Login |  Register



Welcome
เนื่องจาก เราต้องการสกรีนคนเข้าฟอรั่ม Fiction/doujin และ YaoiLand ขอไห้ทุกท่านที่จะสอบเข้า ไปทำข้อสอบได้ที่ Vongola Test


Post new topic Reply to topic  [ 22 posts ]  Go to page 1, 2  Next
Author Message
 Post subject: [Fic]At Your Feet (SXD) ฉากที่ 1 UP! 25/04/51
PostPosted: 25 Apr 2008, 04:22 
User avatar
Joined: 08 Oct 2007, 21:14
Posts: 798
สวัสดีค่ะ ไม่ได้เข้ามาเล่นบอร์ดเลย หึหึ~ อนาถมาก...อนาถตัวเองจริงๆ!! ดองนานซะจนไม่ได้อ่านตั้งหลายฟิค อา...คิดว่าหลังจากอัพเรื่องถัดจากเรื่องนี้แล้วคงมีเวลาอ่านแล้วล่ะค่ะ T^T>



**ชี้แจง**

ฟิคนี้แต่งขึ้นตามรีเควสของท่าน Fiar ค่ะ เพราะท่านเฟียร์ให้ของบรรณาการมา ก็เลยต้องรักษาสัญญาซักหน่อย (หัวเราะ) ดังนั้น ฟิคเรื่องนี้จึงเป็นเรื่องแรกเลยที่โชแต่งเกี่ยวกับวาเรียโดยเฉพาะ เป็นฟิคไม่ยาวมากนะคะ อาจจะประมาณ 3-4 ตอนจบ ถ้าไม่สนุกตรงไหนก็ต้องขออภัยด้วยนะคะ













[font=Comic Sans MS]Story: At your feet.
Illustrator: Fiar
Author: chomexchome
Pairing:


[align=center]Image[/align]


Rating: ไม่บอกค่ะ
Warning: ฟิคนี้เป็นฟิคระเบิดอีกเรื่องนะคะ (หันไปมองท่านเฟียร์ได้เลยนะคะ :lol: ) เพราะว่า....


1)เฮียแซนที่รักของทุกคนจะเป็น “เคะ” ค่ะ

2)ด้าน “เมะ” นั้นก็คงไม่พ้นใครนอกจากสควอลโล่ และยังมี “เมะ” มาอีกหนึ่งหน่อ(ลูกรักของท่านเฟียร์) ดีโน่ค่ะ

3)คาแร็คเตอร์ตัวละครจะพยายามไม่บิดให้เบี้ยวไปจากของจริงค่ะ

4)เรทเท่าไหร่ไม่ขอบอกนะคะ ปล่อยให้ลุ้น

5)ใครจะคู่กับแซนซัสนั้น....




[align=center]Image



อา..มะรุมมะตุ้มรุมรักเฮียแบบนี้ จะเลือกใครดีล่ะ?
แต่เนื้อเรื่องน่ะ...ไม่ได้ใสอย่างที่คิดหรอกนะ...![/align]
[/font]






[align=center]เพราะนี่อาจเป็นการแย่งชิง
เพราะรู้ดีว่าการแค่ทำได้แต่มองน่ะ...
[/align]















[align=center]...มันกัดกร่อนฉันไปอย่างช้าๆ...[/align]




















[align=center]ฉากที่ 1 : การลอบสังหาร[/align]















“......มีอะไร?”


เสียงห้าวของเจ้าของปราสาทดังขึ้นทั้งที่ยังหันหลัง เนตรสีเพลิงยังคงจ้องมองแก้วเหล้าชั้นดีในมือ ไม่สนใจเหลือบแลผู้เข้ามาใหม่สักนิด


“เอ่อ....คือพอดีฉัน.....หลงทางน่ะ แหะ แหะ”


คนเพิ่งเปิดประตูพรวดอย่างไร้มารยาทหัวเราะแก้เขิน เริ่มขยับตัวจะเดินเข้ามาในห้องกว้างนั้น ทว่าก็ต้องชะงักการก้าวเท้าเมื่อเนตรคมของเจ้าของห้องเหลือบมามอง


โดยไม่ต้องพูดอะไร ความดุดันในแววตาที่เห็นก็ทำให้อาคันตุกะเช่นเขาหยุดการเคลื่อนไหว เหงื่อตกหน้าซีดในทันใด สองไม้สองมือเริ่มยกธงขาว
“จ ใจเย็นซี่แซนซัส! ฉันแค่อยากเข้ามาถามทางนายเฉยๆ” เอ่ยอย่างตะกุกตะกักพลางนึกโทษเจ้าลูกน้องตัวดีที่ทิ้งเขาแล้วเดินหายแว่บไปไหนก็ไม่รู้


“ไปหาเอาข้างหน้าซะ!” คนน่าจะใจดีตวาดเสียงเข้ม กระดกเหล้าดื่มต่ออย่างไม่สนใจ เห็นแบบนั้นชายหนุ่มวัย 30 ขวบอย่างดีโน่ คาบัคโรเน่ก็ถอนหายใจเฮือก (ไม่ใช่ ปี ต้องขวบสิ อิอิ : คนแต่ง)



....แล้วฉัน...จะกลับบ้านยังไงล่ะเนี่ย...?



วันนี้เขามาเพื่อคุยธุระกับรุ่นที่เก้า แต่หลังจากคุยเสร็จเรียบร้อยแล้ว โรมาริโอ้คนสนิทก็ขอตัวเดินหายไปไหนก็ไม่รู้ ครั้นพอรอนานเข้าก็โทรตาม แต่มือถือแสนดีกลับดันแบตหมด ด้วยความเป็นห่วงลูกน้อง บอสที่น่ารักอย่างเขาจึงเริ่มออกเดินตามหา แต่หาไปหามา ทำไมตัวเองถึงมาโผล่ในบริเวณปราสาทนักฆ่าของพวกวาเรียได้ก็ไม่รู้


คิดแล้วก็ถอนหายใจ


นอกจากนึกทึ่งในความกว้างขวางและโอ่โถงของปราสาท ยังนึกสมเพชตัวเองเหลือคณาที่ไม่อาจหาทางออกจากที่แห่งนี้ได้....


ชายหนุ่มหัวทองเซไปปะทะกับขอบประตูด้วยความซึ้งใจตัวเอง ...เกิดมา 30 ขวบยังหลงทางได้... ช่างเป็นบอสที่หาได้ยากจริงๆฉัน....


ทว่าก่อนที่จะได้อนาถตัวเองมากไปกว่านี้ เสียงหวีดหวิวของอะไรบางอย่างที่ปลิวหมายปะทะหัวของตนก็ดังขึ้นเบื้องหลัง ม้าพยศยกมือตวัดรับตามสัญชาตญาณ




[align=center]แต่พลาด





โป๊ก!![/align]





คนจะดีได้เพราะเห็นหน้าลูกน้องผงะหงายหลัง เลือดกำเดาไหลซิบเพราะแรงที่ขว้างมาไม่ใช่น้อยๆ มือใหญ่หยิบแก้วเหล้าของกลางทำร้ายตนขึ้นมาดู หากก่อนที่จะได้อ้าปากโวยวาย คิ้วเรียวสีทองก็ต้องเลิ่กขึ้นอย่างแปลกใจกับตัวอักษรที่เขียนเอาไว้อย่างลวกๆบนแก้วนั่น




[align=center][ไสหัวไปถามไอ้ฉลามเน่าในห้องถัดไปซะ]

[ไอ้สวะหลงทิศ][/align]





ถ้าไม่ติดที่ว่ามีปล.ด้วยคำเจ็บแสบแบบนั้น ดีโน่คงจะประทับใจมากกว่านี้ เนตรสีฟ้าใสจ้องมองไปยังมือปาแก้วที่ยังนั่งกระดกสุราต่อโดยไม่สนใจใครนั่น ระบายลมหายใจแผ่วเบา




...อย่างน้อยๆรุ่นพี่โรงเรียนเดียวกันคนนี้...ก็มีบรรยากาศอ่อนโยนขึ้นกว่าสมัยก่อน...




ภาพของเด็กชายหน้าโหดกว่าอายุคนหนึ่งปรากฏในห้วงความคิด




...ตอนนั้นยังไม่มีแผลขนาดนี้...นิสัยก็ไม่เอาใครมากกว่านี้...ยโสโอหังจนเป็นที่เลื่องลือ




บอสรุ่นที่สิบแห่งคาบัคโรเน่คลี่ยิ้มเล็กน้อย




...แต่ก็เป็นรุ่นพี่ที่ไม่มีใครกล้าต่อกร...



“แปลกซะจริงนะ” ชายหนุ่มผมทองพึมพำกับตัวเอง แต่แม้แผ่วเบาเพียงไร เสียงนั่นก็ไม่อาจเล็ดรอดไปจากหูนรกของใครอีกคนหนึ่งได้


แก้วเหล้าถูกวางลงใกล้อาวุธระเบิดสมองมนุษย์ประจำตัวจนสุรารสเลิศกระฉอก
“...ถ้าแกยังขืนมายืนยิ้มน่ารังเกียจอยู่ตรงนั้น ต่อให้เป็นหัวหน้าของแฟมิลี่พันธมิตร” เสียงห้าวเอ่ยขึ้น “.....ก็อย่าคิดว่า”


แกร๊ก..! เสียงขึ้นนกจากอาวุธบางอย่างที่ได้ยินทำให้ม้าน้อยเหงื่อตกกีบ เท้าเริ่มก้าวถอยหลังโดยอัตโนมัติเมื่อพบว่ารุ่นพี่หน้าบากแหย่นิ้วไปที่ไกปืน
“เดี๋ยวก่อ....”


“ฉันคนนี้จะไม่กล้าเป่าแกดับนะโว้ย ไอ้สวะหลงทิศ!!”


“หวา!!!”


ปัง!! เสียงปืนดังขึ้นพร้อมกับประตูไม้ที่กลวงโบ๋เป็นรูขนาดกว้าง ดีโน่ดึงเอาประตูไม้มาป้องกันตัวเองไว้ได้อย่างหวุดหวิด และแน่นอนว่าเขาไม่ใช่สึนะหรือเหล่าลูกน้องแห่งวาเรีย ยามตนถูกเล่นงานแบบนี้ สัญชาตญาณแบบม้าๆก็ชักอาวุธคู่ใจออกมา มือเรียวตวัดแส้สวนกลับเข้าเล่นงานร่างสูงเจ้าของห้องทันที



แต่สิ่งที่ผิดคาดคราวนี้











[align=center]เพี๊ยะ!!











คือแซนซัสโดนแส้สั่วๆนั่นฟาดเข้าเต็มดั้ง[/align]










“อุ๊บ!!!” ร่างสูงผงะหน้าหงาย ส่วนปืนเองก็ตกลงกระทบโต๊ะทำงานจนดังสนั่นเพราะน้ำหนักมหาศาลของเหล็กกล้า คนฟาดแส้เบิกตากว้าง อ้าปากค้างอย่างตกใจ



ไม่มีลูกน้องกรูก็รุ่งได้?
เฮ้ย...ไม่ใช่สิ...



“แซนซั...”




[align=center]!!!?[/align]




เสียงเรียกดังขึ้นเพียงเท่านั้น ร่างทั้งร่างของบอสแห่งคาบัคโรเน่ยืนนิ่งเมื่อพบว่าวัตถุคมปลาบสีเงินวางทาบทับใกล้ลำคอ ความคมกริบและความเย็นยะเยือกของอาวุธสังหารทำให้ดีโน่ชะงักการเคลื่อนไหว ...จริงสิ...ห้องข้างๆนี่น่ะเป็นของ...


“...แกมาทำอะไร?”


สเพลฮี สควอลโล่รองหัวหน้าแห่งหน่วยวาเรียเอ่ยขึ้นเสียงเย็น เสียงตูมตามเมื่อครู่ทำให้เขาต้องรีบออกมาดู แต่สิ่งที่เห็นกลับเป็นด้านหลังของเจ้าม้าบ้าที่ขยับอยู่ไหวๆ และประตูห้องไอ้คุณบอสที่กลวงเป็นรู



...หือ?



เนตรคมสีน้ำแข็งที่มองผ่านรูโบ๋ของประตูเบิกกว้างเมื่อพบว่าร่างสูงของบอสมันมีเลือดสดไหลซึมออกมาจากจมูก ...นั่นมัน... ความโกรธปะทุสู่เส้นเลือดจนปูดโปน ไอ้ม้าตัวต้นเหตุหน้าซีดอีกครั้งเมื่อรู้สึกถึงรังสีอำมหิตของสัตว์ทะเลด้านหลัง!!


“แก.....”


เสียงครางขุ่นในลำคอของฉลามโหด ทำให้บอสแห่งคาบัคโรเน่กระชับแส้ในมือมั่น เตรียมตัวพร้อมรบ!



ทว่า



“บอส!!! ไข้ขึ้นแล้วยังจะกระดกเหล้าอีกเรอะไงฟะ!!!?” เสียงโวกเวกของท่านรองแห่งวาเรียดังขึ้น สควอลโล่เปิดประตูอีกด้านแล้วเดินเข้าไปในห้องอย่างไม่สนใจคนถือแส้ค้าง


..........หา? ดีโน่ที่เตรียมปะทะนิ่งอึ้ง สายตามองตามร่างสูงผมยาวคนนั้นเดินตึงตังไปหาไอ้คนที่กำลังยืนก้มหน้านิ่ง มือเท้าโต๊ะอยู่กับที่




ไข้? แซนซัสน่ะเหรอ??
แต่ว่าเจ้านั่น....ดื่มเหล้าอยู่นะ??




“เฮ้ย!! ได้ยินที่ฉันพูดรึเปล่าน่ะ!?” ฉลามหนุ่มโวยวาย จากนั้นก็ต้องถอนหายใจเฮือกกับเลือดกำเดาของไอ้คุณบอสที่ไหลเลอะเสื้อและโต๊ะเต็มไปหมด “เฮ้ย...แซนซัส เงยหน้าขึ้นสิวะ ก้มอยู่แบบนี้เลือดก็ยิ่งไหล”


มือใหญ่ของไอ้หัวเงินละล้าละลัง ครั้นจะจับหัวพี่แกขึ้นมีหวังตัวเองได้กลายเป็นขี้เถ้าอย่างไม่ต้องสงสัย ยิ่งเห็นสายตาโมโหจัดเพราะขยับร่างกายไม่ได้ดั่งใจแบบนั้นด้วยแล้วก็ยิ่งทำให้สควอลโล่เลิ่กลั่กเข้าไปกันใหญ่ .....แต่ไอ้คุณท่านบอสมันก็น่าสมน้ำหน้าซะจริงๆนั่นแหละ


คิดแล้วก็เหลือบไปมองวิสกี้ในขวดใสที่หายไปเกินครึ่ง


ไอ้คนผมยาวข่มตาปิดอย่างเซ็งจัด ...ป่วยเป็นไข้สูงกว่า 40 องศา...นอกจากไม่ยอมนอนพักอยู่เฉยๆแล้วยังริดื่มเหล้า...






[align=center]ไอ้บ้านี่....มันโตมาได้ไงวะ!?[/align]






สายตาของลูกน้องที่จ้องตนราวกับตำหนิที่เห็น ทำให้คนถูกจ้องเหลือบตาไปขู่ ส่วนหัวของมันน่ะหรือ? ทั้งหนักทั้งมึนจนโงไม่ขึ้นแล้ว!
“ทำตาแบบนั้น....” คนมึนจัดเพราะฤทธิ์ไข้สูงปริ๊ดพยายามเอ่ยเสียงเข้ม “อยากหัวเป็นรูรึไงวะ ไอ้ฉลามหัวเน่า!?”


ดูมันยังทำเก่ง.... ดีโน่และสควอลโล่คิดตรงกันอย่างมิได้นัดหมาย


และแล้วเสียงของม้าต้นเหตุก็ดังขึ้นอย่างต้องการจะช่วย
“แซนซัส ฉันว่านายไปนอนพักไม่ดีกว่าเหรอ?” คำแนะนำที่ได้ยินทำให้สองนายบ่าวหันไปมอง


แน่จริงมาพูดใกล้ๆสิวะ.... และพร้อมใจกันยับยั้งชั่งใจเท้า


“ให้ตายสิ” ไอ้ฉลามหัวเงินรู้สึกหงุดหงิดเป็นกำลังที่เห็นเพื่อนร่วมรุ่นมันเข้าใจเว้นระยะปลอดภัยดีเหลือเกิน ดูท่ามันคงจะนกรู้ว่าถึงไอ้คุณบอสจะง่อยขนาดนี้ แต่ก็ยังมีฤทธิ์เยอะสินะ....


อย่างน้อยๆก็มีฤทธิ์มากพอจะกระดกเหล้า...อา...





คิดแล้วก็ให้โมโหไอ้ถังเหล้าเคลื่อนที่นี่ชิบเป๋ง!!





“บอส! นายเลิกทำแบบนี้ซักทีเถอะน่า!!” ท่านรองเริ่มบ่นเป็นคุณแม่อีกรอบ “บอกแล้วไงว่าให้เรียกหมอมาตรวจดู! ยังจะแอ๊คทนอยู่ได้!!”


คนถูกบ่นยิกๆเริ่มยัวะ
“หนวกหู!!” ยกมือขึ้นปาดเลือดที่ไม่หยุดเสียที แต่เหตุไฉนไยขามันสั่น.... “พวกแกสองตัวไสหัวไปจากห้องฉันได้แล้ว!!!” อุ่ก...ตะโกนมากแล้วจิ๊ดถึงขมองเหมือนยามแฮงค์....


อาการสะท้านหัวแบบนั้นมีหรือจะรอดพ้นจากม้าน้อยสายตาไม่สั้น
“ปวดหัวล่ะสิ เรียกหมออย่างที่สควอลโล่ว่าดีกว่ามั้ง แซนซัส~?” คนหวังดีพยายามแนะนำจากระยะปลอดภัย(ขอบประตูห้อง)


“หน้าม่วงเพราะฤทธิ์ไข้แบบนี้แล้ว อย่าดื้ออีกเลยน่า!” ด้านลูกน้องก็สำทับอีกรอบ จากนั้นมันก็หันไปหาดีโน่ “แกมีเบอร์โทรจามาลใช่มั้ย?” เห็นอีกฝ่ายพยักหน้ารับก็พูดต่อ “งั้นติดต่อให้เจ้านั่นส่งหมอผู้ช่วย หรือหมอที่ไหนก็ได้มาทีเลย ฉีดยาให้หายๆซะ เรื่องจะได้จบ!”


คำกล่าวของเพื่อนร่วมรุ่นที่ได้ยิน ทำให้คนถูกสั่งยิ้มแห้ง
“ไข้นะสควอลโล่ ไม่ใช่ยาฆ่ายุง ฉีดแล้วได้จบน่ะ” ว่าแล้วก็ค้นมือถือออกมาก่อนจะเหงื่อตกกับหน้าจอดำมืดที่เห็น ...ลืมไปเลยแฮะ... “....สควอลโล่”


“อะไร?”


“คือว่า...แบตมือถือฉันหมดอ่ะ” ดีโน่หัวเราะร่า โชว์หราให้อีกฝ่ายดูอย่างภาคภูมิใจ “ฉันว่านายต้องกดโทรหาเองแล้วล่ะ”


มาคราวนี้ไอ้ฉลามชักอยากปาข้าวของเหมือนบอสมันมั่งแล้ว เส้นเลือดแห่งความรำคาญปูดเต็มหน้าผาก นอกจากไอ้ม้าบ้านี่จะโผล่มาทำให้บอสมันเลือดออกแล้ว มันทำอะไรได้อีกมั่งวะ!? (ซ้ำเติม :คนแต่ง)
“ฉันจำเบอร์ไอ้หมอบ้านั่นไม่ได้โว้ย!!!” ท่านรองโวยกลับด้วยเสียงสิบแปดหลอด “มือถือฉันที่เม็มเบอร์เจ้าบ้านั่นเอาไว้ก็อยู่ในห้อง แกไปเอามาสิฟะ!!”


โห.....คนเป็นถึงบอสโดนใช้ซึ่งหน้าแบบนั้น...ทำตามก็แปลก!
“ฉันไม่รู้ว่ามันอยู่ตรงไหนในห้องนายนี่ นายไปเอาเองดีกว่ามั้ง?” นานทีดีโน่ก็ดื้อได้นะเออ~!


“....ก็ได้” คนหัวเงินตอบอย่างว่าง่าย ม้าพยศที่ได้ยินก็ยิ้มแป้น ก่อนจะกลายเป็นยิ้มค้างเมื่อได้ฟังประโยคต่อไปของมัน “ถ้างั้นแกก็มาดูแลแซนซัสใกล้ๆ เพราะขืนในระหว่างที่ฉันเดินไปเอามือถือแล้วเจ้าหมอนี่ล้มไป....” แสยะยิ้มเย็นอย่างเป็นต่อ “คนเป็นลูกน้องอย่างฉันคงไม่พ้นโดนด่าว่าไม่รักษาหน้าที่!!”




>>มีต่อค่ะ


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 25 Apr 2008, 04:24 
User avatar
Joined: 08 Oct 2007, 21:14
Posts: 798
โอ....




ว่ากันว่าฉลามเป็นสัตว์ทะเลที่มีสมองใหญ่มาก ดีโน่เพิ่งรับรู้ก็คราวนี้ ขืนไปเอามือถือก็เสียเชิงบอส แต่ถ้าไปยืนใกล้อดีตรุ่นพี่แล้วมีหวังโดนสอย100% สมองม้าที่ใหญ่เท่าเมล็ดถั่วปั่นเร็วจี๋ แม้จะเล็กและแกลบเท่าไหร่ แต่ก็จำได้ดีถึงแส้น้อยคอยรักที่หวดเข้าให้เต็มดั้งของพี่ท่าน ยิ่งไข้ขึ้นแบบนั้นมีหวังเวลาลงมือไม่มียั้งเป็นแน่แท้ ไหนจะสายตาแดงๆที่บ่งบอกว่า ‘กรูเป่าเมิงดับแน่’ แบบนั้นอีกล่ะ!?



พระเจ้า....โรมาริโอ้ลูกน้องที่รักก็หายหัวได้จังหวะวายทุกที...แบบนี้...ให้ตายเขาก็เสี่ยงไม่ได้ ฉันต้องกลับไปบริหารพรรค เอ๊ย แฟมิลี่อีกนะ!!



“ฉันว่าถ้านายรีบไปเอาแล้วรีบมา แซนซัสคงไม่ล้มไปหรอก” นั่นไง....เถียงได้มั้ยล่ะ!? เห็นหน้าบากอย่างนั้น แต่อึดเป็นคูโบต้านะเฟ้ย! รีบไปรีบมามันคงไม่ล้มลงไปหรอก!


“แล้วถ้าล้มไปล่ะโว้ย!!!” ฉลามน้อยที่ฉลาดเป็นเวลา 30 วิเริ่มออกอาการยัวะเพราะเถียงไม่ออก “ถ้าหมอนี่สลบไปเพราะฤทธิ์ไข้จนหัวกระแทกขอบโต๊ะเลือดสาดไปแกจะทำยังไงหา!?”


ทำใจ!! นอกจากตะโกนคำตอบลั่นในใจแล้ว ดีโน่ยังนึกสงสารแซนซัสสุดชีวิตกับการแช่งบอสของไอ้ลูกน้องปากเหมีย แต่ความสงสารรังแต่จะทำให้เสียเปรียบ! รีบอร์นสอนมา นอกจากลูกน้องของตัวเองแล้วห้ามรับใช้ใครเด็ดขาด! (เอ๋?)
“แต่ว่าพอถึงเวลานั้นนายก็น่าจะโผล่กลับเข้ามาแล้วนี่น่า ฉันว่านายรีบไปเอามือถือในห้องนายมาเหอะ!” ม้าอายุไม่น้อยเถียงกลับอย่างไม่ยอมแพ้


“ไม่โว้ยยยยยยยย ทำไมฉันต้องรับคำสั่งแกด้วยวะ!? แกเป็นเจ้านายฉันรึไง!?” ฉลามงับต่ออย่างไม่มีถอย




[align=center]เสียงครืนครานดังขึ้น
บรรยากาศเริ่มมาคุ
อดีตเพื่อนร่วมสถาบันทำการหักเหลี่ยมโหด
วาจาบัดดลสาดซัดกันต่ออย่างหน้ามืด![/align]




“ฉันไม่ใช่เจ้านายของนายก็จริง แต่ว่า คำนั้นฉันขอกลับคืนให้นายเหมือนกัน!”


“แกจะหาเรื่องฉันเรอะ!? ไอ้ม้าพยศ!!”


“นายคือคนเริ่มก่อนนะสควอลโล่!!”


“ถ้างั้นก็เลิกพูดมากแล้วเข้ามาเลยสิวะ!?”


เพี๊ยะ!! แส้ถูกฟาดลงพื้น!
“ย่อมได้!!”


ฟวับ!! ดาบมือตวัดตัดอากาศ!
“พ่อจะสับไม่เลี้ยงแมวเลย!!”




[align=center]เสียงครืนครานคำรามก้อง!
บรรยากาศตึงเครียดถึงขีดสุด!
อดีตเพื่อนร่วมสถาบันชักอยากเห็นโลงศพของอีกฝ่ายตะหงิดๆ!
อาวุธบัดดลปรากฏเตรียมฆ่ากันต่ออย่างหน้ามืดจน....







ลืมผู้ชายที่แสนดีไปหนึ่งคน...









ปัง!! [/align]









เป็นอย่างที่คุณคิด การทะเลาะกันของไอ้คู่มึนหยุดลงเพราะเสียงปืนและเพลิงพิโรธขนาดใหญ่ที่ปล่อยออกมาเสียจนหน้าต่างห้องเละ โต๊ะปลิว ตู้ไหม้ เพดานพัง...


โอ้ละหนอความจำของสัตว์โลก... ร่างของสัตว์ทะเลและสัตว์บกมีหางยืนตัวแข็งทื่อในทันใด หากขณะที่ได้สำนึกว่าไม่ควรปล่อยคนป่วยให้อยู่ลำพังโดยไม่ได้รับการรับใช้และเอาใจใส่ มันก็สายไปเสียแล้วจริงๆ...


[align=center]ปึ้ด![/align]


“พวกแกทั้งสองคนนั่นแหละ......” เสียงห้าวของนายเอกที่ถูกลืมเอ่ยขึ้นอย่างเหี้ยมโหด ปากกระบอกปืนคู่เล็งไปยังพวกหัวแหลมน่ารำคาญ! “ไสหัวออกไปจากห้องฉันได้แล้ว!!!”


ไม่ต้องรอให้พี่แกขู่ไปมากกว่านี้หนึ่งลูกน้องและหนึ่งอาคันตุกะก็ต้องรีบเผ่นออกจากห้องทันที ….ซะเมื่อไหร่ล่ะ! พวกมันก็อยากจะทำอย่างนั้นอยู่หรอกถ้าไม่ติดที่ว่า





[align=center]ไอ้คุณบอสมันยืนสลบตาเหลือกให้เห็นแบบนั้น!![/align]





“ซ แซนซัส!!!”


เสียงเรียกชื่อของคนเปรี้ยวได้ไม่กี่บรรทัดดังขึ้น ทว่าตอนนี้ภาพเบื้องหน้าของนายใหญ่แห่งวาเรียกลับเห็นแต่ความมืด แล้วก็....สีฟ้าใสของก้อนน้ำแข็งสี่ก้อนที่ลอยวูบวาบอยู่กลางอากาศ





[align=center]....ไอ้พวกตาสีฟ้าน่ารำคาญ....



แล้วนี่ฉัน....[/align]




[align=center]จากนั้นทุกอย่างก็นิ่งสนิท[/align]






“เฮ้...เดี๋ยวสิ!”


“แซนซัส!!!”

.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

คนบ้าไม่เคยป่วย เป็นภาษิตที่ได้ยินมานาน สควอลโล่ที่นั่งเฝ้าอยู่ข้างเตียงจ้องมองใบหน้ายามหลับของคนที่มันเคยคิดว่า “บ้า” มาตลอดเกือบ 20 ปีตรงหน้า ...นี่เป็นครั้งแรกที่เห็นหมอนี่ทรุดเพราะป่วย ไม่ใช่เพราะถูกยิงหรือฟัน



จะว่าไปก็เป็นประสบการณ์แปลกใหม่ดี



อยู่กับหมอนี่แล้วเจอแต่เรื่องที่ไม่เคยเจอ ทั้งความสะใจ ทั้งความเร้าใจ ทั้งเรื่องที่ต้องเดิมพันด้วยชีวิต แต่ถึงจะอย่างนั้น....สิ่งที่ไม่เคยเจอเลยคือการหนีหัวซุกหัวซุน


‘ไม่ลุยก็ตายไปซะ’ เป็นสองทางที่หมอนี่กำหนดเอาไว้เสมอเวลาต้องออกปฏิบัติการในฐานะนักฆ่า




เจ๋ง....




นี่คือสิ่งที่คิดมาตลอด ถึงใครจะมองว่าบอสของมันไม่เคยแยแสใครนอกจากตัวของมันเอง แต่สำหรับสควอลโล่สิ่งที่สำคัญยิ่งกว่าชีวิตของมันกลับถูกรักษาเอาไว้ด้วยความไม่แยแสนั่นเสมอ...






[align=center]ความทระนงของฉัน
ศักดิ์ศรีที่เหนือกว่าชีวิต






นายมันเยี่ยม...แซนซัส





เพราะฉะนั้นฉันจึงไม่คิดเสียใจแม้สักวันที่ติดตามนายมา[/align]






รองหัวหน้าแห่งวาเรียยกมือเทียมของตัวเองขึ้นดู








[align=center]ของที่เสียไปแทนสัญญาที่ฉันให้ไว้กับนาย
ว่าฉันนั้นแข็งแกร่ง มากพอให้นายเรียกใช้


หากสิ่งที่ยังคงไว้อยู่เช่นผมบ้าๆนี่
...คือสัญญาที่ไม่อาจเป็นจริงได้อีกต่อไป...
[/align]








สัญลักษณ์ที่เตือนฉันอยู่ทุกวัน ว่านภาสีเลือดของฉันไม่อาจก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุด.....และฉัน....กลายเป็นสายฝนที่ไร้ค่า....สวะที่อย่างมากก็คงเป็นประโยชน์ให้นายได้แค่เท่านี้....





[align=center]นายป่วยนอนหมดแรงเป็นประสบการณ์แปลกใหม่ดี
เพราะอย่างน้อยๆนายก็ไม่ได้ถูกฟันหรือถูกยิง




แต่การนั่งมองนายอยู่แบบนี้
สำหรับฉัน




มันไม่ใช่สิ่งที่แปลกใหม่เลยสักนิด[/align]





“....จะต้องได้แต่จ้องมองอยู่อย่างนี้น่ะรึ?” ชายหนุ่มพึมพำแผ่วเบาก่อนเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ เนตรคมสีน้ำแข็งเหม่อมองเพดาน ครุ่นคิดถึงเวลาฉุกละหุกที่เพิ่งผ่านมาไม่กี่ชั่วโมง...






[align=center]น้ำหนักตัวของร่างสูงตรงหน้ายามที่โอบอุ้มเพื่อทำการรักษาพิษไข้
มันเบากว่าที่คิดเอาไว้เยอะ.....ทั้งที่สูงเกือบสองเมตร
แต่เบาก็คือเบา
....น่าจะหนักกว่านี้ไม่ใช่หรือไง?
นายหมัดหนัก...เพราะงั้นน้ำหนักก็น่าจะหนักตามไปด้วยไม่ใช่รึไง?
บ้าจริง...เพราะดื่มแต่เหล้าสินะ






น่าจะเป็นห่วงตัวเองให้มากกว่านี้[/align]






“...หึ ก็ได้แต่มองอยู่ดีไม่ใช่เรอะ...?” สเพลฮี สควอลโล่แค่นยิ้มกับตัวเอง


เหตุการณ์นั่น...ก้อนน้ำแข็งที่มีร่างมีชีวิตของนายอยู่ข้างใน และฉันที่ได้แต่ยืนมอง....มาคราวนี้...นายป่วยนอนหมดแรง ฉัน...ก็ยังได้แต่นั่งมองอยู่แบบนี้...เหมือนเดิมจนน่าหัวเราะจริงๆ









[align=center]....ไม่มีอะไรสักอย่างที่เปลี่ยนไป....[/align]









“.....ก็แค่เปลี่ยนจากยืนมองมาเป็นนั่งมองสินะ”


สควอลโล่เสยผมที่นับวันจะยาวมากขึ้นเรื่อยๆไปด้านหลัง เนตรคมวาวสีน้ำแข็งจ้องมองไปยังคนที่เป็นดั่งจ้าวชีวิตตนเสมอมา ใบหน้ายามหลับที่เห็นดูสงบราวกับเป็นคนละคน






[align=center]แซนซัส





มีถ้อยคำที่ฉันไม่สามารถบอกออกไปได้

ถ้อยคำที่ฉันคงจะเก็บมันเอาไว้ตลอดกาล

และฉันก็คงจะได้แต่เฝ้ามองนายอยู่แบบนี้





....ฉันคงทำได้เพียงแค่นี้....[/align]






ชายเสื้อคลุมสีดำสนิทของแซนซัสที่พาดเอาไว้กับพนักเก้าอี้ถูกยกขึ้นอย่างเงียบงัน



“สวะที่ไร้ประโยชน์....ไม่ควรอาจเอื้อม....”








[align=center]แต่ถึงอย่างนั้น....[/align]








สควอลโล่จุมพิตประทับแผ่วเบายังชายเสื้อคลุมนั้นนิ่งนาน








[align=center]นี่อาจเป็นสัญญาเพียงฝ่ายเดียว

แต่ว่า

ขอให้ฉันได้ปกป้องนายต่อไปด้วยเถอะ

นภาสีเลือดที่งดงามที่สุดของฉัน





...แซนซัส....[/align]








“ไม่คิด...จะบอกให้อีกฝ่ายรู้บ้างเลยเหรอ?” เสียงของคนที่คิดว่าหลับดังขึ้นจากทางด้านหลัง หากสควอลโล่ก็หาตกใจไม่


“ถ้าแกตื่นแล้วก็ควรจะส่งเสียง” เอ่ยตอบพลางเหลือบไปมองต้นเสียงที่ยังคงนอนนิ่งอยู่บนโซฟาตัวยาวในห้องเดียวกัน “.......มารยาทที่ดีไงล่ะ ม้าพยศ”


ดีโน่ที่นอนฟังและสังเกตมาตลอดยิ้มเล็กน้อย นานทีปีหนเจ้าเพื่อนร่วมรุ่นคนนี้จะยอมเรียกเขาด้วยชื่อจริง ส่วนใหญ่ก็ชอบเรียกฉายาซะมากกว่า ...นั่นคือความทระนงที่เห็นได้ชัดของสควอลโล่
“หึ คงมีแต่กับแซนซัสเท่านั้นสินะ ที่นายยอมอ่อนลงให้ขนาดนั้น” เป็นประเภทไม่ตีซี้กับใครเขาง่ายๆสินะ


“นั่นก็เพราะ” ฉลามหนุ่มเว้นจังหวะ “.....ควรค่าไม่ใช่รึไง?”


คำพูดสั้นๆหากมั่นคงที่ตอบกลับมาทำให้ดีโน่ยันตัวลุกขึ้น แสงอาทิตย์ยามเย็นที่ส่องผ่านกระจกสีชา ทำให้ใบหน้าด้านหน้าของรองหัวหน้าหนุ่มแห่งวาเรียยามทอดมองนายเหนือหัวมันดูอ่อนโยนเสียจนน่าทึ่ง


“....เป็นความรู้สึกที่ประหลาดสินะ สควอลโล่”


มาคราวนี้ฉลามหนุ่มกลับนิ่งเงียบไม่ตอบคำ บอสแห่งคาบัคโรเน่เห็นแบบนั้นก็ถอนหายใจ


คนที่ปากแข็ง...คนที่ไม่เคยผิดคำสัตย์...คนอย่างสเพลฮี สควอลโล่ นักดาบที่ทระนงในศักดิ์ศรีมากที่สุด...คราวนี้ให้คำสาบานกับตัวเองในเรื่องไหนกันอีกล่ะ...






[align=center]เรื่องความรู้สึกที่มีต่อแซนซัสหรือไงกัน?[/align]






“หมอบอกว่าต้องพักฟื้นอีกกี่วัน?” ดีโน่ถามต่อพลางเดินเข้าไปใกล้เตียงที่คนป่วยนอนอยู่


“แข็งแรงอย่างบอสอย่างมากก็คงสัก 3 วัน” คนถูกถามเอ่ยตอบ “ถ้าพวกลุซซูเรียกลับมาคงต้องบ่นฉันไม่เลิกแน่” โดยเฉพาะเรื่องที่ให้บอสดื่มแต่เหล้าจนกลายเป็นว่า นอกจากจะเป็นหวัดเพราะสภาพอากาศแล้ว ยังเป็นโรคขาดสารอาหารซ้ำอีก


“พวกวาเรียที่เหลือออกไปปฏิบัติการงั้นเหรอ?” ดีโน่ถามขึ้นอีกครั้ง


“เออ” คนถูกถามตอบกลับ “คราวนี้ฉันมีภารกิจแยกต่างหาก เลยจำเป็นต้องอยู่ที่นี่”


บอสแห่งคาบัคโรเน่ยิ้มเล็กน้อย คาดเดาว่าถ้าอีกฝ่ายตอบมาเพียงเท่านั้นแสดงว่าคงไม่อยากให้เขาถามต่อ
“เหรอ” ชายหนุ่มตอบรับไปเพียงเท่านั้น ทว่าสายตาดุดันของสควอลโล่ที่มองตรงกลับมาก็ทำให้เขาชะงัก “สควอลโล่?”


“...นี่ก็ตั้งสามชั่วโมงแล้ว” เนตรคมสีน้ำแข็งยังคงไม่ละสายตาจากอาคันตุกะที่ยืนอยู่ด้านข้างตน “ลูกน้องของแกหายหัวไปไหน?”


“โรมาริโอ้น่ะเหรอ?” นึกขึ้นแล้วก็ถอนหายใจพลางหัวเราะแห้งๆ “ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกันแหละ แหะๆ”




ดูท่า...คงจะต้องตัดสินใจเดินตามหาอีกรอบล่ะนะ




คิดแล้วดีโน่ก็เอ่ยปากถามถึงทางออกจากปราสาทแสนกว้างนี้จากอดีตเพื่อนร่วมสถาบัน
“แต่ยังไงหมอนั่นคงไปรอฉันที่รถแล้วล่ะ เพราะงั้นนายช่วยบอกทางไปประตูหน้าให้ทีสิ” ขอร้องพลางยิ้มกว้าง “ทีนี้ฉันก็จะได้กลับบ้านซักทีล่ะ”


“ถ้าแกยังหาลูกน้องไม่เจอ ฉันคงให้แกกลับไม่ได้”


คำกล่าวของรองหัวหน้าหนุ่มที่ดังขึ้นทำให้ดีโน่นิ่งอึ้ง จากนั้นคิ้วเรียวก็ต้องขมวดเมื่อรู้สึกได้ถึงบรรยากาศตึงเครียดจากตัวของอีกฝ่าย
“หมายความว่ายังไงน่ะ?”


คนถูกถามกอดอกพลางจ้องมองร่างสูงที่นอนไม่ได้สติบนเตียงนิ่ง ...ยังไงก็ต้องเล่าให้หมอนี่ฟังสินะ... สควอลโล่ครุ่นคิดเพียงแค่นั้นก็เริ่มอธิบาย
“ฉันอยู่ที่นี่เพื่อปฎิบัติภารกิจอย่างหนึ่ง”


“คงไม่พ้นลอบสังหาร?”


คนอธิบายแค่นหัวเราะเล็กน้อย
“หึ จะเรียกว่าอย่างนั้นก็ได้” เนตรสีน้ำแข็งส่อประกายอำมหิต รอยยิ้มแสยะอย่างเหี้ยมเกรียม “แต่คราวนี้ดาบของฉันคงได้ดื่มเลือดของไอ้หน้าโง่ไร้สมองที่คิดหยามวาเรีย!”


สิ่งที่ได้ยินทำให้ดีโน่เริ่มสังหรณ์ใจอะไรบางอย่าง ฉับพลันที่ตีความคำพูดของฉลามหนุ่มออก ใบหน้าของคนอารมณ์ดีเช่นเขาก็กลายเป็นตึงเครียด
“.....มีคนคิดลอบสังหาร” นัยน์ตาสีฟ้าใสจ้องมองไปยังร่างสูงที่หลับใหลอยู่บนเตียง “...แซนซัสสินะ”






[align=center]จะเรียกว่ากล้าหาญ
หรือว่า
ขลาดเขลาอย่างที่สุด?[/align]







เจ้าของผมยาวสีเงินยกมุมปากขึ้นอย่างถูกใจ ...สมแล้วที่เป็นม้าพยศ...
“แกเข้าใจก็ดี เพราะฉะนั้นถ้ายังหาลูกน้องของแกไม่เจอ...” ดาบติดปลายมือถูกยกขึ้น อาวุธถูกใช้แทนนิ้ว แท่งเหล็กคมกริบถูกชี้ไปยังใบหน้าของผู้ปกครองคาบัคโรเน่ “ก็แสดงว่าไอ้หน้าโง่นั่นได้ลอบเข้ามาแล้วยังไงล่ะ!”


ดีโน่เหลือบตามองดาบยาวนั้นอย่างไม่ยี่หระ เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นอย่างนิ่งเย็น
“ทำไมถึงคิดว่าการที่โรมาริโอ้ไม่อยู่ เป็นการที่นักฆ่าคนนั้นแฝงตัวเข้ามาที่นี่ได้แล้ว?”


ฉลามหนุ่มฉีกยิ้ม จ้องกลับอย่างไม่คิดจะหลบสายตานั่น
“ลูกน้องที่รู้ดีว่าตัวเองต้องอยู่ใกล้ๆบอสงี่เง่าของมันตลอดเวลาอย่างเจ้าหนวดนั่น จะยอมหายหัวไปนานขนาดนี้รึไงกันล่ะ?”


คำตอบที่ได้ยินทำให้ดีโน่ยิ้มเล็กน้อย ใช่...เพียงแค่เล็กน้อยเท่านั้น เมื่อความหมายในคำพูดของสควอลโล่ที่พูดออกมาทุกอย่างนั่นกำลังหมายความว่า...




บางที...โรมาริโอ้อาจกำลังตกอยู่ในอันตราย....
และยิ่งไปกว่านั้น....




“ถ้าเกิดเหตุการณ์ ‘แบบนั้น’ ขึ้น” สควอลโล่เอ่ยต่อ พลางลดดาบลง “จงจำไว้ว่าอย่าให้ลูกน้องของแกมาเกะกะการลงดาบของฉัน”


คำสั่งที่ได้ยินทำให้คนฟังถอนหายใจเฮือก ...นายเป็นยังไง...บ่าวก็เป็นอย่างนั้น...
“ถ้าหากเป็นตัวประกันแล้ว จะทำอะไรได้กันล่ะ” ร่างสูงผมทองบ่นอุบ เอ่ยถึงเหตุการณ์ ‘แบบนั้น’ ของสควอลโล่ด้วยความกังวล ....ได้แต่หวังว่าอย่าให้เกิด....


หากคนสั่งกลับไม่สนใจคำบ่นนั่น ฉลามหนุ่มพูดขึ้นอย่างใจเย็น
“จะกังวลไปทำไมวะ? ถึงเวลานั้นจริงๆ พอคนอย่างแกเห็นหน้าลูกน้องก็น่าจะใช้งานได้หน่อยไม่ใช่รึไง?”


คนฟังมองหน้าสควอลโล่สลับไปมากับรุ่นพี่หน้าบากที่นอนไม่ได้สติเพราะฤทธิ์ยานอนหลับที่หมอฉีดให้ จากนั้นก็ได้แต่ถอนหายใจเบาๆ
“ไม่ต้องห่วงหรอก ฉันไม่เกะกะนายแน่”


“ดี” ชายหนุ่มผมเงินตอบกลับ เนตรคมที่ทอดมองร่างของเจ้านายนั้นเต็มไปด้วยความคิดต่างๆมากมาย “ไม่งั้นฉันจะสับแกซะ”





[align=center]จะไม่ให้ใครมาขัดขวางเด็ดขาด...
ฉันน่ะ....[/align]






>>มีต่ออีกนิดค่ะ (บอร์ดน่ากลัวจัง T^T)


Last edited by chomexchome on 25 Apr 2008, 04:40, edited 2 times in total.

Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 25 Apr 2008, 04:27 
User avatar
Joined: 08 Oct 2007, 21:14
Posts: 798
ดีโน่ไม่ตอบกลับอะไร ในตอนนี้จิตใจเขาเองก็ครุ่นคิดถึงลูกน้องคนสำคัญเหมือนกัน หากคำตอบของฉลามหนุ่มเมื่อครู่ช่างกังวานอย่างแปลกประหลาด จนในที่สุดบอสแห่งคาบัคโรเน่ก็อดไม่ได้ที่จะเลื่อนสายตาไปมองยังร่างสูงที่กำลังหลับสนิทนิ่ง ....เป้าหมายของมือสังหารที่กำลังจะลงมือไม่ช้านี้





[align=center]...สควอลโล่คงปกป้องแน่นอนสินะ...
แต่ถ้าหากเกิดเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันขึ้นล่ะก็...[/align]





นัยน์ตาสีฟ้าใสเริ่มกลายเป็นสีเข้มจัด






[align=center]ฉันเองก็เช่นกัน[/align]






ด้านเจ้าของดาบคมกริบก็ไล้มือไปยังอาวุธคู่ใจตน






[align=center]จะปกป้องนาย






แซนซัส!![/align]







TBC.



เอ่อ...อืม...โอเค ศึกชิงเฮียเริ่มต้นขึ้นแล้ว!!!! 555555+ (หัวเราะทั้งน้ำตา) เพิ่งเคยเขียนรักสามเส้าเป็นครั้งแรก...ไม่ให้นิสัยตัวละครเปลี่ยนไปด้วย...เอิ่ม....ช่วยเป็นกำลังใจให้โชด้วยนะคะท่านเฟียร์ TvT> (ไม่ปลื้มไม่ทำให้นะเนี่ย~ (หัวเราะ))

ตอนนี้ดูเป็น DS กันแหงๆ อา...แน่นอนสิ ก็ฉลามในสายตาหลายคนเป็นเคะนี่นา...แต่ในสายตาโชแล้วสควอลโล่น่ะเท่ห์ออกนะคะ ส่วนเฮียแซนน่ะโคตรจะซึนและราชินีเลย (หัวเราะ) อ่านไปเรื่อยๆจะเริ่มส่อให้เห็นมากกว่านี้ ตอนนี้เฮียแกหลับเป็นเจ้าหญิง(โหด)นิทราอย่างเดียว :lol: :lol: ส่วนดีโน่...อร๊ายยยยยยยยย นายน่ะมันเป็นพระเอกในตำนานเลยนะยะ!! (ถ้าไม่ติดที่ซุ่มซ่าม) แถมนิสัยก็กดเฮียแซนลงได้อีกต่างหาก (ในสายตาฉัน)

เอาเป็นว่าคนมาอ่านเรื่องนี้เยอะๆก็ดีเหมือนกันนะคะ (หัวเราะ)

ตอนนี้ขอแว่บไปแต่งฟิคที่ค้างคาก่อนล่ะค่ะ จากนั้นอัพเสร็จหมดแล้วจะมาตามอ่านฟิคของหลายท่านซักที...อร๊ายยยยยย อัพกันเข้าไป อัพกันเข้าป๊ายยยยยยย โชจะได้อ่านเยอะๆๆๆๆ กรี๊ดดดดดดด \,,>w<,,/

**เหวอออออออ บอร์ดปรับใหม่ ถ้าคำเกินน่ากลัวมากกกกกกก เหวออออออออ**

_________________
Image

=THE PRINCE OF ABE TENNIS=
[แม้กระทั่งเรียวมะยังต้องหลบ!!!!]


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 25 Apr 2008, 07:18 
User avatar
Joined: 25 Oct 2007, 22:13
Posts: 618
เจิม


---------



@*$^@(*^$@&#^@&#^&@^$&@#^*@&^&*@^#&*@^#&*^@&*#^@*&




*กรีดร้องไป 393บ้าน*



กรี๊ซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซ

ร้ากกกกก ท่านเฟียร์~~~~~ (ในที่สุดสมาคม SX ก็เริ่มแผ่กระจายแล้วสินะ ยินดีด้วย กร๊ากกกกกกกก)
ร้ากกกกก โช~~~~~~~~


หลามเท่ห์มากกกกกกกกกค่า~!!!!!! >//////<!!!! อิร๊ายยยยยยยย


ดีโน่... นาย... =0=!!! อัพเลเวลรึไงฟระ!!! (จากนกรู้เป็นม้ารู้ไปซะ)
เฮียแสน... เป็นโรคขาดสารอาหารแล้วแหนะ เดี๋ยวไม่โตนะจ๊ะตัว~ <3~ (กร๊ากกก)
หลาม...สักวันเอ็งคงเลื่อนยศเป็นแม่ของบอสเร็วๆ นี้ ...บ่นซะเห็นภาพมะม๊าซ้อนขึ้นมาเลย (กร๊ากกกกกกก)


รูปข้างบน...เห็นเฮียแสนทำหน้าเจี๋ยมเจี๊ยมแล้ว...... ฮาแตกค่ะ กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
//ทุบโต๊ะ
แล้วยิ่ง MAD ที่เดี๋ยวนี้หาดู เจอแต่เฮียแสนเกะ รับเละเต็มๆ
ไม่ไหวแหล่วววววววววววววววววววววววววววววววววววววววว

_________________
*สำหรับผู้ที่จะรับทางไปรษณีย์รบกวนส่งชื่อ ที่อยู่ และอีเมล์มาที่
crazyunlimited-club[at]hotmail.com ด้วยนะคะ*

++++++++++++++++++++++++++++++
รีปริ้นท์รอบแรกและรอบสุดท้าย
Alone-Autumn
Alone-Winter
++++++++++++++++++++++++++++++
สามารถดูรายชื่อคนสั่งจองได้>>ที่นี่<<เลยนะคะ


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 25 Apr 2008, 07:59 
User avatar
Joined: 11 Apr 2008, 07:49
Posts: 2625
>< อ้ายย ดีโน่ นายอัพเกรดจะ - -* กดป๋าแล้วเหรอคะ ><

ป๋าเคะ >< โอ้ยย เคยอ่านเรื่องแรกขอบอก --* เพราะไอนี้ไม่เคยกดเข้าไปอ่านอะเดะ

>< หลามนายอัพเกรดเหมือนกัน 555+ หลังจากหลายฟิคที่โดเค้ากด - -*

กลายเป็นคนกด 555+

_________________
XS คือ Tautology สิ่งที่พิสูจน์แล้วเป็น จริงตลอดกาล
Image
Image
Image
Image
XS สมการไร้ขีดจำกัด ><
แอนตี้ภาษาวิบัติ! ค่ะ
............................................................................................


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 25 Apr 2008, 09:16 
Joined: 19 Sep 2007, 13:34
Posts: 685
Location: Vongola Family
โอ้ว ว้าว อู้อ~~~ ดีโน่จะกดแซนซัสเหรอออออ (แหกปากไป3บ้าน8บ้าน) อย่างนายไม่คิดว่าจะทำได้นะเนี่ย >>>คิดว่านายกดได้แค่เคียวยะ(ที่สมยอม)เท่านั้น ไม่คิดเลยเรื่องที่แกต้องใช้กำลังไปกดบอสน่ะ กร๊ากกกกกกกกกก (บอสเค้าเหนือกว่าแกเยอะ~)

ส่วนสคอวโล่...โอกาสแบบนี้1000ปีจะมีซักหนใช้ให้คุ้มล่ะ

_________________
~Feel Good ชีวิตคนเราไม่ใช่บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ทำอะไรไม่เล็กไม่ใหญ่ ตามใจตัวเองกำลังดีก็พอแล้ว~~

http://joeykung.exteen.com


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 25 Apr 2008, 09:18 
User avatar
Joined: 12 Jan 2008, 13:34
Posts: 889
Location: มุมหนึ่งในห้องน้ำของแซนซัส
o[]O"""" <<< จิงๆควรทำหน้าแบบนี้ แต่เพราะมุกได้ข่าวมาจากท่านเฟียร์เรื่องฟิคนี้ก่อนแล้ว หน้าก็เลยเป็นแบบนี้แทน >> =[]="

ในที่สุดก็ลงจนได้...=[]=" แต่ฝีมือท่าน chomexchome แต่ง ยังไงก็ออกมาหนุกดี งั้นขอบ้าไปด้วยกันสักตั้งละกัน 55+

Quote:
นายหมัดหนัก...เพราะงั้นน้ำหนักก็น่าจะหนักตามไปด้วยไม่ใช่รึไง? บ้าจริง...เพราะดื่มแต่เหล้าสินะ


กร๊ากกกกกกกกก สรุปว่าป๋าตัวสูงได้ขนาดนี้เพราะในร่างกายมีส่วนประกอบเกินครึ่งเป็นเหล้าเหรอคะ??

Quote:
“.....ก็แค่เปลี่ยนจากยืนมองมาเป็นนั่งมองสินะ”

ทนไว้น้องหลาม อีกเดวจะได้เปลี่ยนเป็นนอนมองแทนแล้ว ^^

Quote:
จะเรียกว่ากล้าหาญ
หรือว่า
ขลาดเขลาอย่างที่สุด?


ขอค้าน!! ไม่เรียกทั้งสองอย่าง เรียกว่าโคตะระโง่เลย ทำเอาม้าสมองเม็ดถั่วกลายเป็นอัจฉริยะขึ้นมาเลย ถ้าเทียบกับไอ้นักฆ่าโรคจิตคนนั้น ที่คิดจะมาปองร้ายบอสเคะของเรา กร๊ากกกกกกกกกกกก

นั่งรอตอนต่อค่า อยากเห็นบอสถูกจับกดเร็วๆ ถ้าเป็นไปได้ขอแบบ SM ด้วยได้ป่าวคะ อิอิ ^o^

_________________
[align=center]

"นี่คือการรวมพลเฉพาะกิจเพื่อกอบกู้ความวาย"

Image
>>Happy Famiglia<<
[/align]

เปิดบล็อค http://mukkuk.exteen.com/


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 25 Apr 2008, 23:23 
User avatar
Joined: 16 Sep 2007, 21:49
Posts: 445
Location: vongola famiglia
อุ๊ยตายว้าย!!!!กรี๊ดดดดดดดดด!!!!....อ๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยย!!!!!>o<
ชอบๆๆๆๆๆๆ ชอบมากๆๆๆๆเลยอ้ะพี่โชขา^^
ส่วนใหญ่ก็ไม่ค่อยอ่านอยู่แล้วอ่านะสำหรับคู่ที่มีพวกวาเรีย
แต่หน่าบอกแล้วว่าจะตามอ่านทุกเรื่องที่พี่โชแต่ง วะฮะฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

แซนซัสเป็น "เคะ"....5555555555+ อยากเห็นมานานแระ หึหึ.....แล้วฟิคนี้มีดีโน่มาแย่งแซนซัสกะเค้าด้วย..โอ้...น่าสนใจ...ส่วนใหญ่ก็เห็นดีโน่เป็น "เมะ"อยู่แล้วล่ะนะ อย่าง D18 แต่หน่าไม่ชอบอ้ะ...เพราะฉะนั้นฟิคที่มีดีโน่หน่าก็แทบไม่ค่อยได้อ่านเลยเหมือนกัน อิอิ......แต่หน่าเชียร์หลามน้อยนะเค่อะ...ฟิคนี้อัพเมะได้มากมาย....ยอดเยี่ยมเลยค่ะ...ช้อบชอบสควลโล่...ฟิคนี้เท่มากมายจริงๆ

อ๊ายยยยย...นอนรอตอนต่อไป...อยากอ่านต่อจัง 55+
เป็นกำลังใจให้พี่โชน้า...สู้ๆจ้า^^
คิดถึงเสมอ~~~~

_________________
Image


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 25 Apr 2008, 23:43 
User avatar
Joined: 15 Nov 2007, 03:02
Posts: 580
Location: ทุกที่ที่มีซือคุง~
หึหึ....ว่าน้องเล็กแอบจิต...แต่พี่รองคนแต่งได้แอบจิตเสียยิ่งกว่า กรั่ก ๆ

ของแรร์...ของแร๊ของแรร์ ไม่มีอะไรดีเท่าของหายาก 555555

สารภาพว่าเป็นอีกคนหนึ่งที่จิ้น Xเป็นเคะเพราะภาพท่านเฟียร์ โฮกกกกกกกกกก ป๋าแสนแกก้เคะได้น้า เคะปากจัดไง 5555

ยิ่งอ่านฟิคพี่รองยิ่งแบบ เออแหะ เป็นไปได้ 55555

_________________
Image

>>Blog Exteen<<
>>Happy Famiglia<<


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 26 Apr 2008, 00:58 
User avatar
Joined: 11 Apr 2008, 01:00
Posts: 397
Location: บนต้นไม้ ..
Quote:
จะเรียกว่ากล้าหาญ
หรือว่า
ขลาดเขลาอย่างที่สุด?


คือ...แอบนึกถึงข่าวบางข่าวขึ้นมาเลย...
แต่ในใจเรา ขอเรียกว่า 'รนหาที่' แล้วกัน คึหึหึ

><


แต่ชอบตอนที่ดีโน่กับสควอลโล่ทะเลาะกัน
แล้วดีโน่บอกว่า 'ย่อมได้'

อ๊ายยยยย...เท่ห์ หล่อ เริ่ด~!!!
//กรี๊ดกร๊าดบ้าคลั่งมากกับแค่คำคำเดียว 5555+


ภาพประกอบโดนใจมากค่ะ อ๊างงงงงงงงง >[]<
ป๋าน่ารัก อยากกดป๋า (เฮ่ย!!!!! 555)

_________________
Dare you sleep? Yes or No
2796 :: 1859 | Y
Image
Image


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 26 Apr 2008, 15:02 
User avatar
Joined: 16 Nov 2007, 22:45
Posts: 346
Location: ใต้เตียงแซนซัส
อร้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

ท่านโชอัพตอน 1 เร็วมากเลย โอ้ยยยยยยยยยยยย รักท่านมากมาย บูชารักท่านโช ....มันช่างเป็นฟิคสนองนี๊ดไอเฟียร์เหลือเกิน
ดีโน่เท่
หลามเท่กว่า!!!
บอสน่ารักที่สุด!!!!!!!!!!
สามคนนี้อยู่ด้วยกัน ยิ่งอ่านยิ่งชอบ น่ารักสุดยอดดดดดดด >w<!!!! เป็นบุญยิ่งนักที่ท่านเขียนตอนยาวให้ด้วยยย
ชอบบอสราชินีมากเลยเจ้าค่ะ ราชีนีมากกกก!!!! อ่านแล้วหลง รักเทะทาสด้วย!!!!

คิดถูกจริงๆ ที่เปลี่ยนเป็นเควส 3p หึหึหึ
อยากจะกรีด ร้อง ตะโกนไปอีกล้านแปดบ้าน 55555+ SXDนี่มันสุดยอดจริงๆๆๆๆ

แล้วไอเฟียร์จะรออ่านตอนต่อนะค้า loveๆ ท่านโช ><

_________________
มันไม่ใช่ความรักหรอก
ไม่ใช่ ....ฉันแน่ใจ

แต่ฝนจะอยู่เคียงฟ้า ....ช่วงนิรันดร์
In the name of dark sky and blue rain.

Image

BLOG :: http://fiar.exteen.com/


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 26 Apr 2008, 16:16 
User avatar
Joined: 20 Apr 2008, 17:07
Posts: 32
โฮกกกกกก >///< สุดยอดจริงๆ


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 27 Apr 2008, 12:37 
Joined: 19 Dec 2007, 09:11
Posts: 800
แทบกรี๊ดดดดดดดดดให้ลั่น

^o^ ไม่อยากจะเชื่อเลย ว่าป๋าจะ Pop ขนาดนี้

ว่าแต่ฉลามเอ๋ย ท่าทางนายจะเสียเปรียบนะ เพราะม้าพยศมันแอบมีใจให้แซนซัสนี่สิ (หลามมันไม่รู้นี่สิ กลัวแต่จะฝากปลาไว้กับม้า โดยที่ตังเองกำลังยุ่งๆ แล้วจะโดนม้าคาบไปทาน)

ปล. ท่าทางตอนปฐมพยาบาลป๋าแซน คงสนุกน่าดู hu hu hu

________________________________________________


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 27 Apr 2008, 16:29 
User avatar
Joined: 15 Sep 2007, 23:32
Posts: 373
*ออดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด*

นึกว่าจะพอดี แต่กลับยาวเกินอีกแล้วอ๊า..ฉะนั้น..(คำนับ) ต้องขออภัยทุกท่านอีกคราวนะคะ ขอเชิญเลื่อนหนีได้ตามอัธยาศัยเช่นเคยค่ะ(คำนับ)

มาล่องเน็ตตอนเช้า ก่อนจะส่องฟิกไปสอยเป็นอาหารบำรุงความวายในเที่ยงวัน

ล่องไปล่องมาก่อนจะสะดุดที่ฟิกอันนึง..อา...ฟิกของแปลกแฮะ..นี่มีคนกล้าแต่งคู่นี้ด้วยรึนี่ แล้วดูสิดูมีแถมดีโน่เข้าไปอีก ใครนะช่างกล้..(เหลือบไปมองชื่อคนแต่ง)...*เฮือก*!!!...ชะ...ชะ...โชจางงงงง!!นี่ฟิกโชจังเร๊อะ!?...อา...และแล้วก็นั่งนึกไปถึงบทสนทนากับคนน่ารักบางคนที่เป็นเฮตใหญ่ของตระกูลๆหนึ่งเข้า ซึ่งสาวน้อยผู้ยิ่งใหญ่ก็ได้แจ้งเรื่องนี้ให้ทราบเช่นกัน ก็เลยบางอ้อในทันใดว่า อ้อ นี่สินะฟิกที่พูดถึงในตอนนั้นน่ะน่ะ...อืม..หลังจากโชจังหายไปตั้งนานมาเจอกันอีกทีก็มีของแปลกมาเสนอขาย(?)เลย(ฮา)...ถามว่ารับได้มั้ยก็รับได้นะ อย่างว่าเจอป๋าแซนกะคุณพี่มาแล้ว เลวี่ที่ได้จูบทูน่าไปก็เคยเห็นมาแล้ว..กุโละที่เป็นเจ้ากะเทยก็ได้ผ่านตามาแล้ว..ฉะนั้น..กะแค่ฟิกเดะๆแบบนี้...’จอก!!!...*เอ๋ง*!!!(ว่าแล้วก็ถูกโชจังเตะโดดในทันที..อา...ฝ่าเท้าที่คิดถึง...ฮา)โชจัง:-*-…นี่จะมาป่วนรึจะมาเม้นท์กันเนี่ยยยย!! ฮ่าๆๆล้อเล่นน้า อย่าโกรธเค้าล่ะ และแน่นอน เมื่อโชจังแต่ง เค้าก็ต้องตามเม้นท์เป็นเรื่องปกติไปแล้ว(เบื่อรึ..ไม่สน...รำคาญรึ...ไม่ใส่ใจ..รู้สึกเหมือนถูกผีน้อยตามสิงรึ...ไม่เห็นใจ..เพราะ..ผีน้อยฮาจังคนนี้จะตามเม้นท์โชจังไปตลอดนั่นล่ะ ฮ่าๆๆๆๆๆ...*เอ๋ง*!!!(แล้วก็โดนโชจังเตะโดดรอบสองโทษฐานข่มขู่คนแต่ง)ฮ่าๆๆ ล้อเล่นน้า และนี่คงเป็นครั้งแรกที่เม้นท์ให้ฟิกโชจังโดยไม่มีพวกป๋าพวกทูน่ามาเกี่ยวข้อง ฉะนั้นน่าจะเม้นท์ได้โดยไม่เข้าข้างใครจนเกินงามสักคราวล่ะน้า โฮ่ๆๆๆ..งั้นมาเม้นท์กันเลยดีกว่าเนอะ

....*พรวด*!!!....ปล่าวๆไม่ใช่เพราะเนื้อเรื่อง..แต่..เห็นภาพของท่านFiar แล้วเลือดแทบพุ่ง..อา..มันไม่ได้เรท..แต่...นอกจากจะเป็นเพราะความงามของภาพที่เทพยังต้องเรียกพี่แล้วยังเป็นเพราะว่า...อา...ทำไมภาพนี้ป๋าดู”เคะ”แบบนี้ค้าพี่น้องงงงงง!!>///////<!!! จับกดเลยๆๆจับกดโลด!!ป๋าน่ารักน่ากดแบบนี้ใครจะไปอดใจด้ายยย!!ขอโก้ดดดดดดด!!!...*อ๊ากกกกกก*!!!(ว่าแล้วก็โดนทั้งดาบและแส้ทั้งสับทั้งยำเค้าจนแทบไม่เหลือซาก)...อา...ยังไม่ได้เม้นท์เลย...จะมาเจี๋ยนกันแล้ว...ใจเย็นๆก่อนดิ๊..แค่หยอกนิดหน่อยเอ๊ง!!

...อา...มาเม้นท์ต่อๆ..เข้าเนื่อเรื่องกันสักทีล่ะ..เอ่อ..เปิดฉากมาก็ห้วนเลยรึคะ ทำเท่ไปก็เท่านั้นล่ะค่ะยังไงฟิกนี้ป๋าก็เป็นเคะนั่นล่ะ...0_-;;อึ๋ย!(เจอป๋าหันมาส่งสายตาหวานๆ(ที่สามารถฆ่าคนได้)ให้ในทันใด)...อา..มะ..ไม่ได้พูดอะไรน้า!!มาต่อดีกว่าเนอะๆ...เอ่อ...หลงทาง?..หลงทางแล้วมาถามป๋าเนี่ยนะ..แล้วมาถามทางป๋าจะได้ข้อมูลมั้ยเนี่ย..ไม่สิ..หมอนี่เป็นใครกันเนี่ยถึงได้กล้ามาถามทางถึงห้องป๋าได้เนี่ย..อา..ดีโน่..ท่านเองรึคะ..เอ่อ..แล้ว..-*-..ใหลงทางในปราสาทเนี่ยน้า!!ดีโน่ขา!!ไม่มีลูกน้องแล้วจะเอ๋อลงน่ะเข้าใจ แต่..มาหลงในปราสาทเนี่ยมันไม่เวอร์ไปหน่อยรึค้า!!! ถ้ามันต้องหลงอยู่ในนี้จนไม่สามารถกลับบ้านได้ก็หลงมันไปชั่วชีวิตเถอะ!!..ค่ะ..ถอนหายใจเหมือนกัน..ทีใหม่นะคะ เมื่อรู้ว่าตัวเองจะ”ห่วย”ขนาดนี้ยามไม่มีลูกน้องอยู่ข้างกายก็กรุณาอยู่นิ่งๆเป็นเด็กดีสมกะอายุหน่อยนะคะ..เฮ้อ..แล้วมาถามทางป๋าเนี่ยคิดได้ไง ถ้าป๋าตอบง่ายๆก็คงไม่ใช่ป๋าแล้วล่ะ..เอ่อ..หลงทางได้น่ะไม่แปลกหรอก..แต่..มาหลงทางในปราสาทได้เนี่ยสิ..รู้ถึงไหนอายถึงนั่นไม่ต้องไปบอกใครเขานะคะดีโน่ อายแทนค่ะ

หืม?..เสียงอะไรหวืดมา..เอ่อ..ดีโน่คะ..T^T..เค้ารันทดใจในความเป็นดีโน่จริงๆค่ะ..อุตส่าห์จะพยายามกู้หน้าให้กลับมาเท่ได้บ้าง..แต่..สุดท้าย..ดีโน่ที่ไม่มีลูกน้องข้างกาย..ก็..ยังคงเป็นดีโน่เฉิ่มๆตามเคย..เอาเถอะ เค้าทำใจไปแล้วล่ะ ว่าแต่ใครเขวี้ยงอะไรมา..แก้วเหล้า?..-*-..ป๋าคะ..ก้คนเข้ามันเซ่อเวลาไร้ลูกน้องก็หัดเข้าใจหน่อย...หืม..มีเขียนอะไรไว้ที่แก้วด้วย..โอ้...น่าซึ้งดีมั้ยเนี่ย..คือ..จะง่ายกว่ามั้ยคะถ้าท่านจะพูดเองแทนที่จะเลือกขว้างแก้วส่งข้อความมาแทนแบบนี้น่ะค่ะ ป๋านี่เห็นใครเป็นไม่ได้เห็นเป็นเป้าซ้อมขว้างหมดเลยนะเนี่ย

...อ้อ..นั่นเรียกว่าอ่อนโยนแล้วรึเนี่ย งั้นถ้าไม่อ่อนโยนจะเป็นยังไง ขว้างโต๊ะมาเลยรึเปล่าคะพี่ ..อืม..แต่ก็คงจะจริง ตอนแรกๆที่เห็นตอนที่เจอกับสึนะนิสัยป๋าน่าเตะโดดมากกว่านี้น่ะนะ ..อ่า...จะ..ใจเย็นๆค่ะป๋า...นี่นะที่นายว่าป๋าอ่อนโยนขึ้นน้า!!นายละเมอรึเปล่าฟร้า!!..โห...ไม่มีลูกน้องแล้วยังเปรี้ยวอีกนะท่าน แล้วนี่มันก็ถิ่นของพี่ท่านเขา นี่ไม่เกรงใจเจ้าบ้านเลยว่างั้นเถอะ...น่านไง สงสัยจะโดนหน้าตัวเองเข้า....*พรวด*!!!ฮะ..ฮะ...เฮ้ยยยยย!!แล้วไปไงมาไงงวดนี้ถึงโดนหน้าป๋าเข้าได้เนี่ย..ไม่สิ..ต้องถามว่านี่ป๋าไปพลาดท่าเสียทีโดนแส้ดีโน่ได้ไงเนี่ย ถ้าเป็นดีโน่ตอนมีลูกน้องก็ว่าไปอย่าง แต่นี่เป็นดีโน่เวอร์ชั่นเฉิ่มนะค้า!!แล้วป๋าไปพลาดท่าได้ไงเนี่ยยย!!

...อา..เค้าว่าไม่ใช่เวลาจะมาปลื้มใจว่ารุ่งได้แม้จะอยู่เพียงลำพังราวกับโดดเดี่ยวผู้น่ารักนะคะ แต่ว่า..เล่นโดนจังๆแบบนั้นเค้าว่ามันจะซวยมากกว่านะ...ง่า...นั่นไงล่ะ..พูดถึงความซวยมันก็มายังกะนัดกันไว้..น้องหลามเรานี่ไวปานลิงว๊อกเช่นเคยนะคะ เค้าว่าท่านไปเปลี่ยนจากหลามเป็นลิงเถอะคะไวจริงๆ..อ่า..ใจเย็นๆนะน้องหลาม คือดีโน่ไม่ได้ตั้งใจทำร้ายที่รักของท่านหรอกค่ะ อย่าเพิ่งทำม้าหันนะคะ คือเค้ายังไม่อยากกินน่ะค่ะ ...เอ่อ..จะมาพร้อมรบอะไรล่ะคะ เค้าว่าอธิบายก่อนจะดีกว่ามั้ย..เอ..แต่จะอธิบายยังไงเนี่ย ..บอกว่า”...คือพอดีหลงทาง แล้วมาถามทางแซนซัสเข้า แต่แซนซัสไม่ตอบแถมโยนแก้วเข้าใส่ อะไรไม่ว่าแถมมียิงส่งท้ายอีก ฉันก็เลยต้องสู้กลับบ้าง แต่เผอิญแซนซัสโชคดีไปหน่อยก็เลยโดนแส้ที่ฉันซัดเข้าไปน่ะ..เห็นมั้ยสควอลโล่ ไม่มีลูกน้องฉันก็เปรี้ยวได้อย่างมีคุณภาพนะ นายช่วยดีใจกับฉันหน่อยสิ”..งั้นรึ..มีหวังพูดไม่ทันจบเราคงได้เห็นเนื้อม้าซาซิมิกันวันนี้ล่ะ..

...หา..อะไรนะน้องหลาม ขออีกรอบสิ..เอ่อ..ป่วยเหรอ..มีไข้เหรอ..แต่..ป๋าซดเหล้าเอาๆ แถมยังมีปาเหล้าแถมยิงใส่ได้อีกเนี่ยนะ..ไม่สิ..ก็น่าจะเป็นไปได้เพราะไม่งั้นคงหลบแส้ของดีโน่ได้แล้วล่ะ ไม่มาโดนจังๆจนเลือดกำเดาไหลแบบนี้หรอก..อา...ไม่นึกว่าจะมีวันได้เห็นน้องหลามเก้ๆกังๆนะเนี่ย ฮ่าๆๆๆ ก็เข้าใจน่ะนะ ขืนเปรี้ยวไปจับหัวพี่ท่านเข้า ถึงจะป่วยก็เถอะ มีหวังมีสิทธิตายคาที่แน่...เอ่อ..ไข้ขึ้นสูงตั้ง 40องศา?...แต่พี่ท่านซดเหล้าเพียวๆเนี่ยนะ..เอ่อ..ป๋าคะ..ป๋ารอดชีวิตมาได้ไงคะเนี่ย ซซดมันทุกเวลาและสถานการณืนี่ป๋ารักมันมากไม่แต่งงานกะมันไปเลยคะเนี่ย ...น่าน..ป่วยแล้วยังไม่เจียมยังมาทำเปรี้ยวอีกเนี่ยน้า!!..มันน่าจับกระทืบๆเล่นเหลือเกิน ป่วยแล้วยังมาทำซ่าอีกนะป๋า

..ฮ่าๆๆ ฉลาดนิดีโน่ พูดแบบอยู่ในพื้นที่ปลอดภัยเลยนะเนี่ย ..นั่นสิ..อย่างน้อยก็สามารถให้ประตูเป็นรูไปได้..และ..ยังเปรี้ยวพอมานั่งซดเหล้าได้..เฮ้อ..ป๋าใครเนี่ย ..น่านทำเป็นซ่าเอาแต่ซดเหล้าไม่ยอมไปพักผ่อนไม่พอนี่ยังไม่ยอมให้หมอมาดูอาการอีก นี่ป๋าเค้าคิดว่าไข้จะหายเมื่อซดเหล้ารึไงกัน..น่าน..ขาสั่นยังทำเป็นเก่ง ตะโกนทีนึงแล้วปวดหัวจี๊ดไปถึงลำไส้(?)ยังทำเป็นเก่ง..มันน่าปล่อยทิ้งให้สลบคาที่ไปเลยนะเนี่ย

...อา...น้องดีโน่ที่เหมือนจะมีประโยชน์แต่สุดท้ายก็พบว่า..ยังคงเป็นตัวไร้ประโยชน์เช่นเดิมยามไร้ลูกน้องได้อย่างคงเส้นคงวา...อ่า..มีมาใช้ๆ มีมาสั่งๆเปรี้ยวใหญ่แล้วนะเนี่ยน้องหลามเรา...น่าน..ศักดิ์ศรีความเป็นบอสค้ำคอ..เป็นตัวก่อเรื่องแล้วไม่สำนึกเลยนะดีโน่ มาทำเจ๋งอะไรตอนนี้เนี่ย...โอ้..น้องหลามว่าง่าย ไม่น่า...เอ่อ..โอ้ว...น้องหลามช่างร้ายกาจยิ่งนัก โปรดให้อภัยที่ดูแคลนเจ้าไปนานนม เห็นเอาแต่โวยวาย ไม่นึกเลยว่าจะมีวันที่ฝีปากเจ้าสามารถคมกริบเฉกเช่นดาบเจ้าแบบนี้ได้เนี่ย..อา...เห็นขนาดสมองท่านแล้วช่างเศร้าใจนัก ทำไมแว๊บนึงถึงไปนึกถึงน้องทูน่าได้นะเนี่ย..อา..นั่นสินะ..ขืนเข้าไปดูป๋าล่ะก็ คงได้กลายเป็นเนื้อม้าอบเป็นแน่แท้ทีเดียว..อา..นายต้องยอมทำตามที่น้องหลามว่าแล้วมั้งเนี่ย..เอ่อ..เอางั้นเลยรึ..คือป๋าอึดนะใช่(เพราะคงไม่มีมนุษย์หน้าไหนที่สามารถซดเหล้า ขว้างของ แถมไล่ยิงชาวบ้านได้ทั้งที่ไข้ขึ้นตั้ง 40องศาหรอก)..แต่ใจคอนายจะปล่อยป๋าอย่างงั้นเนี่ยนะ..อา...ดีโน่..เค้าควรจะทึ่งในความดีของท่านมั้ยเนี่ย

อา..น้องหลาม...แช่งเสร็จสรรพเลยนั่นน่ะ..นี่ที่พูดเนี่ยเพราะเป็นห่วงรึแอบสาปแช่งป๋ากันแน่เนี่ย ..อา...ตอบง่ายมากเลยดีโน่..เค้าประทับใจนความมีน้ำใจของท่านเหลือเกิน ..แต่..แน่จริงพูดไอ้ที่คิดออกมาดังๆเลยสิเฮ้ยย!!เป็นบอสทั้งทีแถมไหนๆก็เปรี้ยวมาขนาดนี้แล้วเปรี้ยวให้มันตลอดสิเฟร้ย!!..อา..มันก็จริงที่ว่าความสงสารมันทำให้..เอ่อ...เดี๋ยวๆ เค้าว่ารีบอร์นไม่น่าจะสอนอะไรอย่างงั้นนะ..อีกอย่าง...นั่นสรุปแล้วนายเป็นลูกน้องรึลูกพี่พวกโรมากันแน่เนี่ยยยย!!มันน่าภาคภูมิใจมากเลยใช่มะเนี่ยยยย!!นี่นายช่วยมีเกียรติ์ของความเป็นลูกพี่หน่อยเฟร้ยดีโน่!!!

..อา..ไม่มีใครยอมใคร..น่ารักจริงๆ..นี่พวกมันอายุ30หรือ03กันแน่เนี่ย..แล้วพวกเอ็งมาเถียงกันฉอดๆแถมจะมาฟัดกันเองเนี่ย คือ..แล้วไม่สนใจป๋ากันแล้วรึคะ เถียงกรอกหูพี่ท่านไปมาเดี๋ยวก็บ้านบึ้มหรอ...อา...นั่นไงล่ะ...นี่ถ้ามาม่อนมาเห้นคงกรี๊ดสลบ ขนาดป๋าป๋วยข้าวของยังพังพินาศขนาดนี้ สงสัยบัญชีติดลบตัวแดงก็คราวนี้ล่ะมั้ง..อา..ไม่ใช่ว่าปล่อยให้คนป่วยอยู่คนเดียวโดยไม่เอาใจใส่หรอก..แต่..พวกท่านเล่นไม่ให้ป๋าได้อยู่คนเดียวแถมเถียงกรอกหูไปมา แถมล่าสุดยังจะทำการฟัดกันเองอีกต่างหาก ถึงไม่ป่วยก็ฟิวส์ขาดเหมือนกันค่ะ

...อา..นายเอก(...อา..รึว่าที่ป๋างวดนี้ได้เป็นน้องเคะเพราะความป่วยหนอ ฮ่าๆๆๆ)ของเราเริ่มกลับมาว๊ากอีกคราว..คืออย่าตะโกนมากป๋าเดี๋ยวไข้จะกลั....*พรวด*!!...กะ..กะ..กรี๊ดดดด!!0[]0!!ป๋าตาเหลือกไปแล้ววววว!!!...อา..อย่าเอาภาพตาสีฟ้าสี่คู่ไปหลอนในความฝันนะคะป๋า...อา..ป๋าไปซะแล้ว..ขอให้ป๋าไปดีนะคะ ฮ่าๆๆๆ

..อา..คนบ้าไม่เคยป่วย..มันก็จริงนะคะ..แต่เค้าว่าที่ป๋าทรุดหนักแบบนี้ก็เพราะพวกท่านนั่นล่ะค่ะ ..อา..เป็นพวกSM ของแท้จริงๆนะเนี่ย..แต่..ถ้าจะพูดไปแล้วความเถื่อนดิบของป๋าก็คือเสน่ห์อย่างนึงของพี่ท่านนั่นล่ะนะ ..อา..ขณะที่น้องหลามอยู่ในโหมดกำลังโศกและซึ้งเต็มที่ ก็มีคนมาพูดขัดจังหวะซะได้....อืม..ถึงได้แต่เฝ้ามอง แต่ว่าคราวนี้อย่างน้อยก็ต่างออกไปนะ อย่างน้อยป๋าเองก็ไม่ได้อยู่ในน้ำแข็งแบบตอนนั้น แม้จะไม่สามารถทำอะไรอย่างอื่นได้นอกจากเฝ้ามอง..แต่..มันก็ไม่เลวร้ายเท่าตอนนั้นล่ะนะ...อา...ความรู้สึกที่ลึกซึ้งสุดๆ...แต่..กลับไม่ยอมเอ่ยอะไรออกไป..เฮ้อ..เข้าใจว่าคนอย่างป๋าพูดอะไรออกไปก็เท่านั้น ดีไม่ดีถูกพูดตอกแบบเจ็บๆกลับมาอีกต่างหาก..แต่ว่า..ป๋าเองก็ไม่คนโง่(ถึงจะบ้าไปหน่อยก็เถอะ)ในเมื่อคนอย่างน้องหลามยอมอยู่เคียงข้างจนถึงตอนนี้ ยอมเสียสิ่งต่างๆมากมายเพียงเพื่อจะให้มีค่าพอที่จะยืนหยัดอยู่เคียงข้างแซนซัสได้..ความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งแบบนี่..ทั้งน่าอิจฉาและประทับใจจังเลยนะ ถึงความสัมพันธ์ของป๋าและพวกสควอลโล่ จะดูเย็นชาโหดร้ายและไม่ใส่กัน..แต่ว่า..ถ้าดูให้ดีแล้วจะเห็นว่านี่ก็คือความสัมพันธ์แบบผู้ใหญ่..ความสัมพันธ์ที่ดูซับซ้อนและสมกับที่อยู่ในโลกที่มืดดำนี้มานาน..ซึ่ง..ก็ไม่ได้ลึกซึ้งหรือมีค่าน้อยกว่าพวกสึนะเลย ถ้าจะให้เทียบ มันก็คงเหมือนตัวบอสของแต่ละฝ่ายนั่นล่ะ สึนะเหมือนท้องฟ้าสีครามสดใสที่กว้างใหญ่ ฉะนั้นความสัมพันธ์ของพวกเขาก็จะดูสดใส อบอุ่น เต็มไปด้วยมิตรภาพและความเข้าใจ แต่สำหรับพวกแซนซัส ที่มีบอสเป็นท้องฟ้าสีเลือดที่มืดมิด ดังนั้นความสัมพันธ์ที่มีต่อกันก็จะดูมืดๆทึมๆเหมือนไม่ใส่ใจกัน มีแต่ความเย็นชาให้กัน..แต่..ที่ไม่ใส่ใจกันก็เพราะเชื่อใจกัน ที่ไม่ยุ่มย่ามเรื่องของกันและกันก็เพราะให้เกียรติ์กัน เป็นความผูกพันแบบคนที่ผ่านอะไรมามากมาย ซึ่งแบบนี้ก็น่าประทับใจไม่แพ้กันเลยนะ ..อืมๆ ก็อย่างว่าฟากนึงก็ยังเป็นแค่เด็กๆ ส่วนอีกฟากก็เป็นผู้ใหญ่กันไปหมดแล้ว ฉะนั้น จะให้เหมือนกันก็กระไรล่ะมั้ง แต่ก็เพราะแบบนี้แหละ แต่ละฝ่ายถึงได้มีเสน่ห์ที่ไม่เหมือนใคร ไม่ซ้ำใครและ..เป็นที่ประทับใจไม่แพ้กันไงล่ะ

..อา..เพ้อไปไหนแล้วเนี่ย อ่านเองเขียนเองก็เริ่มงงเอง งั้นมาเม้นท์ต่อดีกว่าแฮะ..(..อา..แต่ชอบฉากที่น้องหลามจูบชายเสื้อป๋ามากๆเลยอ๊ะ..แถมยิ่งมีคำพูดที่ตามมาของน้องหลามอีก..อา..ขอบอก...โดนใจโลดค่า!!)..อา..หลังจากพูดเรื่องซึ้งๆถึงความรู้สึกที่มีของพวกป๋าแล้ว ก็กลับมาที่คนอื่นบ้างดีกว่า..นั่นสิ..แต่ก็อย่างที่บอก เค้าว่ามาม่อนคงบ่นเรื่องค่าเสียหายที่ป๋าสร้างขึ้นมาด้วยนั่นล่ะ ..หืม..ภารกิจต่างหาก?..แล้วยังไม่ไปทำเหรอถึงต้องอยู่โยงที่นี่น่ะ..หืม..แล้วมาทำตาดุใส่ดีโน่ทำไมเนี่ย ก็ไม่ถามต่อแล้วจะเอาไงอีกเนี่ย ..อา..นั่นสิ..เค้าก็อยากรู้เหมือนกัน แต่การที่โรมาฯยังไม่กลับมาก็ไม่ใช่ความผิดดีโน่สักหน่อยจะมาทำตาดุทำไมเนี่ย อะไรจะอยากไล่ดีโน่ขนาดนั้น ถึงแม้ว่าดีโน่จะเป็นสาเหตุนึงที่ทำให้ป๋าทรุดลงก็เถอะน่า..อ่า..จะไปหาก็ถามทางดีๆนะ เดี๋ยวหลงอีกรอบคราวนี้ตัวใครตัวมันนะคะ..เอ่อ..ไปรอที่รถแล้วรึ..ประมาณว่าเห็นหายไปเลยก็เลยรอที่รถดีกว่าเนี่ยนะ..อย่างโรมาฯน่าจะมาหานายมากกว่าไปรอที่รถนะดีโน่ เพราะว่า..การปล่อยลูกพี่ที่เอ๋อได้ตลอดยามที่ไม่มีลูกน้องเคียงข้าง มันอันตรายเป็นอย่างยิ่งเลยล่ะ ฮ่าๆๆๆ

แง๊..มันยาวเกินแบบไม่ได้ตั้งใจ ขออีกนิดนึง อีกนิดนึง>>

_________________
T^Tขอโทษนะรีบอร์น..แต่..ตอนนี้ขอป๋าเรย์กับคริสก่อนน้า!! ป๋าเรย์โฟร์น่าร้ากกก!!รักป๋าเรย์โฟร์ที่สุดเล้ยยย!!>///<b!!

Image


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 27 Apr 2008, 16:55 
User avatar
Joined: 15 Sep 2007, 23:32
Posts: 373
...หืม..ไหงพูดแปลกๆงั้นล่ะ..ก็เพราะหลงทางเลยหาไม่เจอไง..เอ่อ..ไหงจู่ๆก็พูดเรื่องภารกิจล่ะคะ แล้วเกี่ยวอะไรกับการต้องเจอตัวโรมาฯก่อนล่ะเนี่ย...เหอ...มีคนจะมาลอบฆ่าป๋าเนี่ยนะ?...บ้ารึโง่ดีเนี่ย....หา..แล้วการไม่เจอโรมาฯมันเกี่ยวกับนักฆ่านั่นยังไงเนี่ย อยากให้ดีโน่อยู่เป็นพวกด้วยก็บอกมาเถอะน่า..อืม...จริงด้วย...งั้น..หมายความว่า..โรมาฯโดนจับตัวไปรึค้า!!..อ้าว..ถ้าเป็นไปได้ก็ไม่อยากให้โรมาฯมาขวางทางปืนท่านหรอกค่า!!แต่ถ้าโดนจับเป็นตัวประกันจะให้ทำไงได้ล่ะค้า!!..ค่าๆ ไม่ขวางทางท่านหรอกค่ะ จะเจี๋ยนหมอนั่นก็ตามสบายเถอะค่ะ แล้วถ้ามีโรมาฯอยู่ล่ะก็ ดีโน่ก็คงไม่มาเป็นตัวเกะกะแน่ล่ะ..อา..ท้ายที่สุด..ต่างฝ่ายต่างก็สัญญาว่าจะปกป้องป๋า(เคะ)ของตน(?)แล้วสินะ ฮ่าๆๆๆ มาดูสิว่าใครจะได้รับบทเด่นในการกระชากใจป๋ามากกว่ากัน แล้วป๋าแซน(เคะ)ของเราจะเลือกใครเป็นที่รักกันแน่หนอ ก็ต้องตามดูกันต่อปายยยย!!(ว่าแต่ดีโน่คะ จะปกป้องป๋าก็ไม่ว่า แต่ว่า..อย่ามัวแต่ปกป้องป๋าจนลืมโรมาฯน้า!!)

ตอนนี้เป็นตอนซึ้งๆโศกๆและเฮฮาเล็กๆและเครียดๆหน่อยแถมแกมบู๊หน่อยๆ อย่าหัวเราะไปทั้งน้ำตาเลยโชจัง..เพราะ..เค้าเองก็เม้นท์ไปทั้งน้ำตาเหมือนก๊านนนน!!(ฮ่าๆๆ)สารภาพตามตรงว่าที่โพสต์ได้ช้าขนาดนี้ทั้งๆที่เห็นฟิกนี้ตั้งนานนมนั้นเพราะ...ไปทำใจค่ะ..ไปกินยาทำใจเป็นกระปุกๆไปเล่นเกมส์โน้นเกมส์นี้บิวท์อารมณ์อยู่นาน..พูดตรงๆว่าทำใจยากกว่าคู่1867อีกนะเนี่ย แบบว่าเม้นท์ไปได้แค่ส่วนเดียวแล้วฟิลก็ขาดไปดื้อๆเลย(จะเห็นได้ส่าช่วงแรกๆกับช่วงที่เหลือมันดูเหมือนคนล่ะอารมณ์ก็เพราเหตุนี้ล่ะค่ะ..แบบว่าที่เม้นท์ไม่ออกไม่ใช่เพราะความแปลกแต่...คู่นี้มันไม่ใช่อ๊ะ ไม่ว่าป๋าจะคู่กับใครก็เถอะ..มันไม่ใช่อ๊ะ)...อา...ทำไมโชจังถึงแต่งแต่ฟิกที่ทรมาณหัวใจดวงน้อยๆของเค้า..แต่..ปัญหาคือ...กลับแต่งได้เจ๋งสุดยอดทุกทีเล้ย!!(โชจัง:....-*-...อ้าว..เอาไงแน่เนี่ย นี่มาหาเรื่องกันใช่มั้ย?)แหะๆนี่ชมนะโชจัง เพราะถ้าไม่สนุกคงเม้นท์ไม่ได้ยาวแบบนี้ทั้งๆที่ไม่ได้เป็นคู่โปรดแต่อย่างใดหรอกค่ะฉะนั้น..ในเมื่อก้าวเข้ามาในวังวน 3Pแล้ว ก็พยายามต่อไปนะค้า!!ฮาจังเป็นกำลังใจให้ค่า!!!..ว่าแต่..โชจังหายไปตั้งนานคิดถึงมากมายเลยน้า\ >3</ จะรออ่านตอนต่อไปน้า!!!ต้องขอโทษโชจังอีกครั้งนะที่มาเม้นท์ช้าแบบนี้น่ะค่ะ

_________________
T^Tขอโทษนะรีบอร์น..แต่..ตอนนี้ขอป๋าเรย์กับคริสก่อนน้า!! ป๋าเรย์โฟร์น่าร้ากกก!!รักป๋าเรย์โฟร์ที่สุดเล้ยยย!!>///<b!!

Image


Profile  Offline
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic Reply to topic  [ 22 posts ]  Go to page 1, 2  Next


Who is online

Users browsing this forum: isisneptra and 2 guests

Panel

Top You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum
You cannot post attachments in this forum
Search for:
Jump to: