Login |  Register



Welcome
เนื่องจาก เราต้องการสกรีนคนเข้าฟอรั่ม Fiction/doujin และ YaoiLand ขอไห้ทุกท่านที่จะสอบเข้า ไปทำข้อสอบได้ที่ Vongola Test


Post new topic Reply to topic  [ 148 posts ]  Go to page 1, 2, 3, 4, 5 ... 10  Next
Author Message
 Post subject: ASCENDING OF THE SKY:PART 8 ( X27/10027 etc ) 13/06
PostPosted: 16 Mar 2008, 15:22 
User avatar
Joined: 15 Sep 2007, 23:22
Posts: 839
Location: DARK WORLD
คำเตือน

เรื่องนี้เป็นภาคต่อของ ฟากฟ้าและสายหมอก THE DARK SKY และ บทสรุปของ THE DARK PASSION ค่ะ

ฟากฟ้าและสายหมอก

THE DARK SKY

THE DARK PASSION

แต่ว่า........ลองอ่านดูซักตอนก็จะเข้าใจค่ะ

เพื่อความได้อารมณ์ ถ้าอ่านคู่ไปกับเงาฝน จะได้อรรถรสมากยิ่งขึ้นค่ะ

เงาฝน

ขอยำอีกรอบเจ้าค่ะ อย่าหาความใสจากเนื้อเรื่อง อย่าคาดหวังว่าจะหวาน และ อย่าคาดหวังว่าจะเรทง่ายๆ :D


[align=center]ASCENDING OF THE SKY[/align]

บทนำ

ก่อนฟ้างามกระจ่างคือความมืดครึ้มโศกศัลย์ ก่อนวายุโหมพัดพาคือความเดียวดายเปลี่ยวเหงา ก่อนตะวันสาดทอคือการเร้นกายอับแสง ก่อนสายพิรุณโปรยพร่างฟ้าคือหยาดวารีไร้ค่า ก่อนอัสนีแผดกล้าเพียงแสงระยับไร้ที่มา ก่อนเมฆางามสง่าคือมวลอากาศขาดไร้ตัวตน และก่อนสายหมอกลึกลับประกาศศักดาคงเป็นเพียงภาพลวงที่สกปรกหมดราคา

สิ่งสูงค่าใดในโลกา ล้วนหลากหลายที่มา วันคืนที่โรจน์รุ่งก่อกำเนิดจากความทรมานแสนสาหัส นั่นคือ......พวกเรา



ตอนที่ 1 แรกเจอ

“ ช่วยเร่งเสียงวิทยุได้มั้ย แซนซัส........” ซาวาดะ สึนะโยชิเอ่ยขึ้นทันทีเมื่อเสียงของนักข่าวนั้นดังกระทบโสตประสาท ข่าวนั่น.....

“ นอนต่อไปซะ ไม่ใช่ธุระของแก!” แซนซัสตอบ พลางเอื้อมมือไปหรี่เสียงวิทยุ หากแต่อีกฝ่ายไม่ยินยอมให้ทำแบบนั้น สึนะฝืนร่างลุกขึ้นจากพื้นเย็นเยียบที่ตนนอนคู้อยู่ในโกดังร้าง ก่อนจะฉวยเสื้อผ้าที่เปื้อนคราบเลือดเทียบมาสวมใส่แม้จะยังชื้นอยู่เล็กน้อยก็ตาม

“ นี่แกคิดจะทำอะไร!” ชายหนุ่มร้องถาม พลางดึงรั้งข้อมือของอีกฝ่ายไว้

“ ช่างฉันเถอะ ไม่ใช่ธุระของนาย” สึนะตอบ เขาได้ยินข่าวนั่นแล้ว แล้วจะให้นิ่งเฉยอย่างนั้นเรอะ จะให้ทำตัวเยือกเย็นอยู่ได้ยังไงในเมื่อคนสำคัญของเขากำลังตกอยู่ในอันตราย

“ แกคนเดียวจะทำอะไรได้ คิดว่าเจ้าสวะพวกนั้นจะคาดหวังให้แกไปช่วยรึไงกัน อย่าโง่ไปหน่อยเลยน่า!” แซนซัสตวาดใส่ หากแต่อีกฝ่ายกลับไม่มีทีท่าว่าจะเชื่อคำเตือนนั่น

“ ฉันจะไป.....” เด็กหนุ่มว่าพลางสะบัดข้อมือออก ถึงต้องตายก็ต้องไป..... “ นายมีสิทธิอะไรมารั้งฉัน นี่คือการตัดสินใจของฉัน ถ้าแค่นี้ยังคิดเองไม่ได้ จะทำอะไรได้งั้นหรือ” แน่นอน หากแม้เพียงเท่านี้ยังแพ้พ่าย จะทำอะไรได้ล่ะ

“ นั่นอาจเป็นข่าวลวง แกก็รู้ดีอยู่ ” โอกาสเป็นไปได้คือห้าสิบห้าสิบ ข่าวสารที่ไม่ได้กรองข้อมูลแบบนั้น มันก็เหมือนกับโฆษณาชวนเชื่อ อาจถูกต้อง และอาจล่อลวง แต่หากรู้ว่ามีโอกาสพลาดแล้ว....จะกล้าลองอย่างนั้นหรือ

“ ....................................” สึนะไม่ตอบหากแต่เมินหน้าหนีไปอีกทาง ใช่ว่าจะไม่รู้ถึงความอันตราย ความเสี่ยง และความโง่เง่าของการเชื่อถือข่าวสาร แต่ว่า....หากเพิ่งเจอเหตุการณ์อย่างเมื่อคืนมา จะให้ทำเย็นใจได้อย่างไรกัน

นั่นคือ....................

คนสำคัญของฉันนะ

ฉันสัญญา

จะเป็นแผ่นฟ้าเพียงหนึ่ง

ของพวกเขา............

“ ฉัน.........” เด็กหนุ่มเอ่ยขึ้น บางครั้งแม้รู้ตัวว่ากำลังทำเรื่องไร้สติ เบาปัญญาเพียงใด แต่ว่า.......

“ กลับไปนอนซะ! ยังมีเรื่องต้องทำอีกมาก สารรูปแกตอนนี้ก็เหมือนขยะไร้ค่า จะทำอะไรได้!” ชายหนุ่มสั่งพลางเหวี่ยงร่างของอีกฝ่ายลงไปกองกับพื้น เจ้าสวะที่เพิ่งฟื้นตัวแม้แต่ลุกขึ้นต่อกรกับเขายังทำไม่ได้ จะทำอะไรได้นอกจากหาเรื่องตายกันล่ะ อย่าทำตัวน่ารำคาญนักเลย

หากแต่ดูเหมือนสึนะจะไม่ได้ยินยอมว่าง่ายเช่นนั้น เด็กหนุ่มยันร่างของตนขึ้น ก่อนจะตัดสินใจทำเรื่องโง่เง่าที่สุด

“ งั้นก็ใช้กำลังตัดสินกันเถอะ แซนซัส!” ว่าแล้วทันใดนั้น เปลวเพลิงดับเครื่องชนสีส้มก็ลุกติดขึ้นรอบกายทันที แม้เจ้าของจะอ่อนแรงเพียงใด แต่ประกายไฟที่เจิดจ้ามิได้ล้าแรงตาม ดวงตาสีส้มที่จ้องมาอย่างท้าทายมุ่งมั่น เรียกได้ว่าทำให้ชายหนุ่มแสยะยิ้มตอบรับอย่างยินดี

“ จะเอาอย่างนั้นก็ได้ เจ้าสวะ! เผื่อว่าแกจะตาสว่างหายโง่เง่าซักที! ” ว่าแล้วชายหนุ่มก็ยกลำกล้องปืนทั้งสองเล็งไปยังเด็กหนุ่ม ไม่ว่าเมื่อไหร่ สายตาของสุนัขจนตรอกที่จ้องจะแว้งกัดอยู่ทุกเมื่อชั่วยามเช่นนั้น....ช่างน่าเล่นด้วยซะเหลือเกิน

เจ้าสวะ

ที่ไม่ว่าเมื่อไหร่

ก็ท้าทายไม่เปลี่ยนแปลง

“ ไปล่ะนะ!” สึนะพุ่งร่างเข้าใส่แซนซัสอย่างรวดเร็ว X GLOVES ที่มีเปลวเพลิงดับเครื่องชนลุกท่วมโถมเข้าใส่ใบหน้าราวกับมุ่งมาดใช้ท่าไม้ตายเข้าโจมตี เห็นดังนั้นชายหนุ่มจึงตั้งการ์ดรับเต็มกำลัง หากแต่.....

“ แก!” สิ่งที่เด็กหนุ่มทำกลับทำให้แซนซัสแค้นเคืองยิ่งกว่า ชั่วขณะก่อนที่จะพุ่งเข้าใส่อีกฝ่าย ซาวาดะ สึนะโยชิกลับจงใจหยุดอย่างกะทันหัน ก่อนที่จะเร่งเปลวเพลิงดับเครื่องชนด้วยความเร็วสูงสุดพุ่งหลบเลี่ยงไปที่ประตูทางออกหนีหายไปอย่างรวดเร็ว

โง่เง่า

เจ้าสวะโง่เง่า

“ ..........................” ไร้ซึ่งเสียงกร่นด่ามากไปกว่านั้น และไร้ซึ่งทีท่าจะติดตามค้นหา ไม่ใช่เพราะว่าตามไปไม่ได้ หากแต่รู้ว่าเปล่าประโยชน์ที่จะทำ เจ้าสวะนั่นเป็นแบบนี้ไม่เคยเปลี่ยนแปลง นิสัยโง่ๆที่รังแต่จะดึงรั้งความทุกข์และความเจ็บปวดเข้าหาตนเอง แต่ว่า.......

“ ก็ถ้าแกต้องการแบบนั้น ธุระอะไรของฉันที่จะต้องรั้งแกไว้”

เชิญแก......

กระเสือกกระสนทำตามใจต้องการเถอะ


ต่อค่ะ


Last edited by ruk21us on 13 Jun 2009, 07:09, edited 22 times in total.

Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 16 Mar 2008, 15:23 
User avatar
Joined: 15 Sep 2007, 23:22
Posts: 839
Location: DARK WORLD
ความสัมพันธ์หนึ่งที่ยังไม่อาจระบุความหมายกำลังดำเนินไป เฉกเช่นอีกหนึ่งความสัมพันธ์ที่กำลังจะถูกถักทอ

“ สมกับที่ยืนยงมาถึงป่านนี้นะ วองโกเล่แฟมีลี่” เสียงชายหนุ่มผู้หนึ่งพูดพลางกลั้วหัวเราะ ในห้องที่แสงอาทิตย์สาดเข้ามาสว่างไสว ผู้พูดเพียงก้มลงมองเมืองใหญ่และแย้มยิ้มให้กับรายงานที่เพิ่งได้รับ และตอนนี้คู่สัญญาก็กำลังบ่นตัดพ้ออยู่ไม่ห่าง

“ ไม่ใช่เรื่องสนุกนะครับ ไหนคุณสัญญากับผมว่าจะช่วยยังไงล่ะ ตอนนี้ไม่เพียงล้มวองโกเล่สาขาใหญ่ยังไม่ได้ ยังจับพวกวองโกเล่รุ่นที่สิบไม่ได้ซักคน!” เสียงชายหนุ่มอีกคนสบถต่อว่าต่อขานพลางเดินวนไปมาอย่างงุ่นง่านเต็มกำลัง เส้นผมสีน้ำตาลที่หวีเรียบแปล้ กับดวงตาสีเดียวกันที่มีแต่ความขุ่นมัวนั่น ช่างน่าขันสำหรับคู่สนทนาของเขา

“ ภายในวองโกเล่สาขาใหญ่น่ะมีการเคลื่อนไหวแน่คุณก็เห็นอยู่ อย่างน้อยการที่เปิดเกมไปแบบนั้น วองโกเล่รุ่นที่เก้ากับซาวาดะ อิเอมิสึต่างก็ต้องตกเป็นจำเลยทั้งคู่ บางครั้งทำการใหญ่....ก็ต้องใช้เวลานะครับ คุณเอนริโก นโปลีอาโน่” ชายหนุ่มบอกพลางเอื้อมมือหยิบขนมขบเคี้ยวป้อนเข้าปาก สนุกกับการได้เห็นท่าทีร้อนรนของอีกฝ่าย

“ ยังไงผมก็ต้องจัดการเรื่องของวองโกเล่รุ่นที่สิบนี่ให้เสร็จล่ะ จะปล่อยให้เจ้านั่นลอยนวลอยู่ได้ยังไง! ทั้งพวกผู้พิทักษ์ที่หลุดมือไป! ทั้งเจ้าผู้สืบทอดจอมปลอมนั่น! มันจะต้องชะตาขาดคืนนี้!” ชายหนุ่มประกาศกร้าว ดวงตาที่ไม่ว่าจะมองยังไงก็มีเพียงความแค้นและความโกรธเคืองสุมอก

“ หึ ตามสบายครับ เพราะผมน่ะยังไงก็ได้” ชายหนุ่มหัวเราะอีกครั้ง

“ อย่าลืมข้อตกลงของเราละกันนะครับ คุณชาย” เอนริโกบอก “ ผมจะให้ทุกอย่างที่คุณต้องการ.....”

“ ครับ....เมื่อวองโกเล่แฟมีลี่ตกอยู่ในมือคุณ”

“ ดีใจที่คุณยังจำได้ งั้นวันนี้ผมขอตัวล่ะ คืนนี้ยังมีธุระต้องทำอีกเยอะ” ว่าแล้วก็โค้งให้คู่สัญญาทางธุรกิจเล็กน้อยก่อนจะหมุนตัวก้าวออกจากห้องไป ทิ้งให้ชายหนุ่มอีกคนนั่งลิ้มรสขนมหวานแสนนุ่มลิ้นอยู่เพียงลำพัง

“ ใจร้อนจริงนะพ่อหนุ่ม แต่เอาเถอะ.....ผมก็ไม่ได้รังเกียจนักหรอกนะ” รอยแย้มยิ้มผลิกว้าง การต่อรองกับคนโลภโมโทสันเปี่ยมด้วยความทะเยอทะยานแบบนี้.......ง่าย และสนุก

มนุษย์น่ะ

มันก็เหมือนกันนั่นล่ะ

“ ออกไปเดินเล่นดีกว่า” กว่าจะถึงค่ำคืน ยังอีกยาวนัก


บรรยากาศในเมืองยามกลางวันคลาคล่ำด้วยผู้คนมากมาย ห้างสรรพสินค้าที่แออัด ถนนหนทางที่วุ่นวาย ช่างเป็นเมืองที่อัดแน่นไปด้วยความโลภและกิเลส โสมม สกปรก ไม่ว่าที่ใดในโลกก็ไม่ได้ต่างกันเลย มนุษย์ที่มีแต่ความมืดฉาบทา สีดำงดงามที่มีแต่การหลอกลวงล่อหลอก เหมือนขนมหวานนุ่มลิ้นที่แฝงอันตรายมากล้น

แต่ฉัน

ก็ไม่ได้เกลียดหรอกนะ

“ นั่นมัน........” ชายหนุ่มหยุดอยู่ข้างเสาไฟ บนถนนสายเล็กที่มีผู้คนเพียงเล็กน้อยสัญจรผ่าน ก็แค่คิดจะหลบเลี่ยงความพลุกพล่านเท่านั้น แต่กลับมาพบเจอ.....อะไรสนุกๆ

เด็กหนุ่มคนหนึ่งกำลังทำท่าลุกลี้ลุกลน ก่อนจะตัดสินใจปีนข้ามรั้วบ้านของเหยื่ออย่างคล่องแคล่ว พลางกระชากเสื้อกับกางเกงของเจ้าบ้านออกจากราวตากผ้า สุดท้ายก็ไม่รอช้าที่จะกระโดดหนีอย่างรวดเร็ว ท่าทางแบบนั้น.....

“ หัวขโมยโรคจิต........” ดูเหมือนเสียงของชายหนุ่มจะดังพอควรเพราะทำเอาหัวขโมยที่ว่าหันมาหาด้วยสายตาแสดงอาการตกใจอย่างสุดขีด ดวงตาสีน้ำตาลที่แลเห็นราวกับกำลังสั่นไหวอย่างจนตรอก.........

“ ม ไม่ใช่นะครับ!” เด็กหนุ่มแก้ตัวเป็นพัลวัน นี่เขา....จะถูกจับส่งตำรวจเพียงเพราะเรื่องนี้น่ะหรือ

“ เธอจะแก้ตัวทั้งที่หลักฐานคามืออย่างนั้นน่ะเรอะ พ่อหนุ่มน้อย” ชายหนุ่มหัวเราะพลางชำเลืองมองจำเลยของตนเอง เด็กหนุ่มในสภาพเสื้อผ้ามอซอ ดูราวคล้ายยาจกไร้บ้าน แบบนี้อย่าว่าแต่เสื้อผ้าเลย พนันได้เลยว่าเงินสักแดงก็ไม่มี ........จะเอายังไงดีล่ะ

“ เอ่อ.....มันจำเป็น......” ยังคงพยายามเถียงข้างๆคูๆ ต่อไป ท่าทางที่ดูซื่อราวกับคนไม่เคยทำความผิดมาก่อนนั่น แม้ไม่อยากหัวเราะ แต่ก็ทำเอาอดยิ้มไม่ได้

จะเล่นด้วย

ดีมั้ยนะ

“ ถ้าไม่อยากไปนอนในคุกซักคืนสองคืน จะตามฉันมามั้ยล่ะ เจ้าหัวขโมย.......” ชายหนุ่มเชื้อเชิญ ทั้งที่กำลังข่มขู่ทางอ้อม แต่ก็ไม่ลืมที่จะฉีกยิ้มให้

“ เอ่อ.................” ก็อยากปฏิเสธอยู่หรอก แต่.....จะให้ปฏิเสธได้ยังไงกันล่ะ

“ แถวนี้มีป้อมตำรวจไหมนะ” ว่าแล้วก็ชะเง้อคอหาเอาเสียจริงๆ ทำเอาเด็กหนุ่มรีบคว้าแขนของเขาเอาไว้ก่อนจะตะโกนตอบรับเสียงดัง

“ ไปครับ! ไปทั้งนั้นล่ะ!” ถ้าเจอตำรวจ....ก็จบกันน่ะสิ

[align=center]เรื่องราวในโลกนี้น่ะ

หมุนเวียนเปลี่ยนผัน

อย่างโหดร้ายทารุณ

เสมอไป........[/align]

“ นี่ นี่ แล้วก็นี่” ชายหนุ่มชี้ไปที่เสื้อผ้ามากมายที่แขวนโชว์อยู่ สนุกกับการที่เห็นเด็กหนุ่มขมุกขมัวเปลี่ยนไปเพียงเพราะการอาบน้ำประทินโฉม และเสื้อผ้าหลากสไตล์ของเด็กวัยรุ่น

“ พอ พอแล้วครับ ผมไม่มีเงินจ่ายให้คุณหรอกนะครับ!” อีกฝ่ายรีบโวยวาย เพราะรู้สึกว่ามันชักจะมากขึ้นๆเรื่อยๆ

“ ก็......เธอนี่เหมือนตุ๊กตาเลยนี่นะ จะใส่อะไรก็ดูดีไปซะหมด ไม่น่าเชื่อว่าจะเป็นหัวขโมย....” ชายหนุ่มยิ้มร่า ก่อนจะยื่นบัตรเครดิตให้พนักงาน

