=[]= อุ..... เม้นต์ได้แล้วล่ะค่ะมี๊!!!~
TTvTT ลงแดงมานาน โฮก... สวรรค์สมเพช?
แต่จะให้เม้นต์ตั้งแต่ โน่นนนนน ก็ไม่ไหวเน๊ (เดี๋ยวเน็ตทรยศอีก..) แต่อยากเม้นต์ตอนโน่นจัง TTvTT ช่างเถอะ...
เอาเป็นว่า เม้นต์ตอนล่าสุดสุดหูรูดดด!!~
(ทำไมถึงเม้นต์ได้ตอนที่คุณเคียวบทหายหนอ.....)
Quote:
ไม่มีสัญญาณใดๆ บ่งบอก แม้กระทั่งสุดยอดลางสังหรณ์ยังนิ่งสนิท...
ท่าทางที่แม้แต่ลางสังหรณ์ยังเงียบ เพราะปู่ก็อึ้งเลยไม่ได้เตือน?...
สามีดุจนมีชื่อลือกระฉ่อนสินะ = =;
เขาดุเพราะเขารัก เขาดุเพราะเขาหวง กรั่กๆ..
คุณมุออกจะใสซื่อขนาดนี้จะคิดร้ายกับใครได้ล่ะ หึหึหึ...
Quote:
"วองโกเล่..." เสียงที่ระรื่นจนถึงเมื่อครู่พลันทอดอ่อนลง... สึนะที่กำลังคีบเทมปุระทานหันไปมองตามเสียงเรียกก่อนตกใจแทบปล่อยตะเกียบหล่นจากปาก...เมื่อดวงตาสองสีที่ช้อนขึ้นมองหม่นแสง สีหน้าราวกับจะร้องไห้... "ลำบากใจหรือครับ..."
// สำลักอากาศ
คะ... คุณมุ =[]=;!! อย่าไปทำหน้าแบบนั้นให้เสะอื่นนอกจากสะมีเห็นสิคะ!!
คิดตามแล้ว... โมเอ้้!!! =x=
กระเง้ากระงอดซะน่าฟัดแบบนี้ไม่ใจอ่อนก็แย่แล้ว... (ยกเว้นบรรดาปวงเสะที่เห็นจนรู้ทันหมดสินะ...)
Quote:
...มุคุโร่เอียงคอ ยิ้มจนตาปิด ก่อนเอ่ยตอบ...
"...ก็ผมเหงานี่..."
// สำลักโมเลกุลออกซิเจน
คะ... คาวาอี๊!!!!~ คุณมุ!!!! ทำไมทำตัวน่ารักแบบนี้คะ!!! (อ่านฟิคมี๊เมแล้วรู้สึกว่าสับปะรดโมเอะขึ้นทุกวัน... โดยเฉพาะ 1869 ไม่รู้คุณสามีเลี้ยงด้วยอะไร...)
Quote:
"ตอแหล!"
นึกสภาพเป็นโกคุตะโดน อุโซด้าาาาา!!!!....
ทำไมฟีลลิ่งเหมือนแม่สามีใจร้ายอย่างนั้น... ( // โดนแม่ยกโกคุตบตี)
เรื่องผีอย่าคิดมากน่ะค่ะมี๊ มันมีทุกกระทู้ เหอ เหอ... มีมากมีน้อยต่างกันไป อย่าเอามารกสมองเลยค่ะ
// ลูบหัวเบาๆ
สวัสดีวันตรุษไทยค่ะ =x=..