•·.·´¯`·.·•Reborn Fan Club•·.·´¯`·.·•

เขินๆเหมือนกันนะที่เผอิญต้องการมาเม้นต์ในตอนที่จะมีการส่ง PM ให้กันพอดี *อยากได้หลังไมค์ด้วยค่ะ แฮะๆ*

อยากเม้นต์ให้กับตอนนี้จริงๆ เพราะทนความเท่ห์ของคุณแม่นานะไม่ไหวค่ะ อร๊างงงง >< อันที่จริงเหมียวอ่านฟิคนี้ด้วยความรู้สึกมวนๆในท้องมาตลอดเลยค่ะ

การจิ้นฟิคเรื่องนี้ยากเหลือเกิน ถึงตัวเองจะเป็นแฟนลัทธิ์คุณลุงก็เถอะ 555 สุดท้ายก็ไม่จิ้นมันเสียเลย ลืมรูปร่างหน้าตาทุกคนในเรื่องไปหมดเลยให้เหลือแต่ข้อมูลที่จำเป็น เหมือนคนที่ไม่เคยอ่านแฟนดอมนี้มาก่อน

เอ่อแน่ะ มันประทับใจมากๆเลยนะคะ

ขอสกรีมอีกครั้ง ชอบคุณแม่นานะจริงๆนะคะ เท่ห์สุดๆเลย

ขอหลังไมค์ด้วยคนค่ะ =w=//

อิเอะเลวได้เลวดีจนป่านนี้ก็ยังไม่หาย เลวตั้งแต่ต้นจนจบเลยนะนาย

สุดท้ายนายจะเป็นคนดีไม่ได้แล้วใช่ไหม?

ในที่สุดยามะก็เกิดมาแล้วสินะ พอคิดๆดูแบบนี้ สึนะก็น่าสงสารนา...เกิดมาคุณพ่อไม่รักซะงั้น คุณแม่ก็มาดันตายหาย...

สุดท้าย อยากอ่านต่อ มันค้างมากมายค่ะ = =b


edit----------------------------------------------


อิเอะช่างทารุณโหดร้ายเหลือเกิน ดาร์กจริงๆ ดาร์กมาก มืดมนไปหมด

เลวสุดๆ ทำไมนายมันเลวงี้~~!! T[]T


พอเหอะกับการคร่ำครวญ....

โดยส่วนตัวแล้ว อยากให้ใส่ลงไปในรวมเล่มด้วย เพราะมันจะได้อารมณ์มืดมนตกต่ำกันแบบสุดๆไปเลย สึโยชิน่าสงสารมาก ...

อีตาอิเอะก็อยากกระทืบได้อีก เลวเข้าป๊ายยย!! ทำกันได้ไงแบบนั้น เลวสุดๆ

ความรักของนายมันน่ากลัวมากเลยนะ เล่นทั้งบังคับ ข่มขืน ทรมาน พยายามกักขัง รักแบบนี้มันแย่มากเลยนะ!!


...สรุปเม้นตอนนี้ด่าอิเอะมันเข้าไป...เลวง่ะ!!

ขอหลังไมค์อีกคนค่ะ..

เดี๋ยวตามหาอ่าน..

*me เผ่นไปทำงาน... เดี๋ยวมาเม้นท์ค่าาาาา~!!!1

Edit:

นานะซังเท่มร๊ากกกวกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

อยากเป็นคนที่เข้มแข็งได้ขนาดนี้... ยืนหยัดปกป้องคนสำคัญได้อย่างห้าวหาญเช่นนี้..

รางวัลน้องสาวแห่งปียกให้เลยค่ะ!!

และปวดใจแทนจริงๆ กับการที่ต้องตกเป็นตัวประกัน ทั้งๆ ที่อยากทำประโยชน์ให้กับพี่ชาย... หากเปลี่ยนกลายเป็นโซ่ตรนที่รึงรั้งจนแทบสิ้นลม..


และทาคาโกะ..

ลินบอกได้คำเดียวค่ะ...

คุณเป็นผู้หญิงที่มีน้ำใจบริสุทธิ์และประเสริฐมาก...

สมแล้วกับความรักที่สึโยชิมีใก้คุณและคุณมีให้เขา..

*me เป็นลิน.. ฆ่าปาดคอิเอะดับไปตั้งแต่รู้เรื่องแล้ว..


..กลัวค่ะ...

ความรู้สึกแรกหลังอ่านหลังไมค์จบ...

กลัวคนแบบนี้(อิเอมิสึ)... กลัวความรักที่วิปลาสแบบนี้..

ในเมื่อรักไม่ได้... ในเมื่อไม่ได้ครอบครองดวงใจ..

ก็ฉีกกระชากจนยับเยิน... ป้ายสีจนหมองหม่น..ให้สกปรกดำมืด สยบแทบแท้าให้เป็นของตนแต่เพียงผู้เดียว..

ทำร้าย...ทำลายจิตใจ...กระทั้งพังทลาย...แหลกละเอียดไม่เหลือชิ้นดี...

..ต่อให้ดาวดิ้นสิ้นสติ..ก็ยังต้องเป็นของตน..


สนับสนุนให้ใส่ลงในเล่มที่ตีพิมพ์นะคะ...

เพราะเป็นส่วนสำคัญ... พลิกผันเรื่องการตัดสินของสึโยชิ และเป็นบทสรุปของชื่อตอนที่่ว่า

'I Never Choose'

ไม่มีทางเลือก...
และไม่สามารถเลือกได้..

ฉัน.. เลือกไม่ได้จริงๆ

ส่วนเรื่องใครผิดใครเลว...
ตามรูปธรรม(ในใจลิน)คงตอบอย่างไมลังเลว่า

'อิเอมิทสึ'

แต่หากให้คิดวิเคราะห์อย่างลึกซึ้งแล้วจะไม่มีใครผิดอย่างเต็มที่เลย..

..ความรู้สึก...
เป็นสิ่งซับซ้อน...

ทำให้คนเป็นมนุษย์...และเป็นยิ่งกว่าเดรัจฉานได้เช่นกัน..

ขอหลังไมค์ด้วยคนค่า
เรื่องนี้อ่านแล้วดูมิติดีนะ ดูสลัวๆดี
ชอบค่า
แต่ไม่เข้าใจพ่อสึโยชิค่าว่าคิดอะไร ชอบหรือเกลียด อิเอะคุงค่า
หรือเป็นอะไรกัน ทำไมไม่ฆ่าทิ้งไปเลยอ่า
555 โหดโคตร

ตามอ่านไม่ทัน...
เรื่องนี้เหมือน ยามะโดนเอาคืนจริงๆ
เรื่องอื่นเซะโหด เรื่องนี้เป็นเคะโศกมั้ง

แต่น่าสงสารอ่ะT_T
ขอหลังไมค์ด้วยคนนะ
กลับไปเก็บรายละเอียดก่อนนะ

อ๊า....ขอด้วยค่า~~~

มืด มืด มืด มืดจนมองไม่เห็นหน้าอิเอเลย 555

อุตส่าห์หนีแล้วยังมาเจอกันอีก -*-

ขอตอนนี้ด้วยนะคะ
ขอบคุณล่วงหน้าสำหรับตอนนี้ด้วยค่ะ
อัพต่อไวไวน๊า

*กรีดร้อง* อิเอะจะดาร์กไปไหน =[]=q!! อร๊ากกก ..

ผู้หญิงในเรื่องแต่ละคนเข้มแข็งจังเลยค่ะ นานะซังเท่โฮก TwTq

คุณทาคาโกะให้ความช่วยเหลือป๋าอิเอะทั้งๆอย่างนั้น ไม่อึดอัดบ้างหรือขอรับ

สงสารซือคุงแฮะ อิเอะรักลูกคนอื่นมากกว่าลูกแท้ๆตัวเอง ฮ้า ปวดใจจังเลยค่ะ ..



อา อะฮั้นขอหลังไมค์ด้วยคนนะคะ ขอบคุณล่วงหน้าค่า

ฟิคมันดาร์คจนอยากสวนกระแสเม้นท์อะไรฮาๆลดความตึงเครียดบ้างจัง ^ ^"(แต่กลัวโดนยันออกนอกกระทู้)

สงสารนานะที่สุดของที่สุด ป่านนี้ไม่รู้เป็นตายร้ายดียังไงมั่ง

ความรู้สึกที่อิเอหรือดีโน่มีต่อพ่อลูกยามาโมะโตะมันไม่ใช่ความรักแน่นอน

แต่เป็นความยึดติด

ยิ่งอีกฝ่ายหนียิ่งไล่ต้อน บีบบังคับทุกวิถีทาง

ยามะชั้นหวังในตัวแกนะ หาทางออกจากหลุมดำเมะโฉดนี่ให้ได้ในเร็ววัน T T

ปล.มาขอรับพีเอ็มด้วยอีกเสียงค่ะ ติดซะแล้วดาร์คแค่ไหนศรีทนด้ายยยย

*************************************************************************************

edit/

T T ไม่ไหวแล้ว จิตหลุดหลังได้อ่านพีเอ็ม

กะแล้วว่ามันต้องลงเอยแบบนี้ สันดานอสรพิษไว้ใจไม่ได้

แต่ก็อยากเชื่อ เชื่อว่าสหายคนเดิมที่ตนเองเคยรู้จักนั้นกลับมาแล้ว

แต่สิ่งที่ได้รับเป็นรางวัลความภักดีกลับเป็นความผิดหวังและ ความตายของผู้เป็นที่รัก

รู้สึกว่าตอนหน้าคงเป็นตอนของยามะสินะคะ(เดาสุ่ม)สังเกตว่าลงสลับกันระหว่างเรื่องของคนพ่อกับคนลูก

ยังยืนยันคำเดิมว่าอยากให้ยามะรอดพ้นชะตากรรมนี้ไปได้ เพราะดูเหมือนปะป๊าสึโยปลงตกไปเรีบร้อยแล้ว เศร้า

มาต่อเถิดนะคะ ก่อนคนอ่านตาดำๆคนนี้จะลงแดงตาย

ได้อ่านแล้วค่ะ และขอบอกว่า....สงสารป๋าสึโยชิสุดหัวใจ TTwTT

อิเอมิทสึอะไรมันจะชั่วเลวได้ถึงขนาดเน้!! ถึงกับลงมือฆ่าคนสำคัญของป๋าสึโยชิได้ลงคอ ฆ่าแล้วยังไม่พอ ยังใช้ยามะที่เป็นแค่ทารกมาเป็นตัวประกันเพื่อไม่ให้สึโยชิหนีไปไหนอีกต่างหาก ต้องโดนทำแบบนั้นต่อหน้าคนสำคัญถึงสองคน ถึงแม้ว่าคนนึงจะตายไปแล้ว ส่วนอีกคนก็เด็กเกินกว่าจะรู้เรื่องก็เถอะค่ะ แต่ยังไงมันก็เกินจะรับจริงๆ อ่านมาถึงตรงนี้แล้วแปลกใจเลยค่ะว่าป๋าสึโยชิผ่านช่วงเวลาตอนนั้นมาได้ยังไง แต่ดูๆแล้วก็น่าจะเป็นเพราะลูกล่ะนะคะ อา...ป๋าขาาา หนูศรัทธาป๋ามากที่สุดแล้ว ป๋าเข้มแข็งจริงๆ T_T

ส่วนเรื่องที่ว่าจะเอามารวมในเล่มหรือเปล่า โดยส่วนตัวแล้วอยากให้รวมค่ะ เพราะนอกจากฉากนี้จะเป็นจุดสำคัญว่าทำไมป๋าสึโยชิถึงหนีไปจากอิเอมิทสึไม่พ้น เราว่ามันยังเป็นจุดสำคัญในหลายๆเรื่องด้วยค่ะ ทั้งการตายของทาคาโกะ แล้วก็เป็นจุดสื่ออารมณ์ที่สำคัญของเรื่องด้วยค่ะ อ่านแล้วมันสื่อ "ความดาร์ก" ออกมาได้ชัดจนหดหู่ไปเลยค่ะ ฮาาา (หัวเราะหดหู่)

ชอบฟิคนี้มากๆเลยค่ะ มาต่ออีกนะคะ จะไปสอยมาตอนงาน CP แน่นอนค่ะ ^^

ได้อ่านแล้วรู้สึกว่าสึโยชิน่าสงสารมากเลยค่ะ
ต่อไวไวนะคะอยากอ่านต่อ

อ่า...แบบว่าไม่ได้เข้าบอร์ดยนานเลย อ่านจนตาลาย...ปนน้ำตาไหลไปด้วยเลย TT^TT *อยากได้หลังไมค์อ่ะค่ะ ^^*


ดาร์กสุดหูรูดเลยครับพี่น้อง!!!

---------------------------------------------------------------------------------
[edit]

ได้หลังไมค์แล้ว ขอบคุณค่ะ ...คิดว่าตอนนี้น่าจะใส่เข้าไปในหนังสือด้วยนะคะ เพราะมันก็เป็นเหตุการณ์ที่ทำให้คนอ่านปะติดปะต่อเรื่องได้ดีมากขึ้น แล้วที่จริงก็เสมือนเป็นจุดไคลแมกซ์ที่แสดงให้เห็นอารมณ์ของอิเอะกับสึโยชิ ที่ถึงขั้นแตกหัก แล้วดำเนินชีวิตมาถึงปัจจุบัน....

ความจริงแล้ว มันก็น่าอิจฉาที่มีคนที่รักเราอย่างมั่นคงขนาดนั้น...แต่ว่าการที่รักมากเกิน จนกลายเป็นคลั่งรัก แล้วอยากครอบครองไว้คนเดียวโดยไม่เลือกวิธีการเนี่ย มันก็ไม่ไหวจริงๆแฮะ.... น่าสงสารสึโยชิคุงจริงๆ TT^TT

แต่อิเอะ....ยังรักสึโยชิอยู่จริงๆเหรอ?

อีกนิด

ความหนาวเหน็บก็จะทำให้ลูกชายของเขาเป็นปวดบวมตายภายในชั่วข้ามคืน <<< คิดว่าพิมพ์ผิดค่ะท่านรัก ^^

ไม่รู้ว่าจะกล่าววาจาใดดี คือ มันเป็นความรักที่บิดเบี้ยวแบบสุดๆไปเลยล่ะค่ะ

รักและแค้นเนี่ยเป็นอะไรที่เป็นสากลจริงๆนะค่ะ ความรู้สึกที่กั้นกลางพอโอนเอนไปมันก็กลับดำเป็นขาวได้จริงๆ

ปวดตับ....

สำหรับฉากต้องห้าม ไอ้ชิแอบนั่งร้องไห้เงียบๆให้ป๋าสึโยชิค่ะ


ทุกสิ่งทุกอย่าง .. โลกใบนี้ มืดสนิท

เพราะไม่มีทางเลือก ไม่อาจเลือก ก็เพียง.. เดินไปสู่ห้วงแห่งปรารถนาที่บิดเบี้ยวด้วยใจที่สลายพัง


สำหรับคุณ มันคือสิ่งใดกัน .. ความรัก?



*ล้มโต๊ะ* อิเอะ จะเลวไปไหนฟะ!!


โศกได้อีกค่ะ โฮว TwT โทษตัวเองแบบนั้นมันก็ไม่ถูกนะคะป๊ะป๋าสึโยชิ อ๊าก สงสารป๊ะป๋า
ที่ผ่านช่วงเวลานั้นมาได้ ไอ้ชินับถือในความเข้มแข็งของสึโยชิคุงมากๆ

ช่างเป็นความมืดมนที่น่าหลงใหลจริงๆเลยนะคะ .. (ไอ้ชิเสพติดความดาร์กไปแล้วรึนี่ =[]=b)

ขอด้วยคนเจ้าค่า
ถึงมันจะดาร์กแต่ก็อยากอ่านต่อ