“ ก็ไม่ใช่ว่าผมอยากทำแบบนั้นสักหน่อย.....” เด็กหนุ่มพยายามเถียง แต่ก็จนปัญญาหาข้อแก้ตัว จะให้บอกได้ยังไงว่าเสื้อที่ใส่มามันใส่แล้วคันจนแทบทนไม่ได้ เสื้อผ้าที่ตกทะเลไปแล้วรอบหนึ่งแบบนั้น .......สถานการณ์เขาตอนนี้ ไม่อยู่ในภาวะที่จะทำตัวเป็นคนดีนักหรอก

“ บ้านอยู่ไหนล่ะ เธอน่ะ”

“ เอ่อ....................” จะให้ตอบว่ายังไงล่ะ ตอนนี้น่ะดูยังไงเขาก็เหมือนเด็กจรจัดแน่ๆสินะ

“ ไม่มีงั้นเหรอ” ชายหนุ่มถามต่อ สำหรับเขานั้นไม่นึกแปลกใจอะไรนัก บางทีเด็กตรงหน้าอาจจะหนีออกจากบ้าน สมัยนี้เด็กใจแตกมีเยอะแยะไปนี่นะ

“ ก็.....คล้ายๆแบบนั้น” โกหกไปแบบนี้...น่าจะดีที่สุด “ แต่ผมรับของๆคุณไม่ได้หรอกนะครับ เสื้อผ้านี่ ถ้ามีเงินเมื่อไหร่ ผมจะจ่ายแน่นอนครับ!”

“ ฉันว่าเธอจ่ายตอนนี้ก็ได้นะ”

“ เอ๋!”

“ ไปเดทกับฉันสักครึ่งวัน โอเคมั้ย เจ้าหนูหัวขโมย....” ข้อเสนอแสนง่ายดายที่มาพร้อมกับรอยยิ้มพิมพ์ใจไม่เปิดโอกาสให้ปฏิเสธ สำหรับอีกฝ่าย เขาไม่ได้ว่างมากขนาดนั้นหรอก แต่คนๆนี้อาจจะแจ้งความถ้าพบว่าเขาทำตัวน่าสงสัย อีกอย่าง ยังพอมีเวลา....กว่าจะถึงคืนนี้

“................... ก็ได้ครับ แต่ผมไม่ได้ชื่อเจ้าหัวขโมยสักหน่อย”

“ งั้นเธอชื่ออะไรล่ะ ฉันก็ไม่ได้รังเกียจที่จะเรียกชื่อเธอหรอกนะ” พออีกฝ่ายย้อนถามเข้าให้จริงๆ เด็กหนุ่มกลับอ้ำอึ้งไปอึดใจ

“ ผม...................สึนะ ......”

ซาวาดะ สึนะโยชิ

คือ

ชื่อของผม

“ สะ สึนะ ครับ ใครๆก็เรียกผมแบบนั้น” เจ้าตัวตัดปัญหา ใช่....ชื่อจริงที่แสนอันตรายแบบนั้น ไม่อาจเอื้อนเอ่ยได้

“ สึนะงั้นเหรอ” ชายหนุ่มยิ้มให้อีกครั้ง และ แนะนำตัวบ้างเช่นกัน

“ ฉัน เบียคุรัน ยินดีที่ได้รู้จัก สึนะคุง........”

เบียคุรัน แห่งเจสโซแฟมีลี่

คือ

ชื่อของฉัน

“ ไปกันเถอะ” เบียคุรันยื่นมือให้ สิ่งที่รับรู้มีเพียงว่า นี่คงเป็นแค่......

สิ่งที่ผ่านเข้ามา

และจะผ่านเลยไป

ก็เท่านั้น


ต่อค่า


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 16 Mar 2008, 15:27 
User avatar
Joined: 15 Sep 2007, 23:22
Posts: 839
Location: DARK WORLD
สึนะถูกเบียคุรันลากไปลากมาทั่วเมืองอยู่เป็นหลายชั่วโมง ทั้งตามถนนหนทางและวัดวาอารม จนเจ้าตัวรู้สึกราวกับว่าตนเองเป็นไกด์นำเที่ยวไม่มีผิด หากแต่ในที่สุดชายหนุ่มก็ตัดสินใจจะทานมื้อบ่ายสักที ว่ากันตามตรง เขาเองก็นึกหิวขึ้นมาเหมือนกัน ตั้งแต่เมื่อวานก็แทบไม่มีอะไรตกถึงท้อง เมื่อเช้าก็หนีแซนซัสมาทั้งแบบนั้น แล้วยังต้องมาวิ่งไปวิ่งมารอบเมืองแบบนี้ ไม่สนุกเอาเสียเลย

“ อร่อยมั้ย” เบียคุรันถามพลางกัดกร้วมแฮมเบอร์เกอร์ในมือ พวกเขากำลังนั่งทานแฮมเบอร์เกอร์ริมทาง ทั้งที่ดูจากเสื้อผ้าเครื่องแต่งกาย เงินทอง เชื่อว่าคงจะต้องมีฐานะแน่ๆ แต่กลับเลือกอะไรที่ดาษดื่นจนน่าตกใจ ช่างแตกต่างจากใครบางคนในความคิดของเด็กหนุ่ม

“ เธอยิ้มทำไมกันนะ หืม” ชายหนุ่มถาม เมื่อเห็นว่าคู่เดทเอาแต่ยิ้ม ซ้ำยังดูราวกับเป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้ตั้งใจจะให้ปรากฏเสียด้วย

“ ผม....น่ะเหรอ” สึนะย้อน ไม่น่าเชื่อว่าตนเองจะเผลอยิ้มขึ้นมาเมื่อนึกถึงคนๆนั้น ป่านนี้คงโกรธสุดๆเลยสินะ “ ก็แค่คิดว่าคุณเบียคุรัน น่าจะรวย แต่กลับทานอะไรพวกนี้ได้”

“ แล้วเธออยากทานอะไรหรูๆรึไง” ชายหนุ่มย้อน แต่อีกฝ่ายกลับรีบสั่นศีรษะปฏิเสธ

“ ไม่เอาหรอกครับ แค่นี้ก็มากพอแล้ว ทั้งเสื้อผ้า ทั้งอาหาร คุณเบียคุรัน....ใจดีนะครับ” คราวนี้เด็กหนุ่มยิ้มให้ รอยยิ้มจากใจ เพลานี้แม้ว่าหัวใจจะตึงเครียดเพียงใด แต่เพราะได้พบคนๆนี้ จึงกลับกลายเป็นผ่อนคลายเสียสนิท ดูท่าว่า จะเป็นโชคดีที่มีเพียงน้อยนิดกระมัง อย่างน้อย......ก่อนที่จะเผชิญหน้ากับเรื่องเลวร้ายอีกครั้ง

“...........................................” เบียคุรันไม่ตอบ หากแต่ยังคงส่งยิ้มให้เช่นเคย ความรู้สึกที่มีก็คือการใช้สมองอันชาญฉลาดประเมินค่าคนตรงหน้า เด็กตรงหน้านี่ จริงใจ หรือเพียงแต่กำลังล่อหลอกเขากันนะ

เธอน่ะ.......

เป็นของแท้รึเปล่า


ขณะที่กำลังครุ่นคิดด้วยความรู้สึกที่แตกต่างกัน พลันเสียงตะโกนโวยวายกลับดังขึ้นมาจากกลุ่มวัยรุ่นกลุ่มหนึ่ง กลุ่มเด็กหนุ่มสามสี่คนกำลังวิ่งไล่ล่าเหยื่อผู้เคราะห์ร้ายมาจากอีกฟากฝั่งถนน เรื่องธรรมดาสามัญที่อาจประสบพบเจอในเมืองใหญ่

“ คนตีกันสินะ อย่าไปสนใจเลย เราไปทางนั้นกันดีกว่า” เบียคุรันบอก หากแต่สึนะกลับไม่ได้คิดเช่นนั้น

“ รอเดี๋ยวนะครับ” สึนะว่า พลันกระโจนออกไปเบื้องหน้าในท่ามกลางความชุลมุนวุ่นวาย รู้ตัวว่าบ้าบอ แต่ก็อดไม่ได้ จะปล่อยเรื่องเลวร้ายไปต่อหน้าต่อตา อย่างนั้นหรือ ถ้าปล่อยผ่านไปด้วยความลังเล....อาจเสียใจภายหลัง

ฉัน

ไม่อยากเจ็บปวด

ก่อนที่กลุ่มวัยรุ่นอันธพาลจะเงื้อมีดฟันเข้าที่ร่างของเด็กหนุ่มผู้โชคร้าย ใครบางคนกลับเข้าขวางและใช้เพียงมือเปล่าหยุดคมมีดนั้นไว้

“ อย่าทำเหมือนการทำร้ายคนเป็นเรื่องง่ายๆแบบนั้นสิ ” ผู้มาใหม่ประกาศก้อง พลางยืนขวางเบื้องหน้า คั่นกลางระหว่างทั้งสองฝ่าย ดวงตาสีน้ำตาลมองกลุ่มเด็กหนุ่มเบื้องหน้าด้วยความรู้สึกหลากหลาย แต่เหนืออื่นใดคงเป็นคำถาม......พวกนี้รู้หรือเปล่าว่า ตอนที่ถูกแทงน่ะ....มันเจ็บปวดขนาดไหน

คมอาวุธน่ะ

ไม่ใช่เรื่องเล่นๆนะ

“ แกจะมาแส่อะไรด้วยฟะ!” กลุ่มอันธพาลตะโกนลั่นพลางชักมีดออกมาครบคน บรรยากาศรอบข้างช่างตึงเครียด ในสายตาผู้คนมากมายบริเวณนั้น และในสายตาของเบียคุรัน เด็กหนุ่มที่ชื่อสึนะนั่น ไม่น่าจะเอาชนะได้เลย ทั้งตัวเล็กกว่า ทั้งไร้อาวุธในมือ ช่างโง่เง่าจริงๆ

“ อ๊า!..........” เสียงเหยื่อร้องสั่น และทันใดนั้นอย่างไม่ได้คาดคิด เหยื่อคนที่ว่ากลับหันหลัง และพุ่งหนีออกไปอย่างรวดเร็ว ฝ่ายตรงข้ามเตรียมจะทะยานติดตาม หากแต่สึนะกลับพุ่งเข้ามาประชิดเช่นกัน เด็กหนุ่มเตะเข้าที่มือของวัยรุ่นคนหนึ่งจนมีดกระเด็นตกพื้นก่อนจะหมุนตัวหักข้อมือคู่ต่อสู้ และเหวี่ยงไปชนอีกคนล้มกลิ้งไปทั้งคู่ และโดยไม่รอช้าหมัดลุ่นๆชกเข้ากลางท้องน้อยศัตรูอีกสองคนอย่างหนักหน่วง มาดหมายให้เพียงล้มลงเท่านั้น การเคลื่อนไหวรวดเร็วและเฉียบคมอย่างที่มือสมัครเล่นไม่น่าจะทำได้เลย

“ จะเอาอีกมั้ยล่ะ” สึนะบอกขณะที่พวกอันธพาลลงไปนอนกองกับพื้น ภาพที่เห็นนั่นทำเอาฝูงชนแทบไม่เชื่อสายตา หากแต่ไม่ทันจะได้ชื่นชมอะไร เสียงนกหวีดกลับดังลั่นขึ้น นายตำรวจสามสี่คนกำลังวิ่งเข้ามา

“ ย แย่แล้ว!” เด็กหนุ่มเผลอสบถออก แต่ก็มีสติพอที่จะคว้าข้อมือชายหนุ่มผู้มีพระคุณให้วิ่งหนีไปด้วยกัน

นี่ฉัน

ดันก่อเรื่องเสียแล้ว

“ ขอโทษนะครับ ขอโทษจริงๆ” สึนะก้มหัวขอโทษขอโพยเมื่อทั้งคู่มาหยุดอยู่บริเวณสวนสาธารณะแห่งหนึ่ง รู้สึกผิดที่ทำลายการเดทและวันอันแสนสงบของอีกฝ่าย

“ เป็นคนที่ตลกจริงๆนะ”

“ เอ๋!”

“ ทั้งที่ไม่ใช่เรื่องของตัวเอง แต่กลับสอดเข้าไปเกี่ยวข้อง หมอนั่นน่ะวิ่งหนีไป โดยไม่สนใจเธอเลยไม่ใช่เรอะ” เบียคุรันบอกพลางยิ้มเยาะก่อนจะนั่งลงบนม้านั่ง คาดหวังว่าอีกฝ่ายจะมีทีท่าเสียใจบ้าง หากแต่สิ่งที่เห็นกลับเป็นเพียงดวงตาสีน้ำตาลที่มองกลับมาอย่างมั่นคง ดวงตาที่ไม่เคยประสบพบเจอมาก่อน ดวงตา....ที่ผิดแผกแตกต่าง

“ ผมไม่ได้ช่วยเขา เพราะหวังคำขอบคุณนี่ครับ” สึนะตอบ

“ งั้นช่วยเพราะอะไรล่ะ อยากเป็นฮีโร่หรือไง” ชายหนุ่มหัวเราะ และดูราวกับว่าคำพูดนั้นจะกระทบความรู้สึกของอีกฝ่ายไม่เบา

“....................................”

ฮีโร่อย่างนั้นเหรอ

ฉันน่ะนะ

“ อย่างผมน่ะ.....เป็นไม่ได้หรอกครับ” เด็กหนุ่มแค่นยิ้ม ยิ้มให้กับอะไรกัน ความรู้สึกของตนเองงั้นหรือ ความเจ็บปวด หรือ.......................

ฉันน่ะ

เป็นอะไรไม่ได้สักอย่าง

“ เธอนี่......แปลกดีนะ” สิ่งที่แปลกตาอย่างเหลือเชื่อ อยู่ตรงหน้านี่แล้วหรือไงกัน หากแต่ขณะที่กำลังจ้องมองซึ่งกันและกัน พินิจพิเคราะห์อย่างฉงนสนเท่ห์เป็นครั้งที่สองแห่งการพบเจอ พลันเสียงนาฬิกาในสวนสาธารณะตีบอกเวลา เสียง นุ่มของนาฬิกาบ่งบอกราวสัญญาณว่า.....ความฝัน สุดสิ้น

“ ต้องไปแล้วล่ะครับ ผมมีธุระต้องทำต่อ” สึนะเอื้อนเอ่ย นาฬิกาบอกเวลาห้าโมงเย็น เรื่องที่ต้องทำ ได้เวลาจัดการแล้ว

“ จะไปขโมยของหรือไง” คำถามสั้นๆที่ทำเอาเด็กหนุ่มนิ่งไปชั่วอึดใจก่อนจะกลับมายิ้มรับ

“ ครับ.......จะไปขโมยของสำคัญคืนมา” รอยยิ้มที่แต้มบนใบหน้า รอยยิ้มที่ไม่เคยพบเห็นมาก่อน

อะไรนะ

ที่ทำให้

น่ามองถึงเพียงนี้

“ เธอน่ะ จะไปกับฉันไหม” เจ้าของคำพูดหยัดกายขึ้นยืน พลางก้มลงจ้องดวงตาของเด็กหนุ่ม มีประกายบางอย่าง มีความรู้สึกบางอย่าง อะไรบางอย่างที่ท้าทาย อะไรบางอย่างที่น่าค้นหา ตัวเธอน่ะ.....เป็นอะไรกัน

“ คุณ....เบียคุรัน” ผู้ชายคนนี้ผิดแปลก ไม่เหมือนใคร....ที่เคยพบพาน

“ ก็ไม่สัญญาหรอกนะว่าจะไม่เบื่อเธอ แต่ว่า.....ฉันสนใจเธอจริงๆนะ สึนะคุง” สนใจตัวเธอ อยากค้นหาบางอย่าง....ในดวงตาของเธอ

เธอน่ะ

เป็นของแท้รึเปล่า

เธอน่ะ

เป็นของจริงรึเปล่า

“ ................................” เด็กหนุ่มนิ่งไป รู้สึกแปลกใจกับคำพูดและท่าทีของผู้มีพระคุณ

แต่ว่านะ......

ชีวิต ณ เวลานี้

ก็ไม่ใช่ของฉันคนเดียว

อีกต่อไป

ข้างหลังของฉัน

มีผู้คนอยู่มากมาย

“ ผมยังสนุกกับการเป็นหัวขโมยจรจัดครับ คุณเบียคุรัน ขอบคุณสำหรับเสื้อผ้าครับ สนุกมากครับ” สึนะยิ้มให้ ยิ้มให้รื่นเริงที่สุดเท่าที่สามารถทำได้ คงจะไม่ได้พบคนๆนี้อีกแล้ว ดังนั้น....ก็อยากให้จดจำกันและกัน ด้วยความทรงจำที่ดี

“ ตามใจเธอ” เบียคุรันตอบ พลางมองเด็กหนุ่มที่กำลังโค้งให้สุดตัว และเดินหันหลังจากไป

สายลมยามเย็นพัดมา บางทีอาจพัดเอากลิ่นคาวเลือดและความจอมปลอมลวงหลอกติดมาด้วย โลกที่มีเพียงการแก่งแย่งชิงดีไร้ที่สิ้นสุด ความสกปรกที่เกาะแน่นในจิตใจ หากแต่ดูราวกับว่า.....ได้พบบางอย่าง บางอย่าง ที่ผิดแผก และแตกต่าง

“ เธอขโมยเวลาไปจากฉันครึ่งวัน.....หรือว่า......”

[align=center]บางที

อาจเป็นเวลา

ชั่วชีวิต[/align]


จบตอนค่ะ

โอ๊ะโอ๋ ว่าจะให้ตอนนี้บู๊ แต่ต้องเลื่อนไปตอนหน้า เพราะเดี๋ยวอารมณ์ผิดปกติ ตอนหน้าที่ว่าคงไม่นานค่ะ เพราะกำลังปั่นต่อ เอาเป็นว่า คิดยังไงกับตอนนี้ บอกกันบ้างนะคะ เพราะการเขียนเรื่องนี้เครียดเอาเรื่องจริงๆค่ะ นิสัยเบียคุรันนี่ยากแฮะ ขออภัยทุกท่านไว้ล่วงหน้าหากไม่สนุกหรือผิดพลาดประการใดเจ้าค่ะ

ลืมบอก อย่างที่ท่านผู้อ่านกำลังคิดนั่นล่ะเจ้าค่ะ มันคือ X27100 รักสามเส้า แต่มิใช่ 3P
แต่ก็......อ่านเรื่องนี้มันหลายคู่นะเจ้าคะ


ปล. น้องรอง น้องเล็ก พี่ใหญ่เอา 10027 มาบรรณาการแล้วเน่อ

_________________
นี่คือการรวมพลเฉพาะกิจเพื่อกอบกู้ความวาย

Image

The Sin Sister(s)


Last edited by ruk21us on 16 Mar 2008, 16:19, edited 2 times in total.

Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 16 Mar 2008, 15:44 
User avatar
Joined: 04 Jan 2008, 13:36
Posts: 937
Location: ส่วนหนึ่งของจักรวาลสโตกเกอร์
กริ๊ดดดดดดดด ภาคต่อมาแล้ววววว

เปิดฉากมาก็มวยคู่ใหญ่เลยค่ะ ศึกชิงนางของ แซนซัส vs ป๋าเบีย ใช่รึเปล่าคะนี่ ขอโฮกแรงๆ =[]=!!!! เมะ ปะทะ มหาเมะ

ดูแล้ว ป๋าเบียจะแปรพักตร์มาช่วยฝั่งสึนะบ้างไหมนี่ การพบกันแบบไม่รู้ฐานะของอีกฝ่าย >w<! เร้าใจมากค่า รอติดตามอย่างจดจ่อ ค่าาาา

_________________
ตอนนี้ฟิคยาวส่วนใหญ่ ย้ายไปลงที่อีกบอร์ดแล้วนะคะ =w=" http://worldstale.freeforums.org/

風が生まれ雲は流れ
君の下へ君の傍へ
翼になり愛は届く
The answer is blowing in the wind


Image
หล่อเลว すき!! (。・ω・)ノ゙    

Image


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 16 Mar 2008, 16:13 
User avatar
Joined: 13 Mar 2008, 02:23
Posts: 460
เอื้อกสุดยอด เบียคุรันกับสึนะ
โฮะ...โฮะ...โฮะ...เบียคุรันเอ๋ย
สงสัยท่าจะตกหลุมรักหนูทูน่าแล้วซิเนี่ย
เริ่มตะงืดตะงิดใจว่าจะเป็นx27รึว่า10027ซะแล้วซิ
แต่เท่าที่ดูข้างบนก็x27ยังไงก็รีบๆมาต่อเน้อ


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 16 Mar 2008, 16:17 
User avatar
Joined: 11 Nov 2007, 11:12
Posts: 806
Location: ที่ๆมีปลาเคะและม้าเคะนั่นแหละ
กร๊าซซซซซซซซซซซซ ภาคต่ออออออออออออออออออออออออออออออออ


//สครีมลั่น1827ตำบล ชน6927แคว้น ไปถึงดินแดนX27

โฮกกกกกกก มาถึงก็ทำเอาคนอ่านยิ้มเป็นคนบ้า โฮกกกกกก มันมีรักสามเส้า กร๊ากกก กรั่กกกกๆน่าสนุก!!!

(สรุปคือสนุกกับการแกล้งทูน่างั้นเรอะ=[]=)


ท่านคร้าบบบบ ขอบพระคุณสำหรับฟิคดีๆ โฮกกก มีขอไซโคให้ชีวิตสดใส สุโก๊ยยยย

ปล.คราวนี้แหละที่จะได้เม้นท์และติดตามอย่างใกล้ชิด ฮิ้วววว >W<

_________________
Image
Image
Image

รอยยิ้มของนายคือแสงสว่าง สุกสกาวพร่างพราวในความมืด


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 16 Mar 2008, 16:39 
User avatar
Joined: 15 Nov 2007, 03:02
Posts: 580
Location: ทุกที่ที่มีซือคุง~
เพ่หย่ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย น้องเล็กจะเอามากกว่าเน้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ กรี๊ดดดดดดดดดดดดด น้องเล็กอยากเห็นมากกว่านี้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ พี่หย่ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย *ดิ้น ๆ*

โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก โคตรน่ารัก โอยยยยยยยยยยยยยย พี่ใหญ่ขา น้องเล็กอยากให้มันเป็น 10027 แทน x27 แล้วอ่ะ ฮา

ปล.พี่ใหญ่ที่รัก น้องเล็กซื้อการ์ตูนให้แล้วนะคะ ไว้ถ้าเจอเรื่องไหนเจ๋ง ๆ น้องเล็กจะซื้อเก็บไว้ให้อีก ตอนนี้มี Black butler 3 เล่ม กับ Doll อีก 4 เล่มก๊ะ

_________________
Image

>>Blog Exteen<<
>>Happy Famiglia<<


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 16 Mar 2008, 17:09 
User avatar
Joined: 04 Mar 2008, 08:54
Posts: 7
Location: ในหัวใจสึนะ.. (ฮิ้วว)
ตอนแรกเห็น x27 เลยเข้ามาอ่าน บวกกับชื่อคนแต่งแล้ว นี่เป็นเหตุผลที่ทำให้เราสมัครบอร์ดนี้เลยนะคะเนี่ย ><

แต่อ่านไปอ่านมาชักจะตงิดๆว่าจะเป็น 10027 ซะอย่างนั้น แต่ฟิคนี้ทุกคนน่ารักหมดเลย(?)

ถึงจะเป็นรักสามเส้า แต่สุดท้ายคนที่ได้ทูน่าไปก็คงจะเป็นป๋าฮิ (ซะงั้น มาจากไหนเนี่ยยยย !!! =........=)

อยากบอกว่าแอบเชียร์ 10027 อ่ะ งุงิๆ -....-

มาอัพไวๆนะค้า~


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 16 Mar 2008, 17:24 
Joined: 24 Dec 2007, 23:02
Posts: 95
อ่านเรื่องนี้แล้ว...เบียคุรันเท่!!!

ส่วนสึนะ...ก็เข้าใจนะว่าเป้นห่วงเพื่อนคนสำคัญ แต่หลายครั้งก็ยังรู้สึกว่าการเอาตัวเองเข้าไปเสี่ยงแล้วก็ร้อนรนแบบนี้มันจะกลายเป้นลุกลี้ลุกลนไปแทนรึเปล่า มันอันตรายนา ซือคุง

แล้วก็บอส...ช่างดีจริงๆ ซือคุงอยากทำอะไรไมห้าม แต่คอยตามเก็บศพ(?)ให้เกือบทุกท

แล้วรักสามเส้าคราวนี้จะเป็นยังไงต่อล่ะเหวย?ี

ในที่สุดภาคต่อก็มาแล้วสินะ?
คราวนี้จะตามอ่านไม่ให้ขาดตอนแลยล่ะ ^^>


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 16 Mar 2008, 17:32 
User avatar
Joined: 24 Sep 2007, 07:34
Posts: 2155
Location: ทุกแห่งหนในความฝันนี้
ท่านพี่มาลงแล้วสุดยอดค่า

แหม....เรื่องนี้เฮียแอบเท่แหะ

งึมงัมภาษาสุดยอดเช่นเคย

สู้ๆค่า

_________________
ImageImageImageImageImage


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 16 Mar 2008, 18:06 
User avatar
Joined: 08 Oct 2007, 21:14
Posts: 798
กร๊าซซซซซซซซซซซซซซซซ โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกก เพ่หย่ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย ของบรรณาการแหล่มแท้~~~!!!!!! >[]<// เมื่อคืนอยู่จนดึ๊กกกก ดึก เห็นบอกว่าจะเอามาอัพ แต่ก้อม่ายมี~~~!!! แต่น้องรองใจชื้นแล้วเพราะตอนนี้ได้เห็นแล้ว ได้ยลแล้ววววววววว

10027 ของน้องงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง กร๊าซซซซซซซซซซซซซซซซซ โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก เพ่หย่ายทำไมเขียนได้ใจเยี่ยงเน้~~~!!!!!!! นี่มันเบียคุรันชัดๆ!!!! เบียคุแร่ดสุดๆ!!!!!! โฮกกกกกกกกกกกก~~!!!!! ไอ้ประโยคก่อนจบนั่นอยากบอกว่า ชั่วชีวิ๊ตตตตตตตตต สึนะพวกฉันขโมยเวลาแกไปแล้วทั้งชีวิ๊ตตตตตตต~~~!!!! ))))))))))>//////<//

ป๋าแซนนู๋ขอโทษ ขอโทษจริงๆแต่พี่ใหญ่เขาเขียนให้เริ่มโอนไปทาง 100 ไม่มากก็น้อยไปแล้วอ่าป๋า~~!!!! โฮกกกกกกกกกกกก ครั้งหน้าไปร้องขอพี่ใหญ่ให้ป๋ามีบทมากกว่านี้นะป๋านะ อิอิ

รักพี่ใหญ่ที่จู๊ดดดดดดดดดดด เนอะน้องเล็กเน๊อวววว~~~!!! >3<//

ปล.นั่งรอฉากระทึกตอนหน้า ช่วยชีวิตสินะคะพี่ใหญ่ เคะเคะ
ปปล.โอ้ก~~!!!! ในที่สุดบรรดาผู้พิทักษ์ก็เกือบจะเคะหมดเลยสินะ!? :lol: :lol:

_________________
Image

=THE PRINCE OF ABE TENNIS=
[แม้กระทั่งเรียวมะยังต้องหลบ!!!!]


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 16 Mar 2008, 18:28 
User avatar
Joined: 31 Jan 2008, 19:33
Posts: 704
Location: ห้องส้วมบ้านทูน่า
อะเฮิ้กกกกกกกกกกกกกกกก

เท่จังเย้ย เบียคุรัน กรี๊ดดดดดดดดดด

X27 X27 คู่โปรดดดด

นู๋ชอบ

แผล่บบ


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 16 Mar 2008, 19:40 
User avatar
Joined: 17 Sep 2007, 00:09
Posts: 720
Location: --ViOlEtWoRlD--
โอ้วววววววว!! ฟิคนี้ที่รอคอย~ ในที่สุดก็มาให้ยลแล้ว~ >//////<

อยากจะบอกค่ะว่าเปิดมาอารมณ์X27พลุ่งพล่านค่ะ นึกว่าจะตีกันซะแล้วแต่ซือคุง....กร๊ากกกกกก หัวดีใช่ย่อยนิลูก! วิธีหนีสุดยอด! แบบนี้เฮียแสนแค้นมากแหงเลย เจอกันครั้งหน้าระวังไว้หน่อยนะจ๊ะซือคุง คิคิคิ

ว่างั้นแต่...เจอคอมโบป๋าเบียเข้าไป...กร๊าซซซซซซซซ พลังโอโม่บดบังลูกตา พลังจิ้น10027พรวดพราด ลืมพ่อเอ็กซ์ข้างบนไปกระทันหัน!! จนชักอยากจะเชียร์3Pสุดใจขาดดิ้น แม้ท่านรักจะบอกว่ามัน3เส้าก็เถอะ! TTvTT

บุพเพอาละวาดจริงๆแฮะ ไปเจอตอนซือคุงไปจกเสื้อผ้าเขา 55 รู้สึกพ่อกล้วยไม้ขาวเริ่มหลงเสน่ห์นู๋ปลาทะเลไปเต็มๆ! อ่านแล้วอยากจะกรี๊ดกร๊าดให้ลั่น มัน...น่าร้ากกกกกกกกกมากกกกกกกกกกค่าาาาาาาาาาาา!! >//////////////<

เธอขโมยเวลาไปจากฉันครึ่งวัน.....หรือว่า......บางที อาจเป็นเวลา ชั่วชีวิต

ถ้าถามว่าประโยคไหนฆ่าคนได้ก็ต้องตรงนี้แหละค่ะ >///<b หลงเสน่ห์พ่อ100คนนี้ไปซะแล้วสิ~ แม้ป๋าจะกินแห้วแต่ก็อยากเชียร์ป๋าให้ถึงที่สุดจังแฮะ

/เฮียแสนเตรียมเอาปืนจ่อหัว =[]=

กร๊าซซซซซ โทษคุมิบ่ได้เน้อเฮีย ต้องโทษท่านรักที่เขียนออกมาให้คุมิเอนเอียง (กร๊ากกก โบ้ยให้ซะงั้น XD)

นั่งรอเฮียออกมาประชันบทกะป๋าค่ะ หึหึ

_________________
Image


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 16 Mar 2008, 19:41 
User avatar
Joined: 21 Feb 2008, 15:25
Posts: 433
Location: ร่อนเร่พเนจร
มาแล้วๆ เย้~ ^0^

ในที่สุดก็มาแล้วบทสรุปทั้งหลาย

เรทไม่เรทไม่ว่าค่า ขอแค่เป็น x27 ราชากะราชินีก็พอ ฮี่ๆ

ภาษาคุณท่านแจ่มอีกแล้ว ชอบมากเลย

สามเส้าไม่เป็นไร ยังไงยังไง ก็เป็นคู่ x27 ชิมิ ฮี่ๆ

จะรอตอนต่อไปน้าคะ อัพไวๆน้า รออ่านจ้า


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 16 Mar 2008, 19:56 
User avatar
Joined: 15 Sep 2007, 20:56
Posts: 485
Location: สมาคม Yaoi แห่งชาติ (มีด้วย?)
ทั่นร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกก=[]=!!!!!!!!!!!!

อ๊ากกกกก ฟิคนี้ซู๊ดยอดค่ะ!!!!!!!!!!!!

X27 (10027) ขอโฮกกกกกกก

ป๋าเบียเท่ห์ที่ซู๊ดดดดดดดดดดด>_</

ของแท้???? อะไรคือของแท้*O*

อะแฮ่ม...ซือคุงจ๊า นู่ขโมยของไม่ได้ไม่ต้องกังวล เพราะนู๋ขโมยใจป๋าเบียไปแล้วนิสนึง>///<
++++++++++++
ทุกคนกล่าวหาว่ากาเป็นสิ่งอัปมงคลเพียงเพราะมันมีขนสีดำ.......แต่กระนั้นมันก็มีเลือดสีแดง
Image


Profile  Offline
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic Reply to topic  [ 148 posts ]  Go to page 1, 2, 3, 4, 5 ... 10  Next


Who is online

Users browsing this forum: hiwachan, ViewLoveTsuna and 7 guests

Panel

Top You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum
You cannot post attachments in this forum
Search for:
Jump to: