






Countless Pains







“wounds so deep ….they never show…


...they never go away”




“แผลที่ถูกกรีดลึกอยู่ข้างใน...แม้ไม่เคยแสดงออกมา


....ก็ใช่ว่ามันจะหายไป”





..



.

.






ปึ๊ก...ปึ๊ก...



เสียงกระทบกันของสเลทและสไตลัสดังขึ้นเป็นจังหวะเนิบๆ...



ร่างโปร่งบางของเด็กหนุ่มที่อายุราวๆ15-16ปีนั่งอยู่บนเก้าอี้หน้าโต๊ะไม้เพียงลำพังในห้องของตน หน้าต่างกระจกถูกเปิดเอาไว้รับสายลมยามเช้าที่พัดพาความเย็นและกลิ่นอายของการเริ่มต้นวันใหม่ให้ลอยเข้ามาอบอวลภายในห้องสี่เหลี่ยมกะทัดรัดนี้


เสียงกระทบกันของโลหะดังต่อเนื่องอยู่สักพักจึงหยุดลง เด็กหนุ่มดึงกระดาษขาวออกจากแผ่นโลหะรูปร่างคล้ายไม้บรรทัดที่ประกบกันอยู่นั้นอย่างแผ่วเบา กระดาษสีขาวนั้นดูคล้ายกระดาษเปล่า หากแต่ถ้าลองเพ่งพินิจดูชัดๆแล้วจะพบว่ากระดาษแผ่นนั้นมีปุ่มเล็กๆนูนขึ้นมาเป็นจุดๆเรียงรายกันอยู่ละลานตาทั่วทั้งแผ่น



มือบางวางแท่งเหล็กเล็กๆในมือลง ก่อนจะค่อยๆเลื่อนมือไปตามผิวเรียบมันของโต๊ะไม้อัด เมื่อสัมผัสพบสิ่งที่ต้องการแล้วก็ฉวยเอามาไว้ในมืออย่างไม่เร่งรีบนัก




ในมือของเขาคือกระดาษจำนวนหนึ่งที่ถูกมัดรวมกันเป็นปึก ทุกแผ่นมีรูปลักษณ์คล้ายๆกันหมดคือเป็นกระดาษเปล่าที่มีปุ่มนูนเล็กๆเรียงรายอยู่ แผ่นสุดท้ายที่เพิ่งทำเสร็จถูกนำไปมัดรวมกับแผ่นอื่นๆก่อนจะถูกใส่ไว้ในซองเอกสารสีน้ำตาลอย่างเรียบร้อย



ร่างโปร่งลุกขึ้นจากเก้าอี้ที่นั่งอยู่นานตั้งแต่อาบน้ำแต่งตัวเสร็จ ร่างบางในชุดเครื่องแบบนักเรียนยืดเส้นยืดสายอยู่สักครู่จึงค่อยๆเดินไปอีกมุมหนึ่งของห้องอย่างเคยชิน มือบางคลำผนังอยู่สักพักก็พบสิ่งที่ค้นหา




ไม้เท้าโลหะแท่งยาวถูกคว้ามาไว้ในมือ ตามด้วยเสื้อนอกที่ใส่คลุมไหล่ไว้ลวกๆ ร่างบางจัดแจงเก็บกล่องเครื่องเขียนลงกระเป๋านักเรียนของตน ซองเอกสารสีน้ำตาลถูกคว้ามาไว้ในมือเป็นอย่างสุดท้าย ก่อนร่างบอบบางจะเดินออกจากประตูห้องไปอย่างคุ้นเคยกับเส้นทาง



...ก่อนที่จะทันได้ก้าวพ้นจากห้อง นกตัวน้อยสีเหลืองสว่างก็รีบบินมาเกาะที่ไหล่ของเขาอย่างรู้หน้าที่ มันส่งเสียงร้องจิ๊บๆเจื้อยแจ้วอยู่ข้างหูของเด็กหนุ่มอย่างประจบประแจง ทำให้ใบหน้าหวานมีรอยยิ้มบางๆปรากฏขึ้น...





...หากแต่เพียงเมื่อประตูห้องปิดลง ความอ่อนโยนที่ปรากฎขึ้นเพียงชั่วครู่ก็จางหายไปจากดวงหน้างาม...




...


..

.


..



ก่อกๆ...ก่อกๆ...




ไม้เท้าโลหะในมือถูกใช้เป็นอุปกรณ์ช่วยในการเดินทาง ทุกๆก้าวที่ย่างเดินจะมีเสียงก่อกๆของโลหะกระทบพื้นตามติดไปราวกับเงาตามตัว




...เขาชินเสียแล้วกับการฟังเสียงนั้น




ไม่นานนักโสตประสาทพลันได้ยินเสียงร้องจิ๊บๆอยู่ข้างหู เจ้านกตัวกระจ้อยสีเหลืองร้องขึ้นพลางบินมาคลอเคลียที่ใบหน้าก่อนจะกลับมาเกาะที่ไหล่ดังเดิม เจ้าของลาดไหล่บางชะงักฝีเท้าลงก่อนจะพึมพำเสียงเบา



“...ขอบใจนะ..”



เจ้าของเรือนกายบอบบางยื่นมือออกไปข้างๆ มือบางแตะๆไปตามกำแพงซีเมนต์เย็นเฉียบก่อนจะหยุดลงพร้อมๆกับกดกริ่งตรงกำแพงนั้น รอเพียงไม่นานก็ได้ยินเสียงวิ่งตึงตังมาจากด้านในของกำแพง ตามมาด้วยน้ำเสียงสดใสที่เขาค่อนข้างจะคุ้นหูดี



“สวัสดีจ้าฮิบาริคุง!! ฮารุเพิ่งทานข้าวเสร็จพอดี เข้ามาข้างในก่อนไหมจ๊ะ?”



เสียงใสของเด็กสาวถามขึ้นอย่างเป็นกันเอง แต่ฮิบาริเลือกที่จะนิ่งเงียบ มีเพียงซองเอกสารสีน้ำตาลที่ยื่นออกไปข้างหน้าเท่านั้นที่แสดงให้เห็นว่าเจ้าตัวรับรู้ถึงการมีอยู่ของอีกคน ฮารุเมื่อเห็นซองเอกสารนั้นก็ยิ้มจนแก้มบุ๋มเป็นรอยลักยิ้มก่อนจะเอ่ยขอบอกขอบใจยกใหญ่



"ว้าววววว ทำเสร็จเร็วมากๆเลยจ๊ะ ฮิบาริคุง...เด็กๆคงจะดีใจมากแน่ๆ อ๊ะ..เดี๋ยวรอสักครู่นะจ๊ะ เดี๋ยวไปโรงเรียนพร้อมกันนะ”



พอเอ่ยจบฮารุก็รีบวิ่งกลับเข้าไปในบ้านแต่พอเธอกลับออกมาอีกครั้ง ร่างโปร่งบางที่ยืนอยู่หน้าบ้านเธอเมื่อครู่ก็จากไปแล้ว ทำให้เธอได้แต่ถอนหายใจออกมาเบาๆ




...ไม่ว่าจะนานแค่ไหนคนๆนั้นก็ไม่เคยที่จะรับความหวังดีจากใคร



......ทั้งๆที่อ่อนโยนแล้วก็ใจดีขนาดนั้นแท้ๆ......




“เฮ้อออ.... ว่าแต่คนมองไม่เห็นสมัยนี้เขาเดินไวกันจริงๆเลยน้า...”



...

.


..




รถเมล์ที่จะนำพาเขาไปสู่จุดหมายปลายทางเคลื่อนตัวไปเอื่อยๆ และจอดทุกป้ายที่ผ่านตามเส้นทาง ผู้โดยสารในรถเพิ่มขึ้นเรื่อยๆตามเวลาที่ไหลผ่านไป แน่นอนว่าเสียงพูดคุยของเด็กนักเรียนก็เริ่มดังขึ้นเรื่อยๆเช่นกัน ฮิบาริอดที่จะนึกหงุดหงิดไม่ได้ที่ต้องมาได้ยินเสียงพุดคุยไร้สาระที่น่ารำคาญเหลือเกินในความคิดของเขา



หนังสือเล่มไม่หนาไม่บางที่มองผ่านๆแล้วเหมือนกับสมุดโน้ตเปล่าๆถูกปิดลงเบาๆ ผู้เป็นเจ้าของปล่อยให้หนังสือเล่มนั้นนอนนิ่งอยู่บนตักอย่างไม่ใคร่จะสนใจนัก



บรรยากาศของวันเปิดเทอมวันแรกมักจะเป็นแบบนี้เสมอ เพราะมีการสุ่มห้องใหม่อยู่ทุกปีนักเรียนจึงต่างพร้อมใจกันรีบไปที่โรงเรียนเพื่อดูบอร์ดประกาศ




...แต่สำหรับฮิบาริ เคียวยะคงจะแตกต่างจากคนอื่นอยู่สักหน่อย




...มีโทรศัพท์จากโรงเรียนมาถึงเขาตั้งแต่2-3วันก่อนเปิดเรียน แจ้งรายละเอียดเกี่ยวกับชั้นเรียนและเรื่องต่างๆแทบจะทั้งหมด ทำให้วันนี้สำหรับเขาก็ไม่ได้น่าตื่นเต้นไปกว่าเมื่อวานเท่าไหร่นัก




แม้แต่ความตื่นเต้นยินดีที่จะได้พบเพื่อนใหม่...เขาก็ไม่รู้สึกเลยสักนิด



....ไม่ต้องมาคอยลุ้นว่าจะได้อยู่กับเพื่อนสนิทหรือไม่ ไม่ต้องมากังวลว่าจะเข้ากับเพื่อนใหม่ได้หรือเปล่า...




...เพราะตลอดมาเขาก็ไม่เคยมีใครที่จะเรียกได้ว่าเพื่อน...


ไม่ได้อยากจะมี....





...และมันคงจะเป็นอย่างนี้ตลอดไป...




ดูเหมือนร่างบางจะนั่งเหม่ออยู่นานไม่น้อยทีเดียว เพราะกว่าที่เขาจะหลุดจากภวังค์อีกทีก็เป็นตอนที่รถจอดสนิทและนักเรียนกำลังทยอยลงจากรถกันไปเรื่อยๆแล้ว





ฮิบาริรีบลุกขึ้นจากที่นั่ง มือบางค่อยๆจับไปตามเบาะแต่ละตัวที่เรียงกันอยู่เป็นแถวไปจนถึงประตูรถ พอหลุดจากกลุ่มคนที่ลงจากรถกันอย่างเบียดเสียดมาได้ ไม้เท้าในมือก็กางออกพร้อมกับเจ้าของที่รีบใช้มันนำทางขาสองข้างให้เดินออกไปอย่างรวดเร็ว



เพราะไม่อยากจะอยู่ท่ามกลางคนมากๆที่ส่งเสียงเจี๊ยวจ๊าวน่ารำคาญ ใจจึงอยากจะพาร่างกายไปจากบริเวณนั้นให้เร็วที่สุด...




...จนไม่ทันได้สนใจว่าหนังสือเล่มที่เคยวางไว้บนตักนั้น...ไม่ได้ถูกเก็บเข้ากระเป๋าอย่างที่ควรจะเป็น....



...


.


..




รถเมล์คันใหญ่เคลื่อนตัวออกไปทันทีเมื่อไม่มีผู้โดยสารคนใดจะลงอีก คนสุดท้ายที่ก้าวลงจากรถเป็นชายหนุ่มที่ดูอย่างไรก็เป็นชาวต่างชาติไม่ผิดแน่ ไม่ว่าจะเป็นเรือนผมสีทองสว่าง หรือนัยน์ตาสีเดียวกันนั้นล้วนแสดงออกว่าไม่ใช่คนญี่ปุ่นโดยกำเนิด



รูปร่างสูงโปร่งสมส่วนหยุดยืนอยู่หน้าประตูโรงเรียน รอบข้างเต็มไปด้วยเด็กนักเรียนวัยมัธยมเดินเข้าไปในโรงเรียนอยู่ตลอดเวลา เขาก้มหน้าลงพินิจสิ่งที่อยู่ในมืออย่างฉงนสงสัย




...มันคือหนังสือปกแข็งเล่มหนึ่ง...ที่กระดาษข้างในไม่มีตัวอักษรอะไรเลย นอกจากร่องรอยตะปุ่มตะป่ำเรียงกันอยู่ทั่วทุกหน้า...



คิ้วเข้มขมวดมุ่นพลางถามตัวเองอย่างสงสัย




“หนังสืออักษรเบรลล์...ของใครกันนะ..”




ในตอนนั้น ทั้งตัวเขาและเจ้าของหนังสือเล่มนี้...ต่างก็ยังไม่มีใครรู้ตัว...



ไม่มีใครรู้ว่าหนังสือเล่มเล็กๆเพียงเล่มเดียว จะนำพาใครอีกคนที่ไม่เคยได้พบกันมาก่อนให้เข้ามาอยู่ในชีวิต...


เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตประจำวันที่จะแตกต่างไปจากที่ผ่านมา...











To be con....


ภาพประกอบการจิ้นเล็กน้อย

Image
อันนี้คือรูปของSlate&Stylusค่ะ สเลทคืออันที่เหมือนไม้บรรทัดส่วนสไตลัสคือหมุดเหล็กปลายแหลมค่ะ

Image
อันนี้คือตัวอย่างหนังสือเบรลล์ค่ะ

ภาพใหญ่ไปมั้ยน้อ...




//สลบเหมือด


ชื่อฟิคหลังจากตันมานก็มาได้ชื่ออันสุดแสนจะสิ้นคิด 555+

สำหรับในเนื้อเรื่องเกี่ยวกับการใช้ชีวิตของคนตาบอดอาจจะมีบ้างที่เรายังเข้าไม่ถึงหรือไม่รู้จริงจนกลายเป็นว่าเนื้อเรื่องมันสวนทางกับความจริงไปเลย ก็ต้องขอกราบงามๆไว้ที่นี้เลย อิอิ

TwT....เข็นอย่างเหนื่อย หนี้เพิ่มอีกแล้วชีวิตนี้


ตั้งแต่ต้นจนจบตอน พี่โน่ออกมาทีหลังแท้ๆยังมีบทพูดยาวกว่าคุณฮิอีกค่ะ 555+


ตอนต่อไปจะตามมาเสิร์ฟในไม่ช้า...(ไม่เร็วเหมือนกัน?)

ขอบคุณค่ะ


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Fic AU]Countless Pains [Part 1] D18
PostPosted: 25 Apr 2009, 21:03 
User avatar
Joined: 14 May 2008, 11:19
Posts: 1287
Location: วังวนของความมืด อา...
รักนัทจัง โฮ~
ชอบฟิคอารมณ์เศร้าหวานแบบนี้มากเลย

สงสารน้องเคียวนิดๆ(? สงสัยเพราะนานๆทีจะสงสาร..)
ความรัก...ก็ทำให้คนตาบอดได้เหมือนกันน่า

_________________
Image
D18 Only Event in Thailand 20/12/09

จะจริงหรือเท็จ ไม่จำเป็นต้องพิสูจน์
เหตุผลสละสลวย ไม่จำเป็นต้องอ้าง
ก็ไงก็ "D18"

Image
TO BE OR NOT TO BE, BUT ALWAYS ONLY BE "D18"


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Fic AU]Countless Pains [Part 1] D18
PostPosted: 25 Apr 2009, 21:05 
User avatar
Joined: 11 Apr 2008, 07:49
Posts: 2604
- -* นั่งไถกิ้กจ๋า อยากอ่านต่อ พี่โฯ่ใช่ไหมทีเ่ก้บได้ยิ้มแป้นฮะๆ 555+

_________________
XS คือ Tautology สิ่งที่พิสูจน์แล้วเป็น จริงตลอดกาล
Image
Image
Image
Image
XS สมการไร้ขีดจำกัด ><
แอนตี้ภาษาวิบัติ! ค่ะ
............................................................................................


Profile  Online
 
 Post subject: Re: [Fic AU]Countless Pains [Part 1] D18
PostPosted: 25 Apr 2009, 21:20 
User avatar
Joined: 07 Feb 2009, 19:29
Posts: 301
Location: หลังม่านในห้องโน่และฮิ
ถึงบอดแต่ดีโน่ก็คงไม่สนหรอกค่ะ (ว่าที่)ภรรเมียอุตส่าห์น่ารักขนาดนั้น ^w^

ว่าแต่......ฮียโน่จะหาฮิบาริได้ไงเนี่ย??? ดักตีหัวแล้วถามเรียงตัว ใช้เอนซีโอ้ดมกลิ่นฮิ(?) รึจับรังสีเคะของคุณฮิเอา =w="

_________________
.
Image

...We're the ONE...

- Everlasting D18, nothin' can do us part -

รักนี้ก่อเกิดจากความหลงใหล...ในอิสระแสนเสรีและกำแพงศักดิ์ศรีสูงชัน


Image Image Image


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Fic AU]Countless Pains [Part 1] D18
PostPosted: 25 Apr 2009, 23:51 
Joined: 08 Feb 2009, 22:24
Posts: 283
ฮึกๆ โฮฮ สงสารฮิจัง ต้องใช้ชีวิตโดยไม่เห็นหน้า(หื่นๆ)ของโน่//โดนเตะ

แต่เรื่องนี้โน่อาจจะไม่(หื่น)ก็ได้...จริงมั้ย??

เด๋วโน่ก็จะตาบอดตามแล้วล่ะ เพราะได้เจอกับฮิไงจ๊ะ

ก็ความรักทำให้คนตาบอดนิ่ อิอิ

รอตอนต่อไปจ้า


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Fic AU]Countless Pains [Part 1] D18
PostPosted: 26 Apr 2009, 00:07 
User avatar
Joined: 05 Apr 2009, 21:48
Posts: 460
Location: ดาดฟ้าโรงเรียนนามิโมริ
ทำไมผมอ่านชื่อเรื่องนี้ว่า เค้าท์เตอร์ เพลน (ชื่อของยาอะไรบางอย่าง) ฮา

น้องงฮิ เดี๋ยวเฮียโน่สามีสุดหล่อจะไปช่วยน้องฮิให้หลุดออกจากความมืดมิดเองนะ

ว่าแต่เฮียโน่เรื่องนี้ เป็นอะไร นักท่องเที่ยว นักเรียนแลกเปลี่ยน รุ่นพี่ มาเฟีย อาจาร์ย????

_________________
ImageImageImage//D18//
ImageImage
ImageImage
Image


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Fic AU]Countless Pains [Part 1] D18
PostPosted: 26 Apr 2009, 00:34 
User avatar
Joined: 12 Apr 2009, 04:46
Posts: 205
หือออออ!!! น้องฮิตามองไม่เห็นอย่างนั้นเหรอ??
โฮกกกกกกกกก เศร้านะ อ่านๆ ไปแล้วเศร้าได้อีก
สงสารน้องฮิมากมายเลย อารมณ์เศร้าบังเกิดซะแล้วสิ

คนที่เก็บหนังสือของน้องได้นี่คือ พี่โน่ใช่มั้ย?
พี่โน่กับน้องฮิกำลังจะได้เจอกันแล้ว คาดว่าคงจะเป็นตอนหน้าชิมิ
ว่าแต่พี่โน่มาที่โรงเรียนนี้ทำไมกัน? มาหาใครอย่างนั้นเหรอ?

อดใจรออ่านตอนหน้าค่ะ มาต่อไวๆ นะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ

_________________
Image


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Fic AU]Countless Pains [Part 1] D18
PostPosted: 26 Apr 2009, 15:04 
User avatar
Joined: 06 Feb 2008, 22:47
Posts: 1331
Location: ที่ที่มีรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ "สมาคมแม่ยก D18" ครับ
ตื่นเต้นกับความรู้ใหม่จริงๆ ครับ

บอสเพิ่งเคยได้ยินชื่อสเลทกับสไตลัสเป็นครั้งแรก >w<~!!

แล้วก็หนังสือภาษาเบรลล์ด้วยครับ

(อักษรเบรลเคยสนใจมากสุดตอนเล่นโปเกม่อน =w=b)

ฟิคออกแนวเศร้า แต่เบื้องลึกลงไปก็มีความสดใสนะครับ

ในโลกที่มองไม่เห็น รอคอยให้พี่ดีโน่เข้ามาเติมแสงสว่างให้อยู่

นัทจังสู้ๆ นะครับ เ้อาใจช่วย

_________________
Image
Image


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Fic AU]Countless Pains [Part 1] D18
PostPosted: 26 Apr 2009, 15:49 
User avatar
Joined: 23 Mar 2009, 18:06
Posts: 1252
Location: ทุกที่ที่มีเคียวยะ
หนังสือ!!! ขอขอบคุณหนังสือเล่มนั้นก่อนเลยแล้วกันนะคะ
เพราะจะเป็นตัวนำพาให้เคียวยะได้มาพบกับดีโน่....รักหนังสือเล่มนั้นจังเลยค่า^^

ขอบคุณนัทจังมากมายเลยค่า

นอนรอตอนต่อไปค่า^^ นัทจังสู้สู้นะคะ

รักD18สุดชีวิตค่า


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Fic AU]Countless Pains [Part 1] D18
PostPosted: 26 Apr 2009, 18:48 
User avatar
Joined: 21 Jul 2008, 12:59
Posts: 478
Location: ที่ๆมีวาย....
อา....ฟิคนี้ฮิบาริตาบอดสินะคะT T
ฟังดูน่าเศร้าจังเลย

ดีโน่สู้นะคะ ตามหาเจ้าของหนังสือ แล้วเปิดหัวใจที่มืดบอดนั้นให้มองเห็นโลกให้ได้ T T


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Fic AU]Countless Pains [Part 1] D18
PostPosted: 26 Apr 2009, 21:54 
User avatar
Joined: 19 Mar 2008, 21:24
Posts: 1309
ฟิคนี้เปิดเรื่องมาท่านฮิก็อาภัพเลยเหรอคะ!
พรหมลิขิตชักนำให้เรามาพบกันสินะ


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Fic AU]Countless Pains [Part 1] D18
PostPosted: 27 Apr 2009, 13:10 
User avatar
Joined: 24 May 2008, 13:43
Posts: 240
Location: ชายยูคาตะหนูฮิ
เปิดเรื่องได้น่าสนมาก....
ทำให้เกิดความรู้สึกน่าติดตาม และอ่านต่อ
หนูเคียวในรูปลักษณ์ที่ไม่เคยเห็น
แล้วคุณม้าจะเป็นอะไรล่ะ

เรื่องนี้จะหวานเศร้า หรือหวานซึ้งนะ
รออ่านนะคร้าบ....

_________________
สาวก8018 D18 อะไรก็ได้ที่uke คือ 18
"...Love can hurt...
.....but the thing it brings are worth death..."


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Fic AU]Countless Pains [Part 1] D18
PostPosted: 27 Apr 2009, 14:03 
Joined: 05 Dec 2008, 20:52
Posts: 307
Location: ดินแดนแห่งสายหมอก
อร๊ายยยย รักนัทจัง~ //กอดดด

ในที่สุดก็มาอัพฟิคเรื่องนี้ให้แล้ว แต่กว่าจะได้อ่านก็ปาเข้าไปวันจันทร์ (เพราะวันเสาร์มัวแต่ทะเลาะกับคอม ส่วนวันอาทิตย์ก็ไม่ว่าง T^T) อารมณ์ของฟิคมันถูกใจมากเลยค่า่ คุณฮิเย็นชา คุณฮิโดดเดี่ยว คุณฮิน่าสงสาร โฮกกกก หวังว่าพรหมลิขิต(ที่ชื่อว่านัทจัง)จะบันดาลให้โน่มาเียียวยาความโดดเดี่ยวให้คุณฮิได้นะคะ TT^TT

รักคนแต่งมากมาย จุบุๆ รีบๆมาลงต่อนะจ๊ะ

ปล.อยากกินไอติมอะไรจ๊ะ ^ ^

_________________
"After all this time?"

"Always."


http://freyaminnie.exteen.com


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Fic AU]Countless Pains [Part 1] D18
PostPosted: 27 Apr 2009, 22:23 
User avatar
Joined: 17 Dec 2008, 19:26
Posts: 216
กร๊าสสส >[]<

หนังสือเล่มนั้นคงอยากให้ทั้งคู่พบกันซินะคะ อร้างงงๆๆๆ

_________________
Image
Image


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Fic AU]Countless Pains [Part 1] D18
PostPosted: 28 Apr 2009, 00:27 
User avatar
Joined: 25 Aug 2008, 16:54
Posts: 649
อ๊ะ แนวดราม่า คุณฮิตาบอด*_*
พี่โน่ตามหาเจ้าของหนังสือเร็วๆๆๆๆๆ
แม่ยกใจร้อน +[]+
ชอบมากเลยมาต่อนะคะ

_________________
Image

Image


Profile  Offline
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic Reply to topic  [ 19 posts ]  Go to page 1, 2  Next


Who is online

Users browsing this forum: komu-rin, zatanintel and 5 guests

Panel

Top You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum
You cannot post attachments in this forum
Search for:
Jump to: