•·.·´¯`·.·•Reborn Fan Club•·.·´¯`·.·•

หลามสู้ๆ หลามสู้ตาย ห้ามตายนะหลาม
แซนซาสสส ริคาร์โดมันบังอาจแอบดูน้องหลามตอนอาบน้ำเชียวนะ
รีบใช้ไฟดับเครื่องชนพังประตูออกมาช่วยฉลามเร้ว

ตอบคอมเมนต์ค่า ขออนุญาตตอบเฉพาะอันล่าสุดแล้วกันนะค้า ^^

kikuva
ฟิ้วววว หลบน้ำตาได้หวุดหวิด! ใจเย็นๆค่า น้องหลามเค้ายังต้องชีวิตรันทดไปอีกนาน อย่าเพิ่งหนีไปไหนเล้ย

maikobd
น้องหลามจะรอดรึเปล่าไม่แน่ค่ะ หรือต่อให้รอดมาจะได้กลับมาอยู่กับบอสป่าวน้า อิอิ น่าสงสัยๆ

sarail
ง่ะ ทายโดนใจเข้าแล้ว อย่าเดาเนื้อเรื่องเกือบถูกซีคะ ^^

Fiar
เน่าหนักจิงๆค่า รับรองว่าเห็นหมาเน่านอนตายลอยมาในคลองเป็นสิบตัวแน่

joey
อ๊อกกกกก (เสียงคุณแสงโดนบีบคอ) ตรูก็อยากออก แต่คนเขียนไม่ยอมให้ออกโว้ย ไม่งั้นใครจะยอมให้ไอ้สวะนั่นทำเวอร์จิ้นที่ควรเป็นของตรูตกอยู่ในอันตรายขนาดนั้นฟระ!

warisareu
ขอบคุณค่า จาสู้ต่อไปจนกว่าจะตายคากองเลือดกำเดาเลยค่า

Rain30
เดี๋ยวเจ้าริคาร์โดจะได้มากกว่าแอบดูอีกค่า งานนี้คงต้องรอลุ้นว่าพี่แสงจะใช้พลังบ้าพังประตูออกมาได้รึเปล่านะค้า

ตอนที่ 5 มาอย่างไวเหมือนเดิมค่า...
-------------------------------------------
ภายในห้องนิรภัย แซนซัสจับตาดูการต่อสู้ที่เกิดขึ้นแบบตาไม่กระพริบ มือสากกดปุ่มซูมภาพไปยังร่างบางที่เริ่มลงมือ(ดาบ) สังหารคนต่อ แม้หน้าของสควอโล่จะเป็นปกติสักเพียงใด แต่มีหรือที่เขาจะไม่รู้ว่าบาดแผลที่ไอ้สวะนี่ได้รับรุนแรงและมากพอที่จะทำให้เสียเลือดถึงตายได้

ทว่าไอ้ฉลามโง่ก็ดูเหมือนจะไม่สนใจบาดแผล ร่างบางเอาหลังยันประตูไว้มั่น ตั้งรับการโจมตีที่มากพอจะเรียกเลือดได้และตอบโต้กลับไปด้วยความรุนแรงที่มากกว่าทุกครั้ง ใบหน้าหวานๆมีแต่รอยเลือดของศัตรูที่กระเซ็นใส่ เส้นผมสีเงินยวงถูกย้อมจนกลายเป็นสีแดงฉาน พื้นที่ยืนอยู่ท่วมไปด้วยเลือดทั้งของศัตรูและของตนเอง

“สู้แบบถนอมตัวเองให้มากกว่านี้หน่อยสิวะ”

แซนซัสด่าใส่ภาพในจอ สังเกตว่าความเร็วของสควอโล่เริ่มตกลงเรื่อยๆ มือที่เป็นฝ่ายโจมตีก่อนกลับรั้งรอเป็นเพียงตีโต้ศัตรูที่เข้ามาใกล้เท่านั้น

ดวงตาสีเลือดมองไปยังนาฬิกาเรือนใหญ่ที่ผนัง...

เป็นเวลากว่าสิบชั่วโมงแล้วที่สควอโล่กัดฟันรับการโจมตีที่หลั่งไหลมาไม่ขาดสาย เมื่อคนนี้ตายก็มีคนอื่นเข้ามาแทนที่ ไม่มีเวลาให้ร่างบางได้พักหรือแม้แต่หอบหายใจ และเมื่อดูจากสภาพที่มีบาดแผลทั่วร่างของสควอโล่แล้วก็คงอีกไม่นานที่ร่างนั้นจะต้องล้มลงในที่สุด

บอสแห่งวาเรียกำมือแน่น ก่อนจะพลันตระหนักว่าตลอดเวลาที่ผ่านมากลุ่มผมสีเงินยวงยังคงอยู่ในมือของเขา..ผมของไอ้บ้าที่จงใจโกหกว่าจะยกเลิกคำสาบาน แต่กลับเลือกกระทำในสิ่งที่ตรงข้ามกับคำพูดนั้น

...แล้วสักวันแกจะต้องดีใจที่ได้ฉันเป็นพวก...

คำพูดเมื่อกว่าแปดปีก่อนของไอ้ฉลามหัวเน่าดังขึ้นในใจ มือกำเส้นผมแน่นด้วยความรู้สึกที่ยากจะบรรยาย..ความรู้สึกที่ไม่เคยคิดมาก่อนว่าตนจะมี นั่นคือ ความรู้สึกที่เรียกว่า ความหวาดกลัวต่อการสูญเสีย..!

“ไอ้สวะหน้าโง่เอ๊ย..”

แซนซัสสบถกร้าว ฝ่ามือยกขึ้นน้อยๆอย่างพยายามเรียกพลังที่สูญหายไปให้กลับคืนมา

...กลับมาสิ ไฟดับเครื่องชน...

...กลับมาก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป...



ในขณะนี้ทุกสิ่งทุกอย่างกำลังแข่งกับเวลา ขณะที่แซนซัสกำลังพยายามฝืนเรียกพลังให้กลับคืนมา ที่ด้านนอกสควอโล่ก็กำลังเรียกพลังทุกอณูในร่างกายเพื่อที่จะยืนหยัดอยู่ต่อไปให้ได้

วงหน้าหวานซีดผือดคล้ายจะเป็นลม ดวงตาคู่สีฟ้าขุ่นมัวแทบไม่อาจแยกแยะศัตรูได้อีก มือที่ถือดาบหนักอึ้งปานถูกหินถ่วง แม้จะเอาหลังยันประตูไว้แต่ก็แทบจะไม่อาจทำให้เขาทรงกายได้อีกแล้ว

...ความตายกำลังจะใกล้เข้ามา...

สควอลโล่ตระหนักถึงข้อนี้ในที่สุด แม้จะคาดการณ์ไว้แล้วว่าท้ายสุดเขาก็คงไม่อาจรอดชีวิตไปได้ แต่ก็นึกไม่ถึงเลยว่าเวลามันจะแสนสั้นถึงเพียงนี้

ร่างบางรูดกายลงทรุดนั่งอยู่หน้าประตูอย่างหมดเรี่ยวแรง ในสายตาที่เลือนลางคล้ายจะเห็นศัตรูดาหน้าเข้ามาอีกครั้ง แต่มือของเขาก็ไม่มีแรงอีกแล้ว..ไม่อาจยกดาบขึ้นได้อีกแล้ว...

...ขอโทษนะ แซนซัส ที่ฉันทำประโยชน์ให้นายได้เพียงแค่นี้...

นั่นคือความคิดที่กำลังจะกลายเป็นความคิดสุดท้ายในช่วงเวลา 22 ปีของชีวิต ดวงตาคู่สีฟ้ามองดูความตายที่กำลังเคลื่อนกายเข้ามาใกล้อย่างกล้าหาญ แม้จะเป็นวาระสุดท้ายของชีวิตก็ไม่มีวันที่เขาจะเบือนหน้าหนี

ดาบในมือของนักฆ่าตวัดลงมาหมายฟาดฟันร่างของมัจจุราชแสนสวยให้ขาดเป็นสองท่อนอย่างลืมเลือนเรื่องการจับเป็นไปเสียสิ้น เมื่อทั้งหมดต่างก็อยู่ในภาวะเลือดเข้าตาจากการต่อสู้ที่ยาวนานและดาบในมือที่เหมือนฝันร้ายในมือฉลามหนุ่ม...เห็นได้ชัดว่าคมดาบกำลังจะแตะผิวที่แปดเปื้อนไปด้วยเลือด มีดสั้นนับสิบก็พลันปักใส่ร่างของชายคนนั้นจนพรุนแทน

“ชิชิชิ ไม่ชวนเจ้าชายมาร่วมสนุกด้วยเลยนะ สควอโล่..”

เสียงหัวเราะยียวนกวนบาทาที่แสนคุ้นเคยดังขึ้น ให้สควอโล่แย้มยิ้มอย่างอ่อนล้าต่อภาพร่างตรงหน้าที่แสนพร่ามัว...ไอ้เด็กแสบนั่นเอง...

“มาทำไมล่ะแก อุตส่าห์ไม่บอกแล้วเชียวนะ..”

ฉลามหนุ่มพึมพำถามเสียงเบา พอจะมองเห็นรางๆว่าอีกฝ่ายเปลี่ยนมาเป็นนั่งลงตรงหน้าตนแทน

“ชิชิ ก็หัวหน้าสาขาฝ่ายเหนือติดต่อไปน่ะสิ ไอ้หมอนั่นมันบอกว่าสควอโล่สั่งไม่ให้บอก แต่มันก็อดห่วงไม่ได้จริงๆถึงได้โทรไปบอกเจ้าชายเนี่ย”

ว่าพลางเบลเฟกอลก็จัดแจงเอานิ้วกดๆจิ้มๆบาดแผลตรงสีข้างของฉลามปากเก่ง ก่อนจะฉีกชายเสื้อของตนออกมาปฐมพยาบาลให้อย่างเบามือโดยไม่สนใจนักฆ่าคนอื่นที่ห้อมล้อมพวกตนอยู่แม้แต่น้อย

“เบลเฟกอล เจ้าชายนักฆ่า..”

เสียงพึมพำเบาๆดังขึ้นเมื่อหลายคนจำได้ว่าเด็กหนุ่มผู้มาใหม่ก็เป็นหนึ่งในคนที่มีค่าหัวเช่นกัน จริงอยู่ว่ากิตติศัพท์ในความเหี้ยมโหดเลือดเย็นปนโรคจิตของคนตรงหน้าอาจจะถูกลือไปทั่ว แต่ในเมื่อแม้แต่สควอโล่เองก็ยังถูกพวกเขาล้มมาแล้ว แล้วนับประสาอะไรกับแค่เด็กเวรอีกคนหนึ่ง

เมื่อคิดได้เช่นนั้นทั้งหมดจึงบุกเข้าไปอีกครั้งหนึ่ง ทว่าก่อนที่คมมีดหรือกระสุนปืนจะทันได้ถูกใช้ออกไป พื้นที่นักฆ่าทั้งหมดยืนอยู่ก็พลันกลายเป็นน้ำแข็งทันที

นี่มันเกิดอะไรขึ้น..?

คำถามนั้นผุดขึ้นในใจของทุกคนพร้อมกัน แต่น่าเสียดายที่พวกเขาต่างก็ไม่มีเวลาหาคำตอบอีกแล้ว เมื่อน้ำแข็งค่อยๆแช่แข็งร่างกายท่อนล่างเอาไว้ ตามด้วยพายุหิมะที่พัดเข้ามาจนหนาวเหน็บ แล้วในที่สุดนักฆ่ากลุ่มสุดท้ายที่เหลืออยู่ก็แข็งตายไปท่ามกลางอากาศฤดูร้อนของอิตาลี

“มาม่อนก็มาด้วยเรอะ?”

สควอโล่ถามเบา เลือดที่ออกมากจนเกินไปส่งผลต่อร่างกายจนมองเห็นร่างของเด็กตัวเล็กซ้อนกันหลายร่าง

“นึกไม่ถึงเลยว่าแกจะยอมทำงานฟรีด้วย”

ฉลามหนุ่มว่าเสียงขัน ทว่าเด็กตัวน้อยในชุดคลุมก็ตอบกลับทันที

“ไม่ได้ช่วยฟรีนะเฟ้ย เสร็จงานนี้เมื่อไหร่ โอนเงินเข้าบัญชีฉัน 200 ล้านด้วย”

เสียงหัวเราะเบาๆหลุดรอดออกมาจากริมฝีปากบางที่เริ่มแดงระเรื่อด้วยพิษไข้ ก่อนจะตามด้วยเสียงไอที่มาพร้อมกับเลือดสดๆ

เบลตรวจดูอาการคร่าวๆของฉลามรุ่นพี่อย่างเริ่มวิตก แม้สควอโล่จะทำเสมือนยังมีอารมณ์ขันอยู่เหลือเฟือ แต่อาการบาดเจ็บนี้ก็ร้ายแรงเกินกว่าที่คาด ทั้งบาดแผลที่สีข้าง ช่วงไหล่ซ้ายและแผลฉกรรจ์บนต้นแขนต่างก็กำลังมีเลือดหลั่งออกมาไม่ขาดสายราวกับเป็นน้ำตกหรือไม่ก็น้ำพุก็ไม่ปาน

“บอสอยู่ไหนอะ?” เบลถาม

“ฉันขังเอาไว้ในห้อง ป่านนี้คงโกรธแทบคลั่งแล้วล่ะ”

แน่นอนว่าเบลและมาม่อนย่อมรู้สรรพคุณของห้องนี้เป็นอย่างดีจึงพากันพยักหน้าอย่างพอจะเดาความคิดของฉลามหนุ่มได้ ถ้าบอสถูกขังอยู่ในนี้จริง..อย่างน้อยก็วางใจได้ว่าคงจะปลอดภัยไปอีกหลายวัน แต่สควอโล่นี่สิ....

“สควอโล่ลุกไหวมั้ย? เจ้าชายว่าสควอโล่ต้องไปหาหมออย่างด่วนแล้วนะ” เบลถามเสียงกังวล

“ขอเวลาพักหน่อยเดี๋ยวก็ไหว” ฉลามตัวดียังทำปากเก่ง พลางโบกไม้โบกมือ “ที่สำคัญพวกแกมีเรื่องที่ควรทำมากกว่ามาคอยสนใจฉันนะ เมื่อกี้ตอนสู้กันฉันนับจำนวนศัตรูไปด้วยมีแค่ 250 คนเท่านั้นเอง แต่สายของเรายืนยันจำนวนที่ 300 แสดงว่าต้องมีนักฆ่าอีกอย่างน้อย 50 คนกำลังมุ่งหน้ามาที่นี่ เพราะงั้น เบล..แกควรจะพาไปมาม่อนไปวางกับดักกลมีดของแกไว้รอท่าพวกนั้นก่อนนะ”

“แต่ว่า แล้วสควอโล่ล่ะ..”

เจ้าชายนักฆ่าถามอย่างเป็นห่วงอาการครึ่งเป็นครึ่งตายของอีกฝ่าย ด้วยเป็นครั้งแรกจริงๆที่เขาได้เห็นสควอโล่ตกอยู่ในสภาพที่อ่อนแอถึงพียงนี้ สภาพที่แม้เป็นเด็กก็คงจะสามารถปลิดปลงชีวิตของสควอโล่ได้โดยง่าย แล้วจะให้เขาทิ้งสควอโล่ให้อยู่ตามลำพังได้อย่างไรกัน

ขณะที่กำลังลังเลอยู่นั้น เสียงหนึ่งก็ดังขึ้น

“เดี๋ยวฉันเฝ้าสควอโล่ให้เอง แกกับมาม่อนไปจัดการเก็บศัตรูเถอะ”

“เลวี่!! แกก็มาเหมือนกันเรอะ!?”

เบลทักอย่างประหลาดใจในการปรากฏตัวของอีกฝ่าย ให้ชายหน้าเหี้ยมเลิกคิ้วน้อยๆอย่างไม่พอใจ

“แกกับมาม่อนมาได้ แล้วทำไมฉันถึงจะมาไม่ได้วะ”

“ก็แกถูกขังอยู่ที่ไชน่าทาวน์ไม่ใช่เรอะ ที่นั่นไกลจากที่นี่จะตาย..ทำไมแกมาเร็วขนาดนี้เนี่ย”

“ถ้าเพื่อบอสแล้ว ระยะทางไกลแค่ไหน มันก็กลายเป็นสั้นได้ทั้งนั้นแหละน่า”

เลวี่ตอบด้วยคำพูดชวนแหวะเหมือนเดิม ก่อนจะหันมามองร่างบางที่นั่งพิงประตูห้องด้วยสายตารำคาญอย่างเห็นได้ชัด

“พวกแกไปได้แล้ว เดี๋ยวฉันยืนเฝ้าหน้าห้องบอสแทนไอ้สวะนี่เอง”

เบลกับมาม่อนหันมามองกันแวบหนึ่ง จริงอยู่ว่าความเกลียดชังที่เลวี่มีให้สควอโล่เป็นที่รู้กันดี เมื่อชายหน้าเหี้ยมคาดหวังในตำแหน่งมือขวาของบอสเพียงใด สควอโล่จึงเป็นเหมือนก้างชิ้นใหญ่ที่ขวางทางเขากับตำแหน่งนั้น แต่ถึงกระนั้นหมอนี่ก็เป็นฝ่ายวาเรียด้วยกัน จงรักภักดีต่อบอสเหมือนๆกัน ก็คงจะพอวางใจฝากสควอโล่ไว้ได้สักครู่กระมัง

“งั้นเจ้าชายไปล่ะ อยาเพิ่งตายก่อนเจ้าชายกลับมานะ สควอโล่”

“เออเว้ย รีบไปได้แล้วโว้ย พูดมากจริง”

ฉลามหนุ่มตะโกนตอบเท่าที่แรงจะมี ได้ยินเสียงหัวเราะคิกคักของเบลดังมาพร้อมกับเสียงฝีเท้าที่วิ่งออกไปไกล เพียงชั่วขณะก็เหลือแต่เพียงสควอโล่และเลวี่ที่อยู่ท่ามกลางซากศพนับร้อยนี่เท่านั้น


(มีต่อค่า)

อ่านๆ ลุ้นๆ
เจอตัดฉับ นมที่กำลังดื่ม พรุ่งพรวด!!!!
เอ๊ย!!!!!!!!! อะไรเนี่ย!!!!!!!!!! ทำไมถึงทำกับฉันได้

เลวี่!!!!!!! ไอ้ปลาบู่เน่า ขาดน้ำ ไปตายซะป๊ายยยยยยยยยยยยยย
แกกล้าแทงข้างหลัง(???)สควอโล่เร๊อออออ
ไม่รู้อะไรซะแล้วว่าบอสดูอยู่น่ะ
แล้ว......สควอโล่...อย่าเป็นอะไรนะT T

รอตอนต่อไปอย่างใจจดใจจ่อกว่าเดิม

กำลังฉลองชัยชนะ (ชัยชนะบ้าอะไรฟร่ะ) ที่อัพฟิคกับท่านชุนจบ ครั้งแรกในชีวี


ขณะกำลังเมาเพราะจบฟิคได้



ท่ะ...ท่าน Muk! มาอัพแล้ว


พุ่งเข้ามาดูเพื่อจะลบแผลใจจากฟิคตอนที่แล้วของท่าน


ผล....


เป็นหนักว่าเดิม วิ่งหนีออกไปสุดชีวิต


ม่ะช่ายแหละ


ก่อนตายคนที่คิดถึงยังเป็นคนคนเดียว T^T


หลามถ้ามีรางวัลเคะดีเด่นชั้นว่าแกคว้าไปครองทุกเหรียญแน่นอน


ซื่อสัตว์ที่หนึ่ง รักเสะที่หนึ่ง เสียสละและอื่นๆ T^T b


มาต่อที่มาม่อนชั้นรักแกฟร่ะ ถึงแม้จบงานนี้อาจจะมีใครบางคนเป็นหนี้แกหัวบานก็ตาม


ไปผ่อนเอานะลูกหลามนะ



“ถ้าเพื่อบอสแล้ว ระยะทางไกลแค่ไหน มันก็กลายเป็นสั้นได้ทั้งนั้นแหละน่า”



อุ้บ! ระวีปล่อยมุขเสี่ยว


ม่ะช่ายแหละ



“อย่าห่วงเลย อีกไม่นานแกก็จะตายแล้วล่ะ..ตายโดยที่บอสไม่มีทางรู้ว่าเป็นฝีมือฉัน”


จากใจนะเคอะ


ถึงไม่มีกล้อง ชั้นก็ว่าแกทำฟร่ะ


ในมังงะตอนหลามล้ม แกชี้ไปอย่างมั่น ว่าผมจัดการให้ไหมครับบอส


ชั้นว่า ต่อให้หลามอยู่ที่ไหน ไกลแค่ไหน ป่วยอะไร เกิดอะไรขึ้นแต่ถ้าตายละก็


ตอบได้โดยไม่ต้องคิด แกชัวร์ฟร่ะ = =b


คือ ตอนหน้าเวอร์จิ้นน้องหลาม ยังไงก็ได้


( อ้าวเอ้ยยย ขอให้บอสมีเรทกับหลามคนแรกคนเดียวก็พอ แล้วมันต่างกันตรงไหนละเฟ้ยยยย)


นั่งรอฉาก NC

อ๊า~~~~ น้องหลามอ่ะ สุดยอดมากกกกก ต้องเรียกว่าฉลามใจเพชรสินะ(โบราณไปมั้ย??)

ของกรีดร้องหน่อยเถอะ ชอบจังเลยฟิตประมาณนี้ พักนี้ยิ่งกำลังคลั่ง XS อยู่ (คู่ผู้ใหญ่มันSM ได้ใจแมวดำ 55+) นั่งท้าวค้างรอมาอัพตอนต่อปายย เห็นที่แง้มเตือนนิดๆท้ายตอนแล้ว มันอยากอ่านใจจะขาด เหอๆๆๆ น้องหลามสู้ๆ

ปล. ท่าน Muk คนเขียนก็สู้ๆนะจ๊ะ ^^

-o- ค้างอย่างแรงค่ะ ฟิคนี้ สควอโร่สุดเท่เอามากๆ เลยค่ะ โชว?ฝีมือออกมาเต็มที่เลย ^^

.....ว่าแต่ว่า นังเลวี!!!! กล้าดียังไงฟร้า!!!! ถึงทำร้ายหลามเอาซะอย่างนั้น แก๊!! อย่าอยู่ต่อไปอีกเลย ฮึ่ม --*

แล้วคนที่ดผล่ออกมาตอนหลังง่ะ ใช่เจ้าริคาร์โด้ตัวแสบ แสนจะขี้ขลาดรึเปล่านั่น..(ถ้าใช่ล่ะก็ยุ่งแน่ๆ !!)

แล้วป๋าแซนซัสอ่ะ รีบฟื้นพลังร็วๆ เข้าเด่ะ อยากให้ฉลามโดนอะไร (???) ก่อนรึไง ถึงจะฟื้นพลังคืนฮะ -*-


______________________________________________

ไปตายซะนังระวี!!
แกบังอาจทำแบบนี้ได้ยังไง!!
บอส!!พอพลังกลับมาแล้วฆ่ามันให้ตายเลย!!!

ว่าแต่..

เจ้าชาย~~~~>///<
เจ้าชายออกมาแล้ววว กรี๊ดดดดด
นะ..ในที่สุดเจ้าชายก็ออกมา กรี๊ดดด>///<

ว่าแต่ใครโผล่ออกมาตอนท้ายๆหว่า..

น่าน ไอ้เจ้าเลวี่เลวสมหน้าเลยนะแก ตอนแรกอุตส่าห์คิดว่าแกก็มีดีเหมือนกัน ขอถอนรากถอนโคนความคิดนั้นทันที
เจ้าชายคิดยังไงถึงฝากให้มันช่วยดูสควอโล่กันห๊า
แทนที่จะไล่เจ้าระวีไปจัดการพวกนักฆ่า แล้วอยู่เป็นเพื่อนฉลามน้อย
ไอ้คนที่โผล่มาตอนหลังต้องเป็นริคาร์โดแหงๆ ป๋ารีบๆออกมาเชือดนังระวีกับเจ้าริคาร์โดอย่างด่วน
แล้วหอบหลามไปรักษาก่อน หลังจากนั้นจะทำปลาฉลามผัดเผ็ดก็ตามสบายเลย
"ตอนต่อไป SM ของแท้ " เมื่ออ่านเสร็จตาก็ลุกวาว
แต่พออ่านต่อ "แต่ผิดคู่ไปหน่อย ไม่ใช่ XS" ..... ช็อคค่ะช็อค ไม่น้า ไม่อ๊าว จะเอาXSเท่าน้าน
กลั้นน้ำตาคงพอกลั้นได้แต่สงสัยจะกลั้นเสียงกรี๊ดตัวเองไม่ได้
เวอร์จิ้นของน้องหลามต้องไปแน่ๆ แต่มันต้องไปหาแซนซัสเท่าน้าน

อีะวี อีเลวี่
เมิง เมิง

มึงตรายยยยยย

อร๊ายยย!!กล้าดียังไงมาแทงข้างหลังน้องหลาม หน้าที่ทะลวงหลังมันของบอสนะยะหล่อน (คิดลึกจริง)

มาต่อเร็วนี่ดีนะคะ ซึ้ง~

ไม่ไหวแล้ว ยิ่งอ่านยิ่งสงสารหลาม ป๋า ป๋ามาช่วยหลามเร้ววว เดี๋ยวโดนคนอื่นกดจะเสียใจชั่วชีพ (มาฆ่าอีระวีด้วย)

เวอร์จิ้นน้องหลาม เฮ้ย =[]='' อย่าบอกนะจะเสร็จให้พวกหน้าปลาจวดใจปลาซิวพวกนั้น กรี๊ดดดดดด

(ป๋าแสน!ถ้าได้เห็นแบบนี้ เรียกไฟไม่ได้ก็ออกมาปกป้องลูกน้องหน่อยเหอะ-*- หรือจะมัวแต่นั่งดูหนังสดอยู่ในห้อง ฮะ??//ถ้าใช้คำแรงไปก็ขออภัยด้วยนะคะ)

ส่วนเลวี่ ไอ้..เลวอี๊... แย้กกกกกกกกกกกกกก ตายซร้า~~!!! บังอาจจจจ

เอ็งเดี้ยงงงงแน่ปลาจวดเลวอี้!!(ต่อให้สควอลี่ตายป๋าก็ไม่แลเอ็ง=[]=!!)

ป๋า ถ้าออกมาได้

ฆ่าล้างพันธ์ปลาจวดกันเถอะ!!

*รอตอนต่อไปค่า*

=[]=!!!!! ทำไมรุ้สึกว่าลางสังหรณ์จะเป็นจริง ม่ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย เวอร์จิ้นหลาม

ป๋าแซนเอยได้ดุหนังสดแน่แก ถ้ายังอ่อนไม่ฟื้นพลังอยู่แบบนี้ = =

ง่า จากคอมเมนต์ตอนที่ผ่านมา ดูเหมือนความเห็นจะไปในทางเดียวกันหมดคือ สาปแช่งไอ้หน้าปลาจวด แล้วก็สงสัยว่าไอ้คุณบอสห่วยแตกเมื่อไหร่จะออกมาช่วยซะทีนะคะ สำหรับคำตอบก็...อ่านเอาในตอนนี้ได้เลยค่า

ตอนที่ 6 ^^
------------------------------------------------------

[align=center]~ เจอกันงาน CP11 ~[/align]

เม้นท์แรกกกก~~!! (รึเปล่า?)

โอ้ววววว แซนซัสบ้าพลังถล่มประตูออกมาจนได้ เหอๆๆๆ แหม . . . น่าจะออกมาตอน . . . (ไม่เอาไม่พูดกลางที่สาธารณะ) พอดีมากกว่า 55 รับรองจะเดือดยิ่งกว่านี้แหงๆ แต่อีตาปลาจวดมันตายง่ายป๊ายยยย น่าเหลือลมหายใจไว้มาทรมานให้หนักๆ ค่อยๆละเลียดให้ตายช้าๆทรมานสุดๆจะได้ใจกว่านะจ๊ะ

แต่ไม่เป็นไร แค่นี้ก็โอเค เหอๆๆๆๆ

แหมๆๆ 2 คนนั้นมาเอาตอนนี้ เข้าใจผิดกันไปยกใหญ่ กร๊ากก 55+ สะใจ!

นั่งท้าวคางรอท่าน Muk! มาต่อตอนต่อปายยย