•·.·´¯`·.·•Reborn Fan Club•·.·´¯`·.·•

หายไปซะนาน กลับมาพร้อมไหดองใบใหม่ใหญ่กว่าเดิม กร๊ากกกกกกกกกกกก TwT



****************







Title: " Caffè "
Author: CoColu
Pairing: 1869,10069 (เปลี่ยนแปลงไปตามอารมณ์)
Rating: PG (เฉพาะตอนนี้)
Author notes: Caffè เป็นภาษาอิตาลี แปลว่ากาแฟ ....ล่ะมั้งคะ (เปิดเว็บแปลภาษาแบบหง่าวๆเอา ผู้รู้โปรดชี้แจงอีกที 555+)







******************************





หิมะสีขาว หิมะสีขาว

โปรยปรายหล่นร่วงจากนภาสีฟ้ากระทบพื้นหินเย็นเยียบ



หิมะสีขาว หิมะสีขาว

โปรยปรายหล่นร่วงจากนภาสีฟ้าสู่อุ้งมือใต้เนื้อผ้า



หิมะสีขาว หิมะสีขาว

โปรยปรายหล่นร่วงจากนภาสีฟ้า พาให้เรื่องราวกำเนิดขึ้น



หิมะสีขาว หิมะสีขาว

ได้โปรด ....ได้โปรด....



จงโปรยปรายหล่นร่วงจากนภาสีฟ้าตราบชั่วนิรันด์ด้วยเถิด





* * * * * * * * * * *



กริ๊ง..กริ๊ง


เสียงกระดิ่งแว่วดังเข้าหูมาสเตอร์ร้าน ชายหนุ่มเอ่ยรับด้วยเสียงนุ่มทุ้มที่เปี่ยมด้วยไมตรีเป็นการเชิญชวนให้ลูกค้าผู้เข้ามาใหม่นั่งลงที่โต๊ะ


ยามฤดูเหมันต์เช่นนี้ ร้านรวงต่างๆล้วนแล้วแต่มีเครื่องทำความอบอุ่นเพื่อให้ลืมเลือนไปว่าเป็นเวลาที่เกล็ดน้ำแข็งสีขาวร่วงหล่นจากฟากฟ้า แสงแดดอ่อนๆไม่ได้ช่วยไปมากกว่าการให้แสงสว่าง ช่างน่าขันที่ร้านแห่งนี้ไร้ซึ่งสิ่งที่ว่ามา ดังนั้นอากาศจึงแสนหนาวเหน็บ



หนาว....เสียเหลือเกิน



กายบางมองไปทั่วร้านที่ประดับด้วยรูปภาพติดผนัง เสียงไวโอลินแผ่วจากเครื่องเล่นแผ่นเสียงดังเป็นจังหวะ ชายหนุ่มเลือกนั่งตรงที่ว่างริมหน้าต่างกระจกบานใหญ่เพื่อรับแสงแดดอ่อนๆ ในวันหิมะตก นิ้วใต้ถุงมือไหมพรมหยิบแผ่นกระดาษแข็งเก่าๆ ขึ้นมา อ่านรายชื่อเมนูแปลกที่เขาไม่คุ้นตาเสียเท่าไหร่.. ไม่นานนักชายหนุ่มในชุดบริการจึงเดินมาที่ข้างโต๊ะ ในมือถือแผ่นกระดาษและปากกา คล้ายกับการเร่งให้ผู้มาเยือนเอ่ยปากสั่งรายการในแผ่นกระดาษแข็งนั้นเสีย



โรคุโด มุคุโร่มองสบตาพนักงานคนนั้นช้าๆ ก่อนจะหลุบตาลงมองเมนูอีกครั้ง...



"ผมขอช็อคโกแล็ตร้อนแก้วนึงครับ"


"ที่นี่เป็นร้านกาแฟ"


บริกรหนุ่มแทบจะตอบกลับในทันควัน มุคุโร่มองหน้าของเขา ชายหนุ่มอายุรุ่นคราวเดียวกัน อาจจะแก่กว่าเขาซักหน่อย? แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น ริมฝีปากสวยๆ เผยอคล้ายจะเอ่ยสิ่งอื่น ทว่าเสียงของมาสเตอร์ร้านกลับดังมาขัดเสียก่อน



"ฮิบาริคุง เข้ามาช่วยที่หลังร้านที"



ชายหนุ่มที่ถูกเรียกชื่อเดินตามเสียงเรียกไป โดยระหว่างนั้นก็มีชายอีกคนเข้ามารับแทน คนๆนี้ดูเหมือนจะอายุอ่อนเยาวว์กว่าเขา หากแต่ดูอบอุ่นกว่า..



"ขอโทษนะครับ ตอนนี้ร้านเราไม่มีช็อคโกแล็ต ถ้ายังไงรับเป็นมอคค่ารึว่าลาเต้แทนได้ไหมครับ?"



"ฮ่ะฮ่ะ ..ผมไม่รู้หรอกครับว่าเมนูที่ว่ามานั่นมันคืออะไรบ้าง แต่ว่าถ้ายังไงช่วยเอาอันที่ไม่ขมมากได้รึเปล่าครับ?"



"ครับ ทราบแล้วครับ"



ชายหนุ่มบริกรเอ่ยรับก่อนจะหันหลังไป มุคุโร่มองตามเพียงผิวเพิน ก่อนหันกลับมา แพขนตาสีน้ำเงินปรือลง เครื่องเล่นแผ่นเสียงค่อยๆแผ่วลง... จนเงียบสงัด. เสียงดังเอี๊ยดอ๊าดเบาๆจากการเช็ดแก้ว.. เสียงกระดิ่งกรุ๊งกริ๊งยามต้องสายลม อากาศหนาวปะทะผิวกายแผ่วแม้ใส่เสื้อหนาๆ ..มุคุโร่ปิดเปลือกตาลงสนิท จนกระทั่งเกือบจะหลับใหลนั่นแหละ กลิ่นหอมๆของกาแฟในแก้วจึงถูกนำมาวางลงตรงหน้า



"Café Mocha"


เสียงเข้มดังขึ้นเพียงเท่านั้น ก่อนจะจากไป มุคุโร่มองตามเป็นหนที่สอง .......คนอะไร.. ไม่มีมารยาทเลย หางสงหางเสียงก็ไม่มี



มุคุโร่ได้เพียงบ่นในใจ ก่อนหันมาจ้องแก้วกาแฟขนาดไม่ใหญ่นักของตัวเอง กลิ่นหอมและไอร้อนลอยมาแตะจมูก มุคุโร่ถอดถุงมือไหมพรมออก ก่อนจะใช้มือเรียวเล็กกุมแก้วกาแฟนั้นไว้ น่าเสียดายที่ขนาดแก้วของมันเล็กจนเขาไม่อาจกอบกุมรับความอบอุ่นทั้งหมดไว้ได้ ขอบแก้วจรดริมฝีปากบาง ก่อนที่ลิ้นเล็กจะแตะลงบนวิปครีมรสหวานมันนิดๆ และค่อยๆละเลียดชิมรสชาติไปช้าๆ..


เขาไม่ได้ชื่นชอบในบรรยากาศการดื่มแกแฟร้อนๆในยามหน้าหนาวอย่างที่ใครหลายคนเป็น
เขาเพียงแค่อยากจะนั่งอยู่ในร้านนี้ให้นานที่สุด...

เขาไม่ได้ชอบร้านนี้ ไม่ได้อยากจะดื่มด่ำบรรยากาศ
เขาเพียงแค่ไม่อยากกลับบ้าน...


แต่การนั่งอยู่เป็นเวลานานโดยมีกาแฟแค่แก้วเดียวนั้นไม่ใช่เรื่องที่ควรทำนัก โดยเฉพาะการมานั่งในร้านแบบนี้คนเดียว ไม่นานนักลาเต้แก้วนั้นจึงหมดลง มุคุโร่ลุกจากที่นั่งริมหน้าต่างก่อนจะไปจ่ายเงินที่เคาท์เตอร์ ชายที่น่าจะเป็นมาสเตอร์ของร้านยิ้มให้เขาตอนที่จ่ายเงินและกล่าวลาเมื่อเขาเดินออกจากร้าน



รสขมยังติดอยู่ที่โคนลิ้น กลิ่นหอมๆของเมล็ดที่คั่วเป็นอย่างดีติดอยู่ที่ปลายจมูก
...ไว้วันหลัง หากได้มาลองดื่มอีกซักครั้งคงจะไม่เลวเท่าไหร่...




* * * * * *




เพราะหิมะยังไม่หยุดตก ถ้าหากเขาไม่อยากตายก็ควรจะกลับไปที่บ้าน... บ้าน..



ลมหายใจที่ลอยออกมาเป็นไอเย็นสีขาวบ่งบอกถึงอุณหภูมิที่ต่ำลงตามจำนวนหิมะที่เพิ่มขึ้น



...
...
...
...
...
...
...

.

.


.



.





นิ้วเรียวแตะที่ออดหน้าห้อง เพียงแค่แตะเบาๆ.. ไม่ได้กดลงเพื่อให้เกิดเสียงเรียกคนที่อยู่ในห้อง เนตรสองสีมองบานประตูห้อง ก่อนจะกลั้นใจ กดนิ้วลง...


ซักพักบานประตูจึงเปิดออก...



"กลับมาแล้วเหรอ มุคุโร่คุง"


"กลับมาแล้วครับ..." เรียวปากเหยียดยิ้มจอมปลอม "..คุณเบียคุรัน.."









* * * * * TBC * * * * * *



สั้นๆ.... ฟิคเพ้อ อยากกินกาแฟ.. แฮ่กๆ..



อา ไหนๆก็ไหนๆ เรามาเสริมความรู้กาแฟกันเถอะ โอ้เย่ >3<

เมนูที่คุณมุกินนั้น เรียกว่า คาเฟ่มอคค่า (Café Mocha) เค่อะ เป็นกาแฟเอสเพรสโซ่ ผสมนมร้อนกับน้ำเชื่อมช็อคโกแล็ต โปะด้วยวิปครีมรึฟองนม


หน้าตามันจะมีสองแบบนะเค่อะ คือแบบนี้





กับแบบนี้






แบบที่คุณมุดื่มจะเป็นแก้วล่างนะคะ >3<



//หนีไปหากาแฟกิน... แหง่บๆ

ลุ้นๆๆๆ


มาต่อไวๆนะค๊า

>o<

10069 อ๊างงงง

แล้วสุดท้ายมุคุโร่จะคู่ใครล่ะ

1869
10069
อ้ายยยยย
มุคุเคะชอบคร่า
แต่มุคุฟิกนี้ท่าจะบทโศกมากกว่าบทแรดนะเนี่ย
แต่เดาว่าเสร็จป๋าเบียก่อนแน่เลย อุฮิ

โธ่....ท่านฮิ ใจดีกับลูกค้าหน่อยสิค่ะ

คาดว่าคนที่ดูท่าจะใจดี นี่คงเป็นทูน่าใช่มั้ย?ค๊า 555+

ทำไมน๊า มุคุถึงไม่อยากกลับบ้าน เพราะว่ากลับไปแล้วต้องเจอถังเบีย?

ลุ้นๆ ต่อตอนไปค่ะ

โอ้!!!!

1869 กะ 10069 ชอบทั้ง 2 อันเลยยยยยย

ตอนแรกมุคุแกอยู่กะป๋าเบีย

แล้วคุณเคียวแกจะมาแทรกระหว่างกลางยังไงหละเนี่ย มันจะมีศึกชิงนายอ่ะป่าวเนี่ย >[]<;;

เดาม่ายออก รอตอนต่อไปคร้า

มุคุ เคะ น่ารักที่สู๊ดดดดดดดดดดดดด

โอ้~~~~ >[]<
ฟิกคุณมุเคะไม่เน้นแร่ดรู้สึกจะต้องยกให้ท่านโคโค่(สำหรับข้าน้อยอะนะ~)
กาแฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ~~~~ จะว่าไปเรานิยมชอคโกแลตไม่ก็โกโก้มากกว่า(อร่อยและเป็นสิ่งเดียวกับที่มุชอบบบบ>///<)

อ่า..... กาแฟมีฟองลอยหน้า..... คุณมุกำลังกิน.... ฟอง...สีขาว...
อยากกรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด~~~!!! -/////////-
คิดสภาพคุณมุใช้มือบอบบางสีขาวๆกุมแก้วยกดื่ม.....อ๊างค์~ >//////<
ดื่มเสร็จ... ฟองขาวๆติดที่ริมฝีปากบางสวย...... กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!
ไม่ไหวแล้วววววววววววววววววววววววววววววววววววววววว
เซะซี่.... ,,-////////-,, (รู้สึกนั่นจะจิ้นไปเองนะเนี่ย....ท่านโคโค่ไม่ได้บรรยายไว้สักหน่อย...)

อัพพพพพพพพพพพพพพพพต่ออออออออออออออออ~~
เร็วๆนะเจ้าค๊าาาาาาาาาาาาาาาาาาาา~~~!!
(ฟิกนี้ท่าทางป๋าเบียจะมาบทโฉดดดดดดดดดดดดดดดดดด)

ปล.*นั่งดิ้นจิ้นปากมุมีฟองสัขาวติดต่อไป(บ้าไปซะ โรคจิตจริงๆ)...อาเมน...*

อ๊ากกกกกกกกกกกกกก =[]= !!!!

สครีมเสียงดังกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว ... เฮ้วววววววว ~~ คุณฮิเป็นปริกรได้ยังไงกันน่ะ !! ใครกล้ารับเข้าทำงานก๊านนนนน =[]= !!!

อุคริ๊ ~ โดยส่วนตัวก็ชอบกินกาแฟอยู่แล้ว เจอแบบนี้เนี่ยลงไปชงมาจิบไป อ่านไปเลยดีกว่า >w< เฮ้วววว ~~

หวังว่าไหดองนี่คงไม่ใหญ่ไปกว่าแก้วกาแฟใช่ม้า (ใช่... ม้า?) อุฮิ ๆ แต่บรรยากาศอบอุ่นๆ ท่ามกลางฤดูหนาวแบบนี้ก็รู้สึกดีจริงๆ ฮรั๊งงงงง !!!

อยากเจอร้านกาแฟแบบนี้ตามเดิมไปในหน้าหนาวจริงๆ เลยยยยยย เอ่ววววววววว ~~~

ปล. ดีใจสุดหูรูด !! ท่ามกลางทะเลทรายแห้งแล้ง ... โอเอซิส 1869 ก่อตัวขึ้นแล้ววววว TTvTTb

เอ่อ...คุณฮิคะ ปกติลูกค้าคือพระเจ้านะคะ << ใครสนฟะ!!!
สงสารเจ้าของร้านนิดหน่อย...แต่ ถ้าคุณฮิไปเป็นเด็กเสิร์ฟจริง ไอ้เซย์จะไปนั่งกินกาแฟแก้วเดียวทั้งวันเลยค่า TT///TT*

อุเคี้ยกๆๆๆ ว่าแต่ที่ป๋ามุไม่อยากกลับบ้านนี่ชะรอยจะเป็นเพราะถังเบียร์
...ลูกติดของพ่อ/แม่ใหม่ที่ลวนลามป๋ามุ
...ญาติที่พ่อแม่ฝากให้มาดูแลแทน แต่กลับมาลวนลามป๋ามุ
...พ่อใหม่หน้าหม้อ ที่ลวนลามลูกเลี้ยง!!!

...เริ่มจิ้นมั้วซั่ว >,.< จะถูกสักอันไหมเนี่ย ครึๆๆๆๆ

ต่อแถวรอคอยเข้าคาเฟ่ค่ะ

กลิ่นกาแฟลอยมาแต่ไกลตั้งแต่เห็นชื่อเรื่อง สะดุดตามากกับ 1869,10069<<<นี่คือประเด็น

คุณฮิมาดเด็กเสิร์ฟ =[]=!!!! ไม่ฆ่าลูกค้าตายหรอนั่น..(ถ้าไม่ใช่สับป้าอ่า 555+)

เห็นลาง NC,SM เพราะรู้สึกสับป้าจะกลัวป๋าเบียเหลือเกิน ขนาดทำให้ไม่อยากกลับบ้าน =_= ถ้าอย่างนั้นก็หมายความว่า
คุณฮิจะมาเป็นมือที่สามใช่ไหมเนี่ย เอ๊ะ หรือจะเป็นคุณฮิแล้วป๋ามาแทรก?(พายุชู้โหมกระหน่ำ เคี๊ยกๆๆ)

ปล. กาแฟน่ากินค่ะ /น้ำลายสอ.. แต่ไม่กินกาแฟ(พูดเพื่อ?)
ปล2. มาต่อไวๆนะค้า

โอ้!!!!

10069 กะ 1869 ชอบทั้ง2คู่เลยต่า กี๊ซซซซซซซซซซ!!!!

เห็นแววSMกะNCมาแต่ไกล เคี๊ยกกกกกกกก!!!!

ปล. มาอัพต่อไวๆนะค้า^ ^

แบบนี้หมายความว่าไม่อยากอยู่กับป๋าสินะคุณมุ
(แอบเดาไม่ออกว่าคุณเคียวจะชอบมุได้ยังไง -*-)

happy fam ตอนใหม่ก็รออยู่นะคะ
เรื่องนี้ก็จะรออ่านค่ะ เพราะงั้นต่อไวๆนะคะ ^ ^

"กลับมาแล้วครับ......คุณเบียคุรัน.."



สิ่งที่ได้รับกลับมาคือรอยยิ้มจากชายตรงหน้า ก่อนที่เอวบางจะถูกโอบรอบคล้ายเป็นการบอกให้เข้ามาให้ห้อง



"ฉันนึกว่าคืนนี้เธอจะไม่กลับซะอีก" ไม่ทันที่จะได้ทำอะไร น้ำเสียงแว่วกระซิบข้างหู พร้อมทั้งมือใหญ่ที่กุมอยู่ที่สะโพก มุคุโร่หัวเราะคิกคัก ก่อนจะเอียงคอไปมองร่างสูงกว่าที่ตอนนี้อยู่ในระยะประชิด แก้มนิ่มถูกจมูกคมซุกไซร้อย่างเอาแต่ใจ ก่อนที่ริมฝีปากจะถูกประทับแนบชิดเพียงแผ่วๆ ลิ้นอุ่นไล้ไปมาที่กลีบปากสีอ่อนแสนหวาน ...



"คึหึหึ..." มุคุโร่หัวเราะแผ่วในลำคอ "ถ้าผมไม่กลับมาที่นี่แล้วจะให้ผมไปนอนที่ไหนกันล่ะครับ"



"อืม นั่นสินะ ฉันนี่ถามโง่ๆเนอะ"



ริมปากบางสีหวานอ้ารับเรียวลิ้นที่ส่งมา ใบหน้าสวยเอียงรับตามที่อีกฝ่ายนำ ทั้งพัวพันลิ้นเล็กไปด้วย ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหรที่ผ้าพันคอและเสื้อไหมพรมหลุดออกจากตัว กองลงกับพื้น เบียคุรันล่ะจูบออก ก่อนเข้าประทับซ้ำหลายหน ..ขณะที่มือไม่อยู่สุข ปลดอาภรณ์พันธการการกายบางออกทีละอย่าง



"วันนี้ผมไม่อยากทำ พักซักวันไม่ได้รึไงครับ"



"หือ? พูดอะไรน่ะ รึเจอคนใหม่แล้วลืมฉันแล้วรึไง?"




"หึ พูดอะไรน่ะครับ?"



เสียงหวานเอ่ยขึ้น ...ก่อนที่อาภารณ์ชิ้นสุดท้ายจะหลุดไป..







"ผมมีคุณคนเดียวเท่านั้นแหละ"




* * * * * * *







"จิออตโตะ รถขนเมล็ดกาแฟจะมาพรุ่งนี้ตอนบ่ายสองนะครับ"



เสียงนุ่มของเด็กหนุ่มเอ่ยดังขึ้นจากหน้าร้าน เรียกมาสเตอร์ที่นั่งอยู่เคาน์เตอร์ไม้เสตามองก่อนยิ้มรับ ชายหนุ่มทองชงกาแฟอยู่โดนที่หน้าเคาน์เตอร์มีเหล่าเด็กสาวในชุดนักเรียนมองเครื่องชงกาแฟหน้าตาแปลกๆที่พวกหล่อนไม่เคยเห็น หรืออันที่จริงคือพวกหล่อนไม่เคยใส่ใจจะมองวิธีชงมากกว่า



ร้านกาแฟธรรมดาๆ... แต่เปี่ยมไปด้วยความสุขยามที่ลูกค้าได้เข้ามาลิ้มลอง



"คุณสึนะ เห็นคุณฮิบาริบ้างรึเปล่าครับ" ร่างโปร่งหันไปตามเสียงเรียก


"ไม่เห็นอ่ะบาจิลคุง แต่จำได้คล้ายๆว่าจะออกไปซื้อของล่ะมั้ง?"




กริ๊ง...กริ๊ง



กระดิ่งหน้าร้านสั่นเป็นสัญญาณว่ามีลูกค้าคนใหม่ ร่างบางก้าวผ่านประตูไม้เข้ามา มุคุโร่มองซ้ายขวาหาที่นั่งในร้าน วันนี้คนแน่น.. ช่างแตกต่างกับเมื่อวานที่มีเขาแค่คนเดียวในร้าน


"ตอนนี้ที่นั่งเต็ม เชิญนั่งที่เคาน์เตอร์ก่อนได้ไหมครับ?" เสียงของบริกรตัวเล็กกว่าเขาเอ่ยขึ้นจากทางด้านหลัง มุคุโร่ยิ้มรับก่อนจะเดินตามไป ขึ้นนั่งบนเก้าอี้บาร์ติดกับเคาน์เตอร์ไม้ มาสเตอร์ร้านกาแฟเอ่ยยิ้มให้เขา ในขณะที่มุคุโร่กำลังจะเอ่ยบางสิ่ง มาสเตอร์กลับวางสิ่งหนึ่งไว้ตรงหน้าเขา



"เมื่อวานนี้ ลืมถุงมือไว้ใช่ไหม?"



มุคุโร่มองถุงมือไหมพรมสีครามในมือ ก่อนจะนำมันใส่กระเป๋าเสื้อ


"ขอบคุณมากนะครับที่เก็บเอาไว้ให้" มุคุโร่เอ่ยพร้อมรอยยิ้ม "..กาแฟแก้วเมื่อวานที่ผมดื่มน่ะ เรียกว่าอะไรเหรอครับ"


"Café Mocha น่ะ เป็นกาแฟใส่นมร้อน แล้วก็น้ำเชื่อมชอคโกแล็ต ตอนที่สึนะรับออเดอร์มา เธอสั่งมาว่าไม่ขมมากใช่ไหมล่ะ?"


สึนะ?... มุคุโร่นึกย้อนความในใจ คงจะเป็น ..ผู้ชายคนที่เข้ามารับออเดอร์เขาต่อจากอีตาคนไร้มารยาทนั่นสินะ



"งั้น...ขออย่างที่ว่ามาแก้วนึงครับ"



มาสเตอร์ร้านนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอี้ยงตัวเข้าไปมองหลังร้านที่ดูคล้ายจะเป็นที่เก็บส่วนผสมต่างๆ และหันมาหยิบอะไรซักอย่างที่หลังเคาน์เตอร์ ซักพัก จานคุกกี้รสวานิลาหลายรูปทรงจึงมาวางอยู่ตรงหน้าเขา


"ตอนนี้บาริสต้าที่ทำม็อคค่าแก้วนั้นออกซื้อของ ถ้ายังไงสั่งเมนูอื่นรึไม่ก็ทานคุกกี้นี่รอไปก่อนแล้วกันนะ"


"บาริสต้า?.." ร่างบางเอียงคอถามในศัพท์ที่ไม่เคยรู้ จิออตโตะหัวเราะเบาๆ


"คนชงกาแฟนั่นแหละ"



"เอ๋? แล้วคุณชงไม่ได้หรอกเหรอครับ" มุคุเอ่ยถามด้วยความสงสัย ในขณะที่เอียงตัวราบกันไปกับเคาน์เตอร์


"ไอ้ชงน่ะได้ แต่ว่ารสมันจะไม่เหมือนกัน" ชายหนุ่มเอ่ยขึ้น "รสชาติของกาแฟแต่ล่ะถ้วยน่ะขึ้นอยู่กับของสี่อย่าง คือวัตถุดิบ ภาชนะ เวลา และบาริสต้า"


มุคุโร่ได้แต่ทำหน้างงไม่เข้าใจนัก จิออตโตะยิ้มรับกริยานั้น



" ขอโทษนะ แต่ขอทราบชื่อเธอหน่อยได้ไหม? "


".. ผมชื่อ มุคุโร่ครับ โรคุโด มุคุโร่"


"อืม ..มุคุโร่คุง ยินดีที่ได้รู้จักนะ ฉันเป็นมาสเตอร์ร้านนี่ ชื่อจิออตโตะ เรียกห้วนๆก็ได้ ฉันไม่ถือ"



ชายหนุ่มแนะนำตัว มุคุโร่ยิ้มรับ ก่อนที่กระดิ่งหน้าร้านจะสั่นขึ้น จิออตโตะมองตามประตูไม้ที่เคลื่อนไหว ยิ้มทักทายชายหนุ่มดำที่พึ่งจะเข้าร้านมาพร้อมถุงบรรจุโหลแก้วใส มุคุโร่มองตาม ...นี่มัน อีตาคนไร้มารยาทคนนั้นนี่?



"ฮิบาริคุง มาพอดี พอดีมุคุโร่คุงคนนี้เค้าสั่ง Café Mocha แบบเมื่อวานน่ะ ช่วยไปทำมาทีนะ"



เนตรสีดำตวัดมองลูกค้าที่นั่งอยู่ที่เคาน์เตอร์ ก่อนจะเดินเข้าหลังร้านไปอย่างไม่ใส่ใจนัก มุคุโร่มองตามแผ่นหลังนั้น ..รู้สึกว่าตั้งแต่มาร้านนี่ เขาเห็นหลังของหมอนี่บ่อยกว่าหน้าแล้วมั้ง..



"ฮ่ะฮ่ะ. อย่าพึ่งนินทาเค้าในใจเลย ฮิบาริคุงน่ะเค้าเป็นอย่างนั้นของเขามาตั้งนานแล้วล่ะ"


".. คุณอย่าบอกนะว่ากาแฟแก้วที่ผมสั่งไปนั่นเค้าเป็นคนทำน่ะ"



"แต่ก็อร่อยไม่ใช่รึไง?"



มุคุโร่นิ่งไปครู่ตอนจะเผยอยิ้มเล็กๆพร้อมทั้งเสียงหัวเราะคิกคัก ซักพักจิออตโตะจึงบอกว่าขอตัวไปที่หลังร้าน มุคุโร่นั่งเท้าคางอยู่กับเคาน์เตอร์ สดับฟังเสียงเพลงเดิมจากเครื่องเล่นแผ่นเสียง อากาศยังคงหนาวเย็น หิมะโปรปรายแม้จะไม่มากเท่าคืนวาน แต่อุณหภูมิมันก็ไม่ต่างกันเท่าไหร กลิ่นหอมของเมล็ดกาแฟคั่ว ..กลิ่นของฟองนม ..เนตรสองสีปิดลงแนบสนิท... ซักพัก กลิ่นกาแฟแก้วเดิมที่เหมือนกันคราที่แล้วก็ถูกวางตรงหน้า ชายผมดำไม่เอ่ยอะไร เพียงแต่นั่งลงบนเก้าอี้ด้านในเคาน์เตอร์ หยิบถ้วยกระเบื้องสีขาวขึ้นมาดเช็ด มุคุโร่มองกริยาที่ชายหนุ่มทำช่วยครู่ ก่อนจะมาสนใจถ้วยที่ส่งกลิ่นหอมเบื้องหน้าตน



มือเรียวใช้ช้อนเงินคันเล็กที่วางมาในที่รองถ้วยตักวิปครีมส่วนน้อยๆขึ้น ชิมรสชาติจืดปนหวานมันเล็กๆ อุณหภูมิร้อนของกาแฟลอยเป็นไอ ..มุคุโร่วางช้อนลง ก่อนจะกุมถ้วยกาแฟไว้ แตะริมฝีปากลงกับขอบแก้ว กลิ่นของน้ำเชื่อมช็อคโกแล็ตอ่อนๆผสมกลิ่นของกาแฟ เจอจางด้วยกลิ่นนมจากวิปครีม ช่างเป็นส่วนผสมที่ลงตัวอย่างประหลาด


ทันที่ของเหลวอุ่นไหลลงลำคอ ความรู้สึกร้อนวาบที่ออกทำให้กายอุ่นขึ้น รสกาแฟยังครุ่กกรุ่นอยู่ในปาก มุคุโร่เผยอยิ้มไม่รู้ตัว...



"เอาช็อคโกแล็ตร้อนไหม?"



เสียงดังจากทางฝั่งตรงข้ามของเคาน์เตอร์ ชายที่เค้านินทาในใจว่าไร้มารยาทเอ่ยถามทั้งที่ไม่มองหน้า เรียกความสงสัยให้จุกอกถามได้ยินเสียเต็มประดา


ชายหนุ่มวางด้วยแก้วกระเบื้องลงจากมือ ก่อนจะเงยหน้ามองคู่สนธนา เส้นผมสีดำสนิทฟูยุ่งนิดๆเหมือนคนไม่ได้หวี ชุดบริกร ...ไม่สิ ก่อนหน้านี้ได้ยินจิออตโตะเรียกว่าอะไรนะ? บาริสต้า .. ชุดบาริสต้าสีขาวทับด้วยเสื้อกั๊กสีดำ มุคุโร่วางแก้วกาแฟลงพร้อมทั้งมองใบหน้าของอีกฝ่ายคล้ายเป็นการขอให้ทวนคำถาม



"เมื่อวานที่แกสั่งช็อคโกแล็ตร้อนไป ฉันโดนเจ้ามาสเตอร์นั่นว่าแทบแย่ เขาบอกให้เตรียมของที่แกอย่างดื่มไว้เป็นการไถ่โทษ จะเอาไหม?"



ชายหนุ่มร่ายเหตุผลเสียยาว มุคุโร่ยอมรับว่าไม่เคยเห็นพนักงานร้านกาแฟที่ไหนใช้คำเรียลูกค้าว่าแกมาก่อน.. แต่ว่า มันก็ดูหมดกับอิมเมจของชายผมดำคนนี้ดีเหมือนกันนะ




"..ถ้าไม่อร่อย ผมเอาคุณตายจริงๆนะครับ"




...ชายผมดำจ้องมองใบหน้าของลูกค้า ก่อนจะเดินเข้าหลังร้านไป ปล่อยให้เคาน์เตอร์มีเพียงคนหนึ่งคนและกาแฟหนึ่งถ้วย....



....ฤดูหนาวยังคงดำเนินต่อไป..... ไม่เร็ว ..... ไม่ช้า ..







************* TBC ****************





สรุปเรื่องนี้คุณเคียวเป็นชู้ว? 555555555+



เขียนไปเขียนมาแล้วอยากไปนั่งร้านกาแฟที่มีมาสเตอร์แบบปู่... จะไปนั่งจ้องหน้าปู่ว แฮ่กๆๆ 55+

ก๊าก สงสัยคุณฮิจะเป็นได้แค่ชู้สินะค่ะ 55

มุคุก็น๊า ถ้าหนีมาอยู่กะคุณฮิ บางทีคุณฮิอาจจะถนอมกว่าตอนอยู่กะถังเบียก็ได้นะ

จากที่อ่านมาแล้ว คาดว่าถังเบียคงจะกดมุทุกวันแหงๆ

รอตอนต่อไปฮะ

ก๊ากกกก


ไอป๋า ไอราชาหื่น!!! //โดนตรบ


เหงด้วยกะ ค.ห. บน คงโดนกดทุกวันแหง5555+++

เชียร์ 10069 ค่า


1006918 ก้อมิว่ากัล >3< //โดนตรบ