Login |  Register



Welcome
เนื่องจาก เราต้องการสกรีนคนเข้าฟอรั่ม Fiction/doujin และ YaoiLand ขอไห้ทุกท่านที่จะสอบเข้า ไปทำข้อสอบได้ที่ Vongola Test


Post new topic Reply to topic  [ 41 posts ]  Go to page 1, 2, 3  Next
Author Message
 Post subject: [Fic] [:-Owl's tale-:] 1869 [PG-13] up : 23-05-2008 [:-II-:]
PostPosted: 07 Mar 2008, 21:38 
User avatar
Joined: 25 Oct 2007, 22:13
Posts: 618
Title: Owl's tale
Author: melody
Pairing: - HibariXMukuro
Rating: PG-13
Spoilers: -
Disclaimer: Akira Amano
Summary: -
Author notes: เรื่องนี้มีพล็อตมาแสนนาน แต่โดนคุณทวดแซงคิว (ซึ่งก็ยังไม่เสร็จ ฮา) ได้ฤกษ์เอามาลงแล้วเจ้าค่าเอ๊ย~








Prologue





--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------




เด็กๆรู้ไหม... ว่าทำไมนกฮูกนั้นถึงตื่นตอนกลางคืน และนอนตอนกลางวัน...



อันที่จริงนั้นมันมีสาเหตุ... และที่มา...



อยากรู้ไหม... เข้ามาใกล้ๆสิ... แล้วจะเล่าให้ฟัง...




--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------



ในอดีตกาล...เมื่อแสนนานมาแล้ว... นกฮูกนั้นเรียกได้ว่าเป็นสัตว์ที่กินนอนไม่เป็นเวลา... นึกอยากจะไปก็ไป นึกอยากจะมาก็มา นึกอยากจะตื่นก็ตื่น และเมื่อนึกอยากจะนอน...เจ้าตัวก็นอนได้ทุกที่ทุกเวลาเช่นกัน... นามของนกฮูกตัวนั้นคือ... โรคุโด มุคุโร่...



คืนนี้...ก็เป็นอีกคืนหนึ่งที่แสนสงบ...สายลมต้นฤดูใบไม้ร่วงพัดแผ่วนำพากลิ่นหญ้าสีทองและมวลบุปผาที่พากันเบ่งบานก่อนต้องจากลาในฤดูที่ย้อมผืนป่าให้เป็นสีน้ำตาล หญ้าสึสึกิ ดอกคิเคียว และดอกฮางิผุดขึ้นบนหน้าดินรอการผลัดเปลี่ยนเวร ทำหน้าที่มอบความงามให้แก่ทัศนียภาพ...



กลีบดอกไม้และเศษหญ้าสีทองลอยล่องในอากาศ... แสงจันทร์นวลผ่องทอทอดผืนป่าให้กลายเป็นสีเงินยวง หิ่งห้อยจุดแสงใต้ร่มไม้ใหญ่ใกล้ลำธารน้ำใส ราวกับไฟประดับประณีตงดงามที่ธรรมชาติบรรจงสร้างสรรค์ เสียงจักจั่นดังแว่วแผ่วผิว...



...หูเล็กๆภายใต้ขนนุ่มฟูกระดิกดุ๊กดิ๊ก ศีรษะซุกหลบหลับภายใต้ปีกสีน้ำเงินเริ่มขยับไหว แพขนตายาวไหวน้อยๆ กระพริบปริบก่อนดวงตากลมโตจะปรือเปิด ...เผยให้เห็นอัญมณีสองสีคู่งามสะท้อนแสงจันทร์ในความมืด... ปีกนุ่มสยายกว้างก่อนหุบลงข้างลำตัวราวเจ้านกน้อยนี่กำลังบิดขี้เกียจ ศีรษะเล็กๆอันประกอบด้วยดวงตาโตๆหันซ้ายหันขวากวาดมองไปรอบๆ...



...นี่ก็เป็นอีกคืน...ที่มุคุโร่เลือกที่จะตื่นในยามวิกาลที่ชาวบ้านชาวช่องเขาหลับกันไปแล้ว ...กีบเท้าสั้นๆเดินเตาะแตะบนกิ่งไม้ที่เป็นราวกับทางเดินหน้าบ้าน ก่อนปีกสีน้ำเงินเข้มจนแทบกลืนไปกับความมืดจะกางออกและเท้าเล็กๆก็กระโดดลงจากกิ่งไม้ที่เกาะเกี่ยวเอาไว้ ร่างกลมๆถลาร่อนลงจอดบนกิ่งไม้ที่เตี้ยลงกว่าเดิม



ดวงตากลมโตไม่เข้าคู่กันกวาดมองหาอาหารมารองท้องตามประสาสิ่งมีชีวิตประเภทนิ่งเป็นหลับ ขยับเป็นแด๊กซ์ ...สะดุดตาเข้ากับลูกไม้เล็กๆที่อยู่ห่างออกไป สีแดงสดและกลิ่นหอมหวานนั้นล่อตาล่อใจสัตว์ที่มีประสาทสัมผัสไวราวกับกำลังเชิญชวน



ปีกสีน้ำเงินขยับไหวน้อยๆ ก่อนแลนดิ้งทิ้งตัวลงดิ่งจากกิ่งไม้และกางปีกออกโผบินลัดเลาะผ่านพงไพรด้วยความเร็วระดับที่เรียกได้ว่ากินลมชมวิว... ก็ในเมื่อเวลาแบบนี้ไม่ม่สิ่งมีชีวิตใดๆออกมาเร่ร่อนเช่นเขา การจราจรก็โล่งโจ้งว่างเปล่าราวถนนร้าง การบินคร่อมเลนก็ไม่ได้เรียกเสียงต่อว่าต่อขานจากใครให้ระคายหู



เท้าเล็กๆเกาะลงบนกิ่งไม้จากจุดเป้าหมายประมาณ 1.8เมตรเพื่อที่จะสามารถมองหาจุดที่มีลูกไม้ขึ้นอยู่หนาแน่น มากพอให้เขากินจนเปรมได้ในค่ำคืนนี้ ก่อนมุคุโร่จะลดระยะห่างนั้นลงด้วยการบินไปเกาะบนกิ่งไม้กิ่งหนึ่งที่มีผลสีสดหวานฉ่ำมากมาย



ปากเล็กๆเด็ดชิมผลไม้สีสดลูกหนึ่ง เนื้อหวานๆละลายในโพรงปากทำให้เสียงแปลกๆเล็ดลอดจากลำคอที่ปกคลุมด้วยขนนุ่มราวกับเสียงครางอย่างพึงใจ



...ท่ามกลางความเงียบสงัดของราตรีกาล...แว่วเสียงเพลงกล่อมลูกของคุณกระรอกในโพรงที่อยู่ไม่ไกล เสียงกรนของคุณตัวตุ่นที่กำลังหลับสบายหลังจากออกแรงขุดโพรงใต้ดินมาทั้งวัน... เสียงละเมอหัวเราะคิกคักของลูกหนูตัวเล็กๆซึ่งกำลังฝันดี ...และท่ามกลางเสียงอันเป็นกิจวัตรเหล่านั้น...หูเล็กๆกระดิก...เมื่อได้ยิน... เสียงขยับปีก...ที่แม้แผ่วเบาจนแทบไม่ได้ยิน แต่ก็รับรู้ได้อย่างชัดเจนถึงขนาดของอีกฝ่ายที่คงจะตัวใหญ่กว่าเขามาก... เสียงนั้น... กำลังพุ่งตรงมายังทางนี้...



...หากแต่...ร่างกลมปุ๊กน่ารักนั้นก็ไม่ได้หลบถอยแต่อย่างใด...



...พลันเสียงการเคลื่อนไหวก็เงียบลง... มุคุโร่เอียงคอน้อยๆอย่างสงสัย... ดวงตากลมโตกระพริบปริบเฝ้ารอให้อะไรบางอย่างปรากฎออกมาให้เห็น... หากก็...ไม่มีอะไรเกิดขึ้น... จนเมื่อผ่านไปสักพัก ความสนใจก็หมดไปอย่างรวดเร็ว... เพราะยังไงเสีย...ก็ไม่เกี่ยวกับเขาอยู่แล้วนี่...



ท้องที่เริ่มอิ่มทำให้นกฮูกน้อยกวาดตามองหาเหยื่อรายสุดท้ายของอาหารมื้อนี้ ก่อนสะดุดตาเข้ากับผลไม้อวบอ้วนสีเปล่งปลั่งราวริมฝีปากของสาวแรกแย้ม...ที่ยอดไม้สูง... ปีกเล็กๆกลางออกเตรียมโผผินเข้าหานวลนางที่อวดโฉมอยู่ตรงหน้า และเพราะเช่นนั้นทำให้ไม่ได้สังเกตถึงเสียงขยับเบาๆ จากที่ที่ไม่ห่างกันมากนัก...



...อีกไม่กี่นิ้วปากเล็กๆจะสัมผัสกับผิวเนื้ออ่อนนุ่มหวานหอม... แต่ประสาทสัมผัสบ่งบอกให้รู้ว่ามีอะไรบางอย่างกำลังพุ่งตรงเข้ามาหาจากทางด้านข้างในทิศเก้านาฬิกา มุคุโร่เบรคเอี๊ยดหักลำกลางอากาศก่อนที่จะประสานงากับร่างเงาที่โฉบผ่านหน้า เพียงเท่านั้นยังไม่พอเมื่อหันกลับมาอีกที นวลนางที่หมายปองกลับหายไปจากสายตา เมื่อมองตามทิศทางที่ร่างเงานั้นโฉบตัดหน้าก็พบก้านเล็กๆที่กลายเป็นซากอารยธรรมให้บรรดามดทั้งหลายศึกษาที่มาของมัน



...เช่นนี้แล้วจะไม่ให้โมโหได้อย่างไร!!...



ปีกสีน้ำเงินขยับพั่บๆอยู่กลางอากาศก่อนร่อนลงเกาะบนกิ่งไม้ใกล้ๆ ดวงตาสองสีตวัดมองสิ่งมีชีวิตไร้มารยาท ก่อนหรี่ตาโตๆลงเมื่อพบกับตัวต้นเหตุ...



"ผมเพิ่งรู้นะครับ ว่าพญาอินทรีผู้ยิ่งใหญ่จะมีมารยาทอยู่ในขั้นติดลบเช่นนี้"



พญาอินทรีแห่งป่าวองโกเล่ ผู้ซึ่งมีดวงตาสีดำคมกริบและขนสีรัตติกาลกลืนไปกับความมืด ดวงตาคู่นั้นทอดมองลงมาราวกับอีกฝ่ายเป็นสิ่งมีชีวิตที่ต่ำต้อยกว่าตนแม้จะเป็นผู้ครองผืนนภาเฉกเช่นเดียวกันก็ตาม



จะงอยปากแหลมคมที่มักจิกกัดกินสิ่งมีชีวิตมากกว่ายังไงหลงเหลือเศษซากหลักฐานให้มัดตัวได้ แต่เจ้าตัวก็ยังเมินหน้าหนีสายตาที่ส่งมาราวกับเป็นคำกล่าวโทษและไม่สนใจต่อกับประชดประชันเสียดสีนั้น



...น่าโมโหนัก...



"หรือคุณสิ้นไร้ฝีมือจะกัดกินสัตว์อื่นแล้วล่ะครับ ถึงต้องมาแย่งผลไม้จากชาวบ้านชาวช่องเขากินเช่นนี้..." ดวงตาคมปรายมองนกฮูกปากดี ที่ดูเพียงรูปลักษณ์ก็รู้ได้ในทันทีว่าไม่ว่ายังไงก็ไม่มีทางสู้เขาได้อยู่แล้ว แต่ก็ยังพูดจากวนประสาทอย่างไม่กลัวตาย



"พวกสัตว์กินพืชอย่างแกคงไม่รู้ล่ะสิว่า ต่อให้กินเนื้อมากแค่ไหนก็ต้องกินพืชด้วยเพื่อให้ร่างกายทำงานได้อย่างสมบูรณ์..."



...พูดแบบนี้ด่ากันตรงๆเลยว่าโง่ก็ได้ครับ...



"พืชในป่านี้ก็มีเยอะแยะ แล้วทำไมต้องเอาอาหารของผมไปด้วยมิทราบครับ" ...นิสัยเสียอย่างหนึ่งของสัตว์โลกทุกชนิด... ถึงมุคุโร่จะอิ่มแล้วก็เถอะ... แต่สิ่งที่หมายตาไว้ถูกโฉบไปต่อหน้าต่อตาแบบนี้... มันอดเคืองไม่ได้...



"ฉันพอใจ แล้วมีป้ายชื่อแกแปะจองไว้หรือไงฉันถึงกินไม่ได้"



"คุณนี่มันไม่มีมารยาทเอาเสียเลยนะครับ"



"กับแกไม่จำเป็นต้องใช้หรอก ของพรรค์นั้น..."



"คุณ...!!"



"ฉันไม่มีเวลามานั่งฟังแกบ่นทั้งคืนหรอกนะ ถ้าไม่มีอะไรก็ไสหัวไปได้แล้ว"








"คอยดูนะ! สักวันคุณต้องสยบแทบเท้าผม! พญาอินทรีฮิบาริ เคียวยะ!!"










----------------------------------------------------------------






=/l\=...
(มันมาแบบนี้อีกแล้ว)
พรุ่งนี้สอบ A-net...
มาลงเอาฤกษ์ เอาชัย
(เหมือนสังหรณ์ว่าหลังจากนั้นคอจะหลุดจากบ่าจนไม่ได้มาอัพฟิค)

ความจริงเรื่องนี้นั้น... มีมานานแสนนาน...
นานขนาดที่ว่านังเมลืมไปแล้วว่ามีอยู่
วันก่อนหยิบชีทชีวะขึ้นมาอ่าน
...ฮา...จำได้แล้วครับพี่น้อง อย่าเอาทอนฟ่ามาอาฆาตกันเลย จะเขียนเดี๋ยวนี้ล่ะคร๊าบ~

ฟิคนี้ใสกิ๊ง เหมาะกับเยาวชนทุกเพศทุกวัยจะจิ้นก็จิ้นได้ ไม่จิ้นก็ได้
เล่าให้เด็กฟังก่อนนอนก็ได้ (กรุณาอย่าลืมเปลี่ยนเพศตัวละครเมื่อท่านไม่อยากให้เด็กติดเชื้อวาย)
(เดี๋ยวนี้เขียนแต่ฟิคประเภทใสกิ๊ง กระจกเรียกพ่อ แก้วเรียกพี่)

ติชมได้ทุกสถานการณ์ค่ะ (จะมากรีดร้องว่าเอาคู่อื่นระวังปังตอจากคนเขียนไว้ให้ดี)
เรื่องนี้เขียนชิวๆ สบายๆ เพราะไม่ต้องบิวท์อารมณ์ดาร์ก อารมณ์โศก หรืออารมณ์หื่น (ได้ข่าวหื่นตลอด 24 ชม.?)
อื้ม...
เมว่าเมไปอ่านหนังสือดีไหมเนี่ย...
เห็นลางมรณะอยู่ข้างหน้าอย่างพูดไม่ออก บอกไม่ถูก

ลาตายล่ะฮะ m(_ _)m
ขอบคุณทุกคนที่ทำให้เมมีวันนี้... อา...(จะพล่ามอีกนานมะ?)
ทุกท่านที่ร่วมชะตากรรมเดียวกันก็ขอให้โชคเอ โชคบี โชคซี โชคดีกันถ้วนหน้าฮะ
(เมขอสัก 50 คะแนนก็หรูแล้ว)

=/\=
โอม 1869 หนอ
69เกะหนอ
(มันเพ้อไปแล้วครับท่านผู้ชมมมมม)


ปล. เด็กๆทั้งหลาย
อินทรี
ไม่มี "ย์" นะจ๊ะ
หลังจากอ่านทวนรอบที่ 1869 ก็เอะใจขึ้นมา...ไม่มีใครเตือนหนูเลย โฮๆๆ คุณเคียวเกือบกลายเป็นผู้บริโภคลำดับสุดท้ายของห่วงโซ่อาหารแล้วไหมล่ะ
(ผู้บริโภคลำดับสุดท้ายของห่วงโซ่อาหารคือบรรดาจุลินทรีย์ทั้งหลายที่มีหน้าที่ย่อยซากพืชซากสัตว์นะจ๊ะ)

_________________
*สำหรับผู้ที่จะรับทางไปรษณีย์รบกวนส่งชื่อ ที่อยู่ และอีเมล์มาที่
crazyunlimited-club[at]hotmail.com ด้วยนะคะ*

++++++++++++++++++++++++++++++
รีปริ้นท์รอบแรกและรอบสุดท้าย
Alone-Autumn
Alone-Winter
++++++++++++++++++++++++++++++
สามารถดูรายชื่อคนสั่งจองได้>>ที่นี่<<เลยนะคะ


Last edited by lvlelody on 23 May 2008, 23:41, edited 5 times in total.

Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 07 Mar 2008, 21:50 
User avatar
Joined: 06 Oct 2007, 01:08
Posts: 550
Location: โรงเรียนสตรีโกคุนามิวาริอะ
ขอให้ใสได้ตลอดรอดฝั่งเถ้อ----- สาธุ


จะให้คุณพญาอินทรีย์มาสงบแทบเท้า? เมาผลไม้รึเปล่าจ่ะคุณนกฮุก เธอน่ะล่ะจะได้สงบอยู่เบื้องล่างพญาอินทรีย์(อาจได้อยู่ข้างบน ถ้าพี่อินทรีย์แกอยากเปลี่ยนบรรยากาศ กร๊ากก)

จะยังไงก็ช่าง ต่อด่วนนนนนนน



ปล.จะใสแน่เรอะ....จะใสจริงเรอะ...

_________________
Image
69เกะสุดยอดดดดดดด

บลอคนังโค่เค่อะ
http://cocolu.exteen.com/


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 07 Mar 2008, 22:08 
User avatar
Joined: 14 Nov 2007, 18:20
Posts: 523
Location: ทุกที่ที่มี 6927... >_<
อุกรี๊ดดดดดดดดดดดดดด
คุณมุน่าร๊ากกกกกกกกกกก ท่านเม่เม๊แต่งน่ารักกระชากใจลินอีกแล้ว... ทุกวันนี้ก็ร่ำๆ จะไปพรคคุณมุเคะแล้วน้า~ *me ฟางเส้นสุดท้ายคือใจที่ยังรัก 6927 กับอีเพื่อนที่คลั่งหนักพอๆ กัน.. อาการมันน่ากลัวมาก... แปรพรรคมีสิทธิ์เละ!!

แต่คุณฮิค่า... ทำไมแอบปาก-ติ๊ด- อย่างนั้นล่ะค่ะ..? *me เซ็นเซอร์ตัวเองก่อนโดนทอนฟาสอย..

(เดี๋ยวนี้เขียนแต่ฟิคประเภทใสกิ๊ง กระจกเรียกพ่อ แก้วเรียกพี่) << เออ... แน่ใจนะคะ.. ว่าจะใสได้ตลอดรอดฝั่ง.. ตอนนี้ในบอร์ดเรายิ่งรั่วๆ กับดาร์กๆ กันอยู่

_________________
Hakanakute Yasashikute Kowaresou Kimi Mitaina Hana...

ไม่จีรัง อ่อนโยน และ บอบบาง ดอกไม้ที่เหมือนกับคุณ..

Sakura Addiction...Thai Tran From Asana&Irregular
ว่างๆ เชิญ.. http://yumi-lina.exteen.com นะคะ ^_^


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 08 Mar 2008, 11:41 
User avatar
Joined: 26 Nov 2007, 19:56
Posts: 154
Location: เสื้อกักคุรันของท่านฮิบาริ
..มี๊มาลงเอาอานิสงค์ก่อนสอบสินะเคอะ.... (// หงึกๆ)
อา... พรุ่งนี้ก็เส้นตายแล้วงั้นสินะ Y_Y... หึึหึหึ

คุณมุขรา... แน่ใจเรอะว่าจะทำให้เขาสยบแทบเท้าได้.. (ดูมากี่เรื่องก็มิมี.. หาที่ไหนก็หามีไม่)
...แน่ใจเหรอว่าไม่ถูกเขากดขี่ข่มเหงไปซะก่อน.. (อย่าคิดไปไกลนะเออ.. =[]=')

แต่คุณเคียว แบบว่า.... ด่าเนียนนะคะ = =b.. เจ็บแสบถึงทรวง...
ด่าภริยาไม่ดีนะเคอะ เดี๋ยวเขาล๊อกประตูบ้านนะคะ 555+ (ก็เอาทอนฟ่าพังสิ คิดอะไรมาก.. (ดูได้จากฟิคที่แต่งๆกัน? เปลี่ยนประตูรายวัน))

มี๊คะ.. ไม่เชื่อหรอกค่ะว่าใส.. อุโซ่ด้าาาาาาาาาาาา!!! =[]= สะใภ้ไม่เชื่อออ!!! (ก็มันได้กลิ่นรั่วๆนิ แหม..)

มี๊คะ.. ขอให้สอบออกมาได้เอน่อ 0.0/ (มันมีเอด้วยเหรอ?) เอาเป็นว่าคะแนนงามๆๆ แฮ่.. รอฟิคมี๊อยู่นะคะ ฮา

_________________
…เนตรคมปิดลงช้าๆ…
กลีบซากุระร่วงหล่นสัมผัสมือแผ่วเบา…
ดูสวยงามราวภาพมายา…
…ทว่าบอบบางยิ่งกว่าสิ่งใด…

เหมือนนาย… สายหมอกของฉัน……


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 08 Mar 2008, 13:29 
Joined: 02 Nov 2007, 11:15
Posts: 369
อา....สารภาพว่าเพิ่งรู้ว่า อินทรี ไม่มี ย์

กรี๊ดดดดดดดดดดดดด

นี่เราโง่ขนาดนี้เชียวรึ?

ปล.ถ้าจำไม่ผิดจะมีอยู่ที่มุคุไปสิงนกฮูกสินะ .... อืมมมม

ปล2.มุคุราชินีจัง 5555+


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 08 Mar 2008, 18:25 
Joined: 15 Jan 2008, 19:38
Posts: 127
"คอยดูนะ! สักวันคุณต้องสยบแทบเท้าผม! พญาอินทรีฮิบาริ เคียวยะ!!"

.....คุณมุเธอคิดอะไรผิดไปหรือป่าวงับ ^^"
(ไม่ใช่ตัวเองเหรอที่ต้องไปอยู่ใต้ร่างท่านฮิ งิ ><)

ฟิคใสๆ น่ารักมากเลยงับ ขอให้ใสอย่างนี้ตลอดไปนะงับ^^

สอบเรื่องเอนท์ ก็...
ขอให้โชคเอจงสถิตอยู่กับท่าน= =

(เดือนตุลาหนูก็ต้องรับชะตากรรมนี้เช่นกันT^T)


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 08 Mar 2008, 22:57 
User avatar
Joined: 16 Dec 2007, 22:59
Posts: 482
อรั๊ยยยยยยยยยยย...คุณมุน่าร๊ากกกกกกกกกกกก... น่ารักแบบนี้ให้เสมอต้นเสมอปลายนะ

อย่าทำเสื่อมเสียสถาบันนกฮูกล่ะคุณมุ คุคุ...นกฮูกเค้าเป็นสัญลักษณ์ความรอบรู้น๊า อย่าเผลอแร่ดให้มันมากหล่ะ เหอๆๆ

ครึครึ...มาน่าร๊ากแบบนี้อีกไวไวน๊า


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 08 Mar 2008, 23:45 
Joined: 19 Dec 2007, 09:11
Posts: 800
น่ารักกกจักลยค่ะ มุคุ hu hu นกฮูก อยากได้มาเลี้ยงจังเลย ^^

แหมๆ การปะทะฝีปากกันนี่ น่าดูชม (?) จริงๆ เลยค่าาา น่ารีกทั้งคู่ ^o^

ว่าแต่...มุคุแน่ใจหรอว่าจะทำให้พญาอินทรีย์อย่างท่านฮิมาวยบแทบเท้านกฮูกอย่างมุคุได้...(ใครจะวยบใครกัน hu hu hu )

______________________________________________


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 09 Mar 2008, 00:08 
User avatar
Joined: 19 Jan 2008, 11:07
Posts: 821
Location: ที่ทำการสมาพันธ์รักคนเลว...
โอ้ววววววO.O ใสกิ๊ง(ในตอนนี้)จริงๆค่า น่ารักดีแฮะ พอนึกภาพนกฮูกอ้วนกลมปุ๊กกลิ้งไปกลิ้งมาอ่าอินทรีปากเสียอยู่ กร๊ากกกกก =w=~

รักพี่เมที่ซู้ดดดดดดดดด~~ 1869บันไซ!!!!!
จะรอต่อไปนะคร้า 555+

ปล.มุคุฮูก ยังไงนายก็ทำให้ท่านฮิสยบแทบเท้าไม่ได้ร้อกกก (มีแต่นายอะแหละ ต้องไปสยบ อิอิ)

_________________
[align=center]

Image

Destiny is not the matter of Chance,but the matter of Choice.

Image

[/align]


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 09 Mar 2008, 11:53 
User avatar
Joined: 13 Nov 2007, 22:58
Posts: 309
มุคุโร่...มุคุรั่ว...มุคุแรด...ล่าสุด...มุคุฮูก...กร๊ากกกกกกก

ฟิกใสกิ๊ง~ น่ารักมากมาย ขำคุณนกอินทรี...ช่างเหน็บได้แสบสัน (ฮา)

จะรอดูต่อไปว่าฟิกนี้จะใสได้จริง เอ๊ย นกฮูกจะหาทางให้พญาอินทรีมาสยบยังไง

รออ่านต่อจ้ะ ส่วน O-net ก็...สู้ๆนะลุก สู้สุดหูรูดดดดดด~~!! >w</

_________________
The game we play entangles us,
binding us with unbreakable threads called desire.


Image

http://hiyuura.exteen.com


Last edited by hiyuura on 09 Mar 2008, 20:50, edited 1 time in total.

Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 09 Mar 2008, 14:32 
User avatar
Joined: 02 Dec 2007, 19:01
Posts: 531
กริ๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

ผลงานใหม่องเมเม่จัง >///<

โครงเครื่องทำมาน่าสนใจนะคะ ท่านมุกลายเป็นนกฮูกไปซะแล้ว จิ้นตามแล้วน่าร๊ากกกกกกก นกฮูกตัวกลมๆ ตาแป๋วๆ กริ๊ดดดดดดดดด อยากลักพาตัวมาไว้ที่บ้าน~~~ >[]<

แล้วก็ ใช้ภาษาบรรยายได้ฮามากๆเลยค่ะ ประโยคแรกที่ฮาสุดๆก็คือ...

"นิ่งเป็นหลับ ขยับเป็นแด๊กซ์"

กร๊ากกกกกกกกกกกกกก
แล้วก็ตามมาด้วย....

"การจราจรโล่งโจ้ง...บินคร่อมเลน..."

กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกก เดี๋ยวนี้เส้นทางการบินของเหล่าสัตว์ป่า กลายเป็นเลนแต่ละเลนไปแล้วเนอะ แถมมีเกี่ยวกับการจราจรด้วย ^^

"...อีกไม่กี่นิ้วปากเล็กๆจะสัมผัสกับผิวเนื้ออ่อนนุ่มหวานหอม... แต่ประสาทสัมผัสบ่งบอกให้รู้ว่ามีอะไรบางอย่างกำลังพุ่งตรงเข้ามาหาจากทางด้านข้างในทิศเก้านาฬิกา มุคุโร่เบรคเอี๊ยดหักลำกลางอากาศก่อนที่จะประสานงากับร่างเงาที่โฉบผ่านหน้า"

กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกก ท่านมุเบรกตัวโก่ง จิ้นตามแล้วฮา แล้วไอ้ที่บรรยายว่า อะไรบางอย่างกำลังพุ่งตรงมาทาง 9 นาฬิกาอ่ะ ทำเราฮากลิ้งเลย แหมๆ มีการบอกทิศทางอย่างชัดเจนเลยนะคะเนี่ย ^^

อยากอ่านต่อคร้า~~~ อยากรู้ว่าพญาอินทรี หรือว่านกฮูกน้อยกันแน่ ที่สยบแทบเท้าอีกฝ่าย (แต่ในใจเราจิ้นให้เป็น นกฮูกน้อย โดนพญาอินทรี'กด'อยู่นะเนี่ย ^^)

ป.ล. ขอให้โชคเอ กับการสอบพรุ่งนี้นะคะ ^^

ป.ล.2 อย่าลืมต่อฟิค Alone ด้วยน้า~~~ กำลังรออ่านอยู่เช่นเดียวกันนะคร้า~~~ ^^

_________________
Image
...คุณรู้ตัวไหม...ว่าคุณช่างเป็นท้องฟ้าที่อ่อนโยนและซื่อตรง...จนทำให้ผม...ไม่อยากห่างคุณไปไหนเลย...


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 09 Mar 2008, 20:05 
User avatar
Joined: 15 Sep 2007, 22:03
Posts: 333
Location: ในทอนฟาของท่านฮิบาริ
สารภาพว่า...ไม่รู้เลยว่าเอามาลงตั้งแต่เมือ่ไหร่ =[]=!!!!

อินทรีปะทะนกฮูก....แพ้กันตั้งแต่ในมุ้ง และดูท่าคงไม่รอดออกมานอกมุ้งเป็นแน่

กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

_________________
-แม้เราจะกอดกัน แต่ระหว่างนั้นคือช่องว่างที่ไม่อาจลบเลือน-


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 11 Mar 2008, 11:36 
User avatar
Joined: 25 Oct 2007, 22:13
Posts: 618
Part I : ว่าด้วยเรื่อง รู้เขารู้เรา รบร้อยครั้ง ชนะร้อยครั้ง ...ภาษิตโบราณ...ที่ไม่เคยใช้ได้ผล...




---------------------------------------------------------------------------------------









สายลมแรงพัดผ่านพายอดไม้เสียดสีส่งสำเนียงแห่งพงไพรราวตอบรับกับคำเอ่ยนั้น ท่ามกลางดวงตาสองคู่สามสีที่จับจ้องกันนิ่งนานมีเพียงความเงียบ



นกฮูกขนฟูสะบัดหน้าหนีก่อนสยายปีกออกและบินจากมาโดยพกพาศักดิ์ศรีไว้เต็มกระเป๋า



"แล้วฉันจะรอ...เจ้าสัตว์กินพืช..."



แว่วสำเนียงเสียงแผ่วเบาที่พัดพามากับสายลม หากน้ำเสียงเยาะเย้ยนั้นช่างชัดเจนทำให้มุคุโร่ยิ่งกระฟัดกระเฟียด เท้าเล็กๆร่อนลงจอดในฐานที่มั่นซึ่งก็คือบ้านของเขานั่นเอง โพรงเล็กๆบนต้นไม้สูงสุมไปด้วยกองฟางนุ่มๆ และขนสีน้ำเงินเงางามที่คงหลุดร่วงลงมาตอนเขาหลับ แต่นั่นก็สามารถเพิ่มความนุ่มและอุ่นในยามนิทราให้ได้ หากการกลับมาครั้งนี้ไม่ใช่เพื่อที่จะนอนหลับเช่นทุกที...



...โบราณว่า...รู้เขารู้เรา รบร้อยครั้งชนะร้อยครั้ง!...



ว่าแล้วจึงเริ่มค้นหาข้อมูลของอีกฝ่ายที่เก็บไว้ในหัวเล็กๆ นี้...



ฮิบาริ เคียวยะ... อินทรีหนุ่มที่ก้าวขึ้นมารับตำแหน่งพญาอินทรีทันทีที่ย่างเท้าเข้ามาในป่าวองโกเล่ ขึ้นชื่อเรื่องนิสัยโหดดิบเถื่อน ถึงขนาดเคยมีข่าวว่าเจ้าตัวเคยใช้ปีกใหญ่ๆนั่นตบกะโหลกเจ้าป่ามาแล้ว...



...สิงโตนะครับคุณ ไม่ใช่ลูกแมว...ช่างกล้า...



ที่อยู่อาศัยนั้นรู้เพียงว่าอยู่ทางตอนเหนือของป่าอันเป็นที่ซุกซ่อนของบรรดาสัตว์ร้ายทั้งหลาย อาศัยอยู่บนหน้าผาสูงของเทือกเขาแถบนั้น...



...เรื่องเหล่านี้มีบันทึกอยู่ในทะเบียนราษฎร์แห่งป่าวองโกเล่ และเรื่องที่บันทึกไว้ก็มีเพียงเท่านี้ ส่วนกิจวัตรประจำวัน ชอบอะไร(ซึ่งมุคุโร่คิดว่าคงหาได้ยากยิ่ง) ไม่ชอบอะไร (ซึ่งก็คงมีตั้งแต่สากกะเบือยันเรือรบ) เรื่องที่ถนัดหรือไม่ถนัด ข้อมูลส่วนนี้ไม่มีข่าวเลยสักนิด จะด้วยนิสัยของคุณพญาอินทรีที่รักความเป็นส่วนตัวเสียยิ่งกว่าอะไร หรือไม่มีใครกล้าเข้าไปยุ่มย่ามเรื่องของคุณท่านก็ไม่อาจทราบ ทำให้ไม่มีข่าวหลุดเล็ดมาเข้าหูเขาสักนิด...



แน่นอน... เรื่องแค่นี้ไม่สามารถขัดขวางความตั้งใจของเขาได้หรอก!...








ก๊อก! ก๊อก!



เสียงนั้นเกิดจากจงอยปากเล็กๆเคาะลงบนพื้นหิน...



"วองโกเล่~ วองโกเล่ครับ ตื่นสักทีสิครับ ตื่นได้แล้ว วองโกเล่!!~"



ความพยายามในครั้งนี้ดำเนินมาได้สักพักแล้ว แต่ก็ยังไม่เห็นผลแม้ปลายเล็บ เมื่อร่างสูงใหญ่ของเจ้าป่าขนฟูตรงหน้าไม่มีปฏิกิริยาตอบรับมากไปกว่าลมหายใจที่ผ่อนเข้าออกอย่างสม่ำเสมอ



ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!



ร่างกลมปุ๊กกางปีกออกก่อนกระโดดขึ้นไปบนหัวฟูๆ ของสิงโตหนุ่มที่นอนหลับสบายไม่สนใจเสียงร้องทุกข์ของชาวบ้านตาดำๆ ดูเหมือนการเปลี่ยนวิธีจะได้ผลเล็กน้อยเมื่ออุ้งเท้าใหญ่ปัดไปมาประหนึ่งไล่แมลงวัน หากมุคุโร่ไม่หยุดอยู่เพียงเท่านั้น จงอยปากเล็กๆ ขบลงบนหูใต้ขนนุ่มฟูนั่น แต่ดูเหมือนอีกฝ่ายจะไม่รู้สึกอะไรสักเท่าไหร่



ดี! ไม่ตื่นใช่ไหม!



ดวงตาสองสีโชนแสงกล้าก่อนงับลงบนหูของเจ้าป่าขี้เซาอีกครั้งแล้ว...ดึง!!



"อือ มุคุโร่ อย่าซนน่า" ตะวันยังไม่ทันพ้นขอบฟ้าแต่ดันมีนกมากวนใจอย่างไม่กลัวตาย แล้วเจ้านกฮูกนั่นรู้บ้างไหมนะ ว่าตัวเองกำลังยืนอยู่บนหัวสิงโตน่ะ...



ฐานที่รองกีบเท้าเล็กๆ สะบัดส่ายไหว แต่จงอยปากนั้นก็ยังไม่ยอมปล่อยเหยื่อไปง่ายๆ (อีกรอบสิ ใครเหยื่อนะ?)



ฮึบ! เอ้า ฮึบ!



อนิจจา ดูท่าจะดึงแรงเกินไปหรืองับไม่แน่นพอมิอาจทราบ หูนุ่มใต้ขนฟูหลุดออกจากปากและด้วยแรงจากกีบเท้าน้อยๆ ที่ยันร่างไว้ ส่งผลให้ร่างกลมๆ กลิ้งขลุกๆ ไปสุดระยะอยู่ที่ผนังถ้ำ แรงกระแทกที่ทำเอาสมองในหัวเล็กๆ สั่นคลอนเห็นดาวระยิบระยับ



ปีกนุ่มๆ ที่ตกอยู่ข้างตัวยกขึ้นตบแก้มพองๆ ของตัวเองเรียกสติกลับคืนมาก่อนนกฮูกตัวน้อยจะเด้งผลุงหยัดกายขึ้นมาอีกครั้ง มุคุโร่บินไปเกาะ ณ จุดเกิดเหตุอีกครั้งอย่างไม่ละความพยายาม ปีกนุ่มวางแปะลงบนหัวฟูๆ ของสิงห์หนุ่มขี้เซาก่อนจะ... กระชาก!!...



ตุ้บ!!



อุ้งมือขนาดมหึมาเมื่อเทียบขนาดกับร่างเล็กๆของนกฮูกตัวแสบตะปบร่างบนหัวลงมากองกับพื้นได้อย่างง่ายดายราวไม้ช็อตยุง ปากเล็กๆกำลังจะส่งเสียงร้องมีอันหุบฉับเมื่ออุ้งเท้าพาดทับลงบนร่างดัง...แอ๊ก!!...



คุณสิงโตขี้เซาเคี้ยวน้ำลายแจ๊บๆ ก่อนดึงร่างนุ่มๆ เข้ามากอดต่างหมอนนุ่ม แถมด้วยการถูๆไถๆ หน้าลงบนขนเงางาม... ลมหายใจอุ่นๆ พ่นรดขนสีน้ำเงินให้ชี้ฟูยุ่งเหยิง ร่างปุ๊กลุ๊กดิ้นขลุกขลักตีปีกพั่บๆ หวังจะดิ้นให้หลุดออกจากใต้ร่างหนาหนักก่อนที่จะถูกทับแบนหรือขาดอากาศตายไปเสียก่อน



"ผมหนักนะครับ! วองโกเล่"



"อ้าว มุคุโร่ มาทำอะไรตั้งแต่ฟ้ายังไม่สางน่ะ" เสียงทักทายที่คุ้นหูเรียกดวงตากลมโตให้หันขวับกลับไปมองปากถ้ำ ดวงตาโตๆ เบิกกว้างเมื่อเห็นชัดๆ ว่าเจ้าของเสียงนั้นคือใคร...



"วองโกเล่!?"



"...งื้ม... นกฮูกย่างบาบีคิว... นกฮูกชุบแป้งทอด... นกฮูกผัดพริกไทย... นกฮูกนึ่งมะนาว... งั่ม...."



ดวงหน้าที่ปกคลุมด้วยขนนุ่มฟูสีเข้มเหมือนจะซีดลงในทันที เสียงงึมงัมจากด้านหลังอีกทั้งลมหายใจอุ่นๆที่เป่ารดจนขนตั้งเรียกดวงตากลมโตให้หันขวับกลับไปมอง ...สิ่งที่สะท้อนในดวงแก้วอัญมณีคู่โตคือเขี้ยวขาวๆ ในปากที่อ้ากว้าง...



"!!!!!!"



"คุณทวด อย่าแกล้งมุคุโร่สิครับ" อุ้งเท้าของเจ้าป่าตัวจริงคีบร่างกลมๆ ที่ช็อคจนตัวแข็งทื่อออกจากใต้ร่างของคนที่เขาเรียกว่าทวด



"อะ ท่านผู้อาวุโส?"



...ได้ยินเสียงร่วงกราวของเศษหน้าที่แตกละเอียดชนิดที่เรียกได้ว่ายับเยิน...



"ราตรีสวัสดิ์" ผู้อาวุโสแห่งป่าวองโกเล่หาววอด ก่อนซุกตัวนอนอย่างสบายเมื่อไม่มีเสียงแง้วๆ มากวนหูกวนใจ...







"แล้ว... มีธุระอะไรหรือเปล่า มุคุโร่?"



ร่างเล็กๆนกฮูกตาสองสีเกาะอยู่บนหัวของเจ้าป่าหนุ่มเดินออกจากนอกถ้ำ แสงสีทองเริ่มจับขอบฟ้า ไล่ราตรีให้แทนที่ด้วยทิวา นกนานาพันธุ์เริ่มโผผินบินออกจากรัง ...สัตว์น้อยใหญ่เริ่มฟื้นตื่นจากนิทราออกมาหากิน...



ได้ยินคำถามนั้น คนถูกถามจึงเพิ่งนึกขึ้นได้ถึงจุดประสงค์ที่ทำให้เขาต้องบุกมาถึงรังของสิงโตหนุ่ม



"ผมอยากได้ข้อมูลของฮิบาริ เคียวยะ!"








...การแก้แค้นช่างแสนหอมหวาน...




นกอินทรีย่างบาบีคิว... นกอินทรีชุบแป้งทอด... นกอินทรีผัดพริกไทย... นกอินทรีนึ่งมะนาว




...ช่างหอมหวานจริงๆ...













-----------------------------------------------------------













มาอัพอย่างรวดเร็ว... (อัพฟิครายวันเรอะแก =[]=!!!)
พยายามรักษาสปีดแบบนี้ให้ได้ตลอดละกัน =x= หึหึหึหึหึ
ช่วงนี้ไฟมอดอย่างบอกไม่ถูก
อยากอ่านของคนอื่นมั่ง แต่ไม่มีใครมาอัพเลย /orz

กระซิก~ อยากอ่าน 69เกะ~~~~

ได้ข่าวว่าตอนแรกเรื่องนี้มัน one-shot ไม่ใช่เรอะ /orz
มีแววยาวแล้วค่ะพี่น้อง =A=!! (และแววดองมันก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ)

สุดท้ายนี้ขอกรีดร้อง...
อยากอ่านมุคุแร่ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

_________________
*สำหรับผู้ที่จะรับทางไปรษณีย์รบกวนส่งชื่อ ที่อยู่ และอีเมล์มาที่
crazyunlimited-club[at]hotmail.com ด้วยนะคะ*

++++++++++++++++++++++++++++++
รีปริ้นท์รอบแรกและรอบสุดท้าย
Alone-Autumn
Alone-Winter
++++++++++++++++++++++++++++++
สามารถดูรายชื่อคนสั่งจองได้>>ที่นี่<<เลยนะคะ


Last edited by lvlelody on 11 Mar 2008, 12:32, edited 2 times in total.

Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 11 Mar 2008, 11:49 
User avatar
Joined: 26 Nov 2007, 19:56
Posts: 154
Location: เสื้อกักคุรันของท่านฮิบาริ
// มอง..
มี๊ขยัน.... =[]= โฮก

Quote:
สายลมแรงพัดผ่านพายอดไม้เสียดสีส่งสำเนียงแห่งพงไพรราวตอบรับกับคำเอ่ยนั้น ท่ามกลางดวงตาสองคู่สามสีที่จับจ้องกันนิ่งนานมีเพียงความเงียบ

นกฮูกขนฟูสะบัดหน้าหนีก่อนสยายปีกออกและบินจากมาโดยพกพาศักดิ์ศรีไว้เต็มกระเป๋า

อ่านตอนฟังซากุระแอดดิคชั่น.. ได้อารมณ์พิกลนะเคอะ....
คุณมุ.. หลบตาหนี?.. กร๊ากก อายเขาล่ะสิ ไม่กล้าสบตาล่ะสิ คุคุ...


Quote:
คุณสิงโตขี้เซาเคี้ยวน้ำลายแจ๊บๆ ก่อนดึงร่างนุ่มๆ เข้ามากอดต่างหมอนนุ่ม แถมด้วยการถูๆไถๆ หน้าลงบนขนเงางาม... ลมหายใจอุ่นๆ พ่นรดขนสีน้ำเงินให้ชี้ฟูยุ่งเหยิง ร่างปุ๊กลุ๊กดิ้นขลุกขลักตีปีกพั่บๆ หวังจะดิ้นให้หลุดออกจากใต้ร่างหนาหนักก่อนที่จะถูกทับแบนหรือขาดอากาศตายไปเสียก่อน

เหมือนเห็นช๊อต G69 แว่บๆ (รักปานจะกลืนกินเลยทีเดียว..)
คุณทวดขี้เซา =[]= น่าย๊ากกกกกกกกกกกกก ง๊าวๆๆๆ~

อ่านฟิคมี๊แล้วทำเอาหิวไปเลยทีเดียว...

แล้วใครจะได้กินใครกันหนอ....... คึหึหึ....

// กระโดดกอดแมวสามสี
รอตอนหน้าค่ะมี๊ คุคุคุคุ.. =[]=.. (ฟิคจะพยายามปั่นค่ะ.. ซิก หรือไม่ปั่นดี มี๊จะได้ปั่น ฮาาาา)

_________________
…เนตรคมปิดลงช้าๆ…
กลีบซากุระร่วงหล่นสัมผัสมือแผ่วเบา…
ดูสวยงามราวภาพมายา…
…ทว่าบอบบางยิ่งกว่าสิ่งใด…

เหมือนนาย… สายหมอกของฉัน……


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 11 Mar 2008, 12:17 
Joined: 19 Dec 2007, 09:11
Posts: 800
...โบราณว่า...รู้เขารู้เรา รบร้อยครั้งชนะร้อยครั้ง!...
--""" ง่าาา แต่กรณ๊นี้เนี่ย หลบเลี่ยงจะดีกว่ามั้ง พ่อนกฮูก กลัวว่าแทนที่จะรู้เขารู้เรา กลายจะเป็นเสียท่าให้พญาิืนทรย์มากว่านี่สิ

ฮิบาริ เคียวยะ... อินทรีหนุ่มที่ก้าวขึ้นมารับตำแหน่งพญาอินทรีทันทีที่ย่างเท้าเข้ามาในป่าวองโกเล่ ขึ้นชื่อเรื่องนิสัยโหดดิบเถื่อน ถึงขนาดเคยมีข่าวว่าเจ้าตัวเคยใช้ปีกใหญ่ๆนั่นตบกะโหลกเจ้าป่ามาแล้ว...
...สิงโตนะครับคุณ ไม่ใช่ลูกแมว...ช่างกล้า...

โฮ๋ โฮ๋ ก็นั่นมันพญาอินทรีย์+ท่านฮิบารินี่เจ้าคะ ของมันยกเว้นกันได้ ไม่แปลกหรอกคะ ^^

...เรื่องเหล่านี้มีบันทึกอยู่ในทะเบียนราษฎร์แห่งป่าวองโกเล่ และเรื่องที่บันทึกไว้ก็มีเพียงเท่านี้ ส่วนกิจวัตรประจำวัน ชอบอะไร(ซึ่งมุคุโร่คิดว่าคงหาได้ยากยิ่ง) ไม่ชอบอะไร (ซึ่งก็คงมีตั้งแต่สากกะเบือยันเรือรบ) เรื่องที่ถนัดหรือไม่ถนัด ข้อมูลส่วนนี้ไม่มีข่าวเลยสักนิด จะด้วยนิสัยของคุณพญาอินทรีที่รักความเป็นส่วนตัวเสียยิ่งกว่าอะไร หรือไม่มีใครกล้าเข้าไปยุ่มย่ามเรื่องของคุณท่านก็ไม่อาจทราบ ทำให้ไม่มีข่าวหลุดเล็ดมาเข้าหูเขาสักนิด...
......ขนาดนั้นแล้ว พ่อนกฮูกยังคิดจะไปลองดูอีกหรอ --"""""" ขนาดข้อมูลยังไม่มีหลุดรอด แล้วคิดหรือว่านายจะล้วงเอาอะไรจากท่านฮิได้........... กล้ามากไป เดี๋ยวก็ถูกเอาอะไร (?) ไปแทนหรอก .......hu hu

"อือ มุคุโร่ อย่าซนน่า" ตะวันยังไม่ทันพ้นขอบฟ้าแต่ดันมีนกมากวนใจอย่างไม่กลัวตาย แล้วเจ้านกฮูกนั่นรู้บ้างไหมนะ ว่าตัวเองกำลังยืนอยู่บนหัวสิงโตน่ะ...
ฐานที่รองกีบเท้าเล็กๆ สะบัดส่ายไหว แต่จงอยปากนั้นก็ยังไม่ยอมปล่อยเหยื่อไปง่ายๆ (อีกรอบสิ ใครเหยื่อนะ?)

...--""""""" จำได้ว่า นายเพิ่งว่าท่านฮิไปหยก ที่ไปตบหัวสิงโตเล่น .....แล้วที่นายทำอยู่นั่น มันก็พอๆ กันล่ะว้าาา
"สิงโตนะครับคุณ ไม่ใช่แมว ช่างกล้า" จำประโยคนี้ได้ป่ะ พ่อนกฮูก.....


แล้วนั่นน่ะ เกือบถูกท่านทวดเขมือบเอาซะล่ะนั่น ดันปลุกผิดตัวซะนี่ เฮ้อ .....ว่าแต่ทานทวดขี้แกล้งจริง hu hu hu เล่นเอานกฮูกซีดไปเลย (ฮา)


"ผมอยากได้ข้อมูลของฮิบาริ เคียวยะ!"
เอ่อ.....นั่น นั่น ท่าทางสิงโตสึนะจะสะดุ้งเล็กๆ นะนั่น (รู้ได้ไงฟร้า อย่าเดาไปเองดิ --) ...แหมแต่สึนะคงคิดล่ะว่าช่างขออะไรที่มันชวนสยองซะงั้น ขอข้อมูลท่านฮิบาริ เหอ~ เหอ...

นกอินทรีย่างบาบีคิว... นกอินทรีชุบแป้งทอด... นกอินทรีผัดพริกไทย... นกอินทรีนึ่งมะนาว
งานนี้ สงสัยเปลี่ยนเป็น นกฮูกย่างบาบีคิว... นกฮูกชุบแป้งทอด... นกฮูกผัดพริกไทย... นกฮูฏนึ่งมะนาว
ก็ท่าทางมันจะเป็นไปได้มากกว่านา ........ว่าแต่นายคิดจะกินท่านฮิเนี่ยนะ (คิดไงหว่า --""")

ปล. สึนะจ๋า ถ้าไม่อยากถูกหางเลข ถอยไปห่างนกฮูฏตัวดี ที่คิดแผลงๆ นั่นจะดีกว่านา

_______________________________________________________


Profile  Offline
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic Reply to topic  [ 41 posts ]  Go to page 1, 2, 3  Next


Who is online

Users browsing this forum: poppo, RARERIZ and 6 guests

Panel

Top You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum
You cannot post attachments in this forum
Search for:
Jump to: