•·.·´¯`·.·•Reborn Fan Club•·.·´¯`·.·•

/ตะโกนลั่นบอร์ด chomexchomeซังกรุณาต่อฟิคท่านยาวๆด้วยค่า~

กร๊ากกกก ไม่ใช่และ! XD

สงสารป๋าครั้งแรกแท้ๆ คุณฮิไม่ถนอมเล้ยยยย แต่คุณฮิ...เริ่มติดใจสัปปะรดมากขึ้นแล้วสินะเคอะ หึหึ

สำหรับตอนลับ(?)...อุ...จะจมกองเลือดตาย...อ่านไปสักพักต้องเอามือกุมจมูก หวาดเสียวตอนหนามทอนฟามากมาย TTvTT
แต่...คึคึคึ...สุดท้ายมุคุรินก็เสร็จฮิบารินจนได้ (ชื่อ! =_=!!) ต๊ายยยย ถ้ายอมดีๆแต่แรกก็ไม่ต้องเจ็บตัวแล้ว~~ (แต่แบบนั้นเรื่องก็จบเร็วสิ =_=!!)

ฉากได้ใจค่ะ...เรียกได้ทั้งเลือดคนอ่าน ทั้งคั้นน้ำสับปะรดเลย (ฮา) ถ้าเขียนได้แบบนี้ไม่ต้องห่วงเรื่องความมั่นใจแล้วละค่ะ ^^
<< อันนี้ความเห็นส่วนตัวยูระนะคะ แต่คราวหน้าคราวหลังจะเอาลงไม่เอาลงก็สุดแล้วแต่ท่านพิจารณาอยู่ดีค่ะ ^^

กำลังจะเข้ามาเมนต์ตอนเรท แต่เห็นท่านเมอัพตอนใหม่พอดี...ไม่รู้สิคะ ส่วนตัวแล้วชอบฉากนี้นะ มันหวานปนขมดีจริงๆ
เหมือนว่าสองคนนี้เป็นอะไรที่คล้ายกันแต่ก็ไม่เหมือน เรียกว่า...เป็นเหรียญเหรียญเดียวกันแต่คนละด้านก็คงได้มั้งคะ

มาสั้นอีกแล้ว...แต่ไม่เป็นไรค่ะ สั้นแต่ได้ใจ (รู้สึกฮิบารินจะชอบจูบจังน้อ~ ><) แล้วจะรออ่านตอนต่อไปนะคะ อิอิ ^^

ว่าแต่...คิดไปเองรึเปล่าหนอ...ตั้งแต่ไว้ผมยาว นายเสะไม่ค่อยขึ้นเลยนะ มุคุโร่ กร๊ากกกกกกกก XD~

ปั่นเรทแล้วไปทอนความยาวแบบปกติสินะคะ... งั้นก็ปั่นเรทอีกสิคะมี๊เม.. มันจะได้ยาว.... ( // โดนเตะก้านคอ)

หวานไหมล่ะ สับปะรดกระป๋อง... กินมากๆระวังติดจนไม่อยากให้กลับบ้านไม่รู้ตัว.. หึหึหึ

ช่วงนี้เริ่มน่ารัก.. =///= แหม.. บอกๆเขาไปเถอะว่าอยากให้อยู่... มุคุโร่ยังหลับอยู่ก็พูดไปเถอะ... อย่างน้อยให้หัวใจแม่ยกจิ๊จ๊ะหน่อยน่า.. ( // โดนทอนฟ่าฟาดแสกหน้า)

// คลานขึ้นมา
...อายล่ะสิ กิ๊วๆๆ =3= (ไม่เข็ด)

// เป็นศพคากระทู้ หาคนตั้งกระทู้นี้มาติดต่อรับศพด่วนเจ้าค่ะ...

กริ๊ดดดดดด มาต่อแร้ว ^^

แต่..........................สั้นง่ะ -- --"

ท่านเมค้า รู้สึกมันจะสั้นไปหน่อยมั้ยคะเนี่ย แต่...ช่างเถอะ เพราะฉาก + บรรยากาศได้ใจ ^^

รู้สึกว่าท่านพี่ฮิบะ จะชอบจูบพี่มุคุโร่จังเลยเนอะ (หวานละสิ สัปปะรดน่ะ ^^)

กริ๊ซซซซซซซซซซซซซซซซซซ ติดคู่ 1869 แล้วค่า~~~~~~~~~ แน่ๆนอนท่านเม ค่นี้จะไม่ประหลาดอีกต่อไป เพราะเราเองก็เป็นหนึ่งในสมาคมคู่นี้แล้วเจ้าค่ะ ^^ (ด้วยฝีมือท่านเม ที่ทำให้เราชอบคู่นี้ขึ้นมาจับใจ ^^)

อุกรี๊ดดดดดด

มันน่ารัก kawaii สุดๆ อ่านแล้วกรี๊ดจริงๆ (ว่าแล้วก็กรี๊ดลั่นห้อง)

สั้นไปหน่อย แต่ได้ใจค่ะ >[]<b ท่านฮิบารินี่ช่าง....ช่างบาดใจอิเบนซ์เหลือเกิน กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

แล้วมุคุล่ะ? < ปล่อยให้ได้ใจท่านฮิบาริไปคนเดียวก็พอแล้วมั้ง กร๊ากกกกกก

เย้ๆๆๆมาต่อแล้ว

มุคุโร่นี่มันดึงดูดมากเลยนะเนี่ย
ถึงขนาดทั่นฮิบาริต้องลงไม้ลงมือ(จูบ)ตั้งหลายรอบ

อัพไวจริงๆค่ะ จะว่าอะไรมั้ยถ้าจะบอกว่าเราชอบบรรยากาศของตอนนี้มากกว่าติดเรทน่ะ มันให้อารมณ์รักที่ อืม...สะกดอารมณ์มากกว่า สำหรับข้าพเจ้าล่ะนะ

ไปตามอ่านใน pm มาแระ ห้วยยยยยยยย มันห้วยยยยยยยมากกกกกกก กรี๊ดดดดดดดด เสียวแทนมุคุ(ไม่เรียกป๋าแระ กั่กๆ) ท่านฮิเล่นอะไรน่ากลัวน่ะนั่น แต่ถึงจะ SM แต่มันได้ใจแม่มากกกกกก ห้วยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย ทำไมไม่เอามาลงอ้ะ เมเม่!!!! แต่งก็ดีแล้วนี่นา บรรยายแจ่ม ได้อารมณ์(หื่น)มากมาย ชอบตอนที่ท่านฮิดึงมุคุที่เหนื่อยจัดมากอดต่อมากมาย อ๊า~~~ หวานซะไม่มีนะพวกเอ๊งงงงง >///<

แล้วมาอ่านตอนนี้ก็ ห้วยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย มันห้วยยยยยยยยยยอีกแล้ววววว โอ๊ยยยยยย เมเม่~~~~!!! ปาขี้ใส่โชยังดีกว่าอีกนะเนี่ยยยยยยยยยย ม่ายยยยยยยยยยย มันเป็นฟิคหลอนลูกโซ่แล้วช่ายม้ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยย TT[]TT งั้นตอนหน้าถ้าเค้ายาวตัวเองต้องยาวนะเออ *กรี๊ด* อยากอ่านต่อเว้ยยยย อุตส่าห์หายหัวไปนานคิดจะดองไว้อ่านรวดเดียวนะเนี่ยยย

สุดท้าย ห้วยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!!!

รออ่านตอนต่อไปนะเมเม่ที่ร้ากกกกกกกกกกกก >0<
ปล.ชอบท่านฮิเวอร์ชั่นนี้จังเรยง่ะ จูบๆๆๆ เค้าไม่รู้ล่ะชอบอ่อนโยนเชียะ ทีเวลามุคุรู้ตัวนี้ ตบๆๆๆ กรี๊ดดดด รักนะแต่ไม่กล้าบอกนะตัวเอง ว่าแต่จูบมุคุบ่อยๆแบบนั้นเด๋วเค้าก็ช้ำหรอก *scream*

สะ.....สั้นง่ะ

สต๊อปบุ๊คค่ะท่านเม่เม

T[]Tวันนี้ไปสืบส่วนสูงของมุคุโร่

ป๋ามุสูง 177.5

นู๋ฮิสูง 169

แบบนี้นู๋ฮิกดป่ามุได้ไงเนี่ย=[]=~~!!!

เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า เคะก็สูงกว่าเมะได้=__=....

ส่วนสูงแบบนี้.....

me/มุดหลุมหนี
++++++++++++++++++++++++++++++
ทุกคนกล่าวหาว่ากาเป็นสิ่งอัปมงคลเพียงเพราะมันมีขนสีดำ.......แต่กระนั้นมันก็มีเลือดสีแดง

^
^
^


เข้ามาตอบด่วน

คิดแล้วเชียวว่าต้องมีคนคิดว่านี่เป็นภาคปกติ

คือจริงๆแล้ว นี่เป็นภาคหลายปีต่อมานะคะ

สังเกตุได้จากสับปะรดรากไทร (แซมไว้ตั้งหลายตอน เพราะไอ้เมชอบบบ กร๊ากก)

ความจริงกะจะมาบอกตั้งแต่ตอนที่คุมิซังบอกว่า




มันต้องอีกหลายปีต่อจากนั้นนะจ๊ะ

วะฮะฮ่าๆๆๆ ขออภัยที่ไม่ได้บอกล่วงหน้า XP

ตอนนี้คล้ายๆจะหลงโอจิ 5555+


เพราะฉะนั้น~ ส่วนสูงอีกหลายปีต่อมาอาจไม่ตรงกับโปรไฟล์ก็ได้นะจ๊ะ วะฮะฮ่าๆๆๆ (หัวเราะแฝงความนัย)

---

กำลังอินและอารมณ์ปากมอมที่กำลังจะยกมือถาม







รูดซิปปากทันที 555555555+

มันสุดยอดมาก

จะรอตอนต่อไปฮร้า~

แบบสงบปากสงบคำ

อิ อิ

แว่บเข้ามาอ่านแต่เช้าก่อนขึ้นเครื่อง ยินดีด้วยนะคะที่เขียนจบ แต่ว่าจบเศร้าจังเลย...จริงๆก็รู้ตั้งแต่อ่านไปได้นิดหน่อยแล้วว่ามันคงจบแบบนี้แน่ๆ
แต่จะบ่นว่าจบไม่สวยก็ไม่ได้ด้วยสิคะ เพราะว่าจบได้สวยและลงตัวมากๆ ถึงมันจะเศร้าก็เถอะ ฮือ... TTvTT

สำหรับคำถามเหรอคะ...อันแรก ถามคนเขียนก่อน...ถ้าจบยังงี้แล้ว จะมีภาคต่อไหมคะ *----*

ส่วนคำถามสำหรับสองหน่อนั่น...ขอถามมุคุก่อน...รู้สึกยังไงที่โดนกด กร๊ากกกกกกกกกก *วิ่งลงหลุมหลบภัย*
อืม...สำหรับคุณฮิ...ไม่รู้จะถามอะไรดี กลัวโดนขย้ำ (ฮา) เอาเป็นว่า...ฝากบอกด้วยนะคะว่า "ส่วนสูงไม่มีผลในแนวราบ เพราะฉะนั้น มิต้องกลัว" 555+ *มุดลงหลุมอีกรอบ*

ขอบคุณสำหรับฟิก(ไซโค)นี้นะคะ แล้วจะรออ่านบทสัมภาษณ์ตอนกลับมาสุดสัปดาห์นี้ค่ะ ^^