Login |  Register




Post new topic Reply to topic  [ 664 posts ]  Go to page Previous  1 ... 19, 20, 21, 22, 23, 24, 25 ... 45  Next

ซีรีย์ 3 อยากให้เป็นคู่ไหนคะ? หมดเขตเที่ยงคืน 26/4/08
B69 56%  56%  [ 61 ]
69B 44%  44%  [ 48 ]
Total votes : 109
Author Message
 Post subject:
PostPosted: 12 Apr 2008, 07:40 
User avatar
Joined: 02 Mar 2008, 09:02
Posts: 724
แหะๆ ในที่สุดท่านมุกก็เอามาลง
ถึงแม้จะเป็นแบบก้างปลา แต่ก็สวยมากค่า
บ่งบอกถึง 80*59 สุดๆ
แล้ววาดมาลงอีกนะค่า :lol:

_________________
http://orihimekaoru.exteen.com/
http://writer.dek-d.com/snowrain/


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 12 Apr 2008, 09:20 
User avatar
Joined: 13 Mar 2008, 02:23
Posts: 460
น่ารักดีอ่ะมุก
ไอเดียแจ่มแจ๋ว
เนี่ยฝ่ายงานโฆษณาชอบทำกันเยอะ


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 12 Apr 2008, 10:49 
User avatar
Joined: 03 Mar 2008, 15:36
Posts: 184
Location: หลังคาร้านซูชิ >w<
โอ้ คารวะท่านมุก

รูปสื่อความหมายชัดเจนมากกกกก

๕๕๕

_________________
Image


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 12 Apr 2008, 10:57 
User avatar
Joined: 24 Sep 2007, 16:48
Posts: 281
Location: ชินเซนงุมิ
เห็นรูปแล้วอดไม่ไหว.. เม้นอีกรอบ

เป็นก้างปลาที่น่ารักมากค่ะ ชอบอ่ะ น่ารัก >///<

วาดมาลงอีกนะค๊าท่านมุก


**มาEDIT ค่ะ ไม่อยากเปลืองเม้นมาก

วันนี้ลองนั่งไล่สูบอาร์ตดู ไปเจอรูปนี้เข้าค่ะ เลยเอามาฝากท่านมุก

อยากเห็นก็จิ้มโลด

ภาษายุ่นนั่น แปลว่าอะไรเก๊าะม่ายรุ (55+)

ย้ำว่าไปสูบมาค่ะ ไม่ได้วาดเองแต่อย่างใด =w=

หวังว่าคงดาร์กถูกใจนะคะ

_________________
+++++++++++++++++++++++++++
Image

Fallin
g Down From Heavens....


Last edited by cray on 12 Apr 2008, 18:44, edited 1 time in total.

Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 12 Apr 2008, 11:35 
User avatar
Joined: 31 Jan 2008, 21:01
Posts: 163
กะ...กะ....ก้างปลา!!!!

อยากจะแทะก้างปลานามว่าโกคุเทระเหลือเกิน ส่วนก้างปลายามะดาร์คก็โยนให้แมวกิน(ความแค้นเป็นเหตุ)

เด๋วว่างๆ เอามาวาดแปะบ้างดีฟ่า (สกิลคงไม่ต่างกับท่านมุกเท่าไร แง่มๆ)


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 12 Apr 2008, 18:13 
Joined: 29 Dec 2007, 23:02
Posts: 60
Location: ณ ที่แห่งนี้ ที่แห่งนั้น ที่แห่งไหน?
มะ....ไม่เข้าจ๊าย~ย = =" ชั้นไม่เข้าใจแกเล้ย ยามาโมโตะ ในเมื่อคนที่ทำให้โกคุเป็นแบบนั้นก็คือแกเองไม่ใช่เรอะ!!
แกจะโกรธชาวบ้านหาพระแสงอะร๊ายยยย ทั้งๆที่ตัวเองก็รู้อยู่แล้วว่าโกคุไม่ได้รับการยอมรับจากครอบครัว มันก็ต้องเป็นแบบนั้นอยู่แล้ว
แกคิดว่าพอพ่อโกคุรู้เรื่องดีวีดีเข้าเขาจะทำเฉยรึว่าจะมาช่วยเรอะง้ายยย *เครียด*

ทำไมนายถึงได้ทำหน้าราวกับเจ็บปวดใจถึงเพียงนั้นกันนะ?

ไอ้โง่ววววววว (ขออนุญาตค่ะ - -) อ๊ากกกกกก กะ...แก...แกร๊~ ไม่รู้เร้อ~ ไม่รู้เรอะ!!! (ไม่รู้จะสรรหาคำมาพูดยังไงดีแล้ว)

แล้วความฝันนั่น เค้าก็บอกกันอยู่โต้งๆแล้วว่าเป็นตัวจริง ความรู้สึกมันก็ต้องเป็นสิ่งที่โกคุเค้าอยากจะแสดงออกให้แกเห็นจริงๆอยู่แล้ว
แล้วคนที่ให้มุคุทำแบบนั้นก็คือทูน่าที่แกรักไม่ใช่เรอะ แล้วแกจะไปโกรธโกคุหาอะร้ายยย แถมยังไปขู่มุคุอี๊กกกกก มันจะมากไปแล้วเฟร้ยยยย

“บางครั้งฉันก็คิดว่านายเป็นคนโชคร้ายจริงๆนะ”

โชคร้ายเพราะมาเจอกับคนอย่างแกน่ะสิ - -*

แล้วจู่ๆน้องนางเธอก็ถูกตั้งค่าหัวซะงั้น มันอะไรกันละนี่
แล้วพวกนักฆ่าชั้นปลายแถวคิดจะมาทำอันตราย(อดีต<ชั่วคราว)ผู้พิทักษ์แหวนวายุแห่งวองโกเล่น่ะนะ มันก็สมควรโดนบึ้มแบบนั้นแหละ ชิ

และ...และแล้วในที่สุดเจ้าชายก็เปิดตัวมาอย่างสวยงามพร้อมรอยยิ้มชั่วร้าย(?)อันเป็นเอกลักษณ์ ไม่รู้ว่ามาช่วยแน่รึเปล่า
แต่อย่างน้อยโกคุก็รอดไปอีกตอนล่ะนะ - - ....ถึงเจ้าชายจะปรากฏตัวมา(เหมือนจะ)ช่วยเจ้าหญิงก็ตาม แต่เราก็ยัง 8059 อยู่นะคะ แต่อันที่จริงอยากให้ ชามาลโกคุซะแล้วล่ะค่ะ(ฮา)

หายหัวไปนาน มาถึงก็เมนท์ผสมมั่วหลายตอนปนๆกันเลยทีเดียว ขอโทษนะคะ อ่านแล้วอารมณ์แปรปรวนไปหน่อย(?)
ปกติเราจะเมนท์แบบพยามเป็นกลาง คิดถึงความรู้สึกของทั้งสองฝ่าย ถึงเราจะรักโกคุ แต่ก็คิดถึงยามะด้วย
แต่ขอโทษเหอะ มันมากไปแล้วเฟร้ยยยยย แบบนี้มันเหมือนกับเด็กเอาแต่พาลใส่ยังไงยังงั้น
แต่ยามะก็ดูสับสนๆ ยังไงพิกล การกระทำไปทาง ความคิดก็ไปทาง คำพูดก็ไปอีกทาง มึนจริงๆเลยให้ตายเหอะ
ตอนที่อยู่ในความฝันก็นึกว่าจะเริ่มฉลาดขึ้นมาแล้วแท้ๆเชียวน้า

อะ...ท่านมุกฝึกงาน สู้ๆนะคะ!! ส่วนเรื่องรูป....เราอ่านเรื่องนี้แล้วอยากวาดแทบทุกช็อตทุกฉากเลยค่ะ ชอบมากกก ถึงมากที่สุด แต่ขอโทษนะคะ!!! เราวาดรูปไม่เป็น!!!! *ผลั่วะ* /me โดนตบ >> แล้วแกจะพูดขึ้นมาเพื่อออออ (ขะ...ขะโทษค่ะ ขอโทษค่ะ ฮือ~ TT_TT เค้าก็อยากวาดเหมือนกันง่ะ )

เปิดหน้าถัดมา....พรูดดดด *เสียงพ่นน้ำ* ท่านมุก...โอ้ว ท่านทำได้ค่ะ เห็นรูปท่านแล้วความเครียดหายไปในบัดดล (ฮา) ก้างปลา ก็น่ารักดีนะคะเนี่ย
ดูโกคุ๊โกคุ ยาม๊ะยามะ มากเลยล่ะค่ะ!! อืมม เห็นยังงี้แล้ว...เราจะหัดวาดรูปนะคะท่านมุก เราจะพยาพยามค่ะ!! เราจะหัดวาดมนุษย์ก้างปลาให้ได้เหมือนท่านค่ะ!!(ฮา)
ปล.อ้าว ไม่ให้หัวเราะหรอกเหรอเนี่ย ขอโทษนะคะ หัวเราะไปซะแล้วล่ะค่ะ ><~


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 12 Apr 2008, 20:37 
User avatar
Joined: 16 Nov 2007, 18:38
Posts: 19
พี่ซัสจี้ฝากมาโฮกฟิคครับผม > w<!!!!!!!!!!!!!

ฝากนี้มาให้ด้วยครับ
Image

และฝากบอกว่า
Quote:
.::TooN = SuschaN::.赤亀 4ever - 亀梨 ...愛してる!!!! || NOT SHOW EMOTION || ไปชมซากุระตอนตี 3 เนี๊ยนะจินเมะ ="=!!! พูดว่า:
บอกว่าถ้านู๋วาด SM ได้กว่านี้จะวาดให้(กร๊าก)


เครดิทบล็อคพี่ซัสจี้ครับ
http://zircony.exteen.com/

_________________
Image
XS บอมบาเย~
http://rika.exteen.com
ไดอารี่ลับฉบับมาเฟีย ที่รับจ๊อบเป็นสควอลโล่อยู่ที่นั้น (ฮา)


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 13 Apr 2008, 22:52 
Joined: 17 Nov 2007, 16:40
Posts: 262
Location: In the shadow nearly the moonlight
อ่านตั้งแต่ต้นจนจบ

ถึงจะไม่ชอบ 1827 ก็ตามนะคะ...แหะๆ...(/โดดถีบออกนอกกระทู้)

เกลียดยามะขึ้นถนัดตา...

อ่านไปน้ำตาซึมค่ะ....โกคุ ยังเศร้ากว่านี้ได้อีกเหรอ...

ชีวิตนายมันบัดซบจริงเลย~!!!!!!!!

มาสครีมแค่เนี้ยแหละค่ะ

แล้วก็ ไม่ได้อ่านคอมเม้นต์อื่นนอกจากตัวฟิคเลย...*ตั้งใจจัด*

พอจะจับความได้ว่าท่านฝึกงาน

ยังไงก็สู้ๆนะคะ~!!

_________________
"โลกเราแคบลงทุกวัน"

"โลกเรากว้างเท่าเดิม แต่ความน่าอยู่มันลดลงตะหาก"


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 14 Apr 2008, 02:48 
User avatar
Joined: 12 Jan 2008, 13:34
Posts: 889
Location: มุมหนึ่งในห้องน้ำของแซนซัส
Story : Blessing of Moon (คำอธิษฐานแห่งดวงจันทร์)
Type : Fan Fiction from KHR
Chapter : 13
Rate : -
Pair : 8059(27?)
Note : Dark DarK Dark

-----------------------------------------

...อิตาลี...

ดวงตาสีมรกตช้อนขึ้นมองชายตรงหน้าราวไม่อยากเชื่อสายตา ริมฝีปากแห้งผากเป็นชื่อของชายคนที่ไม่คิดว่าจะได้พบ

“แก..เบลเฟกอล..”

“ชิชิชิ ไม่ได้เจอกันนานนะ ไดนาไมต์”

ร่างโปร่งผมทองหันมาหัวเราะอย่างมีเลศนัย ไม่ต้องสงสัยเลยว่าดวงตาที่อยู่ภายใต้เส้นผมสีทองนั่นกำลังกวาดมองโลหิตบนเรือนร่างของอีกฝ่ายราวเด็กที่กำลังได้ของเล่นใหม่ก็ไม่ปาน

“ไม่ได้เจอกันหลายปี ไดนาไมต์เซ็กซี่ขึ้นเยอะเลยนะ”

คมมีดแตะลงที่ปลายคางมน ก่อนจะเชยคางขึ้นน้อยๆให้ดวงตาสีมรกตที่น่าปรารถนาสบตากับเขาถนัดขึ้น และความเจ็บช้ำรวมไปถึงความตกใจที่คละเคล้าอยู่ในดวงตาคู่งามก็ยิ่งเพิ่มรอยยิ้มบนใบหน้าของเจ้าชายนักฆ่ามากขึ้น

..ไม่เสียแรงที่อุตส่าห์มาจริงๆ

“ทะ..ทำอะไรของแกฟะ?”

โกคุเทระตะโกนขณะปัดมีดออกจากปลายคางของตน ให้ร่างโปร่งจุ๊ปากน้อยๆราวไม่พอใจต่อกิริยานั้น

“ชิชิชิ เจ้าชายก็แค่อยากจะดูหน้าไดนาไมต์ให้ชัดๆก็เท่านั้นเอง จะได้แน่ใจว่าไม่ผิดตัวไงล่ะ”

มันจะไปผิดตัวได้ไง? ไอ้บ้าที่ไหนจะลงทุนปลอมตัวซะเลือดสาดแบบนี้!!

อารมณ์ที่หม่นเศร้าของผู้พิทักษ์แห่งวายุเปลี่ยนเป็นความหงุดหงิดอย่างรวดเร็วเมื่อต้องเผชิญหน้ากับศัตรูคู่แค้นที่พกความโรคจิตมามากกว่าเดิมหลายเท่านัก

การสนทนาของวายุทั้งสองอยู่ในสายตาของเหล่านักฆ่านับสิบที่ยังคงยืนล้อมเป็นรูปครึ่งวงกลม ปืนในมือถูกบรรจุกระสุนใหม่อย่างเตรียมพร้อมดับชีพทั้งผู้มาช่วยเหลือและเป้าหมายให้ตายตกตามกัน

การกระทำทั้งหมดทำอย่างเงียบเชียบไร้เสียงใดๆให้ผิดสังเกต ด้วยแม้จะไม่รู้ว่าหนุ่มผมทองคนนี้เป็นใครแต่หากสามารถลอบสังหารในยามที่อีกฝ่ายยังคงยืนคุยอยู่ก็คงจะเป็นการประหยัดแรงมากกว่ากันเยอะ

ทว่าแม้จะไร้เสียงผิดปกติ แต่จิตสังหารย่อมไม่ใช่สิ่งที่จะซ่อนเร้นกันง่ายๆ และยิ่งเมื่อเป็นจิตสังหารที่มีต่อเจ้าชายนักฆ่าผู้อาบเลือดมาชั่วชีวิตแล้ว สิ่งนั้นก็แทบไม่อาจหลุดพ้นจากการรู้สึกตัวไปได้เลย!!

ดวงตาภายใต้เส้นผมสีทองเหลือบมองแมลงสาบนับสิบตัวแวบหนึ่ง แล้วรอยยิ้มคลุ้มคลั่งก็ปรากฏบนใบหน้าอีกครา

“รอเจ้าชายสักแปบนะ ไดนาไมต์...อีกเดี๋ยวก็เสร็จแล้วล่ะ”

คำพูดนั้นเอ่ยยังไม่ทันสิ้นประโยค หนึ่งในเหล่านักฆ่าที่นึกขัดตามาตั้งแต่เห็นทั้งคู่ยืนคุยกันอย่างไม่สนใจรอบข้างก็ตวาดขึ้น

“เฮอะ! ฝันอยู่รึไง ไอ้หนู!! คิดว่าจะกำจัดพวกเราได้อย่างงั้นเรอะ? รู้บ้างรึเปล่าว่าพวกเราเป็นนักฆ่าจากหน่วยงานไหน?”

ว่าพลางก็เบี่ยงกายเผยสัญลักษณ์รูปงูสองหัวที่ปักอยู่บนแขนเสื้อให้เด็กหนุ่มแปลกหน้าได้เห็น ทว่าอีกฝ่ายกลับทำเพียงเอียงคอมองน้อยๆแล้วเสียงหัวเราะป่วนประสาทก็ดังขึ้นอีกครา

“ชิชิชิ เจ้าชายจำไม่ได้หรอกว่าสัญลักษณ์นี่เป็นของใคร? ก็แมลงสาบมันมีหลายสายพันธุ์เหลือเกิน แล้วจะให้เจ้าชายจำสัญลักษณ์ของทุกสายพันธุ์ได้ยังไงกันล่ะ?”

เสียงก่นด่าดังมาจากเหล่า ‘แมลงสาบ’ แต่มีหรือที่เชื้อพระวงศ์อย่างเบลเฟกอลจะต้องสนใจคำด่าของพวกชั้นต่ำเช่นนี้ มีดสีเงินวาววับนับสิบเล่มพลันปรากฏขึ้นในมือราวเล่นกล แล้วก่อนที่ใครจะทันได้รู้สึกตัว นักฆ่าปากดีก็ล้มลงไปกองกับพื้น!!

“เฮ้ย! แกเป็นอะไรไป??”

ชายผู้อยู่ใกล้สุดรีบก้มลงหมายประคองสหายผู้อยู่ๆก็ล้มลงนอน ทว่าเพียงมือเขย่าร่างนั้น ศีรษะก็กลิ้งหลุดออกจากร่างที่นอนกับพื้นทันที

“ว้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก”

นักฆ่าผู้หวังดีแผดร้องอย่างเสียขวัญ เลือดสดๆจากคออีกฝ่ายสาดพุ่งเข้าใส่จนย้อมร่างนั้นให้เป็นสีแดงฉาน ที่แท้ระหว่างที่คุยกันอยู่นั้นเบลก็ได้ลอบลงมือใช้ลวดพันเข้ากับรอบคออีกฝ่ายและเพียงการกระตุกอย่างรวดเร็วก็ทำให้คอขาดทันที แต่เพราะการกระทำเหล่านี้รวดเร็วมากไปจึงทำให้คอยังคงเชื่อมติดกับร่างจนกระทั่งมีคนเขย่า สิ่งที่เกิดขึ้นจึงได้เผยออกมาให้เห็น!!

ส่วนศีรษะที่ถูกตัดขาดกลิ้งหลุนๆไปตามทางเดินที่ทุกคนพากันชักเท้าหลบ ก่อให้เกิดเป็นทางสายเลือดที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก

“ชิชิชิ ทีนี้แมลงสาบก็ตายไปตัวแล้วนะ” เจ้าชายนักฆ่าหัวเราะเสียงระรื่น มีดนับสิบเล่มลอยวนทั่วร่างราวเล่นกล “ต่อไปจะเป็นตัวไหนดีน้า..ช่วยทำให้เจ้าชายสนุกหน่อยล่ะ ชิชิชิ”

เสียงหัวเราะที่น่าสะพรึงกลัวและการฆ่าอย่างหฤโหดเมื่อครู่ทำให้เหล่านักฆ่าได้รู้ว่าเด็กหนุ่มที่ยืนเผชิญหน้าอยู่นี้หาใช่เด็กหนุ่มธรรมดาไม่ แต่จะต้องเป็นหนึ่งในเหล่ามือสังหารเช่นกัน!

“อะ..เอาไงดีครับ หัวหน้า จะถอยก่อนมั้ย?”

ลูกน้องผู้ถูกบรรยากาศละเลงเลือดของเจ้าชายนักฆ่าข่มจนเสียขวัญกระซิบถามหัวหน้าเบาๆ ให้ผู้ถูกถามเม้มปากแน่น แม้สัญชาตญาณจะเตือนให้รู้ว่าไม่อาจสู้เด็กหนุ่มตรงหน้าได้ แต่หากจะให้ทิ้งเงินค่าหัวจำนวนมากนั้นไปทั้งที่เป้าหมายอยู่แค่เอื้อมนี้ เขาก็ไม่อาจทำใจได้เช่นกัน!

“เราจะไม่ถอยเด็ดขาด! ถึงยังไงมันก็มีแค่ตัวคนเดียวท่านั้น ส่วนพวกเรายังมีพรรคพวกที่รอสนับสนุนอยู่นอกบ้านอีกหลายสิบคน มันไม่มีทางสู้พวกเราได้หมดหรอก!!”

“เอ๊าะเหรอ..?” เจ้าชายเอ่ยเสียงสูง รอยยิ้มอย่างขบขันกระจายเต็มใบหน้าขาวกับคำพูดโง่ๆของอีกฝ่าย “แล้วแกคิดว่าเจ้าชายมาคนเดียวรึไง? นี่ไงล่ะ ได้ยินอะไรรึเปล่า?”

มือยกขึ้นป้องหูทำทีเป็นฟังเสียงที่ลอยมาตามลมด้วยท่าทางยียวนเฉกเช่นปกติ ทว่าการกระทำนี้กลับไม่ใช่เป็นการลวงให้ศัตรูหวาดหวั่น เมื่อเสียงกรีดร้องลอยมาจากบริเวณสวนนอกตัวบ้านไม่ขาดสาย

อ๊ากกกก ช่วยด้วยยยย!!

ขอกำลังสนับสนุน ขอกำลัง...อ๊ากกกก!!

ไม่น้า!!!!


เสียงของเหล่ากองหนุนที่แผดร้องวิงวอนขอความช่วยเหลือ ก่อนที่เสียงนั้นจะค่อยๆเงียบลงไปทีละคน ยิ่งสร้างความหวาดผวาให้แก่เหล่านักฆ่าที่ยืนประจัญหน้ากับเป้าหมายมากขึ้น เหงื่อเย็นชื้นซึมลงมาตามร่างกายด้วยรู้สึกถึงความตายที่กังจะใกล้เข้ามาในบัดดล
เจ้าชายนักฆ่าฉีกยิ้มกว้าง มองความสิ้นหวังที่ปรากฏในตัวของแมลงสาบอย่างมีความสุข แล้วเทศกาลละเลงเลือดก็เริ่มต้นขึ้น

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!!!

เป็นอีกครั้งที่เสียงกรีดร้องดังขึ้น ต่างกันก็แต่ที่เสียงในคราแรกเกิดที่สวนนอกบ้าน แต่เสียงในคราวนี้กลับเกิดขึ้นภายในตัวบ้าน!

เบื้องหน้าของดวงตาสีมรกตคือหยาดเลือดที่เปรอะเปื้อนไปทั่วทั้งบริเวณ เจ้าของเรือนผมสีทองเคลื่อนไหวรวดเร็วจนเห็นเป็นเพียงเงารางๆเมื่อจัดการปลิดชีพของเหล่าแมลงสาบชั้นต่ำไปทีละตัวอย่างสนุกสนาน แม้แมลงสาบจะพยายามฮึดสู้สักเพียงใด แต่น่าเสียดายที่ระดับชั้นมันห่างกันมากเกินไป...

เสียงกรีดร้องวิงวอนขอชีวิตดังอยู่เพียงไม่นานก็เงียบเสียงลง เมื่อในห้องก็เหลือแต่เพียงวายุทั้งสองและหัวหน้าของเหล่านักฆ่าที่นอนหอบหายใจรวยรินรอความตายอยู่ที่พื้น

“ชิชิชิ ยังไม่ตายอีกเหรอ? เป็นแมลงสาบที่อึดดีจังนะ”

เบลว่าพลางตวัดเท้าเตะร่างที่มีเลือดไหลโซมกายอย่างนึกสนุก ให้ผู้ถูกเหยียดหยามเม้มปากแน่น แม้จะรู้ว่าไม่อาจมีชีวิตรอดกลับไปแต่ก็ไม่ขอแสดงความขี้ขลาดแม้แต่น้อย

“กะ..แก! กลุ่มนักฆ่าของฉัน..จะต้อง..มา..ล้าง..แค้น..แกแน่..!”

น้ำเสียงที่ขาดห้วงเช่นเดียวกับลมหายใจรวยริน เรียกเสียงหัวเราะคิกคักจากริมฝีปากสีเรื่อของเด็กหนุ่มผู้ยกเท้าเหยียบอยู่บนกาย

“ชิชิชิ อยากมาก็มาเลย..เจ้าชายรอได้เสมอ”

มือขาวกระชากคอเสื้ออีกฝ่าย ยกร่างที่หนากว่าหลายเท่าให้ขึ้นมาอยู่ในระดับสายตา มีดในมือจ่ออยู่ที่เส้นเลือดที่ลำคอซึ่งกำลังเต้นตุบๆชวนให้ปาดลงไปยิ่งนัก

“เจ้าชายรู้นะว่าในตัวแกมีวิทยุสื่อสารที่ดังไปถึงพวกพ้องของแก เพราะงั้นฟังให้ดี เจ้าชาย คือ เบลเฟกอล เชื้อพระวงศ์นักฆ่าแห่งวาเรีย!!”

“นะ..นักฆ่าแห่งวาเรีย!?”

“ชิชิชิ รู้จักเหมือนกันนี่นา..ถ้างั้นก็คงรู้นะว่าถ้าอยากมาแก้แค้นกับเจ้าชายล่ะก็ให้ไปหาที่ไหน แล้วเจ้าชายจะออกมาเล่นด้วย”

รอยยิ้มหวานปรากฏบนใบหน้า ก่อนที่มีดคมกริบจะปาดลึกลงไปบนเส้นเลือดใหญ่ที่หมายตา ให้ร่างในมือชักกระตุกได้เพียงสองสามทีก็แน่นิ่งไปอย่างรวดเร็ว

ตุ้บ

ศพของแมลงสาบถูกปล่อยลงกับพื้น ดวงตาภายใต้เรือนผมสีทองหันกลับมาหาร่างบางที่ยืนหอบหายใจพิงผนัง วงหน้าขาวแปดเปื้อนด้วยหยาดเลือดที่กระเซ็นมาโดนขับให้ใบหน้านั้นยิ่งซีดลงกว่าเดิมมากนัก

“แค่กแค่ก”

โกคุเทระไอออกมาเป็นเลือด แผ่นหลังยันกับผนังห้องอย่างพยายามฝืนทรงกายขณะเหลือบมองไปยังอดีตศัตรูที่กำลังสาวเท้ามาหา

“ฉันไม่รู้ว่าแกมาช่วยฉันทำไม แต่ก็..” ร่างบางชะงักไปเล็กน้อย วงหน้าขาวกลายเป็นสีระเรื่อเมื่อฝืนใจเอ่ยคำที่ไม่อยากจะบอกชายตรงหน้าออกมา “..ขอบใจนะ”

“ชิชิชิ ไม่ต้องขอบใจเจ้าชายก็ได้”

เบลเฟกอลพูดกลั้วหัวเราะ ชายหนุ่มเดินเข้ามาจนชิด สองมือวางคร่อมกายบางท้าวกับผนังด้านหลังไว้ ให้ใบหน้าของทั้งคู่ใกล้กันจนสามารถสัมผัสได้ถึงลมหายใจของอีกฝ่าย

รอยยิ้มหวานจนน่ากลัวปรากฏบนใบหน้าของหนุ่มผมทอง เมื่อมีดในมือเข้าประชิดเส้นเลือดที่คอขาวผ่อง

“..อย่าลืมสิว่าเจ้าชายก็เป็นนักฆ่าเหมือนกัน”

!!!!!

ดวงตาสีมรกตเบิกกว้างกับเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝัน ภายในปากราวกับจะแห้งผากกับความตายที่มาเยือนตรงหน้าอีกครา

“แกก็เป็นนักฆ่าที่ไอ้บ้าที่ไหนก็ไม่รู้ส่งมาเหมือนกันงั้นเรอะ?”

“ชิชิชิ ผิดแล้วล่ะ ไดนาไมต์”

คมมีดแตะสัมผัสกับผิวขาวส่งกระแสความเย็นเฉียบทั้งจากคมมีดและความหวาดกลัวในความตายให้แล่นปราดไปทั่วร่าง

“จริงๆแล้วตอนนี้มีใครคนหนึ่งได้ตั้งค่าหัวไดนาไมต์เอาไว้ 1,000,000 $ ในเซิร์ฟเวอร์ของพวกนักฆ่า ถึงได้มีนักฆ่าทั่วโลกแห่กันมาที่นี่เพื่อจะเอาชีวิตของไดนาไมต์ยังไงล่ะ”

1,000,000 $ !!!

จำนวนเงินที่จัดได้ว่ามหาศาลสำหรับค่าหัวของคนๆหนึ่งที่ไม่ได้เป็นหัวหน้าแกงค์มาเฟียหรือหนึ่งในบุคคลสำคัญทั่วโลก แต่เป็นเพียงแค่อดีตผู้พิทักษ์ที่ถูกปลดเท่านั้น แล้วเหตุใดจึงได้มีคนที่อยากให้เขาตายถึงขนาดยอมทุ่มเงินมหาศาลขนาดนี้กันนะ?

โกคุเทระช้อนตามองร่างสูงกว่าที่ยังคงยิ้มยียวนกวนประสาทอย่างนึกหงุดหงิด

“แล้วไง? นักฆ่าของวาเรียอย่างแกมาเกี่ยวอะไรกับเรื่องนี้ด้วยล่ะ?”

“ชิชิชิ ก็เดือนนี้เจ้าชายโดนบอสตัดค่าขนมนี่นา เจ้าชายก็เลยต้องหางานพิเศษทำมั่งสิ”

คำตอบที่กวนประสาทพอๆกับรอยยิ้ม ให้โกคุเทระได้แต่ขบกรามกรอด แม้ใจจะไม่นึกอยากตายด้วยมือของไอ้โรคจิตนี่สักเพียงใด แต่คนที่แค่ก้าวขาเดินก็ยังทำไม่ไหวอย่างเขามีสิทธิ์เลือกด้วยหรือ?

ดวงตาสีมรกตพริ้มหลับลงช้าๆ พลางเอ่ยห้วน

“อยากฆ่าก็ฆ่าสิวะ! แล้วต่อให้ฉันตายกลายเป็นผี ก็จะกลับมาหลอกหลอนแกให้ได้!!”

เจ้าชายนักฆ่าแย้มรอยยิ้มกว้าง มือกดมีดลงจนโลหิตซึมออกมาจากคอขาวผ่อง

“ชิชิชิ ถือว่าไดนาไมต์อนุญาตแล้วนะ ถ้างั้นเจ้าชายก็จะ..โอ๊ย!!

เสียงร้องครางอย่างเจ็บปวดพร้อมกับคมมีดที่ถูกดึงกลับไป ทำให้ร่างบางอดมิได้ที่จะลืมตาขึ้นมองภาพตรงหน้าที่เบลเฟกอลทรุดลงไปนั่งคุกเข่า มือกุมศีรษะที่ปูดโนออกมาเล็กน้อย โดยมีร่างโปร่งบางที่อาบไปด้วยเลือดศัตรูของชายอีกผู้หนึ่งยืนค้ำหัวอยู่

“เลิกเล่นงี่เง่าได้แล้วว้อย!!!”

ฉลามแห่งวาเรียตวาดลั่น วงหน้าหวานเกินชายเต็มไปด้วยความหงุดหงิดต่อไอ้เด็กตัวแสบที่ทำเป็นสำออยนั่งเอามือกุมหัวอยู่กับพื้น ดวงตาคู่สีฟ้าตวัดมองร่างบางที่ยังคงมองเขาตาค้างราวกับเห็นผีก็ไม่ปาน

“สะ..สะ..สควอโล่!!”

โกคุเทระเรียกชื่ออีกฝ่ายอย่างไม่อยากเชื่อสายตา เมื่อครั้งสุดท้ายที่เขาได้พบหมอนี่ก็นานกว่า 3 ปีมาแล้ว และในครั้งนั้นฉลามหนุ่มก็ยังคงเป็นแค่ผู้ชายที่หน้าสวยกว่าปกติเท่านั้น ทว่าในวันนี้สควอโล่กลับกลายเป็นบุรุษรูปงามกว่าสตรีนางใดที่เขาเคยเห็น ทั้งเรือนร่างที่ดูจะโปร่งบางกว่าเดิม เรือนผมสีเงินยวงที่ยาวเลยแผ่นหลังซึ่งถูกแสกไปด้านข้างเปิดให้เห็นหน้าผากลาดมน และที่สำคัญที่สุดก็คือสเน่ห์ที่ดึงดูดใจเพศเดียวกันอย่างร้ายกาจนั่น!!

“แล้วแกจะมองอีกนานมั้ยวะ! เดี๋ยวพ่อสับซะเลยนี่!!”

เสียงตวาดเกรี้ยวกราดยืนยันยี่ห้อฉลามขาวแห่งวาเรีย ของแท้ต้องโวยวาย! ทำให้โกคุเทระค่อยแน่ใจว่าร่างตรงหน้าเขานี้คือสควอโล่ตัวจริง และยังช่วยยืนยันสุภาษิตที่ว่า ‘เวลาเปลี่ยน คนเปลี่ยน แต่สันดาน(โวยวาย)ยากจะเปลี่ยน’ จริงๆ

“ชิชิชิ ก็ไดนาไมต์ไม่ได้เจอสควอโล่มาหลายปีแล้วนี่นาก็ต้องตกใจเป็นธรรมดาอยู่แล้ว”

เจ้าชายนักฆ่าเสนอหน้าตอบแทนด้วยรอยยิ้มกวนประสาท

“..ก็ใครจะคิดล่ะว่าสควอโล่โดนบอสกอดแค่ไม่กี่ปี ฟีโรโมนจะเพิ่มขึ้นรุนแรงขนาดนี้น่ะ! นี่แหละน้าที่เค้าว่าถ้าผู้หญิงถูกคนที่ตัวเองรักกอดก็จะสวยวันสวยคืน..”

“ไอ้เบล!!!”

ฉลามหนุ่มแผดเสียงแปดหลอด วงหน้าหวานแดงก่ำ สันดาบที่ใช้เคาะกบาลเมื่อครู่เปลี่ยนเป็นด้านคมเข้าฟาดฟันหนุ่มผมทองตัวแสบที่วิ่งหนีหลบไปรอบๆพร้อมด้วยเสียงหัวเราะกวนบาทานั่น

“ชิชิชิชิชิชิชิ ไม่ต้องเขินน่า สควอโล่...ใครๆเค้าก็รู้กันทั้งนั้นแหละว่าสควอโล่กับบอสเป็นอะไรๆกันน่ะ”

(มีต่อจ้า)


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 14 Apr 2008, 02:56 
User avatar
Joined: 12 Jan 2008, 13:34
Posts: 889
Location: มุมหนึ่งในห้องน้ำของแซนซัส
ยิ่งตะโกนด่าก็ยิ่งเหมือนกับเป็นการยุให้เจ้าชายปากบอนยิ่งเปิดเผยความสัมพันธ์ในที่ร่มของฉลามหนุ่มกับบอสแห่งวาเรียมากขึ้น ให้โกคุเทระได้แต่มองตามฉากการฆ่าฟันที่เริ่มรุนแรงขึ้นเรื่อยๆของทั้งคู่อย่างนึกปลง

ขอให้พวกมันทะเลาะกันจนลืมเรื่องของเขาไปทีเถอะ...

ผู้พิทักษ์แห่งวายุนึกภาวนาในใจ แม้จะไม่เข้าใจสถานการณ์ตอนนี้นัก แต่สัญชาตญาณก็ร้องบอกว่าการอยู่กับคนสติไม่เต็มทั้งสองนานๆไม่น่าจะใช่เรื่องดี ด้วยเหตุนั้นเองมือเรียวจึงค่อยๆยันกายกับผนังห้อง ขณะลากเท้าออกไปอย่างเงียบกริบที่สุดในชีวิต

ทว่า....

ฟิ้ววววว.............ฉึก!

มีดคมกริบปักฉึกเข้าที่พื้นตรงหน้าโกคุเทระ ปลายด้ามยังคงสั่นไหวน้อยๆ คมมีดสีเงินสะท้อนแสงจันทร์บาดตาของผู้คิดจะหลบหนีนัก

“ชิชิชิ คิดจะหนีไปไหนเหรอ ไดนาไมต์?”

เบลถามเสียงเยียบเย็น เพียงพริบตาร่างโปร่งที่ยืนอยู่ห่างออกไปก็พลันมายืนอยู่ด้านหลังคนเจ็บ มือขาวแต่แกร่งบีบไหล่ของโกคุเทระแน่น

“คิดว่าเจ้าชายจะยอมให้เงินตั้งมากสูญไปเปล่าๆอย่างนั้นเหรอ?”

อีกครั้งกับคมมีดกดเข้ากับคอขาว ให้โกคุเทระเค้นเสียงอย่างโกรธจัด

“แก..! ไอ้โรค...”

โป๊ก!!!

และอีกครั้งกับสันดาบที่ฟาดผัวะเข้าให้กลางศีรษะที่ปกคลุมด้วยเส้นผมสีทอง มือขาวกระชากคอเสื้อของไอ้เด็กตัวแสบเหวี่ยงออกไปห่างๆให้พ้นสายตา

อดีตผู้พิทักษ์แห่งวองโกเล่มองร่างโปร่งที่ลงไปนอนครางหงิงๆเอามือกุมหัวอยู่กับพื้น ก่อนจะถอนสายตากลับมาสบดวงตาคู่สีฟ้าตรงหน้าอย่างไม่เข้าใจอะไรทั้งสิ้น

“นี่มันอะไรกัน? พวกแกไม่ได้มีจุดประสงค์เดียวกันรึไง?”

คิ้วเรียวเลิกขึ้นสูง ดวงตาสีวารียังคงเยือกเย็นเมื่อมองสำรวจบาดแผลบนร่างตรงหน้าคร่าวๆ

“ไม่ต้องไปสนใจหรอกว่าไอ้เด็กเวรนี่มันพูดอะไรบ้าง” ว่าอย่างเดาได้ว่าเบลคงไม่ยอมพูดในสิ่งที่เป็นงานเป็นการออกไปแน่ “ฉันมาที่นี่ในนามของรองหัวหน้าแห่งวาเรีย..หลังจากนี้ไปชีวิตของแกจะถูกปกป้องโดยคนของวาเรียจนกว่าค่าหัวที่ตั้งไว้จะถูกยกเลิก!!”

คำประกาศที่น่าตื่นตะลึง ซึ่งหากสควอโล่บอกว่ามาที่นี่เพื่อเล่นชู้กับเขา..เขาก็คงจะไม่ประหลาดใจมากไปกว่านี้อีกแล้ว!

นั่นก็เพราะเขาไม่เคยมีสัมพันธไมตรีอันใดกับกลุ่มวาเรียมาก่อน ครั้งสุดท้ายที่เจอหน้าคนพวกนี้ก็เป็นเมื่อหลายปีก่อนที่ไปอิตาลีพร้อมกับรุ่นที่สิบ แล้วอย่างนี้พวกวาเรียจะมาปกป้องเขาเพื่ออะไรกันเล่า?

“ทำไมพวกแกถึงได้จะปกป้องฉัน?”

ริมฝีปากสีเรื่อยิ้มน้อยๆราวเหยียดหยันต่อคำถามที่โง่เขลานั้น

“อย่าเข้าใจผิดสิวะ! พวกฉันไม่ได้จะปกป้องแก แต่การปกป้องแกจะเป็นแบบฝึกหัดให้กับเหล่าวาเรียตั้งแต่ระดับกลางลงไปต่างหาก!!”

ว่าแล้วฝ่ามือภายใต้ถุงมือสีขาวสะอาดก็ตบเบาๆครั้งหนึ่ง แล้วพลพรรควาเรียในชุดดำนับสิบคนก็ทยอยกันเดินเข้ามาภายในห้อง

“พวกนี้คือวาเรียระดับตั้งแต่ B C D ที่จะทำหน้าที่ปกป้องแกภายใน 24 ชั่วโมง ถ้าแกยังมีชีวิตรอดอยู่จนครบเวลา พวกนี้ก็ถือว่าสอบผ่านได้เลื่อนขั้น แต่ถ้าไม่..พวกมันก็ตาย!”

คำบอกเล่าง่ายๆแต่ได้ใจความ รอยยิ้มหวานยังประดับอยู่บนใบหน้าราวไม่ได้รู้สึกเลยว่าสิ่งที่ทำนั้นคือการล้อเล่นกับชีวิตผู้อื่นนั่นเอง

“อ้อ..วาเรีย 1 หน่วย 20 คนที่จะปกป้องแกจะถูกเปลี่ยนตัวทุก 24 ชั่วโมง แต่แกไม่ต้องเป็นห่วงไป พวกที่เข้ารับการทดสอบครั้งนี้มีมากกว่า 300 คน รับรองว่าปกป้องแกได้อีกหลายวันแน่”

ฉลามหนุ่มยังคงอธิบายอย่างยิ้มแย้ม ให้โกคุเทระได้แต่ขบกรามกรอด ดวงตาสีมรกตมองเหล่าวาเรียระดับล่างที่ถูกสควอโล่ชี้นิ้วสั่งให้ทำความสะอาดและกำจัดศพภายในห้องนี้ซะอย่างนึกหงุดหงิด..หากว่าเขาไม่ได้บาดเจ็บหนักถึงขนาดนี้ก็คงอยากที่จะพูดอะไรที่มันรุนแรงออกไปอย่างแน่นอน

“ชิชิชิ พวกแกน่ะพาไดนาไมต์ไปหาที่นอนพักซะ” เบลเฟกอลสั่งวาเรียระดับล่าง 2 คนที่ยืนเก้ๆกังๆอยู่ “แล้วก็หมอไปดูแลแผลให้ไดนาไมต์ด้วย”

หมอของวาเรียที่ถือล่วมยาขนาดใหญ่ผงกศีรษะรัคำ พร้อมกับที่วาเรียที่ได้รับคำสั่งก้าวเข้ามาพยุงร่างบางไว้

“เฮ้ย! ไม่ต้องจับ ฉันเดินเองได้!”

โกคุเทระโวยลั่น ร่างบางพยายามขัดขืนมือที่ช่วยประคองตน แต่มีหรือที่แรงของคนเจ็บหนักจนยืนยังแทบยืนไม่ไหวจะสู้แรงของชายฉกรรจ์สองคนที่รับคำสั่งมาจากเจ้านายผู้ชอบละเลงเลือดลูกน้องที่ทำตามคำสั่งไม่สำเร็จได้ ให้เพียงไม่นานผู้พิทักษ์แห่งวายุก็ถูกลากออกไปท่ามกลางเสียงโวยวายที่ยังคงดังไม่ขาดสาย...

“ชิชิชิ ไดนาไมต์นี่ยังชอบโวยวายเหมือนเดิมเลยนะ”

เสียงทุ้มพึมพำเบาๆ ให้ดวงตาสีวารีของคนข้างกายปรายมองมาอย่างเหยียดๆ

“มันจะโวยวายหรือไม่โวยวายก็ไม่เห็นเกี่ยวกับแก ยังไงไอ้หนูโกคุเทระก็เป็นอดีตสำหรับแกไปแล้วไม่ใช่เรอะ?”

คำถามที่เรียกรอยยิ้มอย่างมีเลศนัยให้ปรากฏบนมุมปากของหนุ่มผมทอง ดวงตาทอดมองไปตามทางเดินที่ผู้พิทักษ์แห่งวายุถูกพาตัวออกไปอย่างขบขัน

เสียใจด้วยนะ ไดนาไมต์! เจ้าชายไม่ได้มาเพื่อช่วยไดนาไมต์หรอก...ถึงครั้งหนึ่งเจ้าชายอาจจะเคยชอบไดนาไมต์ก็จริง แต่ตอนนี้เจ้าชายพบคนที่เจ้าชายรักจากใจจริงแล้ว...

ดวงตาภายใต้เรือนผมสีทองพริ้มหลับลงราวจะหวนคิดถึงใครคนนั้นที่เคยปรากฏตัวให้เขาเห็นในความฝันอยู่เสมอ รอยยิ้มอ่อนโยนอย่างเหลือเชื่อปรากฏบนใบหน้าคมคาย

..เจ้าชายกำลังจะทำตามสัญญาแล้วนะ มุคุโร่..ทีนี้ก็ถึงตามุคุโร่ทำตามสัญญาที่ให้ไว้กับเจ้าชายแล้ว!!!

[align=center]---- TBC. ตอนที่ 14 ----[/align]

อธิบายเพิ่มเติม >> ในวาเรียจะแบ่งนักฆ่าออกเป็น 5 ระดับ คือ A B C D E และ F พวก A คือระดับสูง และ F คือระดับล่างสุด ถ้าอยากเลื่อนขั้นก็ต้องทำผลงานหรือสอบเลื่อนขั้นเอา ส่วนระดับผู้บริหารมีแรงค์เป็น X

สำหรับตอนนี้ เชื่อว่าหลายคนคงพอจะเดากันได้แล้วว่า ซีรีย์ 3 ภาคของมุก ภาคที่ 3 จะเป็นคู่ของใคร คำตอบก็คือ เบลและมุคุโร่ นั่นเองค่ะ ^^ มีใครเดากันถูกบ้างมั้ยเนี่ย??

แต่เนื่องจากมุกยังตัดสินใจไม่ได้ว่าจะให้เป็น B69 หรือ 69B ดี เพราะคิดพล็อตได้ 2 แบบเลย ก็เลยจะให้คนอ่านฟิคนี้ทุกคนและคนอ่านเรื่อง The Third Hand(s) ช่วยกันโหวตนะคะ


สปอยล์เนื้อเรื่องนิดหน่อย >> แน่นอนว่าคู่นี้ คนนึงก็โรคจิต อีกคนก็คลุ้มคลั่ง ดังนั้นรับรองว่ามัน SM เลือดสาดกระจุยแหงๆ และดาร์คแหงๆ แต่ว่าความแตกต่างจะอยู่ตรงที่....

ถ้าเป็น B69 แน่นอนว่า มุคุโร่น่าสงสาร โดนทารุณกรรมทั้งเรื่องแน่ๆค่ะ แต่ก็ดูน่าสนใจดีนะสำหรับคอ SM

แต่ถ้าเป็น 69B ก็อาจจะน่าสนใจไปอีกแบบ แต่มุกแต่งมุคุโร่ออกมาทีไร มันแรด + แหล กระจุยทุกที ไม่รู้จะอัพพลังเสะขึ้นรึเปล่านะคะ 55+


เพราะงั้นสิทธิ์ในการเลือกเป็นของท่านผู้อ่านทุกท่าน กดโหวตที่หน้าแรกนะคะ โปรดจำไว้ว่า "หนึ่งเสียงของท่าน จะส่งผลต่อ[s]สภา[/s] ฟิคเรื่องต่อไปของมุกค่า" ^o^

ปล. ท่านที่อ่านทั้ง The Third Hand(s) และ 8059 ช่วยกดโหวตครั้งเดียว ในฟิคเรื่องใดเรื่องหนึ่งพอนะคะ

.
.
.

เนื่องจากความบ้ายุ + หน้าด้านขึ้น 2 เท่า ทำให้มุกอดไม่ได้ที่จะมาลงภาพที่ 2 ต่อจากภาพแรกที่ได้รับคำปลอบใจว่าน่ารักไปอย่างท่วมท้น กร๊ากกกกกกกกกกกกกก เลยอดไม่ได้ต้องเอารูปที่ 2 มาลองแปะดู ถ้าใครทำใจไม่ได้ อย่าเลื่อนลงไปนะคะ

ขอบคุณท่าน cray และท่านซัสจี้ เรื่องรูปมากๆเลยนะคะ ดูรูป 2 รูปนี่แล้วหันกลับมาดูรูปที่ตัวเองวาด...ง่า มุกขอลาไปผูกคอตายดีกว่า TToTT

.
.
.
.
.

[align=center]Image[/align]

คราวหน้าว่าจะลองทำ ก้างปลาเวอร์ชั่นฉากเรทดู แต่คราวนี้เอาแค่ฉาก SM ไปก่อนแล้วกันนะคะ ไม่รู้ยังจำฉากนี้ได้มั้ยเอ่ย?

ปล. มีใครรู้บ้างมั้ยเนี่ยว่าไอ้เส้นดำๆ นั่นคือ แส้ =[]="


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 14 Apr 2008, 03:24 
User avatar
Joined: 18 Mar 2008, 01:59
Posts: 87
กำลังจะเดินไปนอน สะกิดใจ...เอ.....ขอเข้าบอร์ดดูอีกทีดีก่า....

กรี๊ดค่า กรี๊ดดดดดดดดดด วาเรียยื่นมือมาช่วยโกคุจริงๆด้วย >[]<

เจ้าชายออกมาอย่างเท่(แม้จะโรคจิตเช่นเคย) ตลอดจนสควอลโล่ที่ออกมาอย่างงาม =///=

ปริศนาความสวยที่อัพเกรดอย่างท่วมท้นของสควอลโล่มาจากการโดนบอสกอดนี่เอง =//3//= แหม่คันปากอยากบอกบอสว่า กอดบ่อยๆ ทุกวัน หลังอาหารสามเวลาไปเลยสิคะ รับรอง สควอลโล่จะสวยวันสวยคืนเป็นสิบเท่า (เอ่อ...บางทีถ้าขนาดที่มิว่า...สควอลโล่อาจจะเหนื่อยตายก่อน555) =3= ให้ตายสิคะ สควอลโล่โผล่มาพร้อมกับเบลทีไร ให้อารมณ์คุณแม่ยังสาวกับลูกชายวัยรุ่นจริงๆ(ได้ข่าวว่า TYL เบลก็ 26แล้ว...ยังวัยรุ่นอีกเหรอ?)

=3= เสียดาย โรงแรมที่หัวหินเนตแพง.....ชิชิชิชิชิ

ตะลึงตึงโป๊ะกับคู่ใหม่ เจ้าชายกับสัปปะรด....=[]=!?

ยินดีด้วยนะไดนาไมต์ กิ๊กเก่า(เจ้าชาย...)และวาเรียออกโรงป้องกันให้ขนาดนี้....นายน่าจะรอดครบสี่เดือนแล้วล่ะ (รึเปล่า?) ยังไงก็ จะรอตอนต่อไปอย่างใจจดใจจ่อค่า !!!


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 14 Apr 2008, 06:26 
User avatar
Joined: 11 Apr 2008, 07:49
Posts: 2560
ท่าน มุกเจ้าคะ สคอวโล่สวยขึ้นเพราะโดรบอสกอดจริงๆๆ สวยวันสวยคืน สวยๆๆนะเจ้าคะ

- -* แหม่ เบลมาช่วยคนที่เคอยชอบ - -* 555+ กดโหวตไม่รู้จะเลือกคู่ไหนดีเจ้าคะ

(กระซิบบอสกอดสคอวโล่เยอะๆๆจะหลามจะได้อัพเกรดความสวย) ฉึก มีดปักหัว ฮึกๆๆ

_________________
XS คือ Tautology สิ่งที่พิสูจน์แล้วเป็น จริงตลอดกาล
Image
Image
Image
Image
XS สมการไร้ขีดจำกัด ><
แอนตี้ภาษาวิบัติ! ค่ะ
............................................................................................


Profile  Online
 
 Post subject:
PostPosted: 14 Apr 2008, 08:47 
User avatar
Joined: 03 Mar 2008, 19:21
Posts: 200
เจ้าชาย~~

มาแล้ว มาอย่างเท่เลย

กรี๊ดๆ

แอบลุ้นมานานว่าจะโผล่มาเมื่อใด

ที่นี้ได้ออกแล้วนะเบล~

เรื่องโหวตนี้ตัดสินใจยากแฮะ

งี๊ดๆ


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 14 Apr 2008, 09:07 
User avatar
Joined: 02 Mar 2008, 09:02
Posts: 724
ตามมาเม้นนนนนนนนนนนนนนนน
โกคุจะรอดไปได้ตลอดหรือเปล่าน่อ
แล้วยามะหายไปไหนเนี่ย
มาต่อเร็วๆ นะค่าท่านมุก

ปล . กดโหวตเรียบร้อย จิ้ม 1 บี69 ค่า
อยากเห็นสัปปะรดอัพสกิลแหลอยู่ในสถานะถูกทารุณกรรมบ้่าง อิอิ :lol:

_________________
http://orihimekaoru.exteen.com/
http://writer.dek-d.com/snowrain/


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 14 Apr 2008, 09:35 
User avatar
Joined: 03 Feb 2008, 20:36
Posts: 713
จิ้มข้อ 1 ไม่ลังเล

สัปปะรดเคะ!!!!!!!!!!!!!ชอบค่ะ >_<


อืมๆ...มาเข้าเรื่อง 8059 ดีกว่า

ยามะแกหายไปหนายยยยย

โกคุเทระซวยสุดจะกล่าวแล้วนา

เจอกันก็ทะนุทะหนอมหน่อยละกัน


ต่อไวๆน้าท่านมุก ^_^


Profile  Offline
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic Reply to topic  [ 664 posts ]  Go to page Previous  1 ... 19, 20, 21, 22, 23, 24, 25 ... 45  Next


Who is online

Users browsing this forum: JunE VR..!, LulaLula, nikozzz, shabu, ~So~Kiss~ and 5 guests

Panel

Top You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum
You cannot post attachments in this forum
Search for:
Jump to: