•·.·´¯`·.·•Reborn Fan Club•·.·´¯`·.·•

Part4 สับสน

“เฮ้อ~”สึนะระบายลมหายใจหลังจากถูบ้านไป8รอบ เพราะคุณท่านสับปะรดเรื่องมากไม่พอใจสักที ทีนี้ก็ถึงตารีดผ้าที่ค้างไว้

ร่างบางยังคงรีดผ้าได้ห่วยไม่มีที่ติเหมือนเดิม(และการสอนแบบถึงเนื้อถึงตัวของมุคุโร่ก็ไม่ช่วยให้อะไรดีขึ้นแม้แต่น้อย)

“ให้ตายเถอะครับ...สอนไปแล้วแท้ๆ คุณนี่ไม่รู้จักจำเอาซะเลย”

เสียงที่ใกล้เข้ามาทางด้านหลังทำให้สึนะเตรียมยกเตารีดขึ้นป้องกันตัว แต่มุคุโร่ไวกว่า มือแกร่งยึดมือเล็กที่ถือเตารีดไว้ ก่อนที่มืออีกข้างจะวางบนขาขาวที่โผล่พ้นชายกระโปรง

“เฮ้ยยยยย!!!!!!”สึนะร้องลั่นพยายามทั้งเบี่ยงตัวทั้งใช้แขนดัน แต่ด้วยขนาดร่างกายที่ต่างกัน การขัดขืนของสึนะจึงแทบไม่มีผล มือนั้นยังคงเลื่อนขึ้นสูง “เอามือออกป๊ายยยยยยย”

“คึ หึ หึ...ร้องอย่างกับสาวบริสุทธิ์เลยนะครับ”

เสียงกระซิบข้างหูทำให้หน้าเล็กร้อนวาบ อยากจะด่าไอ้หัวสับปะรดนี่ใจจะขาด ก็ใครล่ะที่ทำให้เขาเสียความบริสุทธิ์น่ะ(ถึงจะไม่ใช่สาวก็เถอะ) แต่สึนะก็ต้องหยุดคิดแค่นั้น เมื่อมีของมุคุโร่ล้วงเข้าไปใต้กางเกงชั้นใน

“เอามือ...อ-ออกไป...อ๊ะ...ฉันน่ะ...ผู้ชายนะ..อือ...”สึนะร้องห้าม พยายามหนีบต้นขาเข้าหากัน

“คึ หึ หึ เรื่องนั้นผมรู้อยู่แล้วล่ะครับ...ถ้าเป็นผู้หญิงคงไม่มีตรงนี้?”พูดจบมือแกร่งก็กำรอบแก่นกายของสึนะ ก่อนจะเริ่มรูดรั้งอย่างเบามือ

“ม-ไม่...เดี๋ยว..นี่ รีดผ้า...อ-อยู่...นะ”ร่างบางพยายามท้วง ถ้าไม่มีมือแกร่งจับไว้เขาคงปล่อยเตารีดตกไปแล้ว

“เห็นอยู่ครับ”พูดแบบนั้นแต่มุคุโร่ก็ยังคงสานต่อกิจกรรมที่ตนเป็นคนเริ่ม

“อ๊ะ! …ไม่...อา..อ๊าาาาาาาาาาาา” สึนะกรีดร้องก่อนจะปลดปล่อยออกมาเต็มมือของร่างสูง

“นี่หรือครับ ผลงานของคนที่ร้องว่าไม่”มุคุโร่ถาม พลางชูมือข้างที่ใช้หยอกล้อสึนะเมื่อครู่ขึ้นมาให้ดู มือของมุคุโร่เต็มไปด้วยของเหลวสีขุ่นที่ออกมาจากร่างกายของสึนะ

สึนะได้แต่มองผลงานของตน โดยที่ไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไร

มุคุโร่ ปล่อยร่างบางให้เป็นอิสระ

สึนะร่วงลงไปกองกับพื้นแทบจะในทันทีที่มุคุโร่ผละออกไป ก่อนจะนึกเจ็บใจตัวเอง

นั่นมันมือของมุคุโร่นะ มีสติหน่อยสึนะ นายไปมีอารมณ์กับมีของหมอนั่นได้ยังง๊ายยยยยยย!!!!

แต่มาคิดดูอีกที โดนสัมผัสตรงนั้น ถ้าไม่มีอารมณ์ก็ไม่ใช่ ผู้ชายแล้ว!

คึ หึ หึ ถึงผมไม่สัมผัสตรงนั้นก็ทำให้คุณหลั่งได้นะครับ เมื่อคืนก็พิสูจน์ให้ดูแล้วนี่

แว่วเสียงมุคุโร่ในมโนสำนึก...

แว้กกกกก!! ออกไปจากหัวฉันเดี๋ยวนี้นะ ไอ้สับปะรดโรคจิต!!!

.

.

.

ขณะที่สึนะกำลังเผชิญมรสุมแห่งการลวนลาม อีกด้านหนึ่ง...

.

.

“ท่านรุ่นที่10ไปฝึกวิชาบนเขาคนเดียวเหรอครับ!!!”โกคุเทระทวน มือขวาหนุ่มถึงกับผิดหวัง ปิดเทอมหน้าร้อนทั้งทีอุตส่าห์เอาแตงโมมาฝาก หวังจะได้ผ่ากินกับรุ่นที่10...ถึงจะมีตัวแถมติดมาด้วยก็ตาม...

“หืม สึนะนี่ก็ฟิตน่าดูแฮะ”เจ้าคนไม่รู้ร้อนรู้หนาวที่บังเอิญ? เจอกันข้างทางพูดขึ้นบ้าง

“นี่ไม่ใช่เวลาจะมามัวใจเย็นนะเฟ้ย!!!”หันไปด่าเจ้าคนเอ๋อโดยกำเนิดเสร็จ โกคุเทระก็รีบหันมาว่าธุระต่อ “คุณรีบอร์นครับ รุ่นที่10เก่งกาจมากก็จริง แต่ให้ไปฝึกบนเขาคนเดียวเกิดมีศัตรู...”

“ไม่ต้องห่วงหรอกน่า ฉันได้เตรียมผู้พิทักษ์สุดแกร่งเอาไว้ดูแลหมอนั่นแล้ว”

“ผู้พิทักษ์สุดแกร่ง?”

“ไม่ต้องห่วงสึนะหรอก...มาว่าเรื่องของพวกนายดีกว่า”รีบอร์นขัดขึ้นด้วยสีหน้าจริงจังทำให้อีกสองคนที่เหลือจริงจังไปด้วย “เจ้าเบลฟากอน มาถึงญี่ปุ่นเมื่อเช้านี้”

“เจ้านั่นอยู่ที่ญี่ปุ่น!!!”คนช่างโวยแหกปากลั่น ทำให้ร่างสูงหันมองด้วยแววตายากจะหยั่งถึง “มันมาทำอะไรที่นี่ครับคุณรีบอร์น แล้วพวกที่เหลือ...”

“จะอะไร ยังไง นั่นมันก็เป็นหน้าที่ของพวกนาย...ในฐานะมือขวาของสึนะ”

เมื่อได้ยินคำว่า ‘มือขวา’ โกคุเทระก็ไฟลุกพรึ่บขึ้นมาทันใด

หนอย...เจ้าพวกวอริเออร์ อาศัยจังหวะที่รุ่นที่10ไม่อยู่... โกคุเทระ ฮายาโตะ (ว่าที่)มือขวาของรุ่นที่10คนนี้ จะลงทัณฑ์แกเอง!!!

ยามาโมโตะมองโกคุเทระที่ยังคงไฟลุกพรึ่บก่อนจะกอดคออีกฝ่ายอย่างเคยชิน ซึ่งอีกฝ่ายก็พยายามขัดขืนทั้งๆที่ไม่เกิดผลเหมือนเคย

“งั้นวันนี้ไปกินซูชิดับร้อนกันดีกว่า เอาของหวานเป็นแตงโมเลยเป็นไง...เจ้าหนูจะไปด้วยกันมั้ย ฉันเลี้ยงเอง”

“ไม่พลาดอยู่แล้วพวก!”รีบอร์นตอบ ก่อนจะคลี่ยิ้มมุมปากโดยไม่มีใครสังเกต “พวกนายล่วงหน้าไปก่อนแล้วกัน ฉันมีธุระนิดหน่อยจะตามไปทีหลัง...”

.

.

.

ชายหนุ่มที่กำลังเดินตรวจตรา นามิโมริ เช่นทุกวันชะงักเมื่อเจอคนรู้จัก

“ดีจ้า”รีบอร์นทักทาย

“มีอะไรรึไง”ฮิบาริถามกลับ การที่รีบอร์นโผล่มาทักถึงที่แบบนี้...คงจะมีเรื่องสนุกสินะ

“ถ้าเบื่อๆล่ะก็ลองไปที่......ดูสิ”

“หืม...จำเป็นต้องไปด้วยรึไง”

“ก็ไม่ใช่เรื่องจำเป็นหรอก”

“เอาเป็นว่าถ้าฉันเบื่อเมื่อไรจะลองคิดดูแล้วกันนะ”

ชายหนุ่มเดินตรวจตราต่อไปโดยที่ไม่หันกลับมาอีก


สถานที่ที่รีบอร์นบอกกับฮิบาริก็คือ...สถานที่ที่มุคุโร่และสึนะกำลัง...

.

.

มีต่อ

.

.

.

“ว้ากกก!!! ไหม้แล้ว!!!”

สึนะตะโกนลั่นเมื่อผ้ากำลังไหม้เพราะเขามัวแต่ทรุดจากกิจกรรมบ้าๆที่มุคุโร่เป็นคนเริ่ม

“คึ หึ หึ ผมควรจะหักเงินคุณมั้ยครับเนี่ย”

“นี่มันเป็นความผิดของชั้นคนเดียวเรอะ!!!”สึนะเถียงกลับอย่างลืมตัว

“เอาเถอะครับ...ผมก็ไม่ใช่คนโหดร้ายอะไร”

“แหล สิไม่ว่า”สึนะแอบพึมพำ เบาเสียยิ่งกว่าเสียงกระซิบ

“ครับ?”

“ป-เปล่าจ้า”...หูพี่แกยังอุตส่าห์ได้ยิน

“เอาเป็นว่าถ้าคืนนี้คุณบริการดี...ผมจะให้อภัยแล้วกัน”

“บ-บริการ...คืนนี้...นายหมายถึง...อย่างนั้น”สึนะถึงกับติดอ่าง ก็ไอ้เรื่องเมื่อคืนมันเพราะเขาเมาไม่รู้เรื่องยังพอลืมๆกันได้ แต่จะให้ทำทั้งๆที่ยังมีสติอยู่เนี่ย...

“แล้วคุณคิดว่าอย่างไหนกันล่ะครับ...คงไม่ใช่ไอ้ก้อนดำๆที่คุณเรียกมันว่าไข่เจียวแน่ครับ”

“ฉันรู้หรอกว่าอย่างไหน”สึนะพูดกลับ “ต-แต่มันเจ็บ”

พูดจบใบหน้างามก็ถึงกับร้อนวาบ เมื่อนึกถึงความรู้สึกตอนนั้น...ถึงแม้มันจะไม่ได้มีแต่ความเจ็บอย่างเดียวก็เถอะ...แต่จนถึงตอนนี้เขาก็ยังรู้สึกเจ็บ...เกินกว่าที่จะทำเรื่องเดิมซ้ำอีกครั้งได้

“ถ้าคุณยังเจ็บอยู่หล่ะก็ มันก็มีวิธีเล่นสนุกที่อื่นเหมือนกันนะครับ”พูดจบมุคุโร่ก็เชยคางสึนะขึ้นมาก่อนจะใช้นิ้วหัวแม่มือสัมผัสลงบนกลีบปากบาง

สึนะผงะออกอย่างรวดเร็วก่อนจะใช้หลังมือปิดริมฝีปากของตนเอง ดวงตากลมโตมองมุคุโร่ด้วยสายตาตื่นตะลึง

“อย่าบอกนะว่า...”...ใช้ปาก...

“กว่าจะถึงคืนนี้ยังมีเวลาตัดสินใจอีกนานครับ...แต่ชุดที่คุณทำไหม้ราคามันไม่ธรรมดาเลยนะครับ”พูดจบมุคุโร่ก็เดินจากไป ทิ้งสึนะให้นั่งตกตะลึงอยู่ตรงนั้น

ยังมีเวลาตัดสินใจอีกนานครับ คึ หึ หึ

แว่วเสียงหัวเราะของซาตานตัวร้ายจากที่ไหนสักแห่ง...

.

.

.

...ช่วงเวลาที่เราภาวนาไม่ให้มันมาถึง...มักจะมาถึงอย่างรวดเร็วเสมอ...

มุคุโร่ที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จยังคงอยู่ในชุดคลุมอาบน้ำ ร่างสูงนั่งอยู่บนเตียง โดยมีร่างบางในชุดแบบเดียวกันคุกเข่าอยู่กับพื้นตรงหว่างขา...

คนได้เปรียบระบายรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ทั่วใบหน้า ในขณะที่อีกคนได้แต่กำชายชุดคลุมอาบน้ำของร่างสูงเอาไว้แน่น...รู้ว่ายังไงก็ต้องทำ แต่มันยังทำใจไม่ได้...ว่ากันตามตรงต่อให้ให้เวลาเขาทั้งชีวิต ยังไม่แน่เลยว่าจะทำใจได้รึเปล่า

“รออะไรอยู่ล่ะครับ”มุคุโร่เร่งเร้า เมื่อ ร่างบางที่กำชายเสื้อคลุมอาบน้ำของเขาไว้แน่น ยังไม่มีทีท่าว่าจะขยับเขยื้อน

“ม-มุคุโร่ นายเอาจริงเหรอ”สึนะยังคงถามย้ำแม้จะมาถึงขั้นนี้แล้ว

“ท่าทางผมเหมือนพูดเล่นหรือครับ”มุคุโร่ถามกลับด้วยรอยยิ้มที่ยากจะคาดเดาอารมณ์

“ฉันไม่เคยทำแบบนี้มาก่อน”

“ผมทราบดีครับ”เสียงของมุคุโร่อ่อนลง มือแกร่งจับปลายคางของสึนะให้เงยขึ้นมามองสบตาก่อนจะส่งนิ้วชี้เข้าไปสำรวจในโพรงปากนุ่ม “ไม่ต้องห่วงครับ...ผมจะค่อยๆสอนคุณเอง”

นิ้วเรียวขยับหยอกล้อกับลิ้นนุ่ม หยาดน้ำใสค่อยๆไหลลงมาตามแนวคาง ดวงตากลมโตที่ยังคงสบประสานกับในตาสองสีค่อยๆหรี่ลง สึนะกำลังเริ่มมีอารมณ์ ทั้งๆที่มุคุโร่เพียงแค่หยอกล้อกับปลายลิ้นของเขาเท่านั้น

สีหน้าของสึนะทำให้มุคุโร่พึงใจ ร่างสูงค่อยๆดึงนิ้วออกจากริมฝีปากงามที่เริ่มตอบสนองอย่างรู้งาน

“ได้เวลาแล้วครับวองโกเล่...”

ร่างบางแหวกชายชุดคลุมของมุคุโร่ออก เผยให้เห็นความเป็นชายที่มีขนาดแตกต่างจากตนเองหลายเท่าจนชักไม่แน่ใจว่าจะสามารถรับเข้าไปได้หมด แต่กระนั้นร่างบางก็ยังเปิดปากและค่อยๆครอบครองมันด้วยโพรงปากนุ่ม น้ำตาที่แม้แต่เจ้าของยังไม่เข้าใจความหมายไหลออกมาจากนัยน์ตาสีน้ำตาลที่ปิดสนิท ลิ้นเล็กที่ไม่ช่ำชองทำเอามุคุโร่แทบขาดใจ ในที่สุดร่างสูงก็ไม่อาจต้านแรงปรารถนาของร่างกายได้ มือแกร่งขยุ้มกลุ่มผมสีน้ำตาล ก่อนจะบังคับให้ขยับเข้าออกตามแรงอารมณ์ แก่นกายร้อนคว้านลึกจนร่างบางแทบสำลัก

สึนะขมวดคิ้วอย่างกล้ำกลืนฝืนทน น้ำตาแห่งความอัปยศไหลลงมาไม่ขาดสาย

เขากำลังทำอะไรอยู่...

มันถูกต้องแล้วหรือ...สมควรแล้วหรือ...

หรือคนอย่างเขาจะทำได้แค่...สำนึกเสียใจในสิ่งที่ตนได้ตัดสินใจไปแล้ว...

จวบจนกระแสน้ำอุ่นฉีดพุ่งเข้าภายในลำคอ

ร่างบางที่ผละออกจากแก่นกายของมุคุโร่สั่นราวกับลูกนก หากมุคุโร่ไม่ได้ยึดไหล่ไว้สึนะคงหงายหลังเป็นแน่แท้

“สึนะโยชิคุง... สึนะโยชิคุง...”

สิ่งที่เขากำลังทำเป็นไปเพราะถูกบังคับงั้นหรือ...ถ้าเช่นนั้นเหตุใดลึกๆแล้ว ใจของเขาจึงไม่คิดต่อต้านแม้แต่น้อย...

TBC

กว่าจะได้เงินครบ ลุกแม่คงกลายเป็นโปรเฟสชั่นเน่า ไปแล้วล่ะลูกเอ๊ย 5555555 ได้ครูดีก็งี้ อิอิอิ

เห็นด้วยกับท่านนุกจ้า

เหอๆๆๆ โปรฯแน่ๆทูน่า คนสอนดีขนาดนี้

ท่านฮิ~~~!! มีแววได้เห็นอะไรเด็ดๆ เหอๆ

ว่าแต่ทูน่าเป็นอะไรไปนั่น0.0 ท่าทางเก็บกดคิดมากจนชักน่าเป็นห่วงวะแล้วสิ มาต่ออีกนะจ๊ะจะรออ่านจ้า

ซับเลือดกันเป็นพัลวัน

รีบอร์นนายอยากจะเห็นสงครามอย่างนั้นเหรอ

ถึงบอกให้ท่านฮิไปที่บ้านป๋ามุกับหนูซืออ่ะ

หนูซือเอ๋ย กว่าจะถึงเดือน

หนูคงเป็นของป๋ามุทั้งกายและใจ >///<

จะรออ่านตอนต่อไปนะคะ >.<

เฮอๆๆๆๆ

กว่าจะอ่านจบ ลูกไม้ได้เสียเลือดไปแล้วหลายลิตร กั่กๆๆๆๆๆๆๆ

ว่าแต่

รีบอร์นชวนทั่นฮิไปทำไรที่นั่นน่ะ หรือว่า......(ไม่กล้าคิดต่องับ)...เลือดพุ่งอีกรอบ

รอตอนต่อไปน้ะงับ อุอุ

อ๊ากกกก ซือคุงคร๊ายอมตกลงปลงใจไปกับสัปปะรดบ้าหรือค่ะ

อิอ่าง ฮิบะมาช่วยทูน่าเร็ว

-*- ฮ่วยฟิคนี้คู่ไหนกันแน่ฟร่ะ - -??

เอาแล้วเว้ย ซือคุงสู้ๆลูก อีกไม่นานก้อได้อุ้มหลานแล้ว

555+ มันบ่อยเกิน

กรี๊ด~~~อ่านที่ 4 ตอนรวดสะใจอย่างแรง

โอ....หนูทูน่ากว่าจะใช้หนี้ครบมีหวังขั้นโปรแน่ๆ

ป๋ามุก็ฉวยโอกาสอย่างแรงนะนั่น ( ตอนทูน่าเมา)

แต่ถึงจะเจ้าเล่ห์ ยังไงก็ 6927 สุดดิ้น ~~>.<~~

โฮกกกกกกกกกกกกกก!!!!!!!!!!!!!!~

ซือคู๊งงงงงงง!!~ลูกรัก ทำไมยอมมุคุง่ายๆยังง้าน..

ดูซิ มุคุสอนดีขนาดนี้ สงสัยพอหมดเวลาคงจะเก่งน่าดู หุหุหุ

ส่วนรีบอร์น แหมบอกสถานที่ที่ซือคุงกะมุคุอยู่ให้ท่านฮิแบบเนี่ย คิดไรอยู่จ้า เหอๆๆๆๆ





ปล.มาต่อเร็วนะค๊า >////<



+++++

เฮ้อ มุคุโร่ก็ไปเร่งรัดหนูทูน่าเกินไปน้า

น่าสงสารหนูทูน่าออกต้องมาฝืนทำเรื่องที่ไม่เคยทำ

แล้วนี่รีบอร?นตัวแสบจะก่อเรื่องอีกแล้วรึ

ถึงได้ไปบอกให้ฮิบาริไปหาที่ๆสึนะกับมุคุโร่อยู่อ่า

ส่วนพ่อสองหน่อก็ยังซื่อ(บื้อ)ต่อไป

ปล.รีบๆมาต่อน้าอยู่ดีๆก็หายไปเลยอ่า

รีบอน นายอยากเห็นศึกชิงนางหรือไง

เล่นไปบอกท่านฮิแบบนั้นอ่ะ

เกิดท่านฮิเบื่อขึ้นมาแล้วไปจริง ๆ จะทำยังไง

คงไม่ใช่กลายเป็น 3P หรอกนะ 6927+18 เข้าไปอีกอ่ะ

มาต่อไว ๆ นะค่ะ รออ่านอยู่ค่ะ

พรวด!!! (เลือดกำเดาพุ่งเลอะจอคอม -.,-)

สัปประรดแอบหื่น ขนาดตอนรีดผ้ายังไม่เว้น >///<

ท่านฮิบะกำลังจะมา!!!

จะ3Pเหรอเจ้าค่ะ!!! /ผั่วะ!! (โดนผู้แต่งตรบ)

สู้ๆนะค่ะ รออ่านต่อค่า!!!

....กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!!!!

...ไม่มีความหมาย แต่เห็นท่าน omi อยากได้เสียงกรี๊ดเลยจัดให้....(เห็นท่านomi ทำสีหน้าเศร้าสลดลงไป แต่ในมือกำลังถือไม้หน่าสมาพร้อมฟาดใครบางคนที่น่ารักสุดๆแถวนี้ๆ)..โอ๋ๆล้อเล่นค่ะๆ ดีใจที่ท่านกลับมาอัพแล้วไงคะก็เลยกรี๊ดไง แหมๆ ก็จะได้เห็นน้องทูน่าถูกจับกด มีวี่แววว่าจะได้ถ่ายเทเลือดออกไปแล้วสุดแสนจะตื้นตัน....อา...งั้นจะรอช้าอยู่ใย มาทำให้ฟิกนี้กลายเป็นสีเลือด(ด้วยน้ำมือของเหล่าแม่ยก)กันดีกว่าน้า ฮ่าๆๆ

.....ฮ่าๆๆๆ เค้าไม่อยากจะขัดน้องทูน่าที่น่ารักหรือว่าจะเข้าข้างป๋าที่รักของเค้าหรอกนะ..แต่ว่า...ที่ป๋าไม่พอใจสักทีไม่ใช่ว่านายทำไม่ดีสักทีเหรอ ก็แหม..วิชาการเรียนนายมันไม่ใช่แค่ระดับแย่นินะ..แต่ว่า..มันห่วยแตกระดับติดลบเลยต่างหากล่ะ โฮ่ๆๆๆๆ.....อา...เค้าเข้าใจนะน้องทูน่า การรีดผ้ามันเป็นงานที่ยากและน่าเบื่อที่สุดในงานบ้านทั้งหมด(ในสายตาเค้า)ที่สำคัญ..การสอนชองป๋างวดที่แล้ว เป็นเค้าๆก็คงไม่มีกะจิตกะใจจะจำเหมือนกานนน โฮ่ๆๆๆ......หวายๆๆ..น้องทูน่าขอ นั่นเตารีดนะคะไม่ใช่ที่ทับกระดาษ จะเอาไว้ปกป้องตัวเองนะเข้าใจแต่ระวังหน่อยเถิดน้องทูน่า เดี๋ยวเตารีดนั่นจะไปโดนหน้างามๆของป๋าเข้าแล้วนายจะหนาว(เพราะเค้าจะตามไปเชือดนายถึงที่เองรับรองได้)...อา..ป๋าล่ะก็..น้องทูน่าเค้ายังเดียงสาน่ะค้า ฮุๆๆๆ อย่างงี้ล่ะถึงยิ่งน่ากดน่ะค้า...อา...ป๋าเค้าจะเรทอีกแล้วววว!! ฮุๆๆๆ...น่าๆสึนะ ก็เพราะเราเป็นผู้ชายถึงได้อรรถรสในการกดไง ฮ่าๆๆๆๆๆ...อา...ช่างเป็รการรีดผ้าที่สุดแสนจะเจ๋งอะไรแบบนี้เนี่ยยยยยยย!!! ฮ่าๆๆๆ ปฏิเสธไปก็เท่านั้นน่าสึนะ ยอมรับเสียเถิดว่านายน่ะปิ๊งป๋าเข้าแล้วน่ะ ฮ่าๆๆๆๆๆ

...อ๋อ..ใช่โกคุ..น้องทูน่ากำลังฝึกวิชาใหม่บนเขาอย่างขะมักเขม้นเลยล่ะนะ ฮ่าๆๆๆๆๆ...อ๋อ..ไม่ต้องห่วงหรอกโกคุ เพราะศัตรูน่ะไม่มี(เพราะมีแต่สับปะรดหม่ำปลาทูน่าอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน) ฉากต่อสู้ก็ไม่มี(มีแต่ฉากเรทชวนกระชากเลือดทุกค่ำคืน ฮุๆๆๆ)..ช่ายๆๆ สุดแกร่งม้ากมาก...มาก....สุดหูรูดเลย โฮ่ๆๆๆๆๆๆ...หืม...เบลมาที่นี่เร๊อะ...เอ่อ..ยามะ..อย่าเพิ่งหึงน่า ใจเย็นๆนะโยม.....โห..รีบอร์น..นายนี่เข้าใจเลือกใช้คำพูดนะ..เอ่อ..โกคุ..นี่มันเรื่องรีบอร์นไม่ใช่เซเลอร์มูนเฟ้ยยย!!....หืม..ยิ้มแบบนั้น..นายวางแผนอะไรอีกล่ะรีบอร์น...เฮ้ย...แก๊!!! เจ้ารีบอร์น!แกจะมาบอกคุณฮิทำมายเนี่ย!? แกจงใจจะแกล้งป๋าใช่ม้ายยย!!! ไม่ต้องไปเลยนะคุณฮิ ขอทีล่ะได้โปรด!!!ที่นั่นไม่สนุกหรอกค่า!!

...ฮ่าๆๆ น่าๆสึนะ เขาเรียกว่าเป็นความผิดร่วมนะจ๊ะ โฮ่ๆๆ..ฮ่าๆๆๆ นั่นน่ะสิ แหลจริงๆแต่ป๋าเค้าก็ไม่โหดร้ายนะสึน้า..ก็..แค่...เรทนิดเรทหน่อย ก็เท่านั้นเอ๊ง ฮ่าๆๆๆ...*พรวด*!!บะ...บริการดีๆรึค้า!?...อา....เอาเลยลูกแม่ขรา!!! เอาให้ถึงใจเลยน้า!!! อา...ป๋ายังใจดี..เมื่อเจ็บก็ไม่ว่ากันเพราะ..ฮุๆ..มีวิธีอื่นให้เล่นตั้งแยะนินะ เหอๆๆๆ...ฮ่าๆๆๆๆ โอ้โห...เป็นไงล่าน้องทูน่า...อึ้งไปเลยลูกเอ๋ย.. ฮ่าๆๆๆ...ป๋าเนี่ยร้ายกาจสุดหูรูดเลยนะค้า ก็เพราะแบบนี้ไงเค้าถึงรักป๋าสุดหูรูดอ๊า!!! ช่างเจ้าเล่ห์ได้จายอะไรแบบนี้!!!...แหมๆ แต่ยังไงเสียต้องยอมรับจริงๆว่าดวงน้องทูน่าเนี่ย ซวยแบบไม่มีลิมิตของแท้เลยนะเนี่ย...แต่ไม่เป็นไรเพราะความซวยของลูกเป็นอาหารตาให้กับเหล่าแม่ยกทั้งหลาย ฉะนั้น..ก็จงซวยต่อไปเถิดนะลูกเอ๋ย

...*พรวด*!!!...อา...เห็นแค่ชุดก็จินตนาการบรรเจิดไปไกลแล้ว...อา....(ว่าแล้วก็รีบเตรียมเลือดที่ไปแฮ๊บมาจากสภากาชาดมาวางไว้ใกล้ตัวในทันใด...อา...น้องทูน่า..แม่น่ะสงสารลูกจับจิตเลยน้า..แต่..ขอโทษ..เพื่อความเรทของเหล่าแม่ยกทั้งหลาย..ฉะนั้น...ลูกยอมๆไปเถอะจ้า!!...อา....กรี๊ดๆๆๆ น้องทูน่าโมเอะใสซื่อ และแน่นอน เจอคำพูดน่ารักแบบนี้ ป๋าก็ต้องใจอ่อนบ้างล่ะน้า.....*เอื๊อก*...อ่า....(เลือดกำเดาเริ่มไหลแล้ววว)...โอว..ช่างเป็นการสอนที่สุดแสนอิโรติกอะไรแบบนี้!!!...โหย...แค่เห็นสีหน้าน้องทูน่าแค่นี้เค้าก็จะจมกองเลือดตายแล้วอ๊ะ แล้วถ้าเริ่มลุยจริงๆแล้วเค้าจะ...*พรวด**พรวด**พรวด*!!!......ตื๊ดดดดดดดดดดดดดดดดด

-สัญญาณที่ท่านเรียกอยู่ในขณะนี้ถูกระงับใช้ชั่วคราว เนื่องจากเจ้าตัวกำลังนอนจมกองเลือดอีกคราวเป็นรอบที่ร้อยของอ.นี้-

....อา...เรทได้ใจมากเลยค่ะพี่น้อง..พี่เองก็แทบขาดใจตามป๋าไปแล้วอะค่า...แต่..น้องทูน่าจ๋า อย่าเศร้าอย่าคิดอย่างงั้นเลย..ป๋าเค้าก็แค่รักนายมากจนไม่รู้จะทำยังไงก็เทานั้นเอง แถมยังเข้าใจผิดไปเสียใหญ่โตว่าน้องทูน่าน่ะรักคุณฮิเข้าเต็มเปา ฉะนั้นเมื่อเจ้าตัวเค้าคิดว่าไม่ได้หัวใจแล้ว อย่างน้อยก็ขอเพียงให้ร่างกายนี้เป็นของป๋าก็ยังดี..ฉะนั้น..อย่าได้คิดดูถูกตัวเองเลยน้า

...อา..จบแย้วอ๊ะ..ฮือๆ จะรออ่านตอนต่อไปสุดหูรูดนะค้า มาต่อเร็วนะค้า แล้วขอให้คุณอิกรุณาอย่าเพิ่งรีบเบื่อจนต้องมาที่นี่เลยน้า ช่วยกรุณาเบื่อช้าๆไม่หายเบื่อเลยยิ่งดี ..ได้โปรดอย่ามาขัดจังหวะของป๋ากะน้องทูน่าเล้ย สาธุ!!

เห็นด้วยกับน้องเล็กอย่างแรง มีหวังก่อนได้ครบล้านซือคุงลูกแม่คงได้จบโปรกันพอดี เคะเคะ ว่าแต่ป๋ามุ...คนเขาไม่เป็นอย่าเร่งจะได้แมะ เด๋วเชียร์ให้ลูกงับเลยนี่ ว่าแต่รีบอร์น....เอาพระเจ้าทอนฟามานี่จะ...เอิ่ม...อา...นายคงให้มาเพื่อช่วยป้องกันซือคุงจากเงื้อมือของสับปะรดสินะ นายคงไม่ได้พามาเพื่อให้มันเป็นสามแต้มชิมิ (ถ้าใช่จะเฮให้ >/////<)

ปล.ซือคุงสลบไปแล้ว โธ่ๆๆๆๆ ลูกแม่...ของสับปะรดมีพิษหรือจ้ะ?

//ผัวะ!!!! โดนชาวบอร์ดรุมถีบขับไล่ โทษฐานพูดจาอนาจารลาม๊กกกกกกก~~~~!!!

1 เดือน ... สอนกันทุกวัน แค่จิ้น เลือดกำเดาก็ไหลทะลักไม่หยุด!

คุณฮิมาแบบนี้ ป๋าได้เข้าใจผิดไปยกใหญ่อีกแน่ คิดว่ามาเพราะแรงรัก ฮ่าๆๆๆ เห็นแวว 3P ในกระท่อมน้อยกลางป่าใหญ่ยังไงพิกลๆ

โกคุ ยามะ รุ่นที่สิบกลับมาคราวนี้ งานบ้านระดับเทพยังไม่พอ เรื่องอื่นน่าจะโปรไปด้วย หุๆ (ไม่อยากคิดเลยว่า ถ้าตอนนั้นทูน่าทำเตารีดตกใส่ป๋ามุ แล้วลวกจะเป็นยังไง....)