"ง่วงนักก็กลับไปนอน" เสียงเอ่ยเรียบเย็น... หากไม่ใช่ความเย็นชา... ไม่ใช่... มันยังห่างกับคำนั้นนัก... ดวงตาสีดำทอดมองร่างของผู้ที่นอนเอ้อระเหยอยู่บนระเบียงเหมือนจะเป็นการเร่งเร้าเขาอยู่ในที... ฮิบาริคิดว่าคนกวนประสาทตรงหน้าคงอยากกวนเขาจนไม่ได้ทำงานมากกว่าจะนึกห่วงว่าเขาจะโหมงานหนักจนไม่ได้พักผ่อน...ซึ่งมุคุโร่ก็คิดว่า... ช่างเป็นการมองโลกในแง่ร้ายเสียจริง...
"ไม่" คนถูกสั่งตอบกลับหน้าระรื่น มือเรียวคลี่ผืนยูกาตะออกก่อนนำมันมาคลุมร่างตนต่างผ้าห่มแล้วนอนแผ่ต่ออย่างไม่นึกเกรงอกเกรงใจเจ้าของดวงตาคู่คมที่จ้องมองมาจนผิวเนื้อแทบจะบาดเป็นริ้วนั่นเลยแม้แต่น้อย... มันน่าขย้ำให้ตายจริงๆ...
ฮิบาริสบถพรืดอย่างไม่สมกับมาดที่เพียรพยายามจะรักษา ดวงตาคู่คมปรายมองเจ้าของดวงตาสองสีซึ่งเป็นคนเดียวที่สามารถกวนประสาทเขาได้โดยที่ยังมีอวัยวะครบสามสิบสองไม่ขาดไม่เกิน ชายหนุ่มตัดสินใจเดินเข้าไปดับเปลวไฟดวงน้อยภายในห้องก่อนจะใช้เพียงมือเดียวรวบร่างของคนที่นอนเอกเขนกขึ้นพาดบ่าโดยที่คนถูกอุ้มก็ไม่ได้โวยวายอะไร จะมีก็แต่เพียงเสียงหัวเราะกวนประสาทซึ่งดังอยู่ใกล้ๆเท่านั้น
มุคุโร่ถูกโยนลงบนเตียงด้วยอากัปอาการที่เรียกได้ว่าห่างไกลจากคำว่าอ่อนโยนไปหลายขุม แต่ถึงกระนั้นผู้พิทักษ์แห่งสายหมอกก็ดูจะไม่ได้ใส่ใจกับการกระทำของชายหนุ่ม หรือการที่ตัวเองถูกกระทำเหมือนเป็นตุ๊กตาให้หิ้วไปไหนมาไหนได้ตามใจชอบนัก
ร่างผอมบางฟุบหน้าลงกับหมอนนุ่ม จัดท่าจัดทางให้ตนเองนอนได้สบายแต่ก็ยังเหลือที่ว่างข้างๆ สำหรับใครบางคนซึ่งยังไม่ยอมเสร็จธุระของตนเสียที...
...เสียงกุกๆกักๆจากภายในห้องบ่งบอกให้ร่างโปร่งรู้ว่าใครบางคนคงกำลังจะเปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่...
...โรคุโด มุคุโร่เกลียดการรอคอย...
...เพราะตลอดชีวิตนี้เขารอมามากเกินพอแล้ว...
แต่ถึงจะเป็นอย่างนั้น สิ่งเดียวที่เขาจะรอก็คงจะไม่พ้นชายหนุ่มตรงหน้า...
เขารอเพราะเต็มใจ... แม้จะหงุดหงิดเป็นบางครั้ง แม้จะโวยวายไปหลายหน แม้ใครบางคนจะยังเมินเฉย... ไม่ได้คิดจะเปลี่ยนแปลงเลยสักนิด... แต่อันที่จริง...เขาก็ไม่ได้หวังจะให้เปลี่ยน... เพราะเมฆา ...ยังไงเสียก็ยังคงล่องลอยอยู่บนท้องฟ้า... สัญลักษณ์แห่งความอิสระ... ยังคงเป็นเมฆาที่ไร้ผู้ใดพันธนาการ... เฉกเช่นเดียวกับสายหมอก... แม้อยู่ตรงหน้า... หากไม่อาจสัมผัสได้... เบื้องหน้าคือมายาหรือความจริง หากไม่สัมผัสก็ไม่อาจรู้... แต่... เมฆาก็มีวิธีที่จะล่วงรู้ในแบบของเมฆาเสมอ...
ฟูกนุ่มยวบลงบ่งบอกให้คนที่นอนหลับตาฟุบหน้ากับหมอนแสร้งทำเป็นหลับ ได้รู้ว่าใครบางคนคงจัดการกับธุระของตนเองเสร็จเสียที...
ภายในห้องมีเพียงแสงสลัวจากดวงจันทร์กลมโตที่ทอแสงสีนวลทำให้พอมองเห็นสิ่งต่างๆ ได้เพียงเลือนลางเท่านั้น ร่างโปร่งบางพลิกกายนอนหงาย ลืมตาในความมืดบางเบา... ดวงตาสองสีสะท้อนแสงสีเงินยวง...
เขารับรู้ได้ด้วยความรู้สึกว่าคนข้างกายก็ยังไม่ได้หลับเช่นกัน... แม้อากาศภายนอกจะร้อนจนเหงื่อระเหิดเพียงใดแต่สำหรับห้องที่มีเครื่องปรับอากาศก็ไม่ต้องทนอยู่กับสภาพอากาศแสนทรมานเช่นนั้น...แม้คนส่วนใหญ่จะนิยมไปเที่ยวในสถานที่ซึ่งมีน้ำเป็นองค์ประกอบหลัก แต่นั่นก็ไม่ได้ต่างอะไรจากการไปตากร้อนในต่างแดนสักเท่าไหร่... มันก็ยังร้อนอยู่ไม่เสื่อมคลายซ้ำยังไม่แตกต่างอะไรจากบ้านของตน...เผลอๆ จะร้อนกว่าเสียด้วยซ้ำ...
เสียงกรุ้งกริ้งของกระดิ่งบนระเบียงดังแว่วมาให้ได้ยินเพียงแผ่วเบา... ลมกำลังพัดโพย... โบกพัดนำพาอากาศร้อนให้จางหายไป... ซึ่งกว่าจะเป็นเช่นนั้นมันก็ต้องทำหน้าที่หนักไม่ใช่น้อยเลยทีเดียว... กว่าที่สายลมจะหอบฤดูร้อนให้หมดสิ้น และเมื่อถึงเวลานั้น... ฤดูใบไม้ร่วงจะมาเยี่ยมเยือนอีกคราหนึ่ง...
มุคุโร่ไม่รู้ว่าคนข้างๆ เขากำลังลืมตาอยู่หรือเปล่า... เขาไม่ได้หันไปมอง ...และไม่คิดจะหันไป... ด้วยเหตุนั้น... ดวงตาสองสีจึงค่อยๆ ปรือปิดตามเสียงกระดิ่งล้อลมที่ชัดเจนขึ้น... เมื่อตั้งใจสดับฟัง... เสียงนั้นก็ช่างชัดเจนเหลือเกิน...
...และไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่...
...ที่สติของตนจมลงสู่ห้วงนิทรา...
...ท่ามกลางเสียงของกระดิ่งใบเดิม...
-------------------------------------------------
อา... คิดไปเองหรือเปล่านะ ว่าภาคนี้คุณมุกวนติงขึ้น กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกก (เมเขียนคุณเคียวโหดๆ ไม่ได้ซะที = =;; ไม่ใ่ช่ไม่อยากนะเนี่ย กร๊าซซ แต่คุณเคียวเวอร์ชั่นโหดเขียนยากง่ะ!!)
เวอร์ัชั่นสามีกับศรีภรรยาเขียนแล้วลื๊น ลื่น = =b
Quote:
ท่านเมเพิ่งไปเข้าค่ายภาควิชามาเหรอคะ เหมือนมุกเลยค่า เพิ่งไปเข้าค่ายภาควิชา = Meeting ที่จันทบุรีมา 3 วันเหมือนกัน
=[]=~~!!!!!
ท่านมุก... อย่าบอกนะฮะว่าไปมัลดีฟ รีสอร์ท???????????????????????????????????????????
(...เกรงจะเกิดการจ๊ะเอ๋ระยะเผาขน...)
สำหรับหนังสือ Alone Autumn
ใครที่สั่งจองไม่ทันไม่เป็นไรนะคะ
เพราะเมจะเอาไปลงขายที่
งานแคปซูลวันที่ 24 (แม้อาทิตย์ต่อไปจะมีสอบก็ตาม...กร๊าซซ)
เชิญไปซื้อได้ที่งานนะฮะ ><~!! รายละเอียดเดี๋ยวจะอัพอีกทีนะฮะ
ส่วนสำหรับคนที่จองไปรฯ เมจะได้หนังสือพรุ่งนี้แล้ว ขอไปติดต่อที่ไปรฯก่อนนะึคะ ว่าส่งแบบลงทะเบียนราคาเท่าไหร่ แล้วจะส่งเมล์ไปให้ (เลื่อนไปเรื่อยๆ เลยแฮะ =w= ขอโต้ดค๊าบ